ThaiMTB.com

ทริปนี้สำหรับผมตั้งใจไว้แล้วว่าจะไม่รีบร้อนหรือเร่งเวลาแต่อย่างใด ขอเพียงแค่ประคับประคองตัวเองให้รอดด้วยวัยที่ย่างเข้า 5 รอบ โดยคำนึงถึงสิ่งที่เราจะต้องพบเจอกัปอุปสรรคต่างๆนาๆ และเราต้องฟันฝ่าไปให้ได้อย่าให้หน้ามืดเป็นลมล้มพับ อย่าให้เป็นตะคริว และอย่าได้เกิดอุบัติเหตุใดๆเลยเซฟตัวเองให้ได้มากที่สุด

โดยปรกติผมจะไม่ถน้ดกับการไต่เขาแบบนี้สักเท่าไร ชอบแบบทางราบสลับเนินและก็ไม่ชอบที่จะปั่นช้าๆแบบเนิบๆแต่มันก็ท้าทายให้ได้ลิ้มลองดู สำหรับผมคิดว่าคนเรามันต้องลองหลายๆรูปแบบถึงจะครบรสชาดและครั้งนี้ก็เป็นครั้งแรกกับดอยอินทนนท์โดยที่ไม่มีข้อมูลมาก่อนกับสภาพเส้นทางที่จะได้พบ แม้การขับรถมาเที่ยวก็ไม่เคยเลย มีหลายๆคนมาเซอเวย์วางแผนการปั่น แต่สำหรับผมปล่อยให้มันยังคงซ่อนเร้นไว้จนกว่าเราจะได้เห็น มันเร้าใจดี ส่วนเพื่อนผม Bigben เคยมาแล้วครั้งหนึ่งเป็นประสบการณ์

การมาครั้งนี้ทำให้ผมได้อะไรหลายๆอย่างจนคิดไม่ถึง ตอนแรกก็คิดว่าจะล้มเลิกไปแล้ว แต่เห็นความตั้งใจของเพื่อนซึ่งมีมากจนบอกว่าถ้าพี่ไม่ไปผมก็ไปเอง ผมมาคิดดูคนเราถ้าขาดเพื่อนที่รู้ใจไปคนเดียวมันสุดเหงา พอมาตอนนี้ตอบตัวเองว่าถ้าไม่ได้มาคงเสียดายแย่เหมือนกับเพื่อนๆอีกหลายคนที่พลาดโอกาสครับ เพราะสิ่งที่ได้นั้นมันมากเหลือเกิน
-อันดับแรกแน่ละครับความภาคภูมิใจในตัวเองที่ทำได้ด้วยลำแข้งของเรา
-ความลำบาก ความเหนื่อยยาก และความอดทนกับความหิวจนตาลาย แต่เราก็สามารถผ่านมาได้
-ความมีน้ำใจแบ่งปันอาหารและน้ำให้แก่กันและกัน จนทำให้ผมน้ำตาแทบไหล
-ได้รับกำลังใจจากเพื่อนๆร่วมทาง มีอยู่ช่วงหนึ่งผมปั่นอยู่หลังนักปั่นผู้หญิงท่านหนี่งและถัดไปมีท่านชายอีกหนึ่งรวมเป็นสามคัน ปั่นตามกันมาแบบหืดขึ้นคอต่อเนื่องกันก็หลายเนินอยู่ คิดอยู่ในใจว่าเมื่อเขาไปได้เราก็ต้องไปได้ เกือบถอดใจโดดลงก็หลายครั้งแล้ว แต่ก็ยังไม่มีใครลงให้ดูเป็นตัวอย่าง เอ้าให้มันได้อย่างนี้ซิ พอพ้นเนินชันเหล่านั้นมาผมอดไม่ได้ที่จะพูดออกมาว่าโอ้..สุดยอดจริงเลยครับ ขอบคุณที่เราเป็นกำลังใจให้กันและกัน มันส์สุดๆต้องอย่างนี้ซิ

ผมและ Bigben มารอขึ้นรถไฟขบวนเดียวกับคณะของ "ลุงแซม"ที่หลักสี่ รฟท. เรทมากเป็นชั่วโมงกว่าจะได้ขึ้นก็เกือบทุ่มครึ่งกว่า ต้องขอขอบคุณ "ซาเล้งสีแดง" ที่มาส่งให้กำลังใจครับ

