ThaiMTB.com

แนวความคิดที่ว่าทำไมเราจึงเลือก”นิวซีแลนด์ “
ก็เพราะหลาย ๆ คนที่เคยไปเที่ยวบอกว่าเป็นดินแดนของคนชอบผจญภัย ภูมิประเทศสวยงาม
เป็นสุดยอดของ “ สวรรค์ของนักปั่น ( PEDALLERS’ PARADISE ) “ รวมทั้งแรงเชียร์จาก
“ คุณหมูและวรรณ ” สองสามีภรรยาที่ปั่นรอบโลกมาแล้ว
เรามีการเตรียมตัวนานหลายเดือน คือการหาข้อมูลทางอินเตอร์เนต ซึ่งต้องยอมรับว่าทาง NZ
เขาโฆษณาประชาสัมพันธ์ดีจริงๆ จึงได้ข้อมูลเพียบ

นอกจากจะมีภูมิประเทศที่สวยงาม ทั้งภูเขา ป่าไม้ ทุ่งหญ้า ทะเลสาบ มากมายแล้ว เกาะใต้ของNZ ยังเป็นดินแดนที่มีกิจกรรมท่องเที่ยวแบบผจญภัย ที่ไม่มีขีดจำกัด

มีair safari หลายรูปแบบ ทั้งดิ่งพสุธา เหิรเวหา ฯลฯ

เราเตรียมขอวีซ่า เรื่องนี้ดูเหมือนจะง่ายแต่เอาจริงแล้วยาก เพราะเราบอกว่าจะไปท่องเที่ยวด้วยจักรยาน เราจึงต้องยืนยันด้วยหลักฐานว่าเราเคยไปปั่นต่างประเทศมาแล้ว คือเอารูปภาพและพาสปอร์ต
ที่ระบุว่าเราไป จีน, ลาว, เวียดนาม, พม่าและเขมรมาแล้ว เอาหนังสือรับรองว่าเราเป็นนักจักรยานสังกัดชมรมใด และ ฯลฯ เรื่องนี้ ต้องยอมรับความสามารถพิเศษเฉพาะตัวของเปิล โหลงแปงของเรา

เราเตรียมทีม โดยทำความเข้าใจกันว่า เราไปของเราเองไม่ใช่ไปกับบริษัททัวร์ ดังนั้นเราต้องพึ่งต้องเองให้มากที่สุด เปิล เคยไป NZ แล้วหลายครั้งก็จริงแต่ไม่เคยไปปั่นจักรยานและไม่เคยไปในเส้นทาง
ที่เรากำหนดเป็นเส้นทางปั่นทางจักรยานของเรา
ทีมของเรา ชื่อว่า “ NZ SOUTH ISLAND EXPLORER ” ซึ่งบ่งบอกว่าเราจะไปบุกเบิกเส้นทางปั่นจักรยาน โดยจะเก็บข้อมูลสำคัญไว้ให้เพื่อนนักปั่นที่คิดจะตามรอยไปขึ้นสวรรค์

ผมถูกกำหนดให้เป็นหัวหน้าทีม มีหน้าที่ตัดสินใจหลังจากฟังความเห็นจากพวกเราทุกคนแล้ว. คุณเปิล รับผิดชอบด้านการประสานงาน ธุรการ และบริการสุดยอดประทับใจ. สำหรับ อ.อุดม,
คุณนิรันดร์ทนายเทพย์ และน้องฟิ้น ต้องช่วยกันในทุก ๆ เรื่อง ซึ่งต่อไปเราจะได้เห็นกันว่า ใครเป็นหมอ, ใครเป็นกุ๊ก, ใครเป็นคนล้างชาม

ดูเหมือนว่าเราวางแผนไว้ดีมาก แต่การปฏิบัติตามแผนไม่ได้เพราะเป็น “ แพลนนิ่ง ” คือนิ่งจริง ๆ เป็นความหละหลวมไม่เอาจริงพอ อือ ๆ ออ ตามกันของ “ เฒ่าปราจีน” หัวหน้าทีม ซึ่งท่านจะได้เห็นต่อไป
หลังจากกำหนดการเดินทางต้องเลื่อน 2 ครั้ง เราก็ได้ออกเดินทางไปจริง ๆ

เราออกเดินทางไปเจอกันที่สนามบินสุวรรณภูมิ มีลุงเนตรและเสือกระดาษไป ส่งบรรยากาศเกี้ยวก้าว ปานนกจะบิน แต่บางคนบอกว่าคล้ายเขมรอพยพ (ขอโทษนะ...คล้ายคนในประเทศเพื่อนบ้านอพยพ ) ดังที่เสือกระดาษและลุงเนตรเอามาโพสให้ดูแล้ว ..

เกือบจะลงจอดที่เมลเบอริน ออสเตรเลียแล้ว มองเห็นชายฝั่งออสเตรเลีย

เวลา 10.30 น. เช้าวันศุกร์ที่ 29 ธันวาคม 51 เราถึงสนามบินเมลเบอร์น เปิลเอาสัมภาระที่พวกเราติดตั้งขึ้นเครื่องบินไปฝาก(คนดูแลออกตั๋วให้แล้วเก็บเงินเป็นรายชิ้น ) ผมไปหาข้อมูลจาก จนท. ศูนย์บริการข้อมูล เข้าไปเที่ยวเมลเบริน เขาบอกว่าเรียกแท็กซี่แบบ 7 คน จะถูกกว่าไปรถโดยสาร

ซึ่งก็จริงอย่างว่า
สังเกตดูเห็นว่า คนขับแท็กซี่ส่วนมากเป็นชาวต่างชาติอย่างรายนี้มาจากอิรัก ให้พาไปส่งย่านไชน่าทาวน์สิ่งแรกคือ หาที่กินอาหารจีนแบบหรู ๆ ซึ่งมีเป๋าฮือ, เป็ดปักกิ่ง และ ฯลฯ เป็นอาหารมื้อใหญ่ กินกันเต็มคราบคนละ 35 เหรียญ ออสเตรเลียก็อร่อยมากครับ

มาดูบรรยากาศในเมลเบรินดูครับ ในเมืองมีรถม้า รถราง และรถถีบ

จักรยานเยอะมาก แต่ต้องสรวมหมอกทุกคน

...

มีผลไม้ยอดนิยมของนักกีฬา