ชาวรถพับเลือกเส้นทางปั่นแบบไหนหรอครับ?
โพสต์: 27 พ.ค. 2011, 19:49
แต่เดิม ตั้งแต่ซื้อ java-fit มา ผมก็ออกแต่ถนนใหญ่มาตลอด
แต่หลังจากล้อผมมันฉีก ผมก็เอารถพับ16นิ้วปั่นไปทำงาน โดยกลับไปใช้เส้นทางเลาะตามตรอกตามซอยหมู่บ้านสลัมชุมชนตลาด ที่เคยใช้ฝึกปั่นช่วงเดือนแรกๆ เพราะรถมันช้า
แล้วเมื่อได้อะไหล่มาก็กลับมาปั่น java-fit บนถนนใหญ่อีกครั้ง
ความรู้สึกว่า มันต่างกันเยอะเลย แบบว่า ตอนปั่นถนนใหญ่ มองไปสุดลูกหูลูกตาที่มีแต่ถนน กับ รถ แล้วก็ตึก มันโดดเดี่ยว มากๆเลย มีเราบ้าปั่นอย่างเดียวดายเหนื่อยแทบเป็นแทบตาย ไม่สนใจใคร ระวังแต่ตัวเอง แล้วก็อัดพลังขา ให้ถึงที่หมายให้ได้เร็วสุดเหนื่อยสุด ถึงบ้านอย่างหมดแรง
กับตอน ปั่นรถเล็กค่อยๆช้าๆ ไปฟุทบาทมั่ง ตลาดมั่ง ชุมชม สลัม ซอกซอย เต็มไปด้วยผู้คน เสียงคน วิถีชีวิต ต้นไม้มากมาย ผ่านไปไหนคนก็หันมองดูเรา(ไม่เมินเหมือนถนนใหญ่) เด็กวิ่งเล่น คนแก่นั่งเล่นหมากรุกหน้าบ้าน คลอง สะพาน ไก่ (บางวันเจอหมูตัวใหญ่ๆวิ่งตัดหน้ารถ) ร้านกาแฟมีคนนั่งจิบริมถนน อาม่าเปิดเพลงจีน แวะซื้อของกินข้างทาง น้ำดื่ม หมาไล่เห่า กลับบ้านเหงื่อไม่ออกมาก แต่งตัวสบายๆ ไม่ได้ไส่หมวกกะชุดปั่น ปอดก็สบายดีเพราะควันพิษไม่เยอะ
ระัดับความเครียด กะความสุข สองเส้นทางนี้มันต่างกันคนละเรื่องเลย มันทำให้ผมกลับมาคิดอีกครั้งว่า คน bike to work อย่างเรา ปั่นจักรยานเพื่ออะไรแบบไหนดีกว่ากันกันแน่
เห็นคนอื่นปั่นซิ่ง ก็เลยซื้อรถใหม่เร็วๆ ไส่หน้ากากกันควันพิษ แล้วก็ออกไปเสี่ยงปั่นกลางถนนใหญ่สุดแรง อย่างเคร่งเครียด
เพื่อมองมิเตอร์บนไมล์สูงขึ้น กับ น้ำหนักตัวลดลง มีกล้ามเนื้อมากขึ้น แต่ก็รู้สึกว่าถนนใหญ่มันโดดเดี่ยวว้าเหว่ ดุเถื่อน เอาซะจริงๆ
บ่นมาก จะมีใครเข้าใจใหมเนี่ย เว็บนี้มีหลายห้อง แต่ผมรุ้สึกว่า ห้องรถพับ ส่วนใหญ่จะเป็นคนปั่นเพื่อเดินทางในชีวิตประจำวันเป็นหลัก ไม่ได้ทำสติถิกันเท่าไร
่พวกท่านทั้งหลาย เลือกเส้นทางแบบไหนมากกว่ากันหรือครับ?
แต่หลังจากล้อผมมันฉีก ผมก็เอารถพับ16นิ้วปั่นไปทำงาน โดยกลับไปใช้เส้นทางเลาะตามตรอกตามซอยหมู่บ้านสลัมชุมชนตลาด ที่เคยใช้ฝึกปั่นช่วงเดือนแรกๆ เพราะรถมันช้า
แล้วเมื่อได้อะไหล่มาก็กลับมาปั่น java-fit บนถนนใหญ่อีกครั้ง
ความรู้สึกว่า มันต่างกันเยอะเลย แบบว่า ตอนปั่นถนนใหญ่ มองไปสุดลูกหูลูกตาที่มีแต่ถนน กับ รถ แล้วก็ตึก มันโดดเดี่ยว มากๆเลย มีเราบ้าปั่นอย่างเดียวดายเหนื่อยแทบเป็นแทบตาย ไม่สนใจใคร ระวังแต่ตัวเอง แล้วก็อัดพลังขา ให้ถึงที่หมายให้ได้เร็วสุดเหนื่อยสุด ถึงบ้านอย่างหมดแรง
กับตอน ปั่นรถเล็กค่อยๆช้าๆ ไปฟุทบาทมั่ง ตลาดมั่ง ชุมชม สลัม ซอกซอย เต็มไปด้วยผู้คน เสียงคน วิถีชีวิต ต้นไม้มากมาย ผ่านไปไหนคนก็หันมองดูเรา(ไม่เมินเหมือนถนนใหญ่) เด็กวิ่งเล่น คนแก่นั่งเล่นหมากรุกหน้าบ้าน คลอง สะพาน ไก่ (บางวันเจอหมูตัวใหญ่ๆวิ่งตัดหน้ารถ) ร้านกาแฟมีคนนั่งจิบริมถนน อาม่าเปิดเพลงจีน แวะซื้อของกินข้างทาง น้ำดื่ม หมาไล่เห่า กลับบ้านเหงื่อไม่ออกมาก แต่งตัวสบายๆ ไม่ได้ไส่หมวกกะชุดปั่น ปอดก็สบายดีเพราะควันพิษไม่เยอะ
ระัดับความเครียด กะความสุข สองเส้นทางนี้มันต่างกันคนละเรื่องเลย มันทำให้ผมกลับมาคิดอีกครั้งว่า คน bike to work อย่างเรา ปั่นจักรยานเพื่ออะไรแบบไหนดีกว่ากันกันแน่
เห็นคนอื่นปั่นซิ่ง ก็เลยซื้อรถใหม่เร็วๆ ไส่หน้ากากกันควันพิษ แล้วก็ออกไปเสี่ยงปั่นกลางถนนใหญ่สุดแรง อย่างเคร่งเครียด
เพื่อมองมิเตอร์บนไมล์สูงขึ้น กับ น้ำหนักตัวลดลง มีกล้ามเนื้อมากขึ้น แต่ก็รู้สึกว่าถนนใหญ่มันโดดเดี่ยวว้าเหว่ ดุเถื่อน เอาซะจริงๆ
บ่นมาก จะมีใครเข้าใจใหมเนี่ย เว็บนี้มีหลายห้อง แต่ผมรุ้สึกว่า ห้องรถพับ ส่วนใหญ่จะเป็นคนปั่นเพื่อเดินทางในชีวิตประจำวันเป็นหลัก ไม่ได้ทำสติถิกันเท่าไร
่พวกท่านทั้งหลาย เลือกเส้นทางแบบไหนมากกว่ากันหรือครับ?
ดีใจม๊ากกก!..ปานว่าได้ไปปักธงอยู่บนยอดเขาสูง
ส่วนตอนออกถนนใหญ่ก็เหมือน"เจอเพื่อนใหม่ๆ"