ThaiMTB.com

สวัสดีครับพี่ๆเพื่อนๆ
ใครเคยมีอคติกับจักรยานบ้างครับ (ยกมือทันที) ผมครับ. เนื่องจากในอดีตสมัยเรียนมัธยม ต้องปั่นจักยานไปเรียน ทุกวัน บ้านกับโรงเรียนก็ไกล 15 กม. กับจักรยานตราจระเข้คู่ใจ ถนนลูกลัง เคยคิดว่าเลือกได้ไม่อยากปั่นจักรยานเลยให้ตายสิ ได้รถเครื่อง(มอไซด์)ซักคันคงจะดีกว่า ปั่นจากยานอยู่ 6 ปีเต็ม ม.1-ม.6 จากนั้นก็ไม่ได้แตะจักรยานอีกเลย
จนกระทั่งเข้ามาอยู่กรุงเทพฯ เห็นคนปั่นจักรยานก็อดที่จะนึกถึงวันเก่าๆไม่ได้ พอได้ทำงานก็มอไซด์ อย่างเดียวเลยครับพี่น้อง จนกระทั่งได้จักรยานเก่ามาคันนึง (เจ้าสายรุ้ง) bridgestone wildwest โมใหม่เลยตอนแรกก็กะไว้ขี่จ่ายตลาดครับ ไม่กล้าออกมาปั่นกับเพื่อนๆ เนื่องจากเคยออกมาครั้งนึงครับด้วยอัธยาสัยดีของเรา ปั่นสวนกับชาวเสือท่านหนึ่ง ผมก็เลย สวัสดีครับทักทาย ปรากฏว่าเขามองที่จักรยานเรา แล้วก็ทำไม่สนใจ และไม่รับคำทักทาย จำได้ว่าพี่ท่านใช้ GIANT สีแดงจำติดตาติดใจ เพราะพี่ท่านคนนี้ทำให้เราคิดว่าชาวเสือมีคนประเภทนี้อยู่ด้วยเหรอเนี่ย ต้องทำใจอยู่นานครับกว่าจะออกมาปั่นอีกครั้ง คราวนี้โมดิฟายอย่างดี ปั่นมาทำงานซะเลย ไม่สนสายตาใครแล้ว เราปั่น เราได้ คิดเท่านี้ล่ะ ทำดีและ ประหยัดต้นทุนชีวิตทั้งทีจะสนสายตาใคร เราทำดีช่วยลดโลกร้อนได้ด้วย ตอนนี้ภูมิใจมากๆครับกับ เจ้าสายรุ้ง..ยินดีที่ได้เป็นชาวเสือช่วยโลกครับ

จักรยานเรา,สุขภาพเรา,ตังค์เรา...ไม่ต้องแคใครครับ...
จักรยานราคาน้อยแต่ปั่นมากดีกว่าจักรยานราคามากแต่ปั่นน้อยครับ...
คิดแล้วคุ้มกว่าตั้งเยอะ.....
ปล.แต่อย่าลืมใส่หมวกกันน็อคให้เป็นนิสัยนะครับ..

ผมโชคดีที่ไม่เคยเจอกับเรื่องในลักษณะที่คุณเล่ามา ทั้งๆ ที่เพื่อนในกลุ่มบางท่านก็ใช้จักรยานราคาเป็นแสน แต่ก็มาปั่นฯ ร่วมกลุ่มกับจักรยานธรรมดาๆ ได้ เนื่องจากชอบปั่นฯ ท่องเที่ยวเหมือนกัน มีแต่มาขอดูจักรยานผมอย่างสงสัยว่าเจ้าจักรยานตราจรเข้ราคาคันละ 3000 กว่านี่มันมาออกทริปเป็น 100 กม. ได้ยังไง บางคนก็งงว่าเจ้าสับจาน XT มันมาอยู่บนจักรยานจรเข้ได้ยังไงเท่านั้นเอง

ไม่ใส่ใจกับเรื่องแบบนี้เลยสบายใจกว่าครับ จักรยานอะไรก็ได้ที่มันทำให้เรามีความสุขในการปั่นฯ แค่นั้นก็พอเพียงแล้ว จะราคาถูกหรือราคาแพงก็ไม่สำคัญ เราอยู่กับสิ่งที่เราพอใจ ให้ความสุชเราได้เป็นเรื่องสำคัญกว่าครับ

