ThaiMTB.com

สวัสดีครับ ... ห่างหายจากทริป"เพื่อนชวนเพื่อนปั่น" ตอนนี้ตอนที่ 6 แล้วครับ แม้ว่าตอนที่ 5 ยังคงคาราคาซังไม่จบซะที ทริปนี้เป็นการปั่นย้อนศรจากเพื่อนชวนเพื่อนปั่น (1) มาเล่าสู่กันฟัง... ปลายทางที่ชุมพร คราวนี้นั่งรถไฟจากหาดใหญ่มาเริ่มปั่นที่ จ.ชุมพร ต่อไปยังระนอง, คุระบุรี, กะปง,(จ.พังงา) บ้านส้อง(จ.สุราษฯ) และลุยยาวกลับหาดใหญ่ เหตุที่ต้องทำแบบนั้นเพราะวันหยุดมีจำกัด(13-17 พค. 54)

ขออนุญาตทบทวนกันหน่อยกับตอนก่อนๆ กับเรื่องราว 6 ตอนที่ผ่านมา...
- เพื่อนชวนเพื่อนปั่น (1) มาเล่าสู่กันฟัง... ปลายทางที่ชุมพร
- เพื่อนชวนเพื่อนปั่น (2) ตอน หาดใหญ่-สตูล-เกาะลันตา-ตรัง-หาดใหญ่
- เพื่อนชวนเพื่อนปั่น (3) ตอน อ.วงศ์ ชวนปั่นไปไหว้พระธาตุแก้บน
- เพื่อนชวนเพื่อนปั่น (4) ตอน ชวนเพื่อนเก่าไปชมเมืองเก่า-อโยธยา
- เพื่อนชวนเพื่อนปั่น (5) ตอน อะเมซิ่งริมโขง เชียงคาน-โขงเจียม
- เพื่อนชวนเพื่อนปั่น (6) ตอน ย้อนรอย"ชุมพร-ระนอง...หาดใหญ่

หลังจากจองตั๋วรถไฟได้รถนั่ง ชั้น 2 พัดลม... (นอนแอร์เต๋ม) บ่ายๆ วันที่ 12 พค. ... เอาจักรยานไปขึ้นรถไฟ ที่ชุมทางหาดใหญ่ จ่ายค่าธรรมเนียม+ค่าระวาง+ค่ารถเข็น(เข็นไปเอง) และค่า... รวมแล้ว 160.-

- ตั๋วสัมภาระ ออกโดยดารรถไฟ 130.- (ในตั๋วระบุ 110.-)
- ค่ารถเข็น(สีเหลือง) 20.- (ยกขึ้นรถเข็น)
- ค่ารถเข็น(สีฟ้า) 10.- (ยกขึ้นรถไฟ...มั้ง)
- ถึงสถานปลายทาง จ.ชุมพร จ่ายค่ายกลงอีก 20.- ต่อคัน รวมเป็น 180.-

... การที่ผมเอารถจักรยานไปขึ้นไว้แต่ตอนบ่ายๆ เพราะความสะดวกของผมเอง พนักงานบริษัทที่มารับช่วงขนถ่ายสัมภาระจะทำงานถึง 4 โมงครึ่ง ... รถจักรยานจะถูกส่งไปกับขบวนก่อนหน้านั้นไปรอที่สถานีปลายทาง ด้วยวิธีนี้ผมสามารถเดินทางด้วยขบวนรถไฟที่ไม่มีตู้สัมภาระเช่นรถดีเซลราง...

... ผมนัดหมายกับโกยาวกระบี่, พี่สาริน ไว้ที่สถานีชุมทางทุ่งสง ... รถไฟถึงสถานีชุมทางทุ่งสงราวๆ 4 ทุ่มครึ่ง และถึงสถานีฃุมพรราวๆ ตี 3 กว่าจัดรถเสร็จก็ตี 4 เข้าไปแล้ว...

