ไม่เกี่ยวกับจักรยาน แต่ได้ความคิดในช่วงการปั่นจักรยาน ท่านใดมีความคิดอันใดที่ได้ มาช่วยกันเล่าก็ดีครับ

เนิ่ม ชมภูศรี

3..) เพียงแค่หนึ่งลมหายใจแห่งชีวิต

เนิ่ม ชมภูศรี

ความสุขในเลือดเนื้อ ในชีวิต ในจิตวิญญาณ ในกายทิพย์ของบ้านเรา เจ้าของบ้าน ให้เจริญเติบโตผลิดอกออกผล ทางเลือกที่จะเฝ้าถนอม ฝึกฝน พึงปฎิบัติ คือทางเลือกของการปูรากฐานแห่งพื้นบ้านของเราด้วยธรรมะ ด้วยความเป็นศาสนิกชน

เนิ่ม ชมภูศรี

[quote]ความปราถ

เนิ่ม ชมภูศรี

และขอสวัสดีในความเป็นกัลยาณมิตรที่งดงาม มีความสุขอิ่มเอิบใจ เบิกบานในดวงจิต ด้วยการเกิดใหม่ทุกลมหายใจเข้า ออก ขอส่งความปราถนาดีนี้ ให้เจริญในวาระดิถีวันแห่งปีใหม่นี้ ครับ

เนิ่ม ชมภูศรี

..... 20 บาท...........

วันหนึ่ง ฉันเดินทางไปที่สถานีขนส่งอันเนื่องแน่นไปด้วยยวดยานพาหะนะ ชีวิตแต่ละชีวิตเร่งรีบ รุ่มร้อน กระสับกระส่าย บางคนอยากกลับบ้านแต่ต้องมานั่งเฝ้ารอคอยชะเง้อหา เมื่อไหร่รถยนต์จะมา เมื่อไหร่รถจะออก เป็นภาพที่พบเห็นได้เป็นประจำทุกสถานี
...
อีกภาพหนึ่ง ที่เราพบเห็นได้เช่นกัน ทุกคน แต่ภาพนี้ ได้นำทางเข้าไปเปิดดวงใจฉัน เป็นภาพที่แม่แก่ผมขาวโพลน ผิวเหี่ยวย่น เดินถือไม่เท้าค่อยพยุงกาย ไปหยุดนิ่งตรงหน้าร้ายขายของชำ ฉันมองภาพแม่แก่ยืนนิ่งเงียบเช่นนั้นอยู่นานในเวลาดวงใจมาก แต่เวลาที่เป็นเข็มนาทีนั้นผ่านไปไม่ถึงห้านาที เมื่อแม่แก่ไม่ได้รับการเหลียวแลจากบุคคลผู้อยู่ภายในร้าน แม่รู้ได้ด้วยญาณทัศนะของแม่ หันมองข้างเดินสาวเท้าย่างก้าวออกจากจร ฉันมองแม่ด้วยใจที่ถวิลหาอย่างยิ่ง อาวรณ์อย่างยิ่ง ซาบซึ้งอย่างยิ่ง เครื่องยนต์ที่รถฉันติดเครื่องจะออกจากท่ารถนี้ พลันความคิดว่า เราน่าจะทำอะไรสักอย่าง ที่จะช่วยพยุงกำลังใจให้แม่ที่เดินจากไป....
...
ฉันขับรถเคียงข้างแม่ความเร็วเท่ากับแม่เดิน เสียงแตรรถยนต์คันหลังบีบไล่ให้เร่งความเร็วเพราะฉันขับรถช้าเกินไป คันหลังเขารีบ แต่ใจฉันกลับไม่สะท้อนสะเทือนกับเสียงอึกทึกครึกโครม ฉันตะโกนเรียก แม่ แม่... แต่แม่แก่ของฉันยังคงเดินต่อไป เ พราะหูแม่ไม่ได้ยิน ชายคนหนึ่งเดินตามหลังแม่มา ได้ยินเสียงที่ฉันเรียก เขาตอบรับการช่วยเหลือการกู้ร้องดังกล่าว ด้วยการเรียก ยาย ยาย ให้หยุด ฉันยื่นธนบัตรที่ใช้หนี้ได้ตามกฎหมายจำนวน 20 บาท ฝากให้กับชายคนนี้ ช่วยส่งต่อให้กับแม่ ที่ยังไม่รู้ว่ามีอะไรเกิดขึ้นระหว่างสองข้างทาง....
.....
เมื่อแม่รับเงินดังกล่าวแล้ว ฉันเคลื่อนรถยนต์ออกจากท่า ด้วยจิตที่ปิติอย่างเหลือล้ำ แม่ฉันยกมือท่วมหัว กราบพนมธนบัตรสีเขียวใบนี้ ฉันนี้น้ำตาคลอ ขับรถออกจากท่า ฉันสงสารแม่มาก แม่ฉันคือหญิงชราทุกคนบนพื้นแผ่นดินไทย...
......
อย่าไปต่อว่าแม่ฉันเลย ถ้าแม่ฉันสบายดี แม่ฉันคงไม่มาเดินอยู่ ณ ที่นี้หรอกกระมัง ใช่หรือไม่
...
อย่าไปว่าแม่ฉันเลย ถ้าแม่ฉันเป็นสุขดี แม่ฉันคงไม่พนมมือท่วมฟ้าเช่นนี้กระมัง ฉันสงสารแม่มาก ฉันไม่ได้ให้เงินกับแม่ แต่ฉันอยากให้น้ำใจกับแม่ เงินฉันนี้นั้น น้อยอย่างยิ่ง น้อยอย่างยิ่ง แต่เชื่อว่า ยิ่งใหญ่ใจใจของแม่ฉันทุกคน......แม่ของฉันคือแม่ขอทานะ แม่ที่ขอให้เกิดทานในดวงใจเรา ถ้าไม่มีแม่ที่ขอทานะ เราจะทราบได้ละหรือถึงจิตที่เกิดการให้อย่างสมบูรณ์ ใครสอนคุณว่าอย่าไปให้ทานกับคนขอทาน ฉันไม่เชื่อคุณหรอก คุณลองให้เขาดูสิ มหัศจรรย์พันลึกในดวงใจ ฉันบอกคุณไม่ได้หรอก.....คุณต้องให้เขาเอง ด้วยดวงใจ

