ThaiMTB.com

อันตรายที่สุดคืออุโมงค์นะครับ จริงๆ สะพาน ถ้ามีบันไดให้ขึ้นไปปั่นตรงทางเดินข้างสะพานได้ก็ปั่นตรงนั้นเถอะครับ
จักรยานทำความเร็วได้ต่ำ มักจะลำบาก

ยิ่งอุโมงค์เวลารถยนต์ขับ ความระวังในจักรยาน และ มอเตอร์ไซค์น้อยอยู่แล้วครับ เพราะ เค้าห้ามรถสองล้อลง
อุโมงค์มักจะเกิดอุบัติเหตุแบบชนต่อๆ กันซะเยอะ เพราะมันเปลี่ยนเลนลำบาก หรือเปลี่ยนเลนไม่ได้ครับ

เวลาผมขับรถยนต์ลงอุโมงค์ ผมมักจะวิ่งให้ห่างคันหน้ามากๆ แต่ จะไม่ขับช้าๆอืดๆ แน่นอน เพราะเกิดอะไรขึ้นคันหลังมักจะเบรคไม่ค่อยทันครับ อุโมงค์หลายแห่งมีสามเลน ไป1สวน2 เช่น ท่าพระ บางพลัด ฯลฯ

สะพานหลายๆ แห่งขี่ขึ้นได้ แต่ก็เหนื่อยมากครับ ผมปั่นหมอบ ยังรู้สึกว่า ขี่ขึ้นปิ่นเกล้าก็เหนื่อยครับ หลังๆ ไปตีนสะพาน แล้วแบกขึ้นแล้วปั่นตรงทางเดินดีกว่าครับ เช่นเดียวกับพระราม8 (สะพานพระราม8 ห้ามรถสองล้อขึ้นครับ)

แต่สะพานสาทร เป็นอะไรที่วุ่นวาย เพราะถ้าจะไปขึ้นตรงทางเดินคน จะต้องขี่ไปอีกไกลพอสมควร กว่าจะขึ้นได้ แล้วตอนลง ก็ลงได้แค่ตรงท่าน้ำสาทร ถ้าเป็นสะพานนี้ ผมขี่ข้ามไปเลย ไม่ชันครับ ง่ายกว่าสะพานปิ่นเกล้่า แต่รถก็เร็วกว่ามากๆ ครับ ต้องระวังสุดๆ ถ้าเป็นไปได้ ผมวิ่งทางอื่น ฮ่าๆ

สะพานข้ามแม่น้ำมักมีท่าเรือข้ามฟากอยู่ด้านล่างครับ เรือข้ามฟากนี่เอาจักรยานขึ้นได้ทั้งเสือหมอบ เสือภูเขา จักรยานพับเลยครับ สะพานข้ามแม่น้ำรุ่นใหม่นี่ส่วนมากความเร็วที่รถยนต์ใช้เป็น 100 + เลยครับ ชนกันผมกลัวว่าจะลอยตกแม่น้ำไปสิครับ

ส่วนอุโมงค์ก็ไม่น่าเสี่ยงครับ ขนาดขับรถยนต์ผมยังว่าอันตรายเลยสำหรับบางอุโมงค์

สะพานข้ามแยกมักจะแคบและรถยนต์แล่นเร็ว ปรกติเขามักจะห้ามจักรยานและล้อเลื่อนอยู่แล้วครับ ปั่นฯ พื้นราบหรือหาสะพานลอยคนเดินแบกรถข้ามไปน่าจะปลอดภัยมากกว่าครับ

ในกรุงเทพฯ ผมว่าการไปปั่นฯ ช้าๆ อยู่ในอุโมงค์หรือสะพานข้ามแยกมันจะทำให้คนใช้รถยนต์มองจักรยานในทางลบมากขึ้นอีกด้วยครับ

ไม่กล้าเลยอ่ะครับ ในอุโมง กับ ตอนลงสะพาน กับออกอุโมง รถเร็วมาก แค่ผ่านไกล้ๆยังกลัวโดนชนเลย