... พี่อู๊ด พี่เสือใจดีอยุ่ที่ จ.ชุมพร ได้โทรมานัดกับผมไว้แต่ตอนกลางวันแล้วว่าจะเลี้ยงมื้อเช้าที่ชุมพรและจะโทรหาผมอีกทีตอน ตี 5 ครึ่ง ... แต่พวกผม 3 คนพร้อมเดินทางกันตั้งแต่ตี 4 ... เอายังไง? พวกเรามองหน้ากัน และเข้าใจตรงกันว่า"ไปกันเถอะ" ... ต้องขอโทษ ขออภัยพี่อู๊ดฯ เป็นอย่างมากที่เสียมารยาท ... ผมนึกในใจว่าคราวหน้า จะมาให้พี่อู๊ดเลี้ยงใหม่ 555

ไม่นานเราปั่นออกมาถึงแยกปฐมพร ... ครั้งแรกเลยก็ว่าได้ที่เริ่มปั่นกันตั้งแต่ ตี 4 ... แสงจันทร์ยังไม่ลับขอบฟ้า รถรายังไม่ขวักไขว่ ... ได้อารมณ์ไปอีกแบบ

... สักพักพี่อู๊ดก็โทรมาตามนัด ... ฟังจากน้ำเสียงพอเดาได้ว่าพี่อู๊ดค่อนข้างผิดหวังเล็กน้อย ... ต้องขออภัยจริงๆ พี่


ปั่นมาเรื่อยๆ อากาศยามเช้าช่างสดใสเสียจริงๆ ... 35 กม. ผ่านไปเรามาถึงแยก จปร.


โกยาวฯ ปั่นตามมาด้วยอารมณ์ดี ดี้ ดี...


ผมอึ้ง... เมื่อมีรถบีบแตร แล้วจอดที่ลานจอดฯ พี่ธเนธฯ (ประธานชมรมฯ) , พี่อู๊ด และพี่ อรรถานิศฯ (คนไทยที่จะปั่นรอบโลก) ก้าวลงมาจากรถ ... ผมจนใจที่จะบรรยายจริงๆ


และก็ตามมาเลี้ยงข้าวมื้อเช้าได้จริงๆ ที่ร้าน "ตุ๊กตา" ข้าวราดแกงที่อร่อยมากๆ สะอาดด้วย ... ร้านจะอยู่ทางฝั่งขวามือถ้ามาจากชุมพร ก่อนถึงอนุสรณ์สถาน จปร. ราวๆ 300 เมตร

ขอขอบคุณน้ำใจที่มีให้กัน ของพี่ๆ ชาวชุมพร ฝากความคิดถึงไปยังลุงหยู, ลุง 90, ลุงมร, ลุงหงอย, เสือโจ... (คราวหน้าจะมารบกวนใหม่)

... แม้จะเริ่มทริปด้วยความผิดพลาด แต่อากาศยามเช้าและเส้นทาง ชุมพร-ระนอง จะทำให้ยอมรับความผิดพลาดนั้นๆ ได้

ผมถ่ายกับป้ายบอกระยะ 520 เพราะความฝังใจที่อยากมีรถทัวริ่ง 520 ... ป้ายเริ่มเห็นจากสีร้อยปลายๆ มาสะดุดตาที่ 501 ก็ทำให้นึกถึงกางเกงยีนส์ ... ปันไปดูเลขหลักกิโลเมตรไปแล้วนึกถึงความสัมพันธ์กับตัวเลข มันก็มีความสุขดี ... คราวที่แล้วผมปั่นเส้นนี้ ช่วงนี้ ในตอนบ่ายแก่ๆ ร้อนและล้ามากๆ มาคราวนี้ปั่นเช้าๆ เก็บเกี่ยวบรรยากาศ 2 ช้างทาง ... ที่ความเร็วไม่เกิน 20 กม./ชม. ช่างมีความสุขดีแท้...

พูดถึงเรื่องผิดพลาด
... สิ่งแรกคือการจองตั๋วรถไฟไม่ทันตู้นอนแอร์ เป็นผลให้ไม่ได้นอนทั้งคืน
... ประการที่สอง ผมล๊อคหมวกไว้กับตะแกรงรถจักรยานด้วยจุญแจระหัส ... พออดนอนเลยลืมระหัส
... ประการที่สาม ผิดนัดกับลุงอู๊ดฯ ...

จุดพักที่น่าสนใจถัดมาคือ"ทับหลี" แหล่งซาลาเปาที่เลีื่องชื่อ ... เจ้าแรก เจ้าดังเดิมต้องร้านนี้ครับ "ฮั่นหยกหง่วน"

ความจริงย่านนี้ก็ขายซาลาเปากันหลายเจ้า 2 ข้างทางเลยละครับ...