roychob

เมื่อคืนนี้ไปกินข้าวที่เดอะมอลล์ ท่าพระ
จอดจักรยานเสร็จ กำลังเดินเข้าห้าง
"เรียงเบอร์ครับ เรียงเบอร์ เรียงเบอร์ครับ เรียงเบอร์"
เสียงตะโกนเป็นช่วงๆเหมือนดนตรีที่บรรเลงไม่ขาดตอน
เจ้าของเสียงเป็นคนพิการ
ผมเลยตั้งใจยื่น 20บาทซื้อเรียงเบอร์
ขณะกำลังจะทอนตังด้วยนิ้วที่ด้วนกุด ผมชิงพูดว่า "ไม่ต้องทอน"
เดินมาสักพัก ก็ทิ้งใบเรียงเบอร์ลงถังขยะไปเพราะไม่เคยซื้อล็อตเตอรี่
ผมไม่ได้ซื้อเรียงเบอร์เพราะความรู้สึกสงสารคนพิการ
แต่ผมสัมผัสได้ถึงการต่อสู้ในชีวิตของคนพิการ
หลังกินข้าวเสร็จ เดินมาเอาจักรยาน
"เรียงเบอร์ครับ เรียงเบอร์ เรียงเบอร์ครับ เรียงเบอร์"
คนยืนอยู่ที่เดิม
เสียงพูดไม่ขาดตอน
ชีวิตก็สู้ต่อไป
เลื่อมใสในตัวเขา สุขใจในตัวเอง

