Signs we are winning สัญญาณว่าเรากำลังจะชนะ
โพสต์: 15 มี.ค. 2011, 09:30
Signs we are winning
DateThu, March 10, 2011
In the five years I have been writing here I have seen huge strides made worldwide towards bicycle friendliness.
Of course there is still an “Us vs. Them” attitude on both sides, but even this is breaking down. “Us” being the bicycle lobby, and “Them” being those who feel they are losing certain freedoms by encouraging more cyclists on the road. If you are on the other side the “Us and Them” are reversed.
5ปีหล้ังจากที่ เดฟได้เขียนบทความ เขาเห็นการเปลี่ยนแปลงที่เป็นมิตรต่อจักรยานทั่วโลก
แน่นอนมันยังมีการแบ่งเรา แบ่งเขาอยู่ แต่มันกำลังสลายตัวลง
เรา ก็คือพวกส่งเสริมการใช้จักรยาน
เขาก็คือพวกต่อต้าน เพราะรู้สึกว่าพวกเขาสูญเสียเสรีภาพเมื่อส่งเสริมจักรยานบนท้องถนน
แต่ถ้าคุณคืออีกฝ่าน เรากับเขา ก็กลับกัน
For the most part what these changes mean is that people have to drive a little slower, and watch where they are going. Is that so terrible? To oppose it is such a short sighted attitude.
สำหรับการเปลี่ยนแปลงส่วนใหญ่คือ คนเริ่มที่จะชลอความเร็วลง และระวังมองทางที่เขาขับขี่อยู่
Every person riding a bike to work means one less car on the road, and less congestion. With less congestion everyone can drive slower and still get to their destination in the same amount of time, or even quicker; plus there is the added bonus of using less gasoline.
หากทุกคนขี่จักรยานไปทำงานหมายถึงรถยนต์น้อยลงหนึ่งคันต่อคน ก็จะรถติดน้อยลง
และเมื่อรถมันไม่ติด คนขับก็ขับช้าลงได้และถึงที่หมายในเวลาใกล้เคียงกันหรือเร็วกว่าด้วยซ้ำ
อีกทั้งสิ้นเปลืองน้ำมันน้อยลง
This also translates to less people killed on our roads, not just cyclists and pedestrians, but motorists too. Logical arguments like this are the reason the bicycle lobby is winning.
ก็สามารถแปลได้ว่าคนที่จะตายเพราะอุบัติเหตุทางถนนจะน้อยลง
ไม่เพียงแต่คนขี่จักรยานหรือคนเดิน แต่คนขับด้วย
เหล่านี้เป็นเหตุผลที่ว่าbicycle lobbyกำลังชนะ
You can only argue against logic for so long, then gradually as more and more people see the reasoning, those remaining who continue fight change, begin to look stupid.
คุณอาจโต้เถียงตรรกะนี้แต่นานเข้าจะมีคนเห็นด้วยเพิ่มขึ้น
และพวกที่ต่อต้านการเปลี่ยนแปลงจะเริ่มดูโง่
Those fighting change are starting to use disclaimers in their arguments to lessen the appearance of looking stupid. Do you remember how attitudes and commentary on it changed over the years following the Civil Rights movement.
พวกที่ต่อต้านเริ่มจะใช้ ข้อความปฏิเสธความรับผิดชอบที่จะทำให้พวกเขาดูไม่โง่
Bigots used to begin racist statements with a preceding disclaimer? “I have nothing against black people, or Jews, (Insert whatever minority being discussed at the time.) some of my best friends are black people, or Jews.”
เช่นอย่างเกี่ยวกับเรื่องสีผิว พวกเขาจะพูดว่า ฉันไม่มีอคติต่อคนผิวสีหรือยิว เพื่อนที่ดีสุดของฉันบางคนก็เป็นคนผิวสีหรือยิว
By stating that some of your best friends are part of the minority you are about to malign, it somehow seemed to make it okay. Bigots went from openly slandering minorities, to adding a disclaimer, until they lost the argument completely and it is no longer socially acceptable to say anything even mildly racist.