ที่เราเจาะจงมาแวะที่ร้านนี้ก็เพราะ "พี่อู๊ด, พี่ธเนธฯ กำชับมา ...


ร้านจะอยู่ซ้ายมือ(มาจากชุมพร) ห่างจาก จปร. มาราวๆ 17 กม. เป็นบ้านไม้กว้าง 2 ห้อง เปิดเป็นร้านขายของชำด้วย... เจ้าของบ้านใจดีอนุญาตให้ผมชาร์จโทรศัพท์ด้วยละ

เรามาถึงประมาณ 9 โมง ... ซาลาเปากำลังนึ่ง อีกชั่วโมงครึ่งจึงจะสุก เป็นเสียงตอบรับเสียงแรกมาจากในบ้าน... เรามองหน้ากันกึ่งจะถามว่าจะว่ากันอย่างไร? ... โกยาว บอก"รอ" อย่าทำผิดซ้ำซาก ... สรุปคือเรา"รอไปอีก 90 นาที"

ระหว่างรอ... ผมก็กดถ่ายไปเรื่อย


อย่างภาพนี้... เราเจอบ่อยมาบนถนนเส้นนี้ คราวก่อนโน้นก็เจอ เป็นการขนส่งที่ประหยัดที่สุด(มั้ง) ... แรกๆ ที่ปั่นสวนทางมาเห็นการติดตั้งอุปกรณ์ที่ส่วนบนของเรือ เป็นแผ่นไม้บางๆ โค้งเป็นรูปตัว S ไปตามความสูงของส่วนตัวเรือ ... ผมยังนึกสงสัยว่ามันคืออะไร? มาได้คำตอบก็ตอนที่รถบรรทุกเรือขับผ่านช่วงที่มีสายไปพาดข้ามถนน... ถึงบางอ้อ




พี่สาริน เอาแผนที่มากางศึกษาเส้นทาง ... แต่ก่อนจะได้รู้เส้นทางต้องศึกษาการต่อจิ๊กซอก่อน

ช่วงที่รอ... ขนมจีบมาก่อน 2 ชุด ... นักชิมลิ้นทองอย่าง"สาริน" ยกนิ้วให้...



90 นาทีผ่านไป... ซาลาเปา ก็มาตามสัญญา 1 ถาด ยกจากหม้อนึ่งโดยไม่ต้องใส่จาน ... ร้อนๆ นุ่มๆ แต่ก็ต้องรออีกหลายนาที กว่าจะยัดใส่ปากได้

ลูกละ 6 บาท ... ปกติร้านอื่นๆ 5 บาท ... ร้านนี้จะไม่มีวาลาเปาวางขายที่หน้าร้าน เพราะลูกค้ามาสั่งจองกันไว้เยอะมาก ... ลูกค้าจรเข้ามาผิดหวังไปหลายราย เหมือนๆ พวกเราถ้าไม่รอ ก็อดเหมือนกัน

เราสั่งเพิ่มอีกถาด แต่ใส่กล่องติดท้ายรถไป

เมื่ออิ่มแล้วพร้อมเดินทางต่อ ... แต่โกยาวไม่พร้อม รถยางแบน

ครั้งที่ 1ครับผม

ถัดจากทับหลีมาราวๆ 3 กม. ก็ถึงคอคอดกระ เป็นส่วนแคบที่สุดของแหลมมาลายา ... ผมเคยสับสนว่าเป็นส่วนแคบสุดของประเทศไทย


อีกฝั่งน้ำเป็นประเทศพม่า ... สภาพที่ดูด้วยตาน่าจะเป็นป่าชายเลน มองไปไกลๆ ก็เห็นการตัดไม้ ทำลายป่า ไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าพี่ไทยเรา


แป๊บๆ ก็มีนักปั่นมาที่นี่ด้วย ...


