ThaiMTB.com

เนื่องด้วยคุณนาย และเพื่อน ๆ ที่ต้องประสงค์เดียวกันที่จะไปปั่นท่องเที่ยวเยือนเมืองหลวงพระบาง เมืองมรดกโลกริมแม่น้ำโขง ชมทัศนียภาพท้องถิ่นของประเทศเพื่อนบ้าน จึงได้ปรึกษา หารือกัน เกิดเป็นทริปนี้ขึ้นมาด้วยระยะเวลาเตรียมกำลังใจ และ กำลังขา ที่ 70 วันทำการ

ขอขอบคุณพี่ และ เพื่อน ๆ ที่ร่วมปั่น และ พี่ , เพื่อน ๆ ร่วมเชียรที่ส่งกำลังใจ ทั้งให้ข้อมูล ทำให้ทริปนี้เกิดขึ้นได้อย่างสนุกสนาน สรวลเสเฮฮา และ ราบรื่นได้ตลอดจนวันจบทริป

และที่ต้องขอขอบคุณเป็นอย่างมากคือ พี่หางแฮ้ม ที่ช่วยเป็นธุระจัดการหาที่พัก ตลอดเส้นทางการเดินทาง และ คุณเสือเกรียง ที่ช่วยเป็นธุระผ่านแดน , เหมาเรือ พร้อมทั้งมาส่งและช่วยเหลือขนสัมภาระของคณะ ฯ

ขอนั่งปูเสื่อรอชมรายงานสดๆ ร้อนๆ จากคณะลูกทริปคุณนายปากเกร็ดด้วยค่ะ

สวัสดีค่ะ ท่านผู้ชม หนังเล่า เรื่องปั่นทัวร์ไต่เขาด้วย 2 แรงน่อง
การเดินทางครั้งนี้ พวกเราออกจากบ้านถิ่นอันคุ้นเคยกัน วันที่ 4 ธ.ค. 2551 กลับคืนมาตุภูมิ วันที่ 14 ธ.ค.2551 รวมระยะเวลา 11 วัน ซึ่งเป็นทริปยาว ๆ อย่างสุดหฤโหดหรรษา กันจริง ๆ

วันที่ 4 ธ.ค. 2551 เวลา 17.00 น. พวกเราพร้อมกันที่จุดนัดพบ อู่รถทัวร์ บริษัทสยามเฟิสท์ทัวร์ จำกัด ช่วยกันเก็บสัมภาระ และ แพ็ครถถีบคู่กาย กันอย่าง ชุนมุน เพียบพร้อมไปด้วยกองเชียรที่ตามมาส่งอย่างล้นหลาม อันได้แก่ พี่แมว (ภรรยาพี่มนัส) พี่ศรี ขานุ่มนิ่ม (ภรรยาพี่เลิศ) เสือยุ่ง หัวลากคุณนาย มาพร้อมกับขนมเพิ่มพลังยามหมดแฮง จำนวน 5 กล่อง (ขนมเปี๊ยะบ้านอัยการ) พร้อม ๆ ทั้งน้ำตาคลอเบ้า น้องเค้าเสียดายค่ะ เสียดาย ติดภารกิจมาร่วมกิจกรรมไม่ได้ โถ โถ ช่างน่าซงซ้าน ตามด้วย moomoo unlimit , เสือออย และ เสือเกษม มายืนยันว่าจะมารับที่เขื่อนน้ำงึม คณะพลพรรคทริปนี้ สุดหรู จริง ๆ มีคนมาส่ง และ รับ ขณะที่อยู่ต่างแดน HA HA คนมาส่งยังไม่หมดนะคะ ยังมีผู้โดยสารที่จะโดยสารไปต่างจังหวัด มาร่วมส่ง และร่วมเชียร ชาวคณะด้วยค่ะ ล้นหลาม จริง ๆ จำนวนนักปั่นเดินทางในครั้งนี้ 26 ท่านค่ะ (ขึ้นที่อู่รถ 22 ท่านแวะรับ เสือวิทย์ ที่ดอนเมือง , เสือสมเกียรติที่ อยุธยา , เสือฉุง ตาคลี ที่แยกชัยนาท (มาส่งกันทั้งครอบครัว) พี่สมศักดิ์ HS6 QE ที่อุตรดิตถ์ ค่ำคืนนี้คุณนายแจกผลไม้เ พิ่มพลังงานยามหมดแฮง (พาวเวอร์กล้วยหวาน ๆ) พร้อมทั้งไฟน์ ทำเนียบรุ่น เพื่อการเรียกขานชื่อได้ถูกลำดับ ตามความเยาว์วัย ค่ำคืนนี้เรานอนแบบจำกัดพื้นที่กัน (อิ อิ ก็โดยสารในรถทัวร์นี่นา )

