ThaiMTB.com

ผมปั่นจักรยาน เพื่อลดความอ้วน4เดือน 3เดือนแรก ลดได้เยอะมากถึง15โล แต่เดือนที่4มา 20วันลดได้แค่โลเดียว
คงเพราะความชำนาญในการปั่นที่มากขึ้น ใช้เกียร กับ วนรอบขาเป็นมากขึ้น มีกล้ามเนื้อเพิ่มขึ้น เลยไม่เหนื่อยเท่าเก่า
เลยเปลี่ยนไปวิ่งเพิ่ม ทุกวันตอนเย็นแวะจอดจักรยานบ้านญาติแล้ว ก็ปั่นจักรยานเก่าๆไปไทยญี่ปุ่นไปวิ่งต่อ วิ่งได้เกือบครึ่งชม.ก็กลับ
ต้องขอบคุณที่น้ำหนักหายไป15โล ทำให้วิ่งจ๊อกกิ้ง ได้ไม่ปวดเข่า ปวดข้อเท้า เหมือนเดิมอีกแล้ว แต่พอวิ่งไปได้เริ่มพบอะไรบางอย่าง
คือผมสามารถ วิ่งแบบก้าวกลางๆได้ วิ่งความเร็วนิดๆสบายๆ แต่ ถ้าวิ่งแบบก้าวสั้นเหยาะๆช้าๆเมื่อไร หมดแรงอย่างรุนแรงครับ
เหมือนกับว่ามีกล้ามเนื้อสำหรับ แรงถีบขา และข้อเท้า ไปข้างหลังให้พุ่งไปข้างหน้าทีละก้าวกลางๆ ซ้าย ขวา สลับกันได้
แต่ ไม่มีกล้ามเนื้อในการยกขาขึ้น แล้วถีบลงเบาๆ รัวๆ สำหรับวิ่งเยาะๆ
วิ่งได้วันที่4 ปวดกล้ามเนื้อส่วนที่ใช้ยกน่องขึ้น อย่างชัดเจนมาก ขนะที่ส่วนอื่นๆทั้งตัวไม่รู้สึกอะไรเลย ตอนนี้แค่ยกน่องขึ้นก็ปวดแปร๊ปและ

เป็นไปได้หรือเปล่าว่าเพราะปั่นจักรยาน(แบบไม่ติดคลิป หรือ ตะกล้อ)แทบไม่ได้ใช้กล้ามเนื้อส่วนที่ยกน่องขึ้นเลย เพราะอาศัยแรงถีบของขาตรงข้ามยกขึ้นให้ตลอด

ดีใจด้วย

ที่ลดน้ำหนักได้

ส่วนเรื่องกล้ามเนื้อ ไม่รู้เหมือนกันครับ

รอฟังด้วยคน

เคยอ่านมาบ้างนิดหน่อยครับ
เขาบอกว่า กล้ามเนื้อที่ใช้ในการปั่นจักรยานกับการวิ่งใช้กล้ามเนื้อคนละชุดกันครับ
การที่ปวดกล้ามเนื้อบางส่วนอาจเกิดจากการขาดซ้อมวิ่งมานานแล้ว
มาเพิ่ม Load ให้กับกล้ามเนื้อชุดนั้นแบบทันทีทันไร ทำให้กล้ามเนื้อชุดนั้นยังปรับสภาพไม่ทันครับ
ถ้าเราวิ่งโดยค่อยๆ เพิ่มระยะทางขึ้นเรื่อยๆ ในแต่ละวันน่าจะช่วยได้ครับ
ก็คงเหมือนกับการปั่นจักรยานที่ต้องค่อยๆเพิ่มระยะไปทีละนิดไปเรื่อยๆ

ส่วนน้ำหนักตัวเมื่อลดมาถึงจุดหนึ่งแล้วจะลดยากขึ้นเป็นเรื่องปกติครับ
การออกกำลังกายมากน้อยแค่ไหนนั้น เขาแนะนำให้ดูการเต้นของหัวใจครับ
รายละเอียดการใช้เครื่องวัด HRM ก็ถามคุณกูเกิงดูครับมีประโยชน์มากครับ

