ThaiMTB.com

วันนี้โชคดีกึ่งซวยเลยครับ ตอน2ทุ่ม10นาทีกว่าๆหน้าซอย จุฬา 42

คือวันนี้ผมปั่นจักรยานจากศาลาแดงที่ร้านผมเพื่อกลับบ้านครับ
ผมก็ปั่นชิดซ้าย ปั่นเรื่อยๆด้วยความเร็ว 22-23km เรื่องก็เกิดตอนใกล้จะถึงซอยจุฬา42ครับ
ตอนแรกหันขวาก็ไม่มีรถ แล้วผมก็มองซ้าย ในซอยไม่มีรถ โอเคก็ค่อยๆปั่นแล้วจู่ๆก็มีรถคันหนึ่งครับ
ไม่รู้มาจากไหนได้เบียดแล้วเลี้ยวเข้ามาจากทางขวา คือโชคดีๆมากที่ผมกดเบรคพอดี เลยทำให้เท้าผมเข้าไปหนีบกับล้อรถ(ถ้าผมปั่นไวกว่านี้หรือไม่ได้เบรค โดนขาขวาแน่นอนครับ)
ก็เจ็บนิ้วก้อยเท้ามากๆ จนลงจากจักรยานเดินขาเป๋แล้วพยายามจะเอาจักรยานไปไว้ข้างทางก่อนเพราะไม่อยากให้ขวางทาง(พอดีพี่ๆน้องๆวินมอไซหน้าซอยก็เข้ามาช่วยผมครับ)
แล้วคนขับก็ใช้โอกาสนี้ ขับหนีไปเลยครับไม่มีจอดมาดูหรือถามอาการผมเลย แล้วผมก็จำเลขทะเบียนไว้ครับจะได้ให้พี่ๆน้องๆได้ระวังกัน

สรุป นิ้วเท้าสันเล็กน้อยและยังไม่ได้ไปแจ้งความเลยครับ ขนาดติดไฟแบบสว่างมากๆ+กับแถบสะท้อนแสงยังเป็นแบบนี้เลยครับขอให้ๆพี่ๆน้องๆระวังตัวด้วยนะครับเวลาปั่นกลางคืน

เป็นผมก็ยกนิ้วกลางให้สมความเจ็บ สะใจเดี๋ยวเขาก็ลงมาเอง....

ต้องไม่ประมาทไว้ครับ..

ของผมโดนเฉี่ยวลงไปนอนกลางสี่แยกเลย ไม่เห็นมันจะลงมาดู ขับไปแบบเนียนๆ

สี่แยกบ้านแขกลงมาจากสะพานพุทธฯเลี้ยวขวาได้สองช่อง ผมอยู่เลนที่สองจากขวาสุดซึ่งเลี้ยวซ้ายได้ปกติ รถคันที่ว่าก็อยู่เลนขวาสุดซึ่งต้องเลี้ยวหรือกลับรถแต่พี่แกก็ปาดออกซ้ายเพื่อตรงไปโดยมีผมอยู่ข้างๆรถเค้า ก็เลยนอนมันตรงสี่แยกแป๊บนึง ดีที่ไม่มีรถตามมาทับ ถ้าจำไม่ผิดน่าจะเบนซ์สีเข้มๆดำๆ

ถ้าจำทะเบียนได้ ก็แจ้งความ ใว้ ก็ดีคับ

โชคดีแล้วครับที่ไม่เป็นอะไรมาก

VOCATION เขียน:ถ้าจำทะเบียนได้ ก็แจ้งความ ใว้ ก็ดีคับ

เห็นด้วยครับรีบไปจัดการด่วนเลยครับ ทำแบบนี้ไม่รับผิดชอบกันเลย

เราไม่ผิดแต่เขาผิด อย่างนี้ต้องแจ้งความน่ะครับ
ต่อไปคนขับเขาจะได้ระมัดระวังมากกว่านี้

แจ้งความครับ

เราสามารถเช็คได้มั้ยครับว่า ทะเบียนที่ว่ามีภูมิลำเนาบ้านช่องห้องหอที่ไหน

แย่ครับ เดี๋ยวนี้สังคมมันเปลี่ยนไป ส่วนนึงก็ต้องโทษผู้ใหญ่(ผู้ปกครอง) ที่สอนเด็กๆว่า มีอะไรเกิดขึ้น หนีได้ให้หนีก่อน(ผมเคยเจอ คนสอนอย่างนี้จริงๆครับ แต่เค้าก็รักลูกเค้าอ่ะนะครับ)

โชคดีนะัครับที่เบรคทัน

ผมโดนเฉี่ยวแบบสัมผัสตัว แต่ไม่ล้ม 2 ครั้ง เจอประตูรถแท็กซี่ เต็มๆ 1 ครั้ง เด็กแว้นชนล้อหัก 1 ครั้ง ตัดหน้า เฉี่ยวใกล้ๆมากๆ จนตกใจ นับครั้งไม่ถ้วน น้ำโคลนกระเด็นใส่นับครั้งไม่ถ้วน ไม่เคยใส่ใจเลย เพราะคนขับก็ทำเป็นไม่สนใจเหมือนกัน ไม่โกรธนะครับ เข้าใจสภาพ แต่แค่คิดว่า ถ้าลองเราไปแตะสีรถเค้าหลุดมานิดเดียวรับรองงานเข้าเลย รถยนต์นี่มันทำให้คนเห็นแก่ตัวจริงๆ อยู่บ้านเมืองที่คนให้ความสำคัญกับรถยนต์มากกว่าการเดินทางก็เป็นแบบนี้แหละนา

ฝากไว้ให้คิด นิ้วกลางไม่มีประโยฃน์อะไรเลย มีแต่จะทำให้จิตใจแย่ลงนะ เสียอนาคตเพราะนิ้วกลางมาเยอะแล้ว

ขอให้เพื่อนๆเสือทุกคน..ใช้ความระมัดระวังเป็นอย่างยิ่ง...และขอให้ทุกๆคน ปลอดภัย...ปั่นให้สนุกเพลิดเพลินครับ