โดยการบอกว่าเพื่อนคุณคือส่วนหนึ่งของคนกลุ่มน้อย คุณกำลังจะมีเจตนาร้าย ซึ่งดูเผินๆมันเหมือนโอเค
มันเริ่มจาก การกล่าวร้าย มาเป็นข้อความปฏิเสธความรับผิดชอบ จนกระัทั่งหมดข้อโต้เ้ถียง และสุดท้ายคือ
สังคมไม่ยอมรับอีกต่อไปที่จะพูดอะไรแม้น้อยนิดที่สื่อถือการแบ่งแยกสีผิว
I have just read an anti-cycling rant in “The New Yorker” blog,titled “Battle of the Bike Lanes,” by John Cassidy. Third paragraph down is the disclaimer, “I don’t have anything against bikes.”
อย่าง blog ต่อต้านจักรยาน“The New Yorker” ก็มี disclaimer เขียนไว้ว่า ฉันไม่มีอคติอะไรต่อจักรยาน
The writer then goes on at great length to explain that as a student he rode a bike everywhere. He then goes on to state:
ผู้เขียนใน blog ก็อธิบายยาวเยียดว่าตอนเป็นนักเรียนเขาปั่นไปทุกแห่งหน
แล้วก็ต่อดัวย
“Today, of course, bicycling is almost universally regarded as a serious, eco-friendly mode of transport, and cyclists want it easy. From San Francisco to London, local governments are introducing bike lanes, bike parks, bike-rental schemes, and other policies designed to encourage two-wheel motion."
Then comes the final disclaimer before the argument against... "I support this but..."
แล้วก่อนจะโต้เถียง เขาก็บอกว่า ผมสนับสนุน แต่ว่า...
"Generally speaking, I don’t have a problem with this movement: indeed, I support it. But the way it has been implemented, particularly in New York, irks me to no end. I view the Bloomberg bike-lane policy as a classic case of regulatory capture by a small faddist minority intent on foisting its bipedalist views on a disinterested or actively reluctant populace.”
Reading between the lines, I can see John Cassidy is losing the argument, or rather he has no real argument. What he is saying is that cycling is a good thing in London, or San Francisco, but not in New York City where he lives. Rather like saying “I have nothing against Jews or black people, as long as they don’t move into my neighborhood.
หลังจากได้อ่านแล้ว เห็นว่าJohn Cassidy กำลังเถียงไม่ขึ้นหรือไม่มีข้อโต้เถียงแล้วนั่นเอง
เขากำลังบอกว่า จักรยานดีสำหรับลอนดอนหรือซานฟราน แต่ไม่ใช่นิวยอร์คที่เขาอาศัยอยู่
มันเหมือนพูดว่า ผมไม่มีอคติต่อยิวหรือคนผิวสี ตราบใดที่พวกเขาไม่ได้อาศัยอยู่แถวบ้านผม
This whole article could be condensed to a single eight word sentence. "I am being inconvenienced and it annoys me."
ทั้งบทความสรุปสั้นๆได้ว่า ผมไม่สะัดวกและมันทำให้ผมรำคาญ
What tells me the cycling movement continues to gain ground? It is not just that I read of an ever increasing number of cities across the world are installing bike lanes, and embracing cycling.
อะไรทำให้เดฟคิดว่า การรณรงค์ให้ขี่จักรยาน มีที่ยืนมาขึ้น
ไม่เพียงแต่ที่เมืองหลายแห่งในโลกกำลังมีทางจักรยานและยอมรับการขี่จักรยานบนถนน
It is reading between the lines of the anti-cycling articles. They are losing the argument; or rather they are fast approaching the point where they no longer have an argument.
มันเป็นการอ่านบทความต่อต้านการใช้จักรยาน ที่พวกเขากำลังหมดข้อโต้เถียงหรือกำลังถึงจุดที่ไม่มีข้อโต้เถียงอีกต่อไป
http://davesbikeblog.squarespace.com/bl ... nning.html
DateThu, March 10, 2011
In the five years I have been writing here I have seen huge strides made worldwide towards bicycle friendliness.