ปรกติแล้ว สะพานข้ามแยกจะห้ามรถ 2-3 ล้อขึ้นนะครับ ที่เห็นมอเตอร์ไซค์ขึ้นกันโดยมาก มักจะเป็นชั่วโมงเริ่งด่วน ที่จราจรหยวนให้ จักรยานช้าเกินไปครับ ผมไม่เห็นด้วยที่จะถีบจักรยานขึ้นสะพานข้ามแยก

ส่วนอุโมงค์ ก็คล้ายกันครับ แต่ยิ่งอันตรายกว่าอีก ตัวเราอาจจะทำให้คนขับรถยนต์ชนคนขี่จักรยานโดยไม่ได้ตั้งใจก็ได้ครับ ความสว่างในอุโมงค์ก็ไม่มาก ตอนกำลังไต่ขึ้นจากอุโมงค์ก็ช้า ขึ้นมาแล้ว ก็ต้องเตรียมปาดเข้าซ้ายอีกด้วยเกียร์ต่ำ (เพราะเพิ่งขึ้นเนินมา)

ผมว่าต้องมองใจเขาใจเราด้วยครับ
หมายเหตุ: ไม่ใช่ bias จากคนขับรถยนต์นะครับ ตอนนี้ผมถีบจักรยานไปทำงานทุกวัน วันละ 25 km ครับ รถเอาไว้พาครอบครัวไปเที่ยวช่วงวันหยุดเท่านั้น

เคยทุกอย่าง โดยเฉพาะถ้า14นิ้วหรือ12นิ้ว ได้อารมย์มากมาก

บอกตามตรง...อย่าว่าแต่สะพานหรืออุโมงค์เลยครับ...แค่ถนนธรรมดาๆใน กทม.ก็เป็นอะไรที่อันตรายสุดๆแล้ว ยิ่งบริเวณปากซอย,ป้ายรถเมล์,ฝาท่อระบายน้ำ,ขอบทาง,ควันจากท่อไอเสียรถเมล์,รถบรรทุก,มอเตอร์ไซส์ย้อนศร.... ฯลฯ

เสือหมอบยังไม่กล้าขึ้นสะพาน หรือลงอุโมงค์ เลยครับ

เสี่ยงเกินไป

อุโมงค์ผมไม่กล้าหรอกครับ แต่สะพานข้ามแยกบางแยกยังลังเลอยู่ อย่างเสาร์อาทิตย์ รถน้อย หรือกลางคืน น่าจะปั่นขึ้นได้ แรงเรามีพอแต่มันก็น่ากลัวถ้าไปตามลำพัง แต่ถ้าไปเป็นกลุ่มนี่ ยังไงก็ได้ครับ ไม่ค่อยกลัว สะพานข้ามแม่น้ำอย่างกรุงธน หรือซังฮี้แหละ ก็เคยปั่น แต่โดนรถสิบล้อจ่อตูดซะงั้น ปั่นกันหัวยุ่งเลย(สวมหมวกอยู่นะครับ )
ส่วนสะพานตากสิน เป็นอะไรที่ยกรถยากลำบากมาก มันกี่ชั้นกันก็ไม่รู้ ขนาดพับนะ แต่เป็นโครโมลี่หนักเอาการ ในขณะที่เรายก ผมกลัับเห็นคนปั่นจักรยานผ่านซะงั้น สะพานพระปิ่นเกล้าก็เห็นบ่อย มันทำให้ดูเหมือนเราขี้กลัว! รู้สึกว่ามันมีไหล่ทางด้วยนี่ใช่มั้ยครับ?