รถไฟตู้นอนพิเศษผมก็ไม่เคยสัมผัสมาก่อน โอ้ ทำไมมันนอนไม่หรับเลยหว่านี่ตรู...ทั้งๆที่กล่อมประสาทด้วย 037 กับคณะ "ลุงแซม" ไปเต็มที่จนตู้เสบียงขอปิดหลายครั้งแต่พวกเราก็ยังมันส์กันอยู่ ลองดูในภาพ "ลุงแซม" ยังบอกว่าไม่เอาเราไม่เลิก ผมไม่ง่วง

SOMA@Tanin เขียน:สุดยอดแล้วครับพี่ปกรณ์

ใช้ครับเพื่อนเป็นสิ่งที่เราหาได้ยากนัก
ยิ่งเพื่อนที่ดีและรู้ใจกันไม่ใช่จะหาได้ง่ายๆ
รอสรุปทริปของพี่ครับ

สวัสดีครับคุณธานินทร์ ขอบคุณครับ ผมก็ได้แรงบรรดาลใจจากคุณนี่แหละ ล่าสุดทริปหัวหินเล่นเอาเพื่อนผมเอาจริงเอาจัง สมัยที่ทำงานเก่ามีเพื่อนที่เป็นคนเชียงใหม่เคยชวนผมแบบท้าทายมาหลายครั้งให้มาลองปั่นที่นี่ คิดว่าเขาคงจะวัดใจผมว่าแน่หรือเปล่าอะไรทำนองนี้กระมัง

ที่จุดปล่อยตัวผมเดินหาไม่เจอคุณเลย แล้วน้องลิฟเป็นไงบ้างครับไม่เจอเหมือนกัน ส่วนคุณเล็กหายห่วงพริ้วเข้าเส้นอย่างงามสง่า

สรุปแล้วไม่ได้นอนทั้งคืนบนรถไฟ พอถึงเชียงใหม่ก็หายง่วงดีใจที่ได้เจอเพื่อนๆทั้งหลายที่มารอรับ นำโดยน้อง "รุ่งริ่ง" นักปั่นพื้นที่ แต่ก็น่าเสียดายที่ไม่ได้ปั่นร่วมกันเพราะเพื่อนผมขอตัวอาบน้ำและไปหาซื้อเสบียงเช่นข้าวหลามที่ในตลาดก่อนหลังเสร็จอาหารเช้าแล้ว เก้าโมงเช้ากว่าๆ สองเราก็ปั่นไปจอมทอง ถึงรีสอทที่พักก็ทานมื้อเที่ยงกัน

ความรู้สึกเดียวกันเลยครับ ตอนปั่นขึ้นผมก็มองคนหน้าเป็นหลัก เค้าไม่โดดลงเข็นผมจะลงเข็นได้ไง แล้วยิ่งอายุใกล้ๆ60กันทั้งนั้นใจยังสู้ทุกคน
ยังย้อนมองตัวเองว่า ถ้าผมอายุถึง60จะทำแบบนี้อีกมั้ยนะ การขึ้นถึงยอดดอยฯมันเหมือนดูหนัง5ชั่วโมงกว่า มีผู้คนแสดงเยอะแยะมากมาย หลายเรื่องหลายรส
คิดไม่ผิดเลยครับที่มาร่วม ทริปนี้

** ผมทีนะครับ นั่งกินข้า่วโต๊ะใกล้ๆกัน ที่จุดปล่อยตัว16โล แล้วก็ขึ้นรถบรรทุกกลับด้วยกันครับ**

ปั่นมาร้อนๆก็ขอพักดื่มน้ำำก่อนละครับ แต่อากาศดีมากๆเลยทำให้ไม่รู้เพลีย

HuggyBeary เขียน:ความรู้สึกเดียวกันเลยครับ ตอนปั่นขึ้นผมก็มองคนหน้าเป็นหลัก เค้าไม่โดดลงเข็นผมจะลงเข็นได้ไง แล้วยิ่งอายุใกล้ๆ60กันทั้งนั้นใจยังสู้ทุกคน
ยังย้อนมองตัวเองว่า ถ้าผมอายุถึง60จะทำแบบนี้อีกมั้ยนะ การขึ้นถึงยอดดอยฯมันเหมือนดูหนัง5ชั่วโมงกว่า มีผู้คนแสดงเยอะแยะมากมาย หลายเรื่องหลายรส
คิดไม่ผิดเลยครับที่มาร่วม ทริปนี้

