ThaiMTB.com

มารู้จักสมาชิกที่ร่วมเดินทางกันก่อน
1. พี่สมนึก เจ้าของมุขเด็ด ๆ..."บัตรเชิญร่วมงานเอากัน".

2. พี่จุก_สวนรถไฟ

3.พี่เสรี

4.คุณกานต์

5. ผมเองครับ (กุ้ง)

6. คุณบ๊วย (แฟนผมเองครับ )

7. คุณกบ

8. คุณเล็ก

9. คุณศานิต

10. คุณพี กระทิงโทน

11. คุณลีโอ

เช้าวันแรกของการเดินทางพวกเราไปถึงที่ชายแดนด่านห้วยโก๋นพบ พี่สมนึก คุณเล็ก
และคุณศานิต ที่เดินทางมาถึงก่อนกำลังช่วยกันประกอบรถจักรยานเข้าที่เดิม ติดตั้งตะแกรงหน้า
กระเป๋าข้างหน้าและหลัง


ส่วนรถของคุณศานิต มีปัญหาตรงตะแกงหน้าติดตั้งมาแล้วไม่สามารถติดตั้งกระเป๋าได้ ทำไงดี งานเข้าแล้วไหมละ
ในเมื่อเรามีช่างประจำทริปมาด้วย ก็จัดการดัดแปลงกันตรงนั้นเลย พอดีมีร้านค้าซ่อมรถมอเตอร์ไซด์อยู่
ถัดจากร้านขายอาหารที่ พี่สมนึก นั่งทานอาหารเช้า มีเครื่องดื่ม ชา กาแฟ คุณบุญช่วย ขับรถตู้มาตลอดทั้งคืน
จอดพักบ้าง จอดนอนบ้าง ก็พาพวกเรามาถึงชายแดนด่านห้วยโก๋นทันเวลาที่นัดหมายพอดี







พี่เสรี คุณกานต์ คุณพีรชัย ช่วยกันนำรถจักรยานที่อยู่บนหนังคารถตู้มาตลอดทั้งคืน
ลงมาช่วยกันดูแลรถตนเองไปพร้อมๆ กัน เสียเวลาสักครู่




ช่างประจำทริปก็จัดการกับรถของคุณศานิต จนใช้การได้เหมือนเดิมสามารถติดตั้งกระเป๋าหน้าได้อย่างดี


















ทันใดนั้นก็มีเสียงผ่านเครื่องขยายเสียงดังมาจากบริเวณหน้าด่านห้วยโก๋น
ที่ทำให้ทุกคนต้องหยุดแล้วทำความเคารพเพลงชาติ เป็นเวลา 08.00 น. ด่านเริ่มเปิดทำการ
เห็นคณะทัวร์ราว ๆ 30 คน เดินทางเข้า สปป.ลาวไปก่อนพวกเรา เจ้าหน้าที่ด่านแนะนำให้พวกเรา
ค่อย ๆ ทยอยกันเข้าไปฝั่ง สปป.ลาว เพราะว่า ถ้าเข้าไปเป็นคณะทางการลาวจะให้เราต้องใช้บริการ
ทัวร์ของเขา หรืออาจต้องจ่ายเงินเพิ่มนั้นเอง ดังนั้น พวกเราใครที่พร้อมก็ทยอยกันข้ามไปค่อยก่อน
โดยมีคุณจุกรถไฟ คุณพีรชัย ยืนหนังสือเดินทางพร้อมกับค่าธรรมเนียม 10 บาท สักครู่ทั้งคู่ก็ปั่นชิดขวา
ข้ามไปคอยก่อน ที่เหลือก็ตามมาติด ๆ คุณเล็ก คุณศานิต จากนั้นก็คุณบ๊วย ผมกุ้ง พี่สมนึก ชุดสุดท้ายก็
คุณลีโอ พี่เสรี คุณกานต์ บริเวณด่านห้วยน้ำเงิน เจ้าหน้าที่ขอตรวจค้นกันเล็กน้อย พร้อมยืนหนังสือเดินทาง
กับค่าธรรมเนียม 20 บาท ตรวจความพร้อมกัน แล้วถ่ายรูปเป็นที่ระลึก บริเวณหน้าด่านน้ำเงิน ทุกคน
มีแต่รอยยิ้มบนใบหน้าที่แจ่มใส เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น คิดดูเดินทางจากบ้านมา 900 กม. เพื่อมาปั่น
จักรยานที่เป็นเหล็กล้วนๆ กับสัมภาระมากมายขนาดนี้ กับภารกิจอีกมากมาย เพื่อเดินทางกลับบ้าน
มันจะไหวไหมนี้ มันจะไปลอดไหม บอกตัวเองว่าไม่เป็นไร อะไรจะเกิดก็เกิด มั่นใจว่าทำการบ้านมาดี
เดินหน้าอย่างเดียว

ตามข่าวตั้งแต่ชวนปั่นและนั่งรอการสรุปทริปว่าเมื่อไหร้หนังจะฉาย ในเมื่อลงโรงตีตั๋วคนแรกครับ อิอิ

นั่งด้วยครับคุณทิวากร......มีอะไรกินมั่ง

เป็นทริปที่น่าติดตามจริงๆครับ......
บังเสรีครั้งหน้าตั้งทีม สวนหลวง ร.๙ Touring Team ได้แล้วนะครับสมาชิกเยอะขึ้นเรื่อยๆ (มากกว่า 2 คน รวมผมเป็น 3)

โอ๊ย น่าสนุกๆๆ จะรอติดตามแบบแนบชิดติดกระทู้เลยคร้าบ

อยากชมแล้ว เหมือนกันครับ

พลาดทริป แต่ ไม่พลาดสรุปทริป รอมานานแล้วครับผม....