ก่อนการเดินทาง มาชม ความหรรษา ที่เกิดขึ้น

วันที่ 5 ธ.ค.2551 เวลา 06.30 น. ถึง อ.เชียงของ จ.เชียงราย มี คุณเสือเกรียง มาให้การต้อนรับ พร้อมทั้งช่วยเหลือขนสัมภาระ ข้ามฟากไปส่งที่ท่าห้วยทราย สิ้นสุดที่พวกเราทั้งหมดขึ้นเรือใหญ่ เหมาลำ ขอขอบคุณมาก ๆ ค่ะ ในความเอื้อเฟื้อ ส่วนพวกเราก็ล่องเรือไปตามสายนที ชมวิวทิวทัศน์ สองริมฝั่งน้ำ พวกเราต่างนั่ง สลับ กันอาบแดด พร้อมทั้งร่วมกันดวลชน วิสกี้บรั่นดีไทย กันอย่างเพลิดเพลิน..ก็อากาศมันเย็นยะเยือก นี่นา HA HA คณะเรารับประทานอาหาร เมื้อเช้า เป็นอาหารเลิศรส (ข้าวผัด) จากนั้นบางคนก็พักผ่อนเอนกายกัน แต่แล้ว... จู่.. จู่ เรือที่เรานั่งมาเครื่องยนต์ดันไม่ซื่อสัตย์ เครื่องน็อค เป็นตรงจุดที่ทางเรือต้องเข้าฝั่งเช็คพ้อยค์พอดี ระหว่างรอเรือลำใหม่มาเปลี่ยน พวกเราบางคนเดินขึ้นไปเหยียบแผ่นดิน แยกเส้นแยกสาย กัน ชมวิถีชาวบ้านข้าง ๆ แม่น้ำ ถ้าคิดในแง่ดีก็คือได้แถมรสชาติของการท่องเที่ยวแบบไม่ตั้งใจจะอยากได้ HA HA HA รอซักชั่วโมงกว่า ๆ เรือลำใหม่ ใหญ่หรู กว่าเดิมก็มาถึง พวกเราก็ร่วมด้วยช่วยกันเคลื่อนย้ายสัมภาระข้าสู่เรือลำใหม่กันโดยเร็ว เราฉลองข้าวมื้อเที่ยง (ข้าวเหนียวนึ่ง หมูทอด ไก่ทอด) เครื่องเคียงเป็น แคบหมูไร้มัน จิ้มจุ่ม น้ำพริกหนุ่ม กับ น้ำพริกอ่อง กันอย่างอร่อยปาก ไปพร้อม ๆ กับเครื่องยนต์เรือลำใหม่ เร่งเครื่องทำเวลาอย่างเต็มที่ เมื่อถึงยามบ่ายแก่ นักปั่นสาวงามขาแข็งและเร็ว 2 ท่าน กับ นักปั่นขานุ่มพรีเซ็นเตอร์ 2 ท่าน ต่างก็แสดงฝีมือเข้าครัว เพื่อปรุงอาหารเมื้อดินเนอร์ กันอย่างสุดฤทธิ์สุดเดช แฮะ แฮะ ลูกมือค่ะ เป็นลูกมือ กุ๊กตัวจริงเป็นภรรยาไต๋เก๋งเรือ ต่างหาก ปรุงอาหารเหลา ระดับภัตตาคารได้อย่าง ชนิดที่ว่า เมื่ออาหารขึ้นโต๊ะ มือใคร ต่อมือใคร คุณนายจำแทบไม่ได้ ต่างมะรุมมะตุ้ม อาหาร ที่หอมกรุ่น ยั่วกระเพาะให้น้ำย่อยได้หยดติ๋ง ติ๋ง ดีนัก พวกเราจัดการได้อย่างเรียบร้อยในเวลาที่พอเหมาะ ค่ำคืนนี้เราขึ้นพักที่ โฮมสเตย์ บ้านหาดเต๊อะ สุดหรู ระดับ ชาวบ้าน ชาวบ้าน พร้อมทั้ง รับการต้อนรับบายศรีสู่ขวัญจากชาวบ้าน ได้เวลาอันควรพวกเราก็ขอปลีกตัวเองมาพักผ่อนกัน