** ผมทีนะครับ นั่งกินข้า่วโต๊ะใกล้ๆกัน ที่จุดปล่อยตัว16โล แล้วก็ขึ้นรถบรรทุกกลับด้วยกันครับ**

ขอบคุณครับ คุณที จำได้ครับเคยเจอทริปห้วหินแล้วผมจำหนวดได้ ตอนขึ้นสะพานผมขี่ Tokyobike วันนั้นและที่สะดุดตาคือปั่น 520 เหมือนกันสำหรับทัวร์ริ่ง ดีใจที่ได้เจอกันอีกครับ

veenono เขียน:สวัสดีครับพี่ จริงๆผมติดตามอ่านการสนทนากันของพี่และพี่ธานินทร์พร้อมชาวทัวร์ริ่ง
มานานพอสมควรครับ แต่หลังๆห่างหายไปปั่นป่ามากกว่าเลยไม่ค่อยได้ติดตามยังไง
ก็ขอกลับมาติดตามอ่านต่อนะครับพี่

เช่นกันครับ คุณวีผมก็ตามดู คนชอบของโหดๆแบบนี้มาตลอดและดีใจที่ได้มาเจอตัวจริงครั้งนี้ นี่ถ้าผมยังหนุ่มกว่านี้สักหน่อยกะว่าจะปั่นจาก กทม. มากับคุณเหมือนกันนะครับ

พี่ปกรณ์ วันนั้นตอนออกปั่นผมไปอยู่กลุ่มเสือหมอบกับน้องลิฟ
สำหรับผมดีใจที่ยอมเชื่อเพื่อนๆให้เปลี่ยนเฟืองเป็นของเสือภูเขาจะได้ใหญ่ขึ้น

ส่วนของน้องลิฟเป็นของชุดแต่งทัวริ่งอยู่แล้วเลยเอาตัวรอดได้สบาย (ปั่นขึ้นไปถึงยอดตะโกนเลยเข่าจะหลุดแล้ว)
ก็โชคดีที่จานหน้าเล็ก 22 หลังเฟืองใหญ่ 36 เลยรอดตัวไปครับ

ส่วนคุณเล็กปั่นกับเดินเข็นน่าจะพอๆกัน ลงปั่นระยะ 16 กม.ครับ

ไม่ทราบพี่ปกรณ์พักที่รีสอร์ทไหนครับ ดูน่าพักดีเหมือนกัน

แล้วนั่น Bigben เขาจะทานอะไรของเขานะ น้องเค้าดูงงๆชอบกล

SOMA@Tanin เขียน:พี่ปกรณ์ วันนั้นตอนออกปั่นผมไปอยู่กลุ่มเสือหมอบกับน้องลิฟ
สำหรับผมดีใจที่ยอมเชื่อเพื่อนๆให้เปลี่ยนเฟืองเป็นของเสือภูเขาจะได้ใหญ่ขึ้น

ส่วนของน้องลิฟเป็นของชุดแต่งทัวริ่งอยู่แล้วเลยเอาตัวรอดได้สบาย (ปั่นขึ้นไปถึงยอดตะโกนเลยเข่าจะหลุดแล้ว)
ก็โชคดีที่จานหน้าเล็ก 22 หลังเฟืองใหญ่ 36 เลยรอดตัวไปครับ

ส่วนคุณเล็กปั่นกับเดินเข็นน่าจะพอๆกัน ลงปั่นระยะ 16 กม.ครับ

ไม่ทราบพี่ปกรณ์พักที่รีสอร์ทไหนครับ ดูน่าพักดีเหมือนกัน

มิน่าผมถึงตามไม่ทัน 555 พูดเล่นอะ ก็เฟืองอันนี้ของคุณแหละทำให้ อีเขียวไข่กา สุดหนัก Cr-mo รุ่นเก่าของผมมีโอกาสได้สูดอากาศบนยอดดอยละครับ ต้องขอขอบคุณอีกครั้ง

ผมพักที่นี่ครับ คืนละ 500.- อยู่ใกล้กับทางขึ้นดอย