ที่ไม่ดีมาเล่าให้ฟังไม่น่าเชื่อว่าเพราะเงินอย่างเดียวเปลี่ยนคนไปได้
แล้วก็มีเรื่องดีที่เพราะเงินทำให้เราได้รับสิ่งดีๆ ครับ
ขอบอกก่อนนะครับ ตอนแรกว่าจะไม่ไปช่วงนี้เพราะติดงานที่จะต้องย้ายร้าน
ใหม่แต่คิดดูอีกทีถ้าไม่ไปช่วงนี้ก็อีกหลายเดือนกว่าจะได้ไปครับ เพราะต้องการจะ
ไปเยี่ยมคุณพ่อที่ท่านอยู่ที่ อ.เทิง เพราะผมไม่ได้ไปตั้งแต่สงกรานต์ปีที่แล้ว
กว่าจะมาคิดว่าต้องไปก็เกือบจะหมดช่วงวันหยุดยาว ออกเดินทางวันที่13
บ่าย3โมง ไปถึงตากก็มืดพอดี เลยแวะพักที่ ตาก ขอเล่าเรื่องดีก่อนครับ
ผมแวะพักที่ โรงเเรม ตากอันดามัน ค่าห้องที่นี่เริ่มต้นที่800-5000บาท/ห้อง
ผมเดินเข้าไปสอบถามแคชเชียร์ ซึ่งมีพนักงานอยู่เพียงคนเดียว พนักงาน
บอกว่าห้องละ400บาทนอนได้2คนเป็นเตียงคู่ ถ้า600บาทก็3เตียง
ถ้า6เตียงก็ 1200 บาท ทุกราคามีอาหารเช้าให้ด้วย ห้องพักดีมาก สะอาด
ปลอดภัย ถ้าเพื่อนจักรยานจะมาเที่ยวถ้าผ่านตากผมขอแนะนำโรงแรมนี้ครับ
ไม่ว่าท่านจะขี่จักรยานมาหรือเดินทางด้วยรถยนต์ ที่ราคาถูกก็คงเป็นเพราะ
เศรษฐกิจไม่ค่อยดี มีคนเที่ยวน้อยโรงแรมก็เลยต้องแข่งขันกันเพื่อช่วงชิงลูกค้า
ภาพบรรยากาศรอบๆบ้าน ครับ สถานที่ ตำบล บ้านถ้ำ อยู่อำเภอ
ดอกคำใต้ห่างจากตัวอำเภอ14กม. ไปทางอำเภอเชียงม่วนอยู่ติดภูเขา
ผมและภรรยาไม่ใช่คนที่นี่ ผมและภรรยาเป็นคนจังหวัดนนทบุรีไม่มีญาติพี่น้อง
อยู่ที่นี่ครับ ผมและภรรยาชอบเที่ยวตามชนบทต่างจังหวัดตั้งแต่ปี2527
เริ่มไปเที่ยวครั้งแรกก็เชียงใหม่ไปมาหลายสิบครั้งไปเที่ยวเชียงของ
เชียงแสน แม่สาย ท่าตอน แม่สะเรียง แม่ฮ่องสอน ปาย น่าน ห้วยโกร๋น
บ่อเกลือ ทุ่งช้าง ท่าลี่ เชียงคาน สังคม ท่าบ่อ ศรีเชียงใหม่ นครไท
ภูเรือ ด่านซ้าย ชาติตระการไปๆมาๆหลายสิบครั้ง มาปี2543 ผมได้
มาที่นี่ผมมาหน้าร้อนช่วงสงกรานต์แต่อากาศที่นี่เย็นกลางคืนหนาว
แต่กลางวันร้อนแต่ไม่อบอ้าว
เมื่อปี2543 ที่ผมไปเที่ยวเป็นหมู่บ้านเงียบๆ ผมไปพักบ้านของคนในหมู่บ้าน
ซึ่งเป็นพี่สาวของเพื่อน ก่อนไปเพี่อนผมบอกว่าลองไปเที่ยวที่หมู่บ้านของเขา
ดู หมู่บ้านเขาน่าอยู่กว่า ดีกว่า ปายที่แม่ฮ่องสอนอีก