เมื่อข้ามฟากชั่วกระพริบตา ก็เข้าสู่ประตูหน้าด่านทางเข้า ต่างประเทศ ครั้งแรก ครั้งแรก ที่ปั่นทางไกล อันยาวนานวันเวลา

รอชมภาพเกาะติดสถานการณ์หน้าจอครับพี่น้อง

http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... 1&start=30

ฝากรูปจากกระทู้พี่เดย์ด้วยครับพี่น้อง

มาชมบรรยากาศภายในเรือ และวิวทิวทัศน์สองข้างทาง ที่พวกเราฉลองอาหารมื้อเช้ากันอย่างชื่นมื่น

สวัสดี moomoo unlimit และ พี่คนปิดท้าย

คุณนายฝึกหัดโพส ค่ะ อาจจะไม่แข็งเรงเท่าที่ควร

ระหว่างที่เรือ เครื่องน็อค หนุ่ม ๆ ขึ้นแผ่นดินไปเดินยืดเส้น ยืดขากัน

บรรยากาศระหว่างรอเรือลำใหม่มาเปลี่ยน

มาชมภาพการทำกิจกรรม ภายในเรือลำใหม่ อีกซักช็อต

เนื่องจากพี่บ่าว ยังล้างรูปไม่ทัน ฟังเรื่องเล่าไปพลาง ๆ กันก่อนนะคะ และรอชมภาพสวย ๆ จากกล้องมืออาชีพท่านอื่น ไปพลาง ๆ กันก่อนค่ะ