ผมอยากให้ กทม. มีโครงการ สร้างทางปั่นจักรยานข้ามสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา
โดยอาจจะทำเป็นสะพานโครงเหล็ก แล้วยึดติดเอาไว้กับตัวสะพาน
ขาขึ้น ไม่ต้องชันมาก แต่ก็ต้องไม่ไปมีผลกระทบกับเรือที่สัญจรในแม่น้ำด้วย
ออกแบบให้เหมาะกับกับแต่ละสะพาน น่าจะมีคนหันมาปั่นจักรยานกันมากขึ้นนะครับ
เพราะการปั่นข้ามเจ้าพระยาแต่ละครั้ง มันเหมือนกับ เราเอาชีวิตเราไปเสี่ยง
แต่ยังไง เราก็ต้องเลือกปั่นข้ามไปสักสะพาน

สะพานที่ผมข้ามประจำคือ พระนั่งเกล้าครับ ดีกว่ามีสะพานอันใหม่ให้รถยนตร์โดยเฉพาะ
ส่วนสะพานเก่า ก็ยังพอมีรถบ้าง แต่ก็ไม่มาก พอปั่นข้ามได้ และก็ไม่ชันจนเกินไป

สะพานพระปิ่นเกล้าจากสนามหลวง ดูเหมือนไม่ชัน แต่พอปั่นจริง ๆ แล้วชันเอาการเลยทีเดียว
สภาพค่อนข้างอันตราย บางครั้งรถยนตร์ทำความเร็วสูง หรือ ปั่น ๆ ตามขึ้นไป
รถยตร์เบรคกลางสะพาน เราก็จะทำความเร็วไม่ค่อยได้อีก

สะพานซังฮี้ (กรุงธน) มีไหล่ทางให้ปั่น ขากลับเข้าเมือง แต่ระวังคนตกปลาหน่อยละกัน แต่ถึงยังไง
พอปลายสะพาน ก็ต้องจอด และเอาจักรยานออกจากไหล่ทาง ต้องระวังจังหวะตรงนี้ดี ๆ
ขาปั่นออกจากเมือง ก็เตรียมอัดกันให้เต็มที่ได้เลย เพราะเลนส์แคบมาก และรถเมล์เยอะ

สะพานพระรามสี่ ไม่มีไหล่ทาง รถขับเร็ว แต่รถยังไม่เยอะ ค่อนข้างอันตราย
สะพานพระรามห้า ไม่มีไหล่ทาง รถขับเร็ว รถเยอะมาก อันตรายสุด ๆ

อยากให้ กทม. หรือ กรมทางหลวง สร้างโครงเหล็กเอาไว้ใต้สะพาน สำหรับจักรยานปั่นข้าม
ขนาดประมาณ 4 เมตร ไม่ต้องแบ่งเลนส์ สำหรับให้จักรยานสวนกันได้ และ แบ่งให้คน
เดินข้ามได้ด้วย ผมปั่นข้ามสะพานทีไร ก็อยากให้มี โครงเหล็ก เป็นทางให้จักรยานปั่นข้าม
เพราะจะได้รู้สึก ปลอดภัย และ คนอื่น ๆ จะได้มาปั่นจักรยานกันมากขึ้น

เข้าใจว่า การสร้างไหล่ทางนั้น คงจะเป็นไปไม่ได้ เนื่องจากโครงสร้าง แต่โครงเหล็ก
สำหรับทางให้จักรยานผ่าน ผมว่าไม่น่าจะถึงขนาดกับการ รบกวนโครงสร้างของสะพานนะ
คล้าย ๆ กับ sky walk ในเมือง ย่าน สยาม - เซ็นทรัลเวิรด์ แต่ไม่ต้องหรูขนาดนั้นก็ได้
แค่มีไฟส่องสว่าง และ รั้วกันตก ที่ดูปลอดภัย และ จำกัดความเร็วด้วยลูกระนาด ตลอดทางข้าม
ก็น่าจะปลอดภัยกันแล้วครับ

แต่ผมอยากให้มีทางจักรยานเลียบแม่น้ำเจ้าพระยา

เคยได้ข่าวเรื่องที่จะสร้างสะพานอะไรสักอย่างข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาตรงศิริราช แต่โดนนักวิชาการระดับด็อกเตอร์ค้าน เห็นว่าสะพานนี้จะมีทางจักรยานด้วย