Of course there is still an “Us vs. Them” attitude on both sides, but even this is breaking down. “Us” being the bicycle lobby, and “Them” being those who feel they are losing certain freedoms by encouraging more cyclists on the road. If you are on the other side the “Us and Them” are reversed.
5ปีหล้ังจากที่ เดฟได้เขียนบทความ เขาเห็นการเปลี่ยนแปลงที่เป็นมิตรต่อจักรยานทั่วโลก
แน่นอนมันยังมีการแบ่งเรา แบ่งเขาอยู่ แต่มันกำลังสลายตัวลง
เรา ก็คือพวกส่งเสริมการใช้จักรยาน
เขาก็คือพวกต่อต้าน เพราะรู้สึกว่าพวกเขาสูญเสียเสรีภาพเมื่อส่งเสริมจักรยานบนท้องถนน
แต่ถ้าคุณคืออีกฝ่าน เรากับเขา ก็กลับกัน
For the most part what these changes mean is that people have to drive a little slower, and watch where they are going. Is that so terrible? To oppose it is such a short sighted attitude.
สำหรับการเปลี่ยนแปลงส่วนใหญ่คือ คนเริ่มที่จะชลอความเร็วลง และระวังมองทางที่เขาขับขี่อยู่
Every person riding a bike to work means one less car on the road, and less congestion. With less congestion everyone can drive slower and still get to their destination in the same amount of time, or even quicker; plus there is the added bonus of using less gasoline.
หากทุกคนขี่จักรยานไปทำงานหมายถึงรถยนต์น้อยลงหนึ่งคันต่อคน ก็จะรถติดน้อยลง
และเมื่อรถมันไม่ติด คนขับก็ขับช้าลงได้และถึงที่หมายในเวลาใกล้เคียงกันหรือเร็วกว่าด้วยซ้ำ
อีกทั้งสิ้นเปลืองน้ำมันน้อยลง
This also translates to less people killed on our roads, not just cyclists and pedestrians, but motorists too. Logical arguments like this are the reason the bicycle lobby is winning.
ก็สามารถแปลได้ว่าคนที่จะตายเพราะอุบัติเหตุทางถนนจะน้อยลง
ไม่เพียงแต่คนขี่จักรยานหรือคนเดิน แต่คนขับด้วย
เหล่านี้เป็นเหตุผลที่ว่าbicycle lobbyกำลังชนะ
You can only argue against logic for so long, then gradually as more and more people see the reasoning, those remaining who continue fight change, begin to look stupid.
คุณอาจโต้เถียงตรรกะนี้แต่นานเข้าจะมีคนเห็นด้วยเพิ่มขึ้น
และพวกที่ต่อต้านการเปลี่ยนแปลงจะเริ่มดูโง่
Those fighting change are starting to use disclaimers in their arguments to lessen the appearance of looking stupid. Do you remember how attitudes and commentary on it changed over the years following the Civil Rights movement.
พวกที่ต่อต้านเริ่มจะใช้ ข้อความปฏิเสธความรับผิดชอบที่จะทำให้พวกเขาดูไม่โง่
Bigots used to begin racist statements with a preceding disclaimer? “I have nothing against black people, or Jews, (Insert whatever minority being discussed at the time.) some of my best friends are black people, or Jews.”
เช่นอย่างเกี่ยวกับเรื่องสีผิว พวกเขาจะพูดว่า ฉันไม่มีอคติต่อคนผิวสีหรือยิว เพื่อนที่ดีสุดของฉันบางคนก็เป็นคนผิวสีหรือยิว
By stating that some of your best friends are part of the minority you are about to malign, it somehow seemed to make it okay. Bigots went from openly slandering minorities, to adding a disclaimer, until they lost the argument completely and it is no longer socially acceptable to say anything even mildly racist.
