ThaiMTB.com

สาวนักเปิบกับหนุ่มนักปั่น “สัญญาหน้าหนาว"
(สาวช่างคุยตะลุยวังน้ำเขียว)



ครั้งแรกที่หนุ่มนักปั่นได้เจอกับคุณ Yappyhappy คือสายๆ วันหนึ่งปลายเดือยเมษายนปีที่ผ่านมา
คุณ Yappy นั่งรถ BTS มารอที่สถานีวงเวียนใหญ่ เพื่อมารับกระเป๋าทัวริ่งที่สั่งเอาไว้
สิ่งแรกที่นึกในใจพอได้เจอตัวจริง คือ ชายร่างใหญ่ ผิวคล้ำ ผมยาว ไว้หนวดเครารกรุงรังคนนี้เนี๊ยะอะนะ
ที่เป็นเจ้าเสียงนุ่มๆ สุภาพๆ ทางโทรศัพท์

“จ้า พอคนหน้าตาดี” แม่โปเต้ส่งเสียงแซวมาจากทางหลังครัว
พร้อมกับกลิ่นเห็ดออรินจิ (ของฝากจากวังน้ำเขียว) ทอด

หลังจากนั้นอีกประมาณสามสัปดาห์ปลายเดือนพฤษภาคม
เราสองคนได้เจอกันอีกครั้งที่ตีนเขาใหญ่ ในงานรวมพลคนทัวริ่ง

หนุ่มนักปั่นปั่นมาจากบ้านที่แถวๆ ท่าพระ
ส่วนคุณ Yappy ปั่น “น้องมะลิ”
Trek Antelope 800 มาจากบ้านที่วังน้ำเขียว

เช้าวันต่อมาเป็นโปรแกรมปั่นขึ้นเขาใหญ่ทางด่านปราจีน
พอพี่ธานินทร์ให้สัญญาณปล่อยตัว
เพื่อนๆ นักป่นท่านอื่นๆ ก็ค่อยๆ ทยอยหายไปจากสายตาทีละคนสองคน
เหลือแค่หนุ่มนักปั่นกับพี่โจ้ (พ่อน้องปาล์ม) ค่อยๆ กระดึ๊บๆ ขึ้นเขาใหญ่ช้าๆ
หันไปดูข้างหลังนึกว่าจะไม่มีใครแล้ว เห็นคุณ Yappy ค่อยๆ จูงจักรยานตามขึ้นมา

“ไปเลยๆ ผมจะคอยดูข้างหลังให้ ไม่มีใครแล้ว” คุณ Yappy ตะโกนบอก

สรุปแล้ววันนั้นถ้าใครผ่านขึ้นเขาใหญ่ทางด่านปราจีน
จะเห็นชายร่างใหญ่สองคน กับหนุ่มขี้ก้างอีกหนึ่งคน
ปั่นๆ จอดๆ จนขึ้นไปถึงจุดกางเต็นท์ลำตะคองตอนบ่ายสองโมงกว่าๆ
คุณ Yappy มาเฉลยที่หลังว่าจะให้ปั่นเร็วก็นี้ได้
แต่ไม่อยากทิ้งเพื่อนไว้ข้างหลัง

จบทริปคราวนั้นเราแยกย้ายกลับคนละทาง
หนุ่มนักปั่นดิ่งลงทางปราจีน กลับ กทม
ส่วนคุณ Yappy ลงทางปากช่องปั่นกลับวังน้ำเขียว
ก่อนจากกันสัญญาไว้ว่าจะปั่นจักรยานไปเยี่ยมคุณ Yappy ที่วังน้ำเขียว
ทีแรกกะจะให้เป็น ”สัญญาหน้าฝน” แต่จนแล้วจนรอด
หาเวลาไปไม่ได้สักที จนเวลาล่วงเลยมาจนลมหนาวพัดมาเยือน
เตือนให้นึกถึงคำสัญญาที่เคยให้ไว้.......

4 ธ.ค.53

วัตถุประสงค์ของทริปนี้คือการปั่นไปเยี่ยมคุณ Yappy ตามสัญญา
วัตถุประสงค์แอบแฝงอีกอย่างคือ ไม่มีอารมณ์จะเปิดร้านช่วงวันหยุดยาว 3 วัน
เนื่องมาจากเมื่อราวๆ 1 เดือนก่อนหน้านี้
แม่โปเต้ได้รับคำสั่งให้ไปสัมนากับที่ทำงานในวันที่ 4-6 ธ.ค.
พอแม่โปเต้ไม่อยู่ ร้านก็จะดูเหงาๆ
ยิ่งไม่อยู่นานๆ ก็จะยิ่งพาลไม่อยากทำงานทำการ
ที่สำคัญที่สุดคือ ไม่มีใครหาอะไรอร่อยๆ ให้กิน
หนุ่มนักปั่นเลยวางแผนใช้วิชามาร
เกลี้ยกล่อมให้แม่โปเต้พาคณะที่ทำงาน
ไปสัมนาที่รีสอร์ทของคุณ Yappy
ส่วนตัวเองไปเปิดทริปชวนชาวบ้าน ชาวเมือง ไปปั่นจักรยานไปวังน้ำเขียว
“ยิงปืนนัดเดียว ต้องให้ได้นกหลายๆ ตัว”