จำเขามาบอกต่อครับ

สวัสดีครับ ก่อนอื่นแสดงความยินดีกับการที่เป็นคนที่รักการออกกำลังกายเหมือนกันครับ
ออกตัวก่อนนะครับว่าไม่ได้เป็นแพทย์หรือหมอ(ผมเป็นทหารครับ)ไม่มีความรู้เรื่องระบบร่างกายหรือกล้ามเนื้อแต่ประสบการณ์ที่เป็นคนที่ชอบเล่นไตรกีฬา ส่วนใหญ่นักไตรกีฬาจะทราบดีว่าหลังจากปั่นจักรยานแล้วต้องมาวิ่งเป็นอะไรที่ทรมานมากๆ เนื่องจากกล้ามเนื้อที่ใช้ในการปั่นจักรยานและวิ่งเป็นคนละส่วนกันและต้องปรับสภาพจากการปั่นจักรยานที่กล้ามเนื้อขาไม่ต้องรับน้ำหนักเหมือนกับการวิ่ง เพราะฉะนั้นนักกีฬาจึงต้องฝึกซ้อมในการปรับสภาพกล้ามเนื้อเป็นอย่างมาก เริ่มแรกหลังจากปั่นจักรยานมาเป็นวิ่ง ต้องวิ่งจากช้าก่อนนะครับ ผมก็เริ่มจากอย่างนี้มาก่อน ลองดูครับ เล่าจากประสบการณ์ล้วนๆเลยนะครับ

umbabab เขียน:
... เหมือนกับว่ามีกล้ามเนื้อสำหรับ แรงถีบขา และข้อเท้า ไปข้างหลังให้พุ่งไปข้างหน้าทีละก้าวกลางๆ ซ้าย ขวา สลับกันได้
แต่ ไม่มีกล้ามเนื้อในการยกขาขึ้น แล้วถีบลงเบาๆ รัวๆ สำหรับวิ่งเยาะๆ
วิ่งได้วันที่4 ปวดกล้ามเนื้อส่วนที่ใช้ยกน่องขึ้น อย่างชัดเจนมาก ขนะที่ส่วนอื่นๆทั้งตัวไม่รู้สึกอะไรเลย ตอนนี้แค่ยกน่องขึ้นก็ปวดแปร๊ปและ

เป็นไปได้หรือเปล่าว่าเพราะปั่นจักรยาน(แบบไม่ติดคลิป หรือ ตะกล้อ)แทบไม่ได้ใช้กล้ามเนื้อส่วนที่ยกน่องขึ้นเลย เพราะอาศัยแรงถีบของขาตรงข้ามยกขึ้นให้ตลอด

คิดว่าถูกแล้วครับ กล้ามเนื้อส่วนที่ใช้วิ่งเฉพาะบางส่วนน่าจะยังไม่พัฒนาครับ ส่วนที่ใช้ซ้ำกับการปั่นก็คงแข็งแรงดี ใช้ได้ทั้งปั่นทั้งวิ่ง ส่วนที่ไม่ซ้ำกันก็คงต้องรอให้พัฒนาจากการวิ่ง

อ่านเจอที่ไหนก็ไม่รู้ว่า ปัจจุบันท่าปั่นของนักไตรกีฬาจึงทำให้เหมือนท่าวิ่งมากขึ้นทุกที ช่วงแรกสมัยมีไตรกีฬาใหม่ๆ ก็ปั่นแบบนักจักรยานดิบๆ เลย มาพักนึงก็พัฒนาให้เน้นการลู่ลมมากขึ้น เพราะไม่มีการหมก ไม่มี Peloton ไม่ต้องใช้ชั้นเชิงมาก ก็เลยยืมอุปกรณ์ Time Trial มาใช้เยอะ ช่วงหลังนี่แทบจะเป็น Superman หลักอานแทบจะตั้งฉากกับพื้น เวลาปั่นดูเหมือนคนวิ่งบนจักยาน พอลงมาวิ่งก็ใช้กล้ามเนื้อเดียวกันไปเลย จะสังเกตว่านักไตรกีฬา (ที่ไม่ใช่ระยะ Sprint เพราะถ้าระยะสั้นมาก มันซัดกันยังกะวิ่ง 1500m) จะวิ่งซอยขาถี่ ก้าวไม่ยาวมาก ไม่ลงส้นแต่ลงเต็มเท้า ตัวโน้มไปข้างหน้าเล็กน้อย

สรุปคือ น่าจะมาถูกทางแล้วครับ ลองวิ่งเหยาะแบบลงเต็มเท้าดู โน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย ได้ข้อดีอีกอย่างคือถนอมเข่าและสะโพกกว่าการวิ่งลงส้นเท้า เพราะเท้าจะแผ่ออก กระจายน้ำหนักไปด้านข้างได้อีก ถ้ามีสนามหญ้าก็ลงไปวิ่งเลยครับ นุ่มสบายกว่า หนืดๆ หนักๆ หน่อย ได้แรงดี ทำให้กล้ามเนื้อเล็กๆ น้อยๆ และระบบประสาทได้พัฒนาด้วย เพราะต้องใช้ในการทรงตัว

