ThaiMTB.com

เนื่องจากวันพ่อ 5 ธันวาที่ผ่านมาได้มีโอกาสพาคุณพ่อและคุณแม่ไปเที่ยวหลวงพระบางมา และได้มีโอกาสจะพบเจอพี่ๆ นักปั่นจากบ้านเรา ขณะที่นั่งดื่มด่ำกาแฟโบราณ ร้านประชานิยม และได้ทักทายกันตามประสาเราชาวจักรยาน ทำให้ผมรู้แล้วว่าเรื่องจักรยานสามารถคุยกันที่ไหนก็ได้ เพราะคนที่ปั่นจักรยานส่วนใหญ่ใจดีครับ.. แต่เนื่องจากผมไม่สามารถจะทิ้งพ่อแม่และภรรยา ให้หากินกันเองแบบบุฟเฟ่ต์ ได้ก็เลยอดปั่นจักรยาน
ถึงแม้จะติดมันไปด้วย โดยที่ล้อมันไม่มีโอกาสได้สัมผัส ดินที่ลาวเลย แต่ก็ขอฝากรูปให้พี่ก็แล้วกันครับ แล้วปีหน้าฟ้าใหม่ผมจะพามันไปด้วย และเราต้องเหนื่อยด้วยกันแน่ Minimax เพื่อนรัก..

บรรยากาศดีครับวันนั้นอากาศเย็นมากสำหรับเช้าแรกที่ไปถึง

พี่ๆ กลุ่มรวมมิตรเริ่มทะยอยมาครับ

พอรู้ว่าเป็นนักปั่นทีมชาติไทย เพราะตอนแรกไม่แน่ใจมาจากที่ไหนกันก็เลยลองทักดู กลัวป๋า ๆ ดุ และก็ถามกันไปถามกันมาสรุปว่าเป็นลูกค้าเคยโทรคุยกันเรื่องรถพับครับ ซึ่งตอนแรกไม่รู้ พอพี่เค้าถามว่ามาจากจังหวัดไหน ผม ตอบไปว่ามาจากระยอง ครับ พี่แกสวนมาเลย ที่ระยองผมรู้จักอยู่คนเดียว คือ คุณเดย์ Hasa เหมือนเอาไม้ทุบหัวตรงกระบาลเป๊ะ.. แฮะผมเองครับ เดย์ Hasa ตัวจริงเสียงจริง ช่างบังเอิญมาก.. ขอโทษที่ผมจำชื่อพี่ไม่ได้นะครับ แต่รู้ว่าพี่อยู่ที่นครสวรรค์ ขอโทษอีกครั้งครับที่ขี้ลืม

เอาเป็นรูปที่พี่ ๆเค้าดันเนินกันเลยแล้วกัน ใครเป็นใครดูกันเอาเอง เพราะเห็นบอกว่าวันรุ่งขึ้นมีอีกทีมมาสมทบกลายเป็นกลุ่มใหญ่

ได้ยินว่าออกมากันตั้งแต่ ตี 5 กว่าผมจะตามมทันพี่เค้าก้กำลังดันเนินกันใหญ่ คนแรกต้องบอกว่า บ๊วย เฮ้ยไม่ใช่ พี่เค้าเสียสละปิดท้ายขบวนเพื่อดูแลความปลอดภัย

ส่วนพี่ท่านนี้ดูจะเคืองๆ ที่เห็นกล้อง เฮ้ย..จะถ่ายไปทำมัยกูเหนื่อยยยย..

ส่วนพี่คนนี้ ยิ้มครับ ขอเดินด้วยคน ไม่ทิ้งเพื่อนที่อยู่ด้านหลังครับ

ยิ้ม แต่ยังบอกสะบายดี...

ยังมีอีกหลายท่านที่กำลังอัดขึ้นเนินอย่างเมามัน

ยังไหววววววว..

พี่ท่านนี้ปิดหน้าไว้..

อีกท่านครับ

อีกท่าน

อีกท่าน