เนิ่ม ชมภูศรี

roychob เขียน:เมื่อคืนนี้ไปกินข้าวที่เดอะมอลล์ ท่าพระ
จอดจักรยานเสร็จ กำลังเดินเข้าห้าง
"เรียงเบอร์ครับ เรียงเบอร์ เรียงเบอร์ครับ เรียงเบอร์"
เสียงตะโกนเป็นช่วงๆเหมือนดนตรีที่บรรเลงไม่ขาดตอน
เจ้าของเสียงเป็นคนพิการ
ผมเลยตั้งใจยื่น 20บาทซื้อเรียงเบอร์
ขณะกำลังจะทอนตังด้วยนิ้วที่ด้วนกุด ผมชิงพูดว่า "ไม่ต้องทอน"
เดินมาสักพัก ก็ทิ้งใบเรียงเบอร์ลงถังขยะไปเพราะไม่เคยซื้อล็อตเตอรี่
ผมไม่ได้ซื้อเรียงเบอร์เพราะความรู้สึกสงสารคนพิการ
แต่ผมสัมผัสได้ถึงการต่อสู้ในชีวิตของคนพิการ
หลังกินข้าวเสร็จ เดินมาเอาจักรยาน
"เรียงเบอร์ครับ เรียงเบอร์ เรียงเบอร์ครับ เรียงเบอร์"
คนยืนอยู่ที่เดิม
เสียงพูดไม่ขาดตอน
ชีวิตก็สู้ต่อไป
เลื่อมใสในตัวเขา สุขใจในตัวเอง

ขอบพระคุณมากครับ กับเรื่องเล่าที่ได้สัมผัสด้วยจิตแห่งความสวยงาม นี้จะช่วยสร้างฐานแห่งสังคมปิติสุขได้อย่างแท้จริง และดีใจมากครับ ที่ได้เข้ามาถ่ายทอดอารมณ์ ความรู้สึกคิดนึก ตลอดจนความปราถนาที่เต็มไปด้วยจิตแห่งความดีงามขอรับ

เนิ่ม ชมภูศรี

DAY 2 (18 มี.ค.54)

การฝึกซ้อมในวันนี้ มีผลการปฎิบัติในทางที่ดีเป็นอย่างมาก เนื่องจากสภาพร่างกายที่ไม่สมบูรณ์ การฝึกปั่นจักรยานจึงถูกกำหนดจิตตั้งมั่นไว้ตั้งแต่เริ่มแรก ตั้งมั่นกับการสูดลมหายใจเข้าออก รับรู้ความรู้สึกคิดนึกในขณะปั่นจักรยาน รับรู้อารมณ์ในขณะเกิดความเหนื่อยหอบ สูดลมหายใจเข้าออก รับรู้สิ่งที่เกิดขึ้นอันเป็นสภาวะภายในขณะที่เกิดขึ้นจร

ด้วยเวลาเพียงแค่อึดใจเดียว ( 1 ช.ม.) ตั้งแต่นาทีแรกจนถึงนาทีสุดท้าย (นาทีที่ 60)
เมื่อปั่นไปได้ห้วงเวลาหนึ่ง รอบขาเริ่มเบาบางลง แต่ความรู้สึกสำนึกจิตได้ถูกกำหนดถึงความรู้สึกตัวต่อสภาวะในสิ่งที่เกิดขึ้นขณะปั่นจักรยาน ความรู้สึกตัวทั่วพร้อมทั้งสภาพร่างกายได้เกิดสภาพการณ์ที่นิ่งเงียบ ทำให้ร่างกายตนเองก้าวพ้นไปจากความเหนื่อยล้าได้ โดยยังคงรับรู้การสูดลมหายใจเข้าออก ที่เกิดขึ้นจากการปั่นจักรยานที่เป็นความถี่สูงขึ้น และรับรู้ลมหายใจที่ได้ทำการสูดลมเพื่อต่อชีวิตให้เกิดการทำงานการกระทำให้คงอยู่อย่างต่อเนื่อง ยังคงรับรู้อารมณ์ความรู้สึกคิดนึก รับรู้การสูดลมหายใจเข้าออกอย่างต่อเนื่อง

