ผู้ดูแล: Cycling B®y, spinbike, velocity
เล่าเรื่องการใส่สายและตระกร้อ อายมากๆ
...เท่านั้นและคร้าบบ เอียงคว่ำเขาขวาลง...หมูแดงเต็มๆแถมข้อขาเคร็ดอีก..กว่าจะลุกได้ แกะสายออก (นั่งอยู่ที่พื้นถนนมันนั่นแหละ อายอย่างบอกไม่ถูก 
เลยมาบอกกันคร้าบบ เรื่องการใส่สายและตระกร้อเนี้ย.. 
(ปล. ผู้คนและคนขับรถตามหลังที่ซอยเลียบคลองพหลฯ สายไหม คงขำกันหรือปล่าวไม่รู้ 
)
ไม่ว่าตระก้อหรือคลีท....และถ้าอยู่ในเมืองส่วนมากเคยล้มแล้วทั้งนั้น..... 
)
ความอายเข้ามาแทรกนิดๆ 
ตอนกำลังจะล้มมีวิธีดังนี้ 
ขำ 
แมวทอง เขียน:
1.ใช้ลำตัวด้านข้างเป็นสิ่งสำผัสพื้น เริ่มจาก
สะโพก สีข้าง และ หัวไหล่ครับ
2.เมื่อล้มแล้ว พยายามยกขาไว้ ไม่ให้ ตีนผีหลังสัมผัสพื้น(เดี๋ยวเป็นรอย)
3.ระวังจะโดนรถบนถนน ทับซ้ำ
4.ไม่ต้องอาย เพราะ ยังไงคนที่เห็นก็ไม่มีทางที่จะหยุด
skksurasak เขียน:ผมก็เกือบไป เกือบล้มหน้าบ้านตัวเอง
มี ภูเขา กับ หมอบ
คันภูเขาเอาไว้ขี่เล่น ไปตลาด ใช้บันไดธรรมดา ไม่มีคลีต ไม่มีคลิ๊ป
คันหมอบ เอาบันได "คลีต" มาลองใส่ดูแต่ไม่มั่นใจเลยถอดออก
ใช้ตะกร้ออย่างเก่า (ติดรถมา) ที่คุ้นเคยมาแต่เด็ก
วันก่อนขี่หมอบแบบบันไดตะกร้อจอดหน้าบ้าน
เตรียมปลดขาซ้ายไว้ แต่ปรากฏว่ามันลงข้างขวา
ดีที่รัดสายไว้หลวมๆ รีบดึงขาลงมาทัน
ไม่งั้นลมหน้าบ้านตัวเองแน่เลย...
ตอนนี้ไม่มั่นใจเลยเวลาขี่เสือหมอบ
รู้สึกว่ามันขี่ยาก ไวมากเลย
แต่เวลาอยู่บนอานแล้วกดเบาๆ มันก็พุ่งเลย
ไม่เหมือนคันภูเขา (เฟรมเหล็ก) หนักมาก แต่ก็ไหลนะ
คันหมอบพุ่งสะใจมาก ผมว่าเหมือนรถสปอร์ตเลย
แต่ยังไม่เคยออกทางไกลเลย ขี่แต่ในหมู่บ้าน
เคยออกถนนครั้งหนึ่ง รู้สึกไม่มั่นใจ
+10เลยครับพี่กุ๊กแมวทอง เขียน:
1.ใช้ลำตัวด้านข้างเป็นสิ่งสำผัสพื้น เริ่มจาก
สะโพก สีข้าง และ หัวไหล่ครับ
2.เมื่อล้มแล้ว พยายามยกขาไว้ ไม่ให้ ตีนผีหลังสัมผัสพื้น(เดี๋ยวเป็นรอย)
3.ระวังจะโดนรถบนถนน ทับซ้ำ
4.ไม่ต้องอาย เพราะ ยังไงคนที่เห็นก็ไม่มีทางที่จะหยุด