วันที่ 6 ธ.ค.2551 เวลา 07.00 น. พวกเราพร้อมลงเรือลำเดิมมุ่งหน้าสู่หลวงพระบาง ก่อนถึงหลวงพระบางที่ประมาณ 30 กม. ผ่านสถานที่ท่องเที่ยว ถ้าติ่ง พวกเราก็ขึ้นไปชมกัน(ค่าเข้าชมคนละ 20,000 กีบ) ที่นี่มีพระพุทธรูปนับร้อยนับพันองค์ ตั้งอยู่ภายในภูเขาใหญ่ริมแม่น้ำโขง ตรงข้ามกันกับบ้านปากอู ชั่วพริบตาตาเดียว ก็มีนักท่องเที่ยวชาวไทย ที่มาเป็นหมู่คณะ นำโดยไกด์สาวสวยชาวลาว ก็พากันมาชมธรรมชาติของเมืองหลวงพระบางกัน เสียงพูดคุยกันอย่างดีใจที่ได้เจอะเจอเพื่อนร่วมชาติเดียวกัน ผสมผสานกับแม่ค้าน้อย ๆ ชาวลาวที่ช่วยเรียกให้อุดหนุนสินค้าที่นำเสนอก็เป็นพวก ตุ๊กตาประดิษฐ์ แขวนตัวน้อย ๆ บ้างก็เรียกให้พวกเราทำบุญปล่อยนก พร้อมทั้งขายขนมและน้ำดื่ม ที่สปป.ลาว น้ำดื่มปรุงรสชาติ จะเป็นของนำเข้า ซะเป็นส่วนใหญ่ (จากประเทศไทยค่ะ) ราคาจึงแพงกว่าบ้านเรานัก คิดว่าคงขายได้เฉพาะนักท่องเที่ยวเท่านั้น หรือ ชาวบ้านที่มีรายได้อยู่ในเกณฑ์สูง ระดับชาวบ้านธรรมดา ๆ คงดื่มน้ำเป-ล่า หรือ น้ำฝนจากธรรมชาติกัน จากนั้นเรือแวะให้ขึ้นชม บ้านช่างไห เป็นหมู่บ้านที่หมักกลั่นเหล้าขาว เหล้าแดง ได้อย่างถูกต้อง (เมืองไทยผิดกฎหมายนะคะ) นักช้อปที่จุดนี้จะเป็นหนุ่ม ๆ กันซะส่วนใหญ่ ช่วยกันอุดหนุนชาวบ้าน คนละขวด สองขวด ไม่เว้นแม้แต่พี่บ่าวค่ะ และมีผ้าทักทอสำหรับพันคอ ห่มสไป นุ่งห่ม พอให้สาว ๆ ได้ช็อปบ้างเหมือนกันจากนั้นก็ล่องเรือเข้าสู่ท่าที่หลวงพระบาง ประมาณ เที่ยง พวกเราปั่นรถถีบมีสัมภาระติดท้ายเข้าสู่ที่พักชื่อ เรือนพักเสียงแคน จำนวนทั้งหมด 13 ห้อง จากนั้นก็พักผ่อนกันตามอัธยาศัย เมื่อได้เวลาย่ำค่ำ ตามเวลานัด พวกเรามารวมตัวกัน เพราะเรามีฉลองดินเนอร์สุดหรูที่ ร้านอาหารอินโดจีนไช่น่า กัน ค่ำคืนนี้ท่องราตรีที่หลวงพระบาง

วันที่ 7 ธ.ค.2551 เวลา 05.30 น .พวกเราร่วมใจกันฝ่าลมหนาวมาตักบาตรพระกัน นั่งเสือที่แม่ค้ามาเสนอขายข้าวเหนียวนึ่งกันจนประมาณ หกโมง กว่า ๆ พระและเณร แต่ละวัดก็เดินเป็นสายมาปฏิบัติกิจของสงฆ์ แต่ละรูป หน้าตาอิ่มเอิบศรัทธาและเลื่อมใสในบวรพระพุทธศาสนา พวกเราก็อิ่มเอิบกับบุญที่ได้ทำในวันนี้กันถ้วนหน้า จากนั้นพวกเราก็เคลื่อนย้ายขบวนไป จุ้ยกาแฟลาว , ชาร้อน แกล้ม ขนมคู่ (ปาท่องโก๋) ที่ร้านกาแฟประชานิยม อยู่ริมโขงกัน แวะเดินชมตลาดวิถีชาวบ้าน ในส่วนตรงนี้คุณนายได้แปลงกายเป็นแม่ค้า สาวชาวลาว ขายผักน้ำ ชั่วขณะหนึ่ง มีหน้าม้ามาอุดหนุนให้ได้ทำภาพเคลื่อนไหว พอได้เป็นที่ครื้นเครงกันทั้งแม่ค้าชาวลาวแท้ และ แม่ค้าชาวลาว (ตัวปลอม) จากนั้นพรรคพวกบางท่านที่ตื่นไม่ทันตักบาตรก็ตามมาสมทบพวกเราไปทาน เฝอ กัน อยู่ในซอกหลีบเล็ก ๆ ข้าง ๆ ตลาด อิ่มหนำกันดีแล้ว พวกเรากลับสู่ที่พัก เนื่องจากบางคนต้องย้ายออกจากที่พักเดิม เนื่องจากมีนักท่องเที่ยวต่างชาติจองมาก่อนคณะของเรา ย้ายมาพักไม่ไกลจากที่เดิมนัก จำนวน 8 ห้อง เสร็จแล้ว ก็ไปท่องเที่ยวสถานที่สำคัญของเมืองมรดกโลก เช่น พระธาตุจอมษี (คนละ 20,000กีบ) พระราชวังหลวงพระบาง นักท่องเที่ยวไม่ควรพลาดชม (คนละ 30,000 กีบ) วัดเชียงทอง (คนละ 20,000 กีบ) พระธาตุหมากโม (คนละ 20,000 กีบ) วัดใหม่สุวรรณภูมาราม (คนละ 20,000 กีบ) ส่วน วัดแสนสุขาราม ไม่เสียค่าเข้าชม บางคนชมหมดทุกสถานที่ท่องเที่ยว บางคนเลือกชม แต่คณะของเราจ่ายค่าเข้าชมไม่เหมือนกัน วันนี้เป็นการท่องเที่ยวอย่างอิสระ พักผ่อน กันตามอัธยาศัย คืนนี้นอนชมจันทน์ที่หลวงพระบาง