เขียนซะยาว ที่จริงจะชวนมาแข่งทวิกีฬาที่เชียงใหม่ครับ http://www.chiangmaiduathlon.com

จขกท.เก่งมากเลยครับ 4เดือนผมลงไปแค่3โลเอง

ถามสูตรหน่อยทำไมลดได้เยอะจังครับ ผมปั่น 25-30 km/hr วันละ 20-25 km 5 วันต่ออาทิตย์
ลดลงไป 2 โลเอง ปล. ไม่ได้ควมคุมอาหารนะครับ

ปั่นทุกวันไม่เว้นวันหยุดราชการครับ ตอนตี3 กลับ4โมง ระยะทางไปกลับราวๆ15กม.เท่านั้นเอง ไม่ปั่นเฉพาะวันที่ป่วย
ใช้รถมือสอง เป็นเหล็ก สนิมกิน ที่โทรมมากๆ ปั่นไม่ค่อยไป ตั้งอานต่ำ แฮนด์สูง แบกเป้ใบใหญ่ๆ และปั่นด้วยความเข้าใจผิดว่า ตั้งเกียรไว้สูงสุดทรมานขาแล้วปั่นให้ตายกันไปข้างนึง ซึ่งปั่นได้ช้าๆอย่างทรมานมากกว่าจะถึงที่ทำงานก็ครึ่งชม.(พร้อมเสียงเอี้ยดอ้าดตลอดทาง)
ไปถึงที่ทำงานด้วยสภาพ ตัวเปียกเหมือนอาบน้ำ ทุกวันๆ เดือนแรกเลยลดได้เยอะมาก พร้อมกับอาการปวดเข่า ปวดก้น

ต่อมาได้เข้าเ็ว็บนี้ ได้ปรับเปลี่ยนพฤติกรรมหลายๆอย่าง การปรับตำแหน่งอาน แฮนด์ หยอดน้ำมันโซ่ ฉีดโซแนก ซ่อมเกียร ติดตะแกรงเลิกแบกเป้
ทำให้ปั่นง่ายขึ้นแต่ไปพลาดตรง สนใจเกี่ยวกับ หน้ากากกรองฝุ่น ทำให้ซื้อมาติดแล้วปั่นด้วยสภาพเหนื่อยจัดเหมือนเดิม กลางควันพิษ ทำอยู่สัปดาห์
เลยเข้ารพ.เพราะปอดอักเสพ ตอนเข้ารพ.วัดน้ำหนักก่อนเข้ารักษาตัวน้ำหนักก็หายไปสิบกว่ากิโลแล้ว รักษาไป3วันออกมาถือเป็นโอกาสดีเริ่มควบคุมอาหารต่อ
กินน้ำชาร้อนๆ เพื่อให้ไม่คอแห้งไปกินแป๊ปซี่ ช่วยละลายไขมันไม่อยากอาหารด้วย ข้าวเย็นไม่ค่อยกิน สัปดาห์นึงจะไปถลุงร้านเสต๊กหลายๆจานที

เดือนที่สองซื้อจักรยานใหม่ แต่เพราะมันออกแรงน้อยกว่ากันคนละเรื่อง ก็เลยยังปั่นคันเก่าควบอยู่ น้ำหนักลดได้อีก5กิโล จนจักรยานคันแรกพังไปเดือนนี้
พอเปลี่ยนคันใหม่เป็นจาวาฟิต รถค่อนข้างเบา ปั่นง่าย ไหล ทำให้น้ำหนักไ่ม่่ค่อยลด แต่เพราะรถเร็วเบรคดี เลยออกถนนใหญ่ไปไกลๆขึ้นเพิ่มระยะทางจากเดิม
แล้วก็เพิ่มการปั่นไปไกลๆต่อ แต่ก็ไม่ค่อยได้ผล
เดือน4นี่เลยเริ่มหันมาวิ่งครับ