ในแต่ละสังคม แต่ละวงการมีผู้คนหลากหลาย ต่างจิตต่างใจ สิ่งที่จะทำให้เราสบายใจมากที่สุดคืออยู่หรือคบแต่คนที่ชอบเหมือนกัน แบบเดียวกันครับ

ถ้าชอบไม่เหมือนกัน ทัศนคติต่างกันยังไงก็ไปด้วยกันไม่ได้อยู่ดี อย่างเพื่อนผมท่านหนึ่งปั่นฯ เสือหมอบก็ใส่เสื้อยืดตราลูกไก่ กับกางเกงขาสั้นธรรมดา แต่ใส่อุปกรณ์เพื่อความปลอดภัยพวก ถุงมือ หมวก แว่นกันแดดครบเท่านั้นก็ออกไปปั่นฯ ได้แล้วครับ เพื่อนท่านนั้นชอบปั่นฯ คนเดียวหรือไม่ก็เข้ากลุ่มแต่กับคนที่ชอบปั่นฯ แบบสบายๆ เหมือนกัน

ถ้าเราชอบปั่นฯ ข้าๆ สบายๆ ก็ไม่มีความจำเป็นอะไรที่จะไปปั่นฯ แข๋งกับพวกคลั่งความเร็วให้เสียแรง และเสียเวลา แต่ในมุมของสิงห์ความเร็วเขาก็มีความสุขที่ได้ปั่นฯ เร็วๆ และจะมีความสุชมากถ้ารู้สึกตัวว่าปั่นฯ ได้เร็วกว่าคนอื่น

ขึ้นอยู่กับว่าคุณชอบอะไร แง่ใหนของจักรยาน หาให้เจอและอยู่กับมันให้นานๆ แล้วคุณจะมีความสุชครับ

เสือ Spectrum เขียน:ผมโชคดีที่ไม่เคยเจอกับเรื่องในลักษณะที่คุณเล่ามา ทั้งๆ ที่เพื่อนในกลุ่มบางท่านก็ใช้จักรยานราคาเป็นแสน แต่ก็มาปั่นฯ ร่วมกลุ่มกับจักรยานธรรมดาๆ ได้ เนื่องจากชอบปั่นฯ ท่องเที่ยวเหมือนกัน มีแต่มาขอดูจักรยานผมอย่างสงสัยว่าเจ้าจักรยานตราจรเข้ราคาคันละ 3000 กว่านี่มันมาออกทริปเป็น 100 กม. ได้ยังไง บางคนก็งงว่าเจ้าสับจาน XT มันมาอยู่บนจักรยานจรเข้ได้ยังไงเท่านั้นเอง

ไม่ใส่ใจกับเรื่องแบบนี้เลยสบายใจกว่าครับ จักรยานอะไรก็ได้ที่มันทำให้เรามีความสุขในการปั่นฯ แค่นั้นก็พอเพียงแล้ว จะราคาถูกหรือราคาแพงก็ไม่สำคัญ เราอยู่กับสิ่งที่เราพอใจ ให้ความสุชเราได้เป็นเรื่องสำคัญกว่าครับ

ในแต่ละสังคม แต่ละวงการมีผู้คนหลากหลาย ต่างจิตต่างใจ สิ่งที่จะทำให้เราสบายใจมากที่สุดคืออยู่หรือคบแต่คนที่ชอบเหมือนกัน แบบเดียวกันครับ

ถ้าชอบไม่เหมือนกัน ทัศนคติต่างกันยังไงก็ไปด้วยกันไม่ได้อยู่ดี อย่างเพื่อนผมท่านหนึ่งปั่นฯ เสือหมอบก็ใส่เสื้อยืดตราลูกไก่ กับกางเกงขาสั้นธรรมดา แต่ใส่อุปกรณ์เพื่อความปลอดภัยพวก ถุงมือ หมวก แว่นกันแดดครบเท่านั้นก็ออกไปปั่นฯ ได้แล้วครับ เพื่อนท่านนั้นชอบปั่นฯ คนเดียวหรือไม่ก็เข้ากลุ่มแต่กับคนที่ชอบปั่นฯ แบบสบายๆ เหมือนกัน