โดยการบอกว่าเพื่อนคุณคือส่วนหนึ่งของคนกลุ่มน้อย คุณกำลังจะมีเจตนาร้าย ซึ่งดูเผินๆมันเหมือนโอเค
มันเริ่มจาก การกล่าวร้าย มาเป็นข้อความปฏิเสธความรับผิดชอบ จนกระัทั่งหมดข้อโต้เ้ถียง และสุดท้ายคือ
สังคมไม่ยอมรับอีกต่อไปที่จะพูดอะไรแม้น้อยนิดที่สื่อถือการแบ่งแยกสีผิว
I have just read an anti-cycling rant in “The New Yorker” blog,titled “Battle of the Bike Lanes,” by John Cassidy. Third paragraph down is the disclaimer, “I don’t have anything against bikes.”
อย่าง blog ต่อต้านจักรยาน“The New Yorker” ก็มี disclaimer เขียนไว้ว่า ฉันไม่มีอคติอะไรต่อจักรยาน
The writer then goes on at great length to explain that as a student he rode a bike everywhere. He then goes on to state:
ผู้เขียนใน blog ก็อธิบายยาวเยียดว่าตอนเป็นนักเรียนเขาปั่นไปทุกแห่งหน
แล้วก็ต่อดัวย
“Today, of course, bicycling is almost universally regarded as a serious, eco-friendly mode of transport, and cyclists want it easy. From San Francisco to London, local governments are introducing bike lanes, bike parks, bike-rental schemes, and other policies designed to encourage two-wheel motion."
Then comes the final disclaimer before the argument against... "I support this but..."
แล้วก่อนจะโต้เถียง เขาก็บอกว่า ผมสนับสนุน แต่ว่า...
"Generally speaking, I don’t have a problem with this movement: indeed, I support it. But the way it has been implemented, particularly in New York, irks me to no end. I view the Bloomberg bike-lane policy as a classic case of regulatory capture by a small faddist minority intent on foisting its bipedalist views on a disinterested or actively reluctant populace.”
Reading between the lines, I can see John Cassidy is losing the argument, or rather he has no real argument. What he is saying is that cycling is a good thing in London, or San Francisco, but not in New York City where he lives. Rather like saying “I have nothing against Jews or black people, as long as they don’t move into my neighborhood.
หลังจากได้อ่านแล้ว เห็นว่าJohn Cassidy กำลังเถียงไม่ขึ้นหรือไม่มีข้อโต้เถียงแล้วนั่นเอง
เขากำลังบอกว่า จักรยานดีสำหรับลอนดอนหรือซานฟราน แต่ไม่ใช่นิวยอร์คที่เขาอาศัยอยู่
มันเหมือนพูดว่า ผมไม่มีอคติต่อยิวหรือคนผิวสี ตราบใดที่พวกเขาไม่ได้อาศัยอยู่แถวบ้านผม
This whole article could be condensed to a single eight word sentence. "I am being inconvenienced and it annoys me."
ทั้งบทความสรุปสั้นๆได้ว่า ผมไม่สะัดวกและมันทำให้ผมรำคาญ
What tells me the cycling movement continues to gain ground? It is not just that I read of an ever increasing number of cities across the world are installing bike lanes, and embracing cycling.
อะไรทำให้เดฟคิดว่า การรณรงค์ให้ขี่จักรยาน มีที่ยืนมาขึ้น
ไม่เพียงแต่ที่เมืองหลายแห่งในโลกกำลังมีทางจักรยานและยอมรับการขี่จักรยานบนถนน
It is reading between the lines of the anti-cycling articles. They are losing the argument; or rather they are fast approaching the point where they no longer have an argument.
มันเป็นการอ่านบทความต่อต้านการใช้จักรยาน ที่พวกเขากำลังหมดข้อโต้เถียงหรือกำลังถึงจุดที่ไม่มีข้อโต้เถียงอีกต่อไป
http://davesbikeblog.squarespace.com/bl ... nning.html