เรื่องชวนขำ(ไม่ค่อยออก)กับรถสุดรักของคุณ
โพสต์: 26 เม.ย. 2011, 23:14
เนื่องจากวันนี้พึ่งได้ประสบการณ์ชวนหัวเราะ(แห้งๆเหี่ยวๆ)มาหยกๆ ก็เลยตั้งกระทู้ขึ้นมาเืพื่อแลกเปลี่ยนประสบการณ์เกี่ยวกับการดูแลรักษา การแก้ไขเฉพาะหน้ากับจักรยานตัวเองที่ชวนจดจำ(หรือเปล่าก็ไม่รู้)ที่อาจจะมีประโยชน์กับตัวเองและผู้อื่นในอนาคตครับ
เคเบิลเส้นเดียว(ญาติห่างๆกับน้ำผึ้งหยดเดียว)
วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ออกไปปั่นออกกำลังหลังเลิกงานตามปกติ ระหว่างทางเกิดปั่นจานสามได้เบาขึ้นตอนแรกก็เข้าใจว่าร่างกายฟิตขึ้นหรือเปล่านะ ว่าแล้วก็ปั่นต่อไปอย่างสบายอุรา(พร้อมรมควันพิษในกทม.ไปพลาง)
เมื่อไกล้ถึงบ้านเกิดสะดุดใจ ทำไมจานสองกับสามฟีลลิ่งมันเหมือนกัน ก็เลยชำเลืองลงไปที่จาน
อ้าว ขึ้นจานสามแล้วทำไมโซ่ยังอยู่จานสอง? ไอ้เราก็คิดว่าอาจจะตั้งสายผิด ก็เลยคิดว่าชิวๆ ไว้กลับบ้านก็แก้ได้
เมื่อถึงบ้านจอดรถก็ควักอุปกรณ์ขึ้นมาทันที หกเหลี่ยม ไขควง กะว่าแป๊บเดียวก็คงเสร็จ
ก่อนจะพบว่า เคเบิล...ขาด! ถึงไม่ขาดสะบั้นแต่ก็ล่อไปหลายเส้นทีเดียว
เอาล่ะสิ งานเข้าอีกแล้วตู แต่ยังโชคดีที่มีสายเกียร์สำรองไว้ในบ้าน ส่วนวิธีตั้งสายสับจาน-ตีนผีก็เรียนคอร์สเข้มคาปูชิโนมาจากร้านหมาเห่าแล้ว(Bok Bok Bike) ก็เลยคิดว่าน่าจะไม่ใช้เวลาเท่าไหร่ ว่าแล้วก็ลงมือทันที
คลายน๊อต ผ้าพันแฮนด์ ถอดชิพเตอร์ปลายแฮนด์ ไล่สายเคเบิลเข้าไป ตั้งเกียร์ใหม่...(ไอ้แค่นี้พอทำมันก็ไม่แค่นี้เท่าไหร่ แต่ก็ยังโอเคเพราะทำเป็นแล้ว)
ตอนทดสอบไล่จาน ปึก ปึก ปึก...เพียะ!
อ้าว...? ไหงเคเบิลหลุดจากน๊อตที่ยึดกับสับจานได้หว่า???
ขันเบาไปก็ไม่น่าใช่ ว่าแล้วเลยลองถอดน๊อตออกมาดูเลยแล้วก็พบ....ว่า...
เจ้าของคนเก่าคงจะมีอารมณ์ศิลป์ เลยขันน๊อตยึดสายสับจานแน่นซะจนเกิดจิตรกรรมนูนต่ำบนพื้นผิวสับจาน...จนเคเบิลเส้นใหม่ยึดไม่อยู่เพราะพื้นที่ๆควรจะไว้ใช้ยึดโดนเซาะหายไป
....งานเข้าอีกแล้วตู....
