ThaiMTB.com

สวัสดีครับ

พอดีหลายวันก่อนซื้อนิตยสารสารคดีเล่มที่เกี่ยวกับจักรยานมาอ่าน มีเนื้อหาดี ๆ และวิธีคิดของเมืองต่าง ๆ ที่เค้าทำได้สำเร็จ แล้วก็มามองถึงบ้านเราก็เลยอยากแชร์ความคิดเห็นครับ

- ผมว่าจะทำหรือไม่ทำเลนจักรยานนั้นไม่น่าจะใช่ปัญหา (คือ ถ้ามีคนใช้เยอะ และทุกคนเคารพกฏไม่มีใครมาตั้งแผงขายของในเลน ผมว่าก็โอเคที่จะมี แต่ถ้าจะทำไว้จอดรถไม่ต้องทำก็ได้เสียตายตังค์) คือ เลนจักรยานก็มีข้อดี แต่พอดีพี่ที่ผมรู้จักท่านนึงเล่าให้ฟังว่าในพันทิพ มีกลุ่มนักปั่นเข้ามาพูดประมาณว่า เวลาเค้าปั่นจักรยานในทางจักรยาน ถ้ามีคนเดินข้ามนี่เค้าไม่สนใจจะปั่นชนเลยนะ ประมาณว่านี่มันเป็นทางสำหรับปั่นจักรยานไม่ใช่คนเดิน แล้วก็มีคนมาโพสท์ต่อว่า งี้ถ้าเอ็งปั่นเข้ามาในเลนที่เป็นเลนรถ ข้าก็ขับทับเอ็งได้สิ.. กลายเป็นแบ่งแยกไปอีก แถมเสียมีค่าใช้จ่ายสูงต้องรองบประมาณด้วย

- ประเด็นที่รัฐ (กทม?) ทำได้ และควรทำก่อนในความคิดของผมคือ ประกาศให้คนที่ใช้ถนนรู้ว่าเรามีสิทธิ์ในการขี่จักรยานบนถนนและถือเป็นเรื่องที่ถูกกฏหมาย (แต่คนปั่นก็ต้องรักษากฏจราจรด้วย) คือ เท่าที่ผมค้นข้อมูลมา มันถูกกฏหมายอยู่แล้ว และเราก็มีสิทธิ์นั้นอยู่อย่างเต็มเปี่ยม แต่ปัญหาคือ คนส่วนมากไม่รู้ พอไม่รู้ก็เลยกลายเป็นว่ามองว่าสิ่งที่เราทำนั้นผิดกฏหมาย

ผมคิดว่าถ้าคนรู้ว่าขี่จักรยานบนถนนนั้นไม่ผิดและสามารถทำได้ น่าจะทำให้มีคนออกมาขี่จักรยานกันมากขึ้น ในเวลาเดียวกันคนที่ใช้ถนนด้วยกันก็จะรู้จักระวังมากขึ้นด้วยเช่นกัน

ขอบคุณครับ

ปล. อันนี้เป็นความเห็นของผมเท่านั้น อาจมีผิดมีถูกไม่ว่ากันนะครับ ท่านใดเห็นต่างหรือมีความเห็นเพิ่มเติมก็โพสท์ได้เลยครับ ผมว่าทุกคนก็อยากให้เราปั่นกันบนท้องถนนได้อย่างสบายใจเหมือนกันครับ

ตราบใด ที่ไม่มีป้ายห้ามจักรยานติดอยู่ ถนนสายนั้นยอมปั่นจักรยานได้
รถอื่นก็ควรเคารพสิทธิ์จักรยานครับ จักรยานช้าก็ชิดซ้าย ริมสุดอยู่แล้ว
..................................................
อนิจจัง แบ่งกันไปนะ

[quote="wvit"]สวัสดีครับ

แต่พอดีพี่ที่ผมรู้จักท่านนึงเล่าให้ฟังว่าในพันทิพ มีกลุ่มนักปั่นเข้ามาพูดประมาณว่า เวลาเค้าปั่นจักรยานในทางจักรยาน ถ้ามีคนเดินข้ามนี่เค้าไม่สนใจจะปั่นชนเลยนะ ประมาณว่านี่มันเป็นทางสำหรับปั่นจักรยานไม่ใช่คนเดิน แล้วก็มีคนมาโพสท์ต่อว่า งี้ถ้าเอ็งปั่นเข้ามาในเลนที่เป็นเลนรถ ข้าก็ขับทับเอ็งได้สิ.. กลายเป็นแบ่งแยกไปอีก แถมเสียมีค่าใช้จ่ายสูงต้องรองบประมาณด้วย

ขนาดเป็ดไก่ ลูกหมาตัวเล็กๆ วิ่งผ่านเรายังชลอความเร็ว ไม่อยากจะชนมันเลย แล้วถ้าคนเดินผ่าน คนปั่นจักรยานจะกล้าชนเชียวหรือครับ มันจะเจ็บทั้งสองฝ่ายและรถจักรยานที่สุดรักสุดหวงก็จะพังเสียหาย ใครจะกล้าปั่นชนคนเดินโดยไม่ชลอความเร็วหรือหลบหลีกคนเดิน...จริงมั๊ยครับ คนที่โพสในพันธ์ทิพคงจะโอเวอร์สักหน่อยนะ ผมว่า...