วันที่ 8 ธ.ค.2551 เวลา 05.30 น.ได้เวลานัด . ทุกท่านมารับอาหารชุดกัน อันประกอบด้วยข้าวเหนียว ครึ่งกิโล หมูทอด ไก่ย่าง หมูยอทอด ให้ติดตัวไปทานระหว่างทางที่ปั่นไต่เขากัน (เพื่อการเดินทางที่ไม่เสียเวลากับการนั่งร้านอาหาร) วันนี้ นักปั่นขาแรงเริ่มนำขบวน ตามติดด้วย นักปั่นพรีเซ็นเตอร์ เนื่องจากเป็นช่วงฤดูหนาว พระอาทิตย์เกลียจคร้านที่จะตื่น มาปฏิบัติส่องแสงให้กับชาวโลก แกล้งขึ้นช้า ช้า ทำให้แสงสว่างไม่พอเพียงต้องอาศัยความสว่างจากไฟหน้ารถถีบ กับ เสาไฟฟ้าข้างทาง (แต่มีน้อยมาก) เราปั่นมา เชียงเงิน ( 24 ก.ม.) ช่วงเริ่มไต่ระดับกันพอปั่นไหวสำหรับนักปั่นพรีเซ็นเตอร์ แต่ จาก เชียงเงิน เข้าสู่ กิ่วกะจำ ( 49 ก.ม.) เป็นแต่ทาง ไต่ ไต่ เขา เขา กัน อย่างหฤโหด เพื่อเข้าสู่ระดับความสูง 1,400 เมตร จากระดับน้ำทะเล (ตาม GPS ของพี่บ่าว) นักปั่นขาแรงหายกันไปไม่เห็นแม้แต่เงา เหลือแต่นักปั่นพรีเซ็นเตอร์ แฮะ แฮะ กลุ่มคุณนายนั่นเอง ปั่น 2 กิโล แวะพัก 1 ครั้ง แต่...ถ้าเป็นดั่งนี้ตลอดทางเขามีหวังถึงที่พักมืดแน่ ๆ นักปั่นพรีเซ็นเตอร์ จึงเปลี่ยนวิธีพัก เป็น เข็น เข็น รถถีบกัน เพื่อจะได้ระยะทางเพิ่มขึ้นในขณะที่พักรอบขากัน ในที่สุดพวกเราก็ถึงที่พักในเวลา 18.00 น. กันอย่างพร้อมเพียง ฉิวเฉียด ฉิวเฉียด HA HA ค่ำคืนนี้เราปาร์ตี้ร่วมกันที่ เรือนพักดวงวิจิต พร้อมทั้งนอนสั่นสะท้านภายใต้อุณหภูมิ ที่ 9 องศา กันถ้วนหน้า