แต่ยังใจดีสู้เสือ เพราะโชคดีที่ดองอะไหล่ไว้เยอะ เลยมีสับจานไทก้าสามชั้นรุ่นเดียวกันสำรองไว้ แต่คราวนี้ ไม่เคยเปลี่ยนสับจานมาก่อนเลย
ก็...เอาวะ ไม่น่ายาก ถอดอันเก่าโยนตุ๊บ แก๊ก อ้าว ลืม ต้องถอดโซ่อีก(โซ่ก็ยังไม่ได้ล้าง ดำกำลังดีเลยเชียว)
คราวนี้เลยได้สร้างศิลปะอีกแล้ว เป็นศิลปะพู่กันจีน(ด้วยคราบน้ำมันและโคลนจากโซ่)บนพื้น(บ้าน)อายุราว 3 วินาที(ก็พึ่งทำนี่หว่า) กระดาษรองก็ไม่ได้เตรียม เพราะรีบๆเลยลืมไป(เช้ามาต้องมาเช็ดพื้นต่อ...)
ถอดเสร็จ ไล่สายใหม่...อ้าว ตัวตั้งความตึงสายเกียร์ที่ยึดกับท่อล่างพังอีก!
....งานเข้าอีกแล้วตู....(ซ้ำสอง)
แต่ๆๆ ยังโชคดีที่มีสำรองตัวตั้งสายไว้!(อะไหล่เยอะจนบางคนบอกเยอะกว่าร้านจักรยานอีก)
เอ้า ถอดเปลี่ยน ใส่ใหม่ ไล่สาย ตั้งเกียร์ พึ่บพั่บๆๆๆ....เรียบร้อย! ว่าแล้วก็จัดแจงพันแฮนด์ ตัดสายใส่ปลอกเก็บงาน...
รวมระยะเวลา... 3 ชั่วโมงได้(จากที่ตอนแรกตั้งใจไว้ว่าจะแค่ตั้งสับจานใหม่)
แต่ในเรื่องร้ายๆก็สามารถมีเรื่องดีได้เหมือนกัน คือถึงจะขึ้นจานสามไม่ได้ ถึงเคเบิลจะขาด ถึงสับจานจะเสีย ถึงตัวตั้งสายจะพัง(...เยอะเหมือนกันเว้ย!)
ยังไงซะผมก็ยังมีอะไหล่สำรองไว้เปลี่ยนจนครบและมีทักษะที่จะแก้ไขให้จักรยานกลับมาใช้งานได้เลย
นี่ถ้าไม่มีและทำไม่ได้ต้องเสียเวลาไปอีกวันเต็มๆกับการซื้ออะไหล่และเสียตังค่าประกอบให้กับร้านแน่ๆครับ
ปล.สำหรับคนที่จะซื้อมือสอง ยังไงเช๊คจุดที่เกิดปัญหาพวกนี้ด้วยนะครับ จะได้ไม่ต้องมาวุ่นวายเหมือนผม(แต่อีกแง่ก็เป็นประสบการณ์ที่ดีเหมือนกัน)
เคเบิลเส้นเดียว(ญาติห่างๆกับน้ำผึ้งหยดเดียว)
- nightmare 01.JPG (48.75 KiB) เข้าดูแล้ว 636 ครั้ง
เมื่อไกล้ถึงบ้านเกิดสะดุดใจ ทำไมจานสองกับสามฟีลลิ่งมันเหมือนกัน ก็เลยชำเลืองลงไปที่จาน
อ้าว ขึ้นจานสามแล้วทำไมโซ่ยังอยู่จานสอง? ไอ้เราก็คิดว่าอาจจะตั้งสายผิด ก็เลยคิดว่าชิวๆ ไว้กลับบ้านก็แก้ได้
เมื่อถึงบ้านจอดรถก็ควักอุปกรณ์ขึ้นมาทันที หกเหลี่ยม ไขควง กะว่าแป๊บเดียวก็คงเสร็จ
ก่อนจะพบว่า เคเบิล...ขาด! ถึงไม่ขาดสะบั้นแต่ก็ล่อไปหลายเส้นทีเดียว
เอาล่ะสิ งานเข้าอีกแล้วตู แต่ยังโชคดีที่มีสายเกียร์สำรองไว้ในบ้าน ส่วนวิธีตั้งสายสับจาน-ตีนผีก็เรียนคอร์สเข้มคาปูชิโนมาจากร้านหมาเห่าแล้ว(Bok Bok Bike) ก็เลยคิดว่าน่าจะไม่ใช้เวลาเท่าไหร่ ว่าแล้วก็ลงมือทันที
คลายน๊อต ผ้าพันแฮนด์ ถอดชิพเตอร์ปลายแฮนด์ ไล่สายเคเบิลเข้าไป ตั้งเกียร์ใหม่...(ไอ้แค่นี้พอทำมันก็ไม่แค่นี้เท่าไหร่ แต่ก็ยังโอเคเพราะทำเป็นแล้ว)
ตอนทดสอบไล่จาน ปึก ปึก ปึก...เพียะ!