ถ้าเราชอบปั่นฯ ข้าๆ สบายๆ ก็ไม่มีความจำเป็นอะไรที่จะไปปั่นฯ แข๋งกับพวกคลั่งความเร็วให้เสียแรง และเสียเวลา แต่ในมุมของสิงห์ความเร็วเขาก็มีความสุขที่ได้ปั่นฯ เร็วๆ และจะมีความสุชมากถ้ารู้สึกตัวว่าปั่นฯ ได้เร็วกว่าคนอื่น

ขึ้นอยู่กับว่าคุณชอบอะไร แง่ใหนของจักรยาน หาให้เจอและอยู่กับมันให้นานๆ แล้วคุณจะมีความสุชครับ

แชร์อ่านด้วยคนครับ

ก็ออกกำลังกายดีกว่าครับ อย่าไปคิดมาก ออกทริป ก็ไปเรื่อยๆ อยากไปไหนก็ปั่นตามใจ ผมนี่ปั่นมาคนเดียวปีกว่าๆละ
ยังไม่เคยเข้ากลุ่มเลย จะเข้ากลุ่ม ที โอวแม่เจ้ามีแต่ประเภท ชายวัยกลางคนทั้งนั้นไอ้เราเปนหลานชัดๆ เลยไม่เอาละ
แต่ทักทายดีๆมีเยอะนะครับ ไม่ใช่ว่าไม่มี แต่ที่ร้ายๆ มันก็มีแยะ ถ้าเราไม่เอามาคิดมันก็สบายใจดีนะครับ

อย่าคิดมากครับคนชอบอวดก็มีแต่ส่วนมากผมเจอแต่คนดีๆถือเสียว่ารถแพงไม่แพงอยู่ที่แรงเรายิ่งปั่นบ่อยแค่ไหนสุขภาพเรายิ่งดีเท่านั้นรถ3-4พันปั่นทุกวันยังดีกว่ารถเป็นแสนที่ซื้อมาจอด

ยินดีด้วย.. และชื่นชมวิธีคิดครับ ทุกวงการมีคนทุกประเภทครับ

ตอนนี้ภูมิใจมากๆครับกับ เจ้าสายรุ้ง..

ดีแล้วครับ

จักรยานถูกหรือแพง มันก็เหนื่อยเหมือนกัน ไปถึงที่หมายได้เหมือนกัน

มีความสุขกับการปั่น แล้วยังได้สุขภาพที่ดีตามมาอีก แถมยังได้ท่องเที่ยวไปยังสถานที่ ที่อยากจะไปแบบสบาย ๆ ไม่ต้องพึ่งน้ำมัน

ไม่มั๊งท่าน... เขาอาจจะไม่ทันสังเกตุ หรือกำลังคิดอะไรเพลินๆอยู่ก็อาจเป็นได้ เรื่องขี่รถแพงรถถูกแล้วจะกลายเป็นประเด็นให้คิดมากหรือรู้สึกแย่ต่อกันผมว่ามันหมดสมัยแล้วละครับท่าน... ผมก็ถีบจักรยานแม่บ้านตราจรเข้ ถ้าออกแนวโบราณผมก็มีตรานกพิราบบิน ประเภทภูเขาผมก็ใช้ยี่ห้อเทอร์โบ จาน ๓ ใบ เฟืองหลังก็แค่ ๗ ชั้น ราคาไม่เกิน ๗ พันกว่าบาท เวลาปั่นออกกำลังกายจากบ้านน้อยมุ่งหน้าสู่ตลาดแค ไป-กลับก็ประมาณ ๒๐ กิโลเมตร ก็เห็นบรรดาชาวจักรยานพิมายเขายกมือทักทายกันดี อย่าไปคิดเลยครับไม่สบายใจไปเปล่าๆ ......