บางห้วงบางตอนบางช่วง รอบขามีการลดลง ความเร็วมีการลดลง เมื่อเรารับรู้ความรู้สึกอันเกิดขึ้นกับร่างกายตนเองได้อย่างทั่วพร้อม จิตมีความสามารถยิ่ง สามารถเรียนรู้ได้เองด้วยจิตที่นิ่งเงียบว่า ความเร็วในการปั่นจักรยานลดลง สามารถรู้สึกตัวได้ว่า กำลังขาลดลง จิตเช่นนี้คือจิตที่นิ่งเงียบ และรับรู้ได้ตรงประเด็น เมื่อจิตรับรู้ได้ว่าความเร็วในการปั่นจักรยานลดลง จิตที่ต้องการความฉับไว จะไม่เลือกสภาวะที่มีความเร็วลดลง การเลือกสภาวะที่ความเร็วเชื่องช้า กับสภาวะที่คงไว้ซึ่งความเร็ว อารมณ์ความรู้สึกคิดนึกนี้ จะสามารถให้เรามีการปฎิบัติการในการปั่นจักรยานได้ด้วยความเร็วอย่างต่อเนื่อง

______________________________________________________________

เป้าหมายในการฝึกซ้อมจักรยานในวันนี้ ถูกกำหนดไว้ว่า จะปั่นจักรยานเป็นเวลา 1 ช.ม. และผลการปฎิบัติสามารถทำได้ดังนี้

D = ปั่นจักรยานระยะเวลา 1 ช.ม.
I = ระดับความเหนื่อปานกลาง
C = รอบขาทำได้ 97 รอบ/นาที ความเร็วทำได้ 22 km/h ตลอด 60 นาที

______________________________________________________________

หัวใจในการฝึกซ้อม คือการมีสมาธิจิตที่รู้ตัวทั่วพร้อม

popter007

มันเกิดขึ้นตั้งแต่เริ่มต้นจนจบเส้นทางการปั่น.. วันนี้ฉันมาออกกำลังกายให้ได้ออกเหงื่อเพื่อจะได้ไม่อ้วน และจะได้ชมวิวทิวทัศอันแสนงดงามระหว่างสองข้างทาง
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
ก่อนเริ่มออกตัวจากบ้าน.. วันนี้จะไปทางใหนดีหนอ ไปเที่ยวชมกลิ่นไอทะเล หรือ ไปเที่ยวชมย่านเมืองเก่า หรือ ไปสูดอากาศบริสุทธิ์จากต้นไม้และภูเขา ?
ระหว่างทางปั่น.. จะแวะพักผ่อนหย่อนใจที่ใหนดีหนอ เลือกสถานที่เลย และ..อ๊าว ทำไมถึงแล้ว ไม่เห็นต้องใช้รถยนต์ รถมอเตอร์ไซค์ ก็มาถึงได้นะ
จอดแวะพักเหนื่อย.. ดื่มน้ำให้ชื่นใจ นั่งยืดแข้งยืดขา กวาดสายตาไปรอบๆ ปลดปล่อยอารมณ์ให้เป็นไปตามบรรยากาศ ท้องฟ้าสีคราม ทะเลงาม กับลมเย็นๆและวิวดีๆ
หายเหนื่อยแล้ว ได้เวลากลับบ้าน.. ออกเดินทาง คิดๆไป วันนี้เราจะผอมลงบ้างมั้ย 555 ...เอ๊ะ นั่นเพื่อนเรายังเล่นฟุตบอลกันอยู่ งั้นไปขอแจมให้สะใจแข้งขาสัก10นาทีดีกว่า
ใกล้มืดแล้ว.. กลับบ้านดีกว่า เหนื่อยจัง อาการหิวเริ่มกำเริบ สองข้างทางเต็มไปด้วยของกินอร่อยๆทั้งนั้น... รีบกลับบ้าน
ถึงบ้านแล้ว.. เย้ๆ เหนื่อยมากๆ หอบแฮ๊กๆ.. ล้างหน้าล้างตาแล้วมานั่งเอนกายมองจักรยานคันโปรดพร้อมกับนึกย้อนถึงทริปปั่นของวันนี้ที่ผ่านมาสดๆร้อนๆ
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
การปั่นจักรยานคนเดียว.. ได้อะไรมากกว่าแค่การออกกำลังกายเพื่อให้ผ่านไปวันๆ"