ผมไปถึงก็เย็นมากแล้วเกือบๆมืดเป็นวันที่16เมษายนแต่กลางคืนฝนตกตลอดคืน
ตื่นเช้ามาฝนยังตกอยู่แต่ไม่มากแบบปลอยๆ ผมเดินไปหลังบ้านมีรั้วไม้เก่าๆผุพัง
แบบเตี้ยๆ หลังรั้วไม้มีที่ว่างไม่มีบ้านแต่มีต้นไม้ดูสวยดี ผมเดินกลับมาบอกภรรยา
แล้วชวนภรรยาไปดู ระหว่างเดินดูที่อยู่ เจ้าของบ้านที่ผมไปนอนพักกลับจาก
ไปตลาดเช้าพอดี ซึ่งตอนที่ผมเดินไปดูที่ผมก็ไม่ได้สังเกตว่าเจ้าของบ้านที่
ผมไปพักนั้นไม่อยู่บ้านครับเจ้าของบ้านถามว่าชอบหรือ ภรรยาผมตอบว่าชอบ
เจ้าของบ้านบอกว่าเจ้าของที่เป็นญาติกันเขาจะขาย ภรรยาผมเลยบอกว่า
อย่างงั้นขอซื้อแล้วกันใว้อายุมากๆจะได้มาอยู่ด้วยกัน หลังจากคุยกันจบ
เจ้าของบ้านก็เข้าครัวไปทำอาหารเช้าและเรียกผมไปกินอาหารเช้า
ก่อนลากลับบ้านผมและภรรยาได้ชวนเจ้าของบ้านไปดูที่อีกครั้ง
เดินดูอย่างละเอียด เจ้าของบ้านบอกว่าใว้จะบอกเจ้าของที่ให้
ผมเลยนัดว่าวันที่24 จะมาโอน
[url=http://image.ohozaa.com/show.php?วันที่24ผมก็ไปอีกครั้งหนึ่ง ผมไปถึงตอนเย็นแล้วก็พักที่บ้านหลังเดิม
ตอนเช้าเดินไปตลาดเช้าที่นี่เรียกว่า กาดเช้า ที่ตลาดของกินถูกมาก
ผู้คนทักทายว่ามาจากไหน มาเมื่อไหร่ เหมือนผมและภรรยาเป็น
คนที่หมู่บ้านนี้แต่ไปอยู่ที่อื่นแล้วกลับมาเยี่ยมบ้าน น้ำเต้าหู้3ถุง5บาท
หมูชิ้นละสิบบาท ปลาทูที่นี่ค่อนข้างแปลกครับ เพราะเขาเอาไปชุบ
แป้งแล้วใส่สีส้มแล้วทอดเขา เรียกว่า ปลาทูสีส้มแสด 2ตัว20บาท
ถ้าไม่ชุบแป้งเข่งละ20บาทเหมือนกันแต่ตัวใหญ่กว่าบ้านเรา
ผมเดินกลับมาบ้านที่ผมไปพักตลอดทางมีคนทักทายตลอดทาง
กลับถึงบ้าน เจ้าของบ้านเตรียมอาหารเช้าใว้ให้เหมือนเช่นเคย
id=507753e5e0d6de9ebc850653c7947d53]
[/url] 
ตอนเที่ยงๆผมเดินไปที่ด้านหลังที่ ผมได้ยินเสียงคนทำงานอยู่ใน
ที่ๆ ติดกันแต่มีรั้วก่อไผ่กั้นอยู่ ผมเห็นพระกับเณรหลายองค์กำลัง
ทำไร่ข้าวโพด แต่พระกับเณรไม่เห็นผม ตอนเย็นผมได้ขึ้นไปวัดใน
ภาพครับ ชื่อวัดพระธาตุจอมศีลอยู่บนไหล่เขา มีองค์พระธาตุอายุ
หลายร้อยปี ผมขึ้นไปก็ได้พบกับท่านเจ้าอาวาสก็คือ พระที่ผมเห็น
กำลังทำไร่ข้าวโพดเมื่อตอนกลางวันครับ ผมได้สอบถามท่าน