มีอารมทักไม่ทัก แต่ผมยั่งขี่อยู่ สีทะลอกปลอกเปลือก ก็ใช้ไปทำงานเป็นปกติ
สุขภาพอยุ่ที่จักรยานนี่ละ
ทำอะไรขอความสุขมีในใจตนแล้วกัน

ฟาก เขียน:มีอารมทักไม่ทัก แต่ผมยั่งขี่อยู่ สีทะลอกปลอกเปลือก ก็ใช้ไปทำงานเป็นปกติ
สุขภาพอยุ่ที่จักรยานนี่ละ
ทำอะไรขอความสุขมีในใจตนแล้วกัน

สุดยอดครับภาพนี้แบบนี้เขาเรียกว่ารักกันจริง

เรื่องแบบนี้เป็นเรื่องปกติของสังคมไทย ไม่ใช่แค่จักรยานหรอกครับ มือถือ บ้าน รถยนต์ที่ใช้ ล้วนถูกกำหนดสถานภาพทางสังคมจากบุคคลกลุ่มหนึ่งที่ฉาบฉวย มองคนแค่ภายนอก เรื่องแบบนี้มันอยู่ที่เราทำใจครับ การมองโลกเป็นสิ่งสำคัญ โลกมันจะเป็นแบบที่เรามอง ถ้าเรามองดีโลกมันก็ดี

ผมเจอเรื่องแบบนี้เยอะมากในที่ทำงาน เพื่อน ๆ แวดล้อม แม้แต่กลุ่มจักรยาน (รถผมหมื่นกว่าเอง)ผมใส่เสื้อยืดปั่นเหมือนกัน แต่เรื่องแบบนี้ทำอะไรผมไม่ได้ครับ เพราะว่าผมรู้ว่าผมทำอะไรอยู่ แล้วคนที่มีปฏิสัมพันธ์กับเรากำลังคิดอะไรอยู่กับเรา เท่านี้เราก็รู้แล้วว่า เราควรจะคบเค้าแค่ไหน แม่ผมไม่เคยสอนให้เอาความร่ำรวยไปข่มคนอื่น ทั้งที่ผมจะทำเช่นนั้นเมื่อไรก็ได้

ผมบวชตั้งแต่อายุ 13 สึกมาก็ 26 ปีแล้ว

ผมต้องไปอยู่ประจำอาศรมฯ อ.สบเมย จ.แม่ฮ่องสอน ส่วนใหญ่ก็เดินเป็นหลัก ออกมาโปกรถไปเรียนหนังสือ
ที่ จ.เชียงใหม่ เดือนละ 1 สัปดาห์ ตอนบวชอยู่เห็นฝรั่งปั่นจักรยานขนสัมภาระ ขึ้น จ.แม่ฮ่องสอน
ครั้งแรกที่เห็น โอ้วววววว (ฝรั่งมันบ้า ว่ะ ของก็เต็ม แถมปั่นจักรยาน ขึ้นดอยแม่ฮ่องสอน อีก ) ......นานล๊ะ
ตอนนั้นยังไม่ได้ประทับใจอะไรมากนัก(เป็นพระอยู่) แค่แปลกตา.....ยังไม่ค่อยเข้าใจความคิดเขา(ฝรั่ง)เท่าไหร่

สึกมา...ก็ได้ทำ อะไรๆ ตั้งหลายอย่าง ที่อยากทำ(มานาน) ........เอิ้ก ๆๆ โชคดีหน่อย เหล้า บุหรี่ ผู้หญิง
ผมไม่ได้หัดนะครับ ก็เลยไม่ติด แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า ผมจะมีตังส์เก็บมากกว่าคนอื่นนะครับ
ช่วงนั้น BB GUN ก็พึงเข้ามาพอดี พอดีกับที่มีปืนจีนก๊อปราคา 3000 - 4500 เกลื่อน

บ้าBB ได้พักหนึ่ง มีปืนอยู่ M733 M4 AWP G36c ในแวดวงBB ก็คล้ายกันครับ เอาทุนเป็นใหญ่
แต่งปืนแรงเกินกว่าสปิริต แรงจะเกิน 500 แล้ว ก็เลยมาแก้กันที่ปลายเหตุ
คือต้องใส่เครื่องป้องกันแทบทุกส่วน ถ้าถูกส่วนที่ไม่มีเครื่องป้องกัน....เจ็บ เด๋วก็จะมีการเอาคืนในสนาม
วันหนึ่ง วิ่งลงสนามหัวใจเต้นไม่ค่อยดีเลย ประกอบกับปืนที่สะสมไว้ มันล้ม เหล็ก+พลาสติกจีนนี่ ห่วยจริงๆ
กะจะเก็บไว้สะสม ให้ลูกให้หลานซะหน่อย เลยต้องรีบขาย