เนิ่ม ชมภูศรี

popter007 เขียน:มันเกิดขึ้นตั้งแต่เริ่มต้นจนจบเส้นทางการปั่น.. วันนี้ฉันมาออกกำลังกายให้ได้ออกเหงื่อเพื่อจะได้ไม่อ้วน และจะได้ชมวิวทิวทัศอันแสนงดงามระหว่างสองข้างทาง
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
ก่อนเริ่มออกตัวจากบ้าน.. วันนี้จะไปทางใหนดีหนอ ไปเที่ยวชมกลิ่นไอทะเล หรือ ไปเที่ยวชมย่านเมืองเก่า หรือ ไปสูดอากาศบริสุทธิ์จากต้นไม้และภูเขา ?
ระหว่างทางปั่น.. จะแวะพักผ่อนหย่อนใจที่ใหนดีหนอ เลือกสถานที่เลย และ..อ๊าว ทำไมถึงแล้ว ไม่เห็นต้องใช้รถยนต์ รถมอเตอร์ไซค์ ก็มาถึงได้นะ
จอดแวะพักเหนื่อย.. ดื่มน้ำให้ชื่นใจ นั่งยืดแข้งยืดขา กวาดสายตาไปรอบๆ ปลดปล่อยอารมณ์ให้เป็นไปตามบรรยากาศ ท้องฟ้าสีคราม ทะเลงาม กับลมเย็นๆและวิวดีๆ
หายเหนื่อยแล้ว ได้เวลากลับบ้าน.. ออกเดินทาง คิดๆไป วันนี้เราจะผอมลงบ้างมั้ย 555 ...เอ๊ะ นั่นเพื่อนเรายังเล่นฟุตบอลกันอยู่ งั้นไปขอแจมให้สะใจแข้งขาสัก10นาทีดีกว่า
ใกล้มืดแล้ว.. กลับบ้านดีกว่า เหนื่อยจัง อาการหิวเริ่มกำเริบ สองข้างทางเต็มไปด้วยของกินอร่อยๆทั้งนั้น... รีบกลับบ้าน
ถึงบ้านแล้ว.. เย้ๆ เหนื่อยมากๆ หอบแฮ๊กๆ.. ล้างหน้าล้างตาแล้วมานั่งเอนกายมองจักรยานคันโปรดพร้อมกับนึกย้อนถึงทริปปั่นของวันนี้ที่ผ่านมาสดๆร้อนๆ
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
การปั่นจักรยานคนเดียว.. ได้อะไรมากกว่าแค่การออกกำลังกายเพื่อให้ผ่านไปวันๆ"

ขอบคุณครับสำหรับเรื่องราวดี ๆ เช่นนี้ อ่านแล้วมีความสุขตามไปด้วย เหมือนได้ปั่นร่วมไปกับท่านครับ

เนิ่ม ชมภูศรี

หมวด 2 บันทึกการฝึกซ้อม

เปี๊ยกฟาร์มาซี

เนิ่ม ชมภูศรี เขียน:DAY 2 (18 มี.ค.54)

การฝึกซ้อมในวันนี้ มีผลการปฎิบัติในทางที่ดีเป็นอย่างมาก เนื่องจากสภาพร่างกายที่ไม่สมบูรณ์ การฝึกปั่นจักรยานจึงถูกกำหนดจิตตั้งมั่นไว้ตั้งแต่เริ่มแรก ตั้งมั่นกับการสูดลมหายใจเข้าออก รับรู้ความรู้สึกคิดนึกในขณะปั่นจักรยาน รับรู้อารมณ์ในขณะเกิดความเหนื่อยหอบ สูดลมหายใจเข้าออก รับรู้สิ่งที่เกิดขึ้นอันเป็นสภาวะภายในขณะที่เกิดขึ้นจริง

จิตตั้งมั่นปราถนาตั้งแต่แรกเริ่มการปั่นจักรยาน วันนี้และทุก ๆ ครั้งของการได้มีโอกาสปั่นจักรยาน ขอใช้คำว่า มีความปราถนาที่จะปั่นจักรยานอย่างมาก