นอกจากคุณ Yappy ที่เป็นเพื่อนที่ได้เจอกัน จากการปั่นจักรยานแล้ว
สมาชิกร่วมทริปในวันนี้เก็ล้วนเป็นเพื่อนๆ ที่ได้เจอกันจากการปั่นจักรยาน
ตีห้าเช้าวันเสาร์ อากาศเย็นๆ
สมาชิกทั้ง 7 ก็มารวมตัวกันที่หน้าร้าน Bok Bok Bike
จัดจักรยานและสัมภาระขึ้นรถเรียบร้อยแล้ว
ก็ขับรถฝ่าลมหนาวอ่อนๆ มุ่งหน้าไปยัง อ.ปากช่อง

เดิมทีการเดินทางในครั้งนี้ตั้งใจจะไม่ใช้รถยนต์
แต่ด้วยเวลาที่จำกัดและความไม่สะดวกหลายอย่างหากใช้รถสาธารณะ
เลยจำต้องเอารถยนต์มาด้วย

แผนการเดินทาง 3 วัน 2 คืน
คือจะปั่นจักรยานจากปากช่อง ไปวังน้ำเขียว
กางเต็นท์นอนเล่นสัก 2 คืนแล้ว ก็กลับมาปากช่อง
โดยจะปั่นเป็นวงกลมไม่ย้อนกลับทางเดิม
รถยนต์ที่ขับมาจึงต้องหาที่ฝากแบบปลอดภัยๆ

เก้าโมงเช้าเศษๆ มาถึง อ.ปากช่อง
ขับรถเข้าไปที่สถานี ตำรวจทางหลวงปากช่อง
(สถานีตำรวจทางหลวง 1 กองกำกับการ 6)
ให้คุณโอ๋ ซึ่งเป็นสาวสวยประจำกลุ่ม
เข้าไปขออนุญาตนายตำรวจเวรเพื่อฝากรถไว้
ซึ่งก็ได้รับความอนุเคราะห์เป็นอย่างดี

“เห็นไหมหละ โกเบ๊นซ์ เพราะความสวยของโอ๋”

...

ประมาณเกือบสิบโมงคณะทัวร์หวานเย็นก็เริ่มออกเดินทาง
เส้นทางที่จะไปเช้าคือ ปั่นเข้าตัว อ.ปากช่อง
จากนั้นเลี้ยวขวาไปตามทางหลวงหมายเลข 2235 ผ่าน ต.หนองสาหร่าย

พอออกจาก อ.ปากช่อง เส้นทางก็เริ่มเป็นเนินเขาเตี๊ยๆ ขึ้นลงๆ
พ้นจาก ถ.มิตรภาพมาได้หน่อย
ก็เลยจอดพักดมขี้หมูกันอยู่หน้าฟาร์มหมู ไทย-เดนมาร์ค

...

...

ปั่นกันมา 2 ชั่วโมงเพิ่งได้ระยะทางแค่ 20 กม. กว่าๆ ก็เที่ยงพอดี
จากประสบการณ์หลายครั้งที่ผ่านมา น้ำและอาหารไม่มีคำว่าไปตายดาบหน้า
เพราะถ้าไปข้างหน้าแล้วไม่มีอะไรให้กิน อาจตายได้
ได้รับคำแนะนำจากพี่ๆ ที่ร้านขายน้ำแถวๆ หนองสาหร่ายว่ามีร้านอาหารอร่อยๆ อยู่ไม่ไกล
เลยแวะพักทานอาหารเที่ยงกันที่ร้านน้องแป้ง
เมนูอร่อยที่สุดในร้านที่ทุกคนยกนิ้วให้คือ หมูทอดกระเทียมพริกไทย

...

จากร้านน้องแป้ง ปั่นผ่าน สภ.หนองสาหร่าย
แล้วจึงไปเลี้ยวเข้าทางหลวงหมายเลข 2311
เส้นทางนี้จะปั่นผ่าน ค่ายรบพิเศษปากช่อง บ้านหนองขวาง
แล้วไปทะลุทางไปวังน้ำเขียวที่บ้านหนองคุ้ม แถวๆ โป่งตาลอง

ระหว่างบ้านขวางกับบ้านหนองคุ้มสองข้างทางเป็นเนินเขา
มีไร่อ้อยกับไร่ข้าวโพดสุดลูกหูลูกตาอากาศดี มีรถวิ่งน้อย
สมาชิกร่วมก๊วนในวันนี้นอกจาก โตโต้แล้ว ไม่เคยมีใครเคยมาปั่นจักรยาน
ในทางที่เป็นเนินเขาเลย ทำให้ไปได้ช้าเป็นพิเศษ
ทั้งดัน ทั้งเข็นกัน เกือบสามชั่วโมงก็มาถึงบ้านหนองคุ้ม

...

...

...

...