แล้วซูเปอร์สกายวอล์คในฝันของกทม ละเลงเงินมหาศาล น่าจะมาทำตรงนี้มากกว่า ทำทางสำหรับจักรยานปั่นข้ามสะพานได้สะดวกและปลอดภัย ทำไหล่ทางหน่อยก็ดี หรือยังไงก็แล้วแต่
บางสะพานนะ อยากจะยกข้ามเหมือนกันแต่ทางขึ้นนี่เปลี่ยวแถมมืด เต็มไปด้วยพวกขี้ยานั่งหรือหมาเพียบ ใครจะกล้าขึ้นครับ เช่น เชิงสะพานซังฮี้ คุณกล้าปั่นไปคนเดียวตอนมืดๆ ค่ำๆ เหรอ น่ากลัวออก
แต่อย่างสะพานตากสิน สะพานพระราม 8 อันนี้ไม่น่ากลัวแต่บันไดทางขึ้นเล่นเอาเหนื่อย

ไม่เกี่ยวกับเรื่องสะพานครับ วันนี้เจอคนปั่นจักรยานท่านนึง ปั่นจักรยานที่ดูแล้วไม่ใช่จักรยานแม่บ้านนะ เสือภูเขานี่แหละ ไม่สวมหมวก มือนึงถือโทรศัพท์มือถือแนบหูคุยไปด้วยขณะที่ปั่นจักรยานจับแฮนด์ด้วยมือขวา กำลังลัดเลาะซิกแซกผ่านรถที่จอดติดบนถนนหน้าเซ็นทรัลเวิล์ดช่วงบ่ายสามโมงกว่า รถติดเป็นตังเม เก่งจริงๆ ครับ บังคับรถด้วยมือข้างเดียวแถมคุยโทรศัพท์แนบหูตลอด ซิกแซกออกขวาไปเรื่อยๆ แล้วก็เข้าซ้ายขึ้นสะพานข้ามคลองตรงแยกประตูน้ำ ทำได้ไง ผมเจอสถานการณ์แบบนี้จับแฮนด์สองมือยังเกร็งเลย เค้าท่าทางสบายๆ

จักรยานพับนี่ไม่เคยเอาไปไหนเลยครับ (เพิ่งซื้อไม่นาน)

แต่จักรยานเสือภูเขาเก่า เคยปั่นขึ้นหลายสะพานอยู่

- สะพานข้ามคลองบางกอกอะไรสักอย่าง (ไม่ใหญ่ก็น้อย แหะๆ)
- สะพานซังฮี้
- สะพานกรุงเทพ

แต่ละสะพานก็เหนื่อยพอสมควรนะครับ (โดยเฉพาะสะพานข้ามคลอง ไม่คิดว่ามันจะเหนื่อยขนาดนั้น)

สะพานข้ามแม่น้ำที่ว่า ทางเดินมันกว้างจนปั่นได้อยู่ครับ

ส่วนจักรยานพับ แค่ปั่นธรรมดายังเหนื่อยเลย ปั่นขึ้นสะพานคงไม่ไหว...

kasemsakk เขียน:จักรยานพับนี่ไม่เคยเอาไปไหนเลยครับ (เพิ่งซื้อไม่นาน)

แต่จักรยานเสือภูเขาเก่า เคยปั่นขึ้นหลายสะพานอยู่

- สะพานข้ามคลองบางกอกอะไรสักอย่าง (ไม่ใหญ่ก็น้อย แหะๆ)
- สะพานซังฮี้
- สะพานกรุงเทพ

แต่ละสะพานก็เหนื่อยพอสมควรนะครับ (โดยเฉพาะสะพานข้ามคลอง ไม่คิดว่ามันจะเหนื่อยขนาดนั้น)

สะพานข้ามแม่น้ำที่ว่า ทางเดินมันกว้างจนปั่นได้อยู่ครับ

ส่วนจักรยานพับ แค่ปั่นธรรมดายังเหนื่อยเลย ปั่นขึ้นสะพานคงไม่ไหว...

ผมกลับคิดว่ารถพับปั่นขึ้นสะพานง่ายไม่เหนื่อยแรงนะครับ