ด้วยเวลาเพียงแค่อึดใจเดียว ( 1 ช.ม.) ตั้งแต่นาทีแรกจนถึงนาทีสุดท้าย (นาทีที่ 60) ได้ทำการปั่นจักรยานด้วยการกำหนดจิตรับรู้ความคิด ความรู้สึกสภาวะที่เกิดขึ้นกับหัวใจ สภาวะที่เกิดขึ้นกับกล้ามเนื้อขา มองไปยังกล้ามเนื้อเวลาที่กดลูกบันใด มองเห็นความงดงามของกล้ามเนื้อที่ถูกแรงกระทำให้บันใดเคลื่อนที่เป็นวงรอบ มองเข้าไปในความรู้สึกตรงห้วงของกล้ามเนื้อ การมองนั้น คือการมองด้วยจิตแห่งความเงียบสงบ นิ่งเงียบ

เมื่อปั่นไปได้ห้วงเวลาหนึ่ง รอบขาเริ่มเบาบางลง แต่ความรู้สึกสำนึกจิตได้ถูกกำหนดถึงความรู้สึกตัวต่อสภาวะในสิ่งที่เกิดขึ้นขณะปั่นจักรยาน ความรู้สึกตัวทั่วพร้อมทั้งสภาพร่างกายได้เกิดสภาพการณ์ที่นิ่งเงียบ ทำให้ร่างกายตนเองก้าวพ้นไปจากความเหนื่อยล้าได้ โดยยังคงรับรู้การสูดลมหายใจเข้าออก ที่เกิดขึ้นจากการปั่นจักรยานที่เป็นความถี่สูงขึ้น และรับรู้ลมหายใจที่ได้ทำการสูดลมเพื่อต่อชีวิตให้เกิดการทำงานการกระทำให้คงอยู่อย่างต่อเนื่อง ยังคงรับรู้อารมณ์ความรู้สึกคิดนึก รับรู้การสูดลมหายใจเข้าออกอย่างต่อเนื่อง

บางห้วงบางตอนบางช่วง รอบขามีการลดลง ความเร็วมีการลดลง เมื่อเรารับรู้ความรู้สึกอันเกิดขึ้นกับร่างกายตนเองได้อย่างทั่วพร้อม จิตมีความสามารถยิ่ง สามารถเรียนรู้ได้เองด้วยจิตที่นิ่งเงียบว่า ความเร็วในการปั่นจักรยานลดลง สามารถรู้สึกตัวได้ว่า กำลังขาลดลง จิตเช่นนี้คือจิตที่นิ่งเงียบ และรับรู้ได้ตรงประเด็น เมื่อจิตรับรู้ได้ว่าความเร็วในการปั่นจักรยานลดลง จิตที่ต้องการความฉับไว จะไม่เลือกสภาวะที่มีความเร็วลดลง การเลือกสภาวะที่ความเร็วเชื่องช้า กับสภาวะที่คงไว้ซึ่งความเร็ว อารมณ์ความรู้สึกคิดนึกนี้ จะสามารถให้เรามีการปฎิบัติการในการปั่นจักรยานได้ด้วยความเร็วอย่างต่อเนื่อง

หนึ่งนาทีแรกที่เริ่มต้นการปั่นจักรยาน ไปจนถึงนาที่สุดท้ายของเป้าหมายการปั่นจักรยาน เมื่อจิตนิ่งเงียบ ย่อมไม่มีห้วงเวลาหลงเหลืออยู่ มีเพียงการปฎิบัติการ มีเพียงการกระทำที่เป็นผลจากการทำงานของร่างกายอย่างต่อเนื่อง และเมื่อจบนาทีสุดท้าย คือการก้าวข้ามกาลเวลามาแล้วถึง 1 ช.ม. ท่านจะพบกับมิติที่ไร้กาลอย่างยิ่งเมื่อการจบลงของการฝึกซ้อม

อะไรที่ทำให้เราเข้าไปสู่มิติที่ไร้กาลเวลาได้

มิติของกาลเวลาเป็นเพียงแค่เรื่องเพื้อฝันใช่หรือไม่

ขอให้ค้นหาด้วยตนเอง

______________________________________________________________

เป้าหมายในการฝึกซ้อมจักรยานในวันนี้ ถูกกำหนดไว้ว่า จะปั่นจักรยานเป็นเวลา 1 ช.ม. และผลการปฎิบัติสามารถทำได้ดังนี้