โกไฮ้ ... แห่งนางย่อนฟาร์มาซี อ.คุระบุรี จ.พังงา ย้อนกลับไปราวๆ 1 ชม. จ่าหนวด คุระบุรีปัจจุบันเป็นจ่าหนวดปัตตานี โทรศัพท์มาบอกว่ามีทีมนักปั่นจากพังงามา 5-6 ท่าน




ทีแรกผมก็เข้าใจเอาเองว่าทั้งหมดมาจากคุระบุรี ปั่นมานอนที่ระนองคืนหนึ่ง แล้วจะต่อไปยัง จ.ชุมพร ... ผมเข้าใจผิด มีโกไฮ้ 1 ท่านเท่านั้นที่มาจากคุระบุรี ที่เหลือมาจาก อ.ตะกั่วป่า ... โกไข่ ก็เป็น 1 ในกลุ่มนี้ แต่ผมสับสนตั้งแต่แรกเลยจำไม่ได้ว่าท่านไหน? ขออภัยจริงๆ

เที่ยง-บ่าย ... ทั้งร้อน ทั้งง่วง เราจอดพักตามร้านแผงขายของข้างทางไปเรื่อย "โอเลี้ยง" เป็นสิ่งแรกๆ ที่ผมถามหาเมื่อจอด ... แรกๆ ตั้งใจปั่นขึ้นไปชมวิวบนเขาฝาชีด้วย แต่เจอเข้าแบบนี้ ความอยากรู้ อยากเห็น มันหายไป...




ปั่นมาเรื่อยๆ พักมาเรื่อยๆ จนถึงทางแยก ถนน รน.4010 ตรงหน่วยบริการประชาชน ต.ทรายแดง ... ผมกับโกยาวมาถึงก่อน เบี่ยงซ้ายขึ้นทางยกระดับ เพื่อจะแยกขวาไปทาง 4010 เพื่อสัมผัสฝั่งทะเลอันดามัน ... แต่พอพี่สารินตามมาทัน มุดลงทางล่างซึ่งตรงไปตามถนนหมายเลข 4 ... เรียกแล้วไม่ได้ยินก็เลยต้องตามกันไป...

ช่วงนี้มีฝนโปรยปรายมาบ้าง ถือว่าเป็นเรื่องปกติ ฝนแปด แดดสี่ นิยามของ จ.ระนอง ที่ใครๆ จำกันติดหู ... เรามาพักอีกทีที่"น้ำตกปุญญบาล" ซึ่งห่างจากตัวเมืองระนองราวๆ 15 กม.



เป็นน้ำตกที่อยู่ติดถนนหลักเลย ... วันนี้เรามาแบบชื้นๆ ถ้ามาแบบร้อนๆ ละก็ลงแช่แน่นอน

ก่อนเข้าเมือง... ต้องออกเหงื่อกันเล็กน้อย 2-3 ยก ... เป็นเป็นการกระตุ้นกระเพาะไว้รับมื้อเย็น (อันที่จริงก็กระตุ้นกันมาทั้งวัน)

ในที่สุดเราก็มาถึงที่พัก ... ตั้งใจมาพักที่นี่เพราะอยู่ใกล้บ่อน้ำร้อน (เลยไปราวๆ 200 เมตร) ราคา 550.- ลดแล้วเหลือ 500.- นอน 3 คน เขาเอาเครื่องนอนมาเพิ่มให้อีก 1 ชุด



จัดการเรื่อง่ายๆ เสร็จก็ปั่นออกมากินข้าวที่ร้านนี้ ... เป็นร้านที่เขาเล่าลือกันว่าอร่อย อยู่ใกล้ๆ รรม.จันทร์สมธาราฯ มีอยู่ 2 ร้านติดกัน โปรดสังเกตว่าอีกร้านไม่ค่อยมีคน ... ส่วนร้านนี้มีคนเต็มเกือบทุกโต๊ะ และต้องรออาหารนานพอสมควร ... แต่ก็ไม่เป็นไร แค่ซาลาเปา เรายังรอได้เป็นชั่วโมงๆ

อิ่มกันแล้วก็กลับมาแช่น้ำร้อน... ช่วงนี้ไม่มีภาพเพราะไม่ติดกล้องมา... จากนั้นกลับไปนอน นอน และนอน ... จนเช้าผมจำได้ว่านอนอยู่ท่าเดิม ... ม้วนเดียวจบ ไม่มีใครกรนให้ได้ยิน zzz zz zz zz zz zz zz zz zz zz zz zz zz

สวัสดีครับพี่เสือยิ้ม...เข้ามาติดตามเส้นทางการปั่นต่อจาก fb ครับผม....