ถ้ามองว่าทำไมลดได้เยอะ ก็เพราะขับรถเหล็กโทรมๆฝืดๆเกียรแข็งโป้กไปทำงานทุกวัน+กับป่วยปอดอักเสพ ในเดือนแรกหละครับ

umbabab เขียน:ปั่นทุกวันไม่เว้นวันหยุดราชการครับ ตอนตี3 กลับ4โมง ระยะทางไปกลับราวๆ15กม.เท่านั้นเอง ไม่ปั่นเฉพาะวันที่ป่วย
ใช้รถมือสอง เป็นเหล็ก สนิมกิน ที่โทรมมากๆ ปั่นไม่ค่อยไป ตั้งอานต่ำ แฮนด์สูง แบกเป้ใบใหญ่ๆ และปั่นด้วยความเข้าใจผิดว่า ตั้งเกียรไว้สูงสุดทรมานขาแล้วปั่นให้ตายกันไปข้างนึง ซึ่งปั่นได้ช้าๆอย่างทรมานมากกว่าจะถึงที่ทำงานก็ครึ่งชม.(พร้อมเสียงเอี้ยดอ้าดตลอดทาง)
ไปถึงที่ทำงานด้วยสภาพ ตัวเปียกเหมือนอาบน้ำ ทุกวันๆ เดือนแรกเลยลดได้เยอะมาก พร้อมกับอาการปวดเข่า ปวดก้น

ต่อมาได้เข้าเ็ว็บนี้ ได้ปรับเปลี่ยนพฤติกรรมหลายๆอย่าง การปรับตำแหน่งอาน แฮนด์ หยอดน้ำมันโซ่ ฉีดโซแนก ซ่อมเกียร ติดตะแกรงเลิกแบกเป้
ทำให้ปั่นง่ายขึ้นแต่ไปพลาดตรง สนใจเกี่ยวกับ หน้ากากกรองฝุ่น ทำให้ซื้อมาติดแล้วปั่นด้วยสภาพเหนื่อยจัดเหมือนเดิม กลางควันพิษ ทำอยู่สัปดาห์
เลยเข้ารพ.เพราะปอดอักเสพ ตอนเข้ารพ.วัดน้ำหนักก่อนเข้ารักษาตัวน้ำหนักก็หายไปสิบกว่ากิโลแล้ว รักษาไป3วันออกมาถือเป็นโอกาสดีเริ่มควบคุมอาหารต่อ
กินน้ำชาร้อนๆ เพื่อให้ไม่คอแห้งไปกินแป๊ปซี่ ช่วยละลายไขมันไม่อยากอาหารด้วย ข้าวเย็นไม่ค่อยกิน สัปดาห์นึงจะไปถลุงร้านเสต๊กหลายๆจานที

เดือนที่สองซื้อจักรยานใหม่ แต่เพราะมันออกแรงน้อยกว่ากันคนละเรื่อง ก็เลยยังปั่นคันเก่าควบอยู่ น้ำหนักลดได้อีก5กิโล จนจักรยานคันแรกพังไปเดือนนี้
พอเปลี่ยนคันใหม่เป็นจาวาฟิต รถค่อนข้างเบา ปั่นง่าย ไหล ทำให้น้ำหนักไ่ม่่ค่อยลด แต่เพราะรถเร็วเบรคดี เลยออกถนนใหญ่ไปไกลๆขึ้นเพิ่มระยะทางจากเดิม
แล้วก็เพิ่มการปั่นไปไกลๆต่อ แต่ก็ไม่ค่อยได้ผล
เดือน4นี่เลยเริ่มหันมาวิ่งครับ

ถ้ามองว่าทำไมลดได้เยอะ ก็เพราะขับรถเหล็กโทรมๆฝืดๆเกียรแข็งโป้กไปทำงานทุกวัน+กับป่วยปอดอักเสพ ในเดือนแรกหละครับ

ขอบคุณครับ

อยากให้น้ำหนักลด อย่าไปทริปปั่นจักรยานเสาะหาของอร่อยๆ ทานบ่อยนะครับ

ผมก็น้ำหนักลดจนคนที่ทำงาน ที่บ้านทักกันเป็นแถว เจอแดดด้วยตัวก็เลยดำ มองแล้วเหมือนคนเป็นโรคเลย ไม่ยักเหมือนบางท่านปั่นยังไงก็ยังหน้าใสกิ๊ก

แต่ที่สงสัยจัง ทำไมปั่นเป็นสิบเป็นร้อยกิโลยังทำได้ แต่เดินขึ้นบันได 3 ชั้นเองมันปวดเมื่อยขา น่องชะมัด (แต่แบกจักรยานขึ้นสะพานลอย ลงสะพานลอยตั้งหลายสะพาน...ไม่เป็นไร ??!!)