ท่านเจ้าอาวาสท่านเล่าว่า วัดนี้มีพระอยู่องค์เดียวคือท่านครับ
นอกนั้นเป็นเณรทั้งหมด แล้วเณรที่มาบวชนี้มาจากพ่อ แม่แยก
ทางกันบ้าง มีปัญหาอย่างอื่นบ้าง แต่เณรทุกองค์ท่านต้องส่งไปเรียนที่
โรงเรียนพระปริญัติธรรมที่อำเภอดอกคำใต้ โดยท่านเจ้าอาวาสต้องรับ
ผิดชอบค่าใช้จ่ายทั้งหมด ซึ่งในตอนนั้นมีประมาณ20องค์
ท่านเจ้าอาวาสเมื่อต้องรับผิดชอบค่าใช้จ่ายทั้งค่ารถ ค่าอาหารกลางวันสามเณร
ที่ต้องส่งไปเรียน แล้วหลังจากเรียนจบที่นี่แล้วก็ต้องลาสิกขาบทไปเรียนต่อที่อื่น
ท่านก้ต้องส่งต่อไปอีก ฉะนั้นเมื่อเวลาเย็นหรือวันหยุด ท่านก็ต้องให้สามเณร
ไปปลูกข้าว ปลูกกระเทียม ปลูกข้าวโพด ผมเองมีที่ไร่อยู่นิดหน่อยผมก็ยกให้
ท่านทำไร่ตั้งแต่ตอนที่เริ่มซื้อเลยครับ เวลาถึงปัจจุบันผ่านไป10ปี สามเณร
เหล่านั้นได้จบการศึกษาแล้ว บางคนไปเป็นบุรุษพยาบาล บางคนไปเป็นศุลกากร
บางคนไปเป็นเจ้าหน้าที่ป่าไม้ บางคนกลับบ้านไปเป็นสมาชิกเทศบาลที่บ้านถ้ำ
ปัจจุบันท่านเจ้าอาวาสท่านยังต้องทำหน้าที่เหมือนเดิม ส่งเณรเรียนเหมือนเดิม
แล้วท่านยังเป็นประธานมูลนิธิโรคเอดซ์ 10ปีที่ผ่านมาท่านได้รับรางวัลประกาศ
เกียรติคุณมากมาย
ท่านเจ้าอาวาส ผมเรียกท่านว่า หลวงพี่ เพ็ญ ท่านได้สร้างโบสถ์ที่มีความวิจิต ตามแนวคิดของท่าน
ท่านใช้เวลาสร้างประมาณ10ปีโดยท่านออกแบบเอง บ้านผมท่านก็เป็นผู้ออกแบบ
และดูแลการสร้างทั้งหมด แล้วท่านก็ให้ลูกศิษย์ของท่านดูแลบ้านผมจนถึง
ปัจจุบันครับ ที่หมู่บ้านนี้ระบบหมู่บ้านเข้มแข็งมาก คุณคิดดูบ้านผมสร้างมา10ปี
ไม่มีคนเฝ้า ไม่มีรั้ว ไม่มีของหายถ้าเป็นที่อื่นบางที่ เสายังไม่เหลือเลยครับ
ผมเคยถามคนข้างๆบ้าน เขาบอกว่าทางพ่อหลวงหรือบ้านเราเรียกว่าผู้ใหญ่
บ้านบอกว่าห้ามขโมยของคนต่างถิ่น ถ้าจับได้โดนหนัก มอเตอร์ไซด์ท่อดัง
ถ้าเป็นเด็กเตือนไม่ฟัง หรือเป็นผู้ใหญ่เตือนไม่ฟัง ถ้าเดือดร้อนเรื่องอะไร
ก็แล้วแต่ พ่อหลวงไม่เซ็นต์รับรองให้ ถ้าเมาเหล้าแล้วไปโวยวายหรือชก
ต่อยผู้อื่นปรับสองพัน ถ้าคนถูกต่อยสู้ปรับอีกสองพัน คนข้างบ้านเขา
บอกว่า ถ้าอยากทะเลาะกันก็เตรียมเงินมาสี่พันถ้า พ่อหลวงมาเจอครับ