D = ปั่นจักรยานระยะเวลา 1 ช.ม.
I = ระดับความเหนื่อปานกลาง
C = รอบขาทำได้ 97 รอบ/นาที ความเร็วทำได้ 22 km/h ตลอด 60 นาที

______________________________________________________________

หัวใจในการฝึกซ้อม คือการมีสมาธิจิตที่รู้ตัวทั่วพร้อม

หมายเหตุ นี้คือเรื่องเกินความจริง ไม่ประสงค์ให้เชื่อ ขอให้ค้นหาด้วยตัวท่านเอง

จากกระทู้ ฝึกซ้อมจักรยานร่วมกันดีกว่าครับ

http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... &start=120

เนิ่ม ชมภูศรี

เปี๊ยกฟาร์มาซี เขียน:
เนิ่ม ชมภูศรี เขียน:DAY 2 (18 มี.ค.54)

การฝึกซ้อมในวันนี้ มีผลการปฎิบัติในทางที่ดีเป็นอย่างมาก เนื่องจากสภาพร่างกายที่ไม่สมบูรณ์ การฝึกปั่นจักรยานจึงถูกกำหนดจิตตั้งมั่นไว้ตั้งแต่เริ่มแรก ตั้งมั่นกับการสูดลมหายใจเข้าออก รับรู้ความรู้สึกคิดนึกในขณะปั่นจักรยาน รับรู้อารมณ์ในขณะเกิดความเหนื่อยหอบ สูดลมหายใจเข้าออก รับรู้สิ่งที่เกิดขึ้นอันเป็นสภาวะภายในขณะที่เกิดขึ้นจริง

จิตตั้งมั่นปราถนาตั้งแต่แรกเริ่มการปั่นจักรยาน วันนี้และทุก ๆ ครั้งของการได้มีโอกาสปั่นจักรยาน ขอใช้คำว่า มีความปราถนาที่จะปั่นจักรยานอย่างมาก

ด้วยเวลาเพียงแค่อึดใจเดียว ( 1 ช.ม.) ตั้งแต่นาทีแรกจนถึงนาทีสุดท้าย (นาทีที่ 60) ได้ทำการปั่นจักรยานด้วยการกำหนดจิตรับรู้ความคิด ความรู้สึกสภาวะที่เกิดขึ้นกับหัวใจ สภาวะที่เกิดขึ้นกับกล้ามเนื้อขา มองไปยังกล้ามเนื้อเวลาที่กดลูกบันใด มองเห็นความงดงามของกล้ามเนื้อที่ถูกแรงกระทำให้บันใดเคลื่อนที่เป็นวงรอบ มองเข้าไปในความรู้สึกตรงห้วงของกล้ามเนื้อ การมองนั้น คือการมองด้วยจิตแห่งความเงียบสงบ นิ่งเงียบ

เมื่อปั่นไปได้ห้วงเวลาหนึ่ง รอบขาเริ่มเบาบางลง แต่ความรู้สึกสำนึกจิตได้ถูกกำหนดถึงความรู้สึกตัวต่อสภาวะในสิ่งที่เกิดขึ้นขณะปั่นจักรยาน ความรู้สึกตัวทั่วพร้อมทั้งสภาพร่างกายได้เกิดสภาพการณ์ที่นิ่งเงียบ ทำให้ร่างกายตนเองก้าวพ้นไปจากความเหนื่อยล้าได้ โดยยังคงรับรู้การสูดลมหายใจเข้าออก ที่เกิดขึ้นจากการปั่นจักรยานที่เป็นความถี่สูงขึ้น และรับรู้ลมหายใจที่ได้ทำการสูดลมเพื่อต่อชีวิตให้เกิดการทำงานการกระทำให้คงอยู่อย่างต่อเนื่อง ยังคงรับรู้อารมณ์ความรู้สึกคิดนึก รับรู้การสูดลมหายใจเข้าออกอย่างต่อเนื่อง