เลยหันมาปั่นจักรยาน ตอนแรกก็แค่จะเอาไว้ปั่นไปมาแถวนี้ เริ่มเห็นพี่คุยกันในเวปว่าไปทริปที่นั่น ที่นี่ก็เลยอยาก......
ไม่รู้จักคำว่าขาแข็ง ขาแรง กะเค้าหรอก ได้มาก็ไปอวดเพื่อนเลยปั่นไป อ.แม่วาง 40 กิโล
ตอนปั่น... นึกว่าจะเร็วกว่านี้ ทำไม มันไม่เร็วฟะ 4 ชม.กว่าถึง เป็นครั้งแรกที่ปวดขามาก+ปวดน่อง ที่สุด เป็นอาทิตย์

จากนั้นก็เสพติดอาการออกทริป
เขาจะขึ้นดอยสุเทพก็อยากไป....เอ้าขึ้น เขามาโพสมาว่าไปที่ไหนก็อยากไป
แล้วก็ทะลุไปอินทนนท์ซะจนได้ ที่จริง(ในความคิดของผม)ก็ไม่ได้คิดว่ามันจะโหดเท่าไหร่หรอกน๊ะ
แต่ที่ต้องไปเพราะไปคุยไว้ ว่าเขามีแข่งที่อินทนนท์...วันอาทิตย์นี้ ผมจะลองไปปั่นเซอรเวย์เส้นทางซะหน่อย นี่่่

แล้วปรากฏว่า วันอาทิตย์ผมตื่นสายจริงๆ เลยไม่ได้ไป เย็นผมก็เลยไปปั่นขึ้นดอยสุเทพ จุดชมวิลล์ 1
พี่เขาเลยมาทักว่า อ้าววันนี้ว่าจะไปปั่นที่อินทนนท์ ไม่ใช่เหรอ ....(ด้วยน้ำเสียงราบเรียบ จริงใจ รู้สึกได้)
ผมก็ตอบตามความจริงว่า อ๋อพอดีผมตื่นสายครับเลยไม่ได้ออก (อารมณ์เห็นจะประมาณว่า อยู่ 7/11 นี่แหล่ะ)

ในความรู้สึกของพี่เขา สำหรับคนที่เคยไปมา (มันโคตรๆๆ เหนื่อยเลย แต่ไอ่นี่พูดอย่างกะไป 7 )
ผมมาทบทวนคำพูดตัวเอง ว่าพูดอะไรออกไป และก็กลัวจะเสียมิตรภาพไป
แต่ผมขอยืนยันว่า ผมเป็นคนที่ คิดยังงัยก็พูดไปอย่างนั้นน๊ะ มิน่าแม่เลยว่าผมว่า กวนตีน

ผมคิดไว้ และซ้อมไว้นานล๊ะ ถามป๋าลู เสือน้อยล็อคอิน พี่เสือแก่ เสือเฒ่าเทอร์โบและเพื่อนๆ ในเวปBikelove
http://www.bikeloves.com/board_qa/show_ ... p?qID=9474

ผมเลยคิดว่าพรุ่งนี้ไปอินทนนท์เลยดีกว่า เด๋ว...............ไม่มีใครคบ
http://www.lannabiketrip.com/webboard/v ... php?t=3324

เลยกลายเป็นที่โจษจัน เพราะมีพยานตอนที่ไปถึงสุดยอดดอยอินทนนท์ ก็ไปเจอกลับเสือจอมทองเจ้าถิ่น และลงมาด้วยกัน

อีกอาทิตย์ถัดมา เพื่อนผมมันอยากเป็นตำนาน บ้างแต่ไม่กล้าไปคนเดียว และบ้าพอถ้าจะเริ่มจากเชียงใหม่ไป
เลยชวนผมขึ้นรถไปลง กม. 0 และขึ้นอินทนนท์กัน
http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... &start=690

ผมแพ้สนาม จะไปๆๆก็ไม่ได้ไป ซักครั้ง ................ผมบ้าห่วะ เริ่มเข้าใจอารมณ์ ฝรั่งคนนั้น ล๊ะ

ปล. ผมบอกพี่ต้นณรงค์กะพี่แจ็คกี้ว่า... ผมจะเอาWahoo 2010 ไปเจิมอินทนนท์อีกครั้ง (หมายถึงไปกลับ เชียงใหม่ 208 กม.น๊ะ )

โว ไว้ก่อน อะๆๆๆๆ