อ้าว...? ไหงเคเบิลหลุดจากน๊อตที่ยึดกับสับจานได้หว่า???
ขันเบาไปก็ไม่น่าใช่ ว่าแล้วเลยลองถอดน๊อตออกมาดูเลยแล้วก็พบ....ว่า...
เจ้าของคนเก่าคงจะมีอารมณ์ศิลป์ เลยขันน๊อตยึดสายสับจานแน่นซะจนเกิดจิตรกรรมนูนต่ำบนพื้นผิวสับจาน...จนเคเบิลเส้นใหม่ยึดไม่อยู่เพราะพื้นที่ๆควรจะไว้ใช้ยึดโดนเซาะหายไป
....งานเข้าอีกแล้วตู....
แต่ยังใจดีสู้เสือ เพราะโชคดีที่ดองอะไหล่ไว้เยอะ เลยมีสับจานไทก้าสามชั้นรุ่นเดียวกันสำรองไว้ แต่คราวนี้ ไม่เคยเปลี่ยนสับจานมาก่อนเลย
ก็...เอาวะ ไม่น่ายาก ถอดอันเก่าโยนตุ๊บ แก๊ก อ้าว ลืม ต้องถอดโซ่อีก(โซ่ก็ยังไม่ได้ล้าง ดำกำลังดีเลยเชียว)
คราวนี้เลยได้สร้างศิลปะอีกแล้ว เป็นศิลปะพู่กันจีน(ด้วยคราบน้ำมันและโคลนจากโซ่)บนพื้น(บ้าน)อายุราว 3 วินาที(ก็พึ่งทำนี่หว่า) กระดาษรองก็ไม่ได้เตรียม เพราะรีบๆเลยลืมไป(เช้ามาต้องมาเช็ดพื้นต่อ...)
ถอดเสร็จ ไล่สายใหม่...อ้าว ตัวตั้งความตึงสายเกียร์ที่ยึดกับท่อล่างพังอีก!
....งานเข้าอีกแล้วตู....(ซ้ำสอง)
แต่ๆๆ ยังโชคดีที่มีสำรองตัวตั้งสายไว้!(อะไหล่เยอะจนบางคนบอกเยอะกว่าร้านจักรยานอีก)
เอ้า ถอดเปลี่ยน ใส่ใหม่ ไล่สาย ตั้งเกียร์ พึ่บพั่บๆๆๆ....เรียบร้อย! ว่าแล้วก็จัดแจงพันแฮนด์ ตัดสายใส่ปลอกเก็บงาน...
รวมระยะเวลา... 3 ชั่วโมงได้(จากที่ตอนแรกตั้งใจไว้ว่าจะแค่ตั้งสับจานใหม่)
แต่ในเรื่องร้ายๆก็สามารถมีเรื่องดีได้เหมือนกัน คือถึงจะขึ้นจานสามไม่ได้ ถึงเคเบิลจะขาด ถึงสับจานจะเสีย ถึงตัวตั้งสายจะพัง(...เยอะเหมือนกันเว้ย!)
ยังไงซะผมก็ยังมีอะไหล่สำรองไว้เปลี่ยนจนครบและมีทักษะที่จะแก้ไขให้จักรยานกลับมาใช้งานได้เลย
นี่ถ้าไม่มีและทำไม่ได้ต้องเสียเวลาไปอีกวันเต็มๆกับการซื้ออะไหล่และเสียตังค่าประกอบให้กับร้านแน่ๆครับ
ปล.สำหรับคนที่จะซื้อมือสอง ยังไงเช๊คจุดที่เกิดปัญหาพวกนี้ด้วยนะครับ จะได้ไม่ต้องมาวุ่นวายเหมือนผม(แต่อีกแง่ก็เป็นประสบการณ์ที่ดีเหมือนกัน)