บางห้วงบางตอนบางช่วง รอบขามีการลดลง ความเร็วมีการลดลง เมื่อเรารับรู้ความรู้สึกอันเกิดขึ้นกับร่างกายตนเองได้อย่างทั่วพร้อม จิตมีความสามารถยิ่ง สามารถเรียนรู้ได้เองด้วยจิตที่นิ่งเงียบว่า ความเร็วในการปั่นจักรยานลดลง สามารถรู้สึกตัวได้ว่า กำลังขาลดลง จิตเช่นนี้คือจิตที่นิ่งเงียบ และรับรู้ได้ตรงประเด็น เมื่อจิตรับรู้ได้ว่าความเร็วในการปั่นจักรยานลดลง จิตที่ต้องการความฉับไว จะไม่เลือกสภาวะที่มีความเร็วลดลง การเลือกสภาวะที่ความเร็วเชื่องช้า กับสภาวะที่คงไว้ซึ่งความเร็ว อารมณ์ความรู้สึกคิดนึกนี้ จะสามารถให้เรามีการปฎิบัติการในการปั่นจักรยานได้ด้วยความเร็วอย่างต่อเนื่อง

หนึ่งนาทีแรกที่เริ่มต้นการปั่นจักรยาน ไปจนถึงนาที่สุดท้ายของเป้าหมายการปั่นจักรยาน เมื่อจิตนิ่งเงียบ ย่อมไม่มีห้วงเวลาหลงเหลืออยู่ มีเพียงการปฎิบัติการ มีเพียงการกระทำที่เป็นผลจากการทำงานของร่างกายอย่างต่อเนื่อง และเมื่อจบนาทีสุดท้าย คือการก้าวข้ามกาลเวลามาแล้วถึง 1 ช.ม. ท่านจะพบกับมิติที่ไร้กาลอย่างยิ่งเมื่อการจบลงของการฝึกซ้อม

อะไรที่ทำให้เราเข้าไปสู่มิติที่ไร้กาลเวลาได้

มิติของกาลเวลาเป็นเพียงแค่เรื่องเพื้อฝันใช่หรือไม่

ขอให้ค้นหาด้วยตนเอง

______________________________________________________________

เป้าหมายในการฝึกซ้อมจักรยานในวันนี้ ถูกกำหนดไว้ว่า จะปั่นจักรยานเป็นเวลา 1 ช.ม. และผลการปฎิบัติสามารถทำได้ดังนี้

D = ปั่นจักรยานระยะเวลา 1 ช.ม.
I = ระดับความเหนื่อปานกลาง
C = รอบขาทำได้ 97 รอบ/นาที ความเร็วทำได้ 22 km/h ตลอด 60 นาที

______________________________________________________________

หัวใจในการฝึกซ้อม คือการมีสมาธิจิตที่รู้ตัวทั่วพร้อม

หมายเหตุ นี้คือเรื่องเกินความจริง ไม่ประสงค์ให้เชื่อ ขอให้ค้นหาด้วยตัวท่านเอง

จากกระทู้ ฝึกซ้อมจักรยานร่วมกันดีกว่าครับ

http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... &start=120

ขอบพระคุณมากครับ ที่ช่วยต่อยอดเรื่องราว ครับ

เนิ่ม ชมภูศรี

ฉันหาความสุขได้จากการปั่นจักรยาน ...
หลากหลายมิติทางจิตวิญญาณแห่งความรัก...
เมื่อไม่ได้ปั่นจักรยานย่อมดำรงอยู่กับความรักได้ ...
...
เพราะจิตเราได้เรียนรู้เรื่องแห่งรักกระทำการ....

เนิ่ม ชมภูศรี

ภาษาง่าย ๆ ที่เขียนขึ้นมา...
แต่ช่างยากอย่างยิ่งสำหรับความเข้าใจ...
เราจะเข้าใจในสิ่งใดไม่ได้ หากเรายังดำรงไว้ซึ่งตัวตน...

ขี่จักรยานท่ามกลางความว่าง ว่างจากพันธนาการทางด้านจิตใจ เมื่อนั้นเราจะพบว่าจักรยานกับเราเป็นเนื้อเดียวกัน.....