อดใจรอสักนิดนะค่ะ รับรองว่าสนุกแน่ ๆ คะ เจ้าของกระทู้งานเข้าค่ะ ใกล้สิ้นปี

รอตามชมมานานแล้วครับทริปนี้ อิอิ

เสียดายที่ไม่ได้ไปด้วยจากความไม่พร้อมหลายอย่าง

รูทสวย ข้อมูลแน่น ที่สำคัญ รักการเดินทาง เน้นท่องเที่ยว

ทัศนคติคล้ายๆกัน จัดทริปหน้า ขออนุญาติไปด้วยนะครับ อิอิ

สิบวันเต็มๆ เพื่อนๆพี่ๆ ร่วมทริปทุกคนน่ารักมาก ไม่เคยมีปัญหาขัดแย้ง หรือขัดใจกันเลยแม้แต่ครั้งเดียว
เฮไหน เฮกันตลอด บางครั้งหน้าสิ่ว หน้าขวาน สเตจแรกปั่นยาว เจอเนินตลอด ร้านอาหารข้างทางไม่มี
ทำให้ขาดน้ำขาดเสบียง ทุกๆคนก็จะมาแชร์และแบ่งปันกันตลอดทางโดยไม่หวงแหนกันเลย ทุกคนหน้ารักมาก
โดยเฉพาะเสือเล็กขาแรงที่สุดในกลุ่ม และคอยเป็นช่างประจำในกลุ่มจะอยู่ท้ายขบวนตลอด คอยดูแลพี่ใหญ่ตลอดทาง
ทำให้กำลังใจคนที่จะไปไม่รอด มีกำลังใจสู้ๆและไม่ท้อถอย นับถือจริงๆครับ

เสือเล็กครับ

อีกภาพนึง

เสือดอนโพธิ์ เขียน:นั่งด้วยครับคุณทิวากร......มีอะไรกินมั่ง

แล้วได้กิน อะไร กันหรือยัง

ขออนุมุด เข้าชม อีกที่นะคะ เพื่อรำลึกถึงความหลัง..

อะ...แฮม !!! วันนี้มาว่ากันต่อครับ เนื่องจากเมื่อวานติดภาระสังสรรค์ปีใหม่เพื่อนในกลุ่ม

หลังจากออกจากด้านห้วยโก๋น ออกเดินทางผ่านหมู่บ้านเล็ก ๆ เห็นเด็ก ๆ กำลังวิ่งเล่นกัน พอเห็นพวกเราผ่านมา
ต่างคนก็ทักทายพวกเราว่า สะบายดี สะบายดี ผมได้ยินเสียงที่ดังมาจากข้างหลังตอบกลับไปสั้นๆ ว่า สะบายดี
ฟังจากน้ำเสียงต้องเป็นคุณกานต์แน่นอน พอปั่นมาได้สัก 10 กม. สภาพถนนลาดยางดีมาก ๆ ขึ้นเนินบ้างเล็กน้อย
แต่หลังจากนั้นทางจะเป็นเนินเขายาว และอากาศเริ่มร้อนพวกเราจอดถ่ายรูปบ้าง เปลี่ยนเสื้อผ้าบ้าง และเติม
พลังงานด้วยกล้วยตากที่ถูกหยิบมาจากกระเป๋าของคุณศานิต นำมาแจกเพื่อน ๆ พี่จุก กับคุณพีรชัย ขอล่วงหน้าไปก่อน





ผ่านเขาลูกแล้วลูกเล่า ก็ไม่เห็นมีวี่แววว่าจะหมดสักที่











หยุดพักกันเป็นระยะ ๆ กว่าจะได้มากิโล 2 กิโล ทำไม? มันเหนื่อยขนาดนี้ ยากเย็นแสนเข็น
ได้ยินเสียงบ่นของคุณกานต์ว่าที่ซ้อมมาเป็นเดือนเรี่ยวแรงมันหายไปไหนหมด













พี่เสรี ปกติ ใคร ๆ ก็รู้ว่าไม่ชอบปั่นขึ้นเขา เที่ยวนี้มาแปลกปั่นแซงเพื่อน ๆ บนเขา
มารู้ตอนหลังบอกรถมันดีวะ เวอค์สสุด ๆ คุณศานิตปั่นรถรุ่นเดียวกันก็บอกเช่นนั้น





เราขึ้นกันมาถึงจุดสูงสุดของเส้นทางสายนี้ ขอถ่ายรูปเป็นที่ระลึกหน่อยแล้วกันพอหายเหนื่อย
แอบคิดในใจ เหลือระยะทางอีก 20 กม.จะถึงท่าเรือปากห้วยแคน พวกเราต้องใช้เวลาอีกประมาณ 3
ชั่วโมงเห็นจะได้









สังเกตุดูด้านล่างจะเป็นเส้นทางที่มุ่งหน้าไปท่าเรือปากห้วยแคน











ช่วงบ่ายแล้วเริ่มหมดแรง เนื่องจากได้นอนมาน้อยจากการเดินทาง
แล้วก็มีแต่ เนิน ๆ เขา ๆ ต้องพักบ่อยหน่อย (พร้อมกับสำนวนประจำทริป คำว่า "ปล่อยของ"
หมายถึงนำเสบียงมาปันกันกินเพื่อลดน้ำหนักในกระเป๋าสัมภาระ)






ชาวบ้านไปหาของป่ากันมา









ต้องเข็นกันบ้างครับ มีแต่เขา จิง ๆ












เด๋ว มาต่อพรุ่งนี้ครับบบบ...