มีน้ำใจต่อผู้ร่วมทาง ปัญหาทุกอย่างก็จบ

ลุงภพ เขียน:ตราบใด ที่ไม่มีป้ายห้ามจักรยานติดอยู่ ถนนสายนั้นยอมปั่นจักรยานได้
รถอื่นก็ควรเคารพสิทธิ์จักรยานครับ จักรยานช้าก็ชิดซ้าย ริมสุดอยู่แล้ว
..................................................
อนิจจัง แบ่งกันไปนะ

ถึงเร็วก็ชิดซ้ายอยู่เเล้วนิครับ

อาศัยหลักการ แนวคิด แนวปฏิบัติของ CRITICAL MASS ครับ ผมเคยนำเสนอไว้สมัยหน้าเว็บพื้นแดง นานมากแล้ว แต่ก็ยังไม่เป็นจริงเป็นจังสักที คงจะยังขาดหัวเรี่ยว หัวแรง กลุ่มก่อตั้งที่...เอาจริง !!!

เพิ่มเติม ตราบใดที่บ้านเรายังจัดการกับ วินมอเตอร์ไซค์ให้เป็นระเบียบเรียบร้อย เป็นที่เป็นทางไม่ได้ ผมว่าลำบาก ต่อไปพอมี critical mass ของจักรยาน ก็คงไม่ทัน critical mass ของวินมอเตอร์ไซค์แน่

จำได้มั้ย สมัยที่มีรถสองแถวตามซอย มันจำกัดอยู่เฉพาะในซอย คนเต็มแล้วก็ออก แต่พอถึงยุคของมอเตอร์ไซค์รับจ้าง มันไม่ได้วิ่งแค่ในซอยอีกต่อไป วิ่งเหมือนแท๊กซี่

อีกทั้งวินก็ไม่จำเป็นต้องอยู่ตามซอยเช่นกัน อยู่ตรงไหนก็ได้ ทุกวันนี้คนเดินไปไหนก็จะเจอวินทุกที่ ขอให้มีคนเหอะต้องมีวิน
แล้วแบบนี้จะอยู่กันอย่างไร

วัฒนธรรมในการขี่ย้อนศร ขี่บนฟุตปาท ผมเชื่อว่ามาจากมอเตอร์ไซค์รับจ้าง

ผมว่าไบค์เลนไม่ถึงกับเป็นการรณรงค์การปั่นจักรยาน แค่เป็นแผนรองรับว่า
ถ้ามีคนมาปั่นจักรยานเยอะๆควรมีเส้นทางรองรับครับ...

ดังนั้นคนที่รณรงค์ให้คนปั่นก็รณรงค์ไป คนที่รณรงค์ให้มีเส้นทางรองรับก็ว่ากันไป

-ปั่นเพราะประหยัดไม่อยากใช้รถยนต์ ไม่มีรถยนต์
-ปั่นเพราะออกกำลังกาย
-ปั่นเพราะต้องการปั่นไปทำงาน..ลดโลกร้อน ลดมลพิษว่ากันไป
-ปั่นเพราะต้องการกลุ่มท่องเที่ยว
-ปั่นเพราะถูกให้ปั่น ยาคูลล์ ขายล๊อตเตอรี่
-แต่พวกเราส่วนมากพอปั่นสักระยะนึกไปมา..อ๊อ..เราปั่นเพราะเสน่หานี่เอง

เมื่อปั่นเพราะเสน่หาเราก็ไม่เรื่องมาก ไม่ต้องการอะไรมาก และไม่ต้องรออะไร
มีทางหรือไม่มีทางเราก็ปั่นได้ ดังเช่น เรือเล็กกับเรือใหญ่คงไม่มีใครเอาเรือพายออกมหาสมุทรมั้ง

ในที่ทำงานผมมีคนขี่จักรยานมาทำงาน 3 คน คือ ยาม 1 คน คนขับรถ 1 คน แล้วก็ผม พอมาถึงที่ทำงาน เราทั้งสามคนทำเหมือนกันอยู่อย่างหนึ่งคือ อาบน้ำ ทั้งที่เราไม่มีห้องอาบน้ำโดยเฉพาะ ซึ่งเป็นเรื่องทุลักทุเลพอสมควร

จากที่เคยถามเพื่อนร่วมงานหลายคน เขาตอบว่า ในวันที่อากาศดีๆ เขาอยากจะขี่จักรยานมาทำงานเหมือนกัน ติดที่ไม่สามารถเบ่งเอาอุปกรณ์อาบน้ำไปฝากไว้ในห้องเก็บของ ของแม่บ้าน แถมตากผ้าขาวม้าในนั้นได้อย่างผม เลยยังไม่มีใครขี่จักรยานมาทำงาน

เพราะฉะนั้นในความเห็นของผม การอำนวยความสะดวกเล็กๆ น้อยๆ กับเรื่องพวกนี้ในที่ทำงานจะมีส่วนช่วยให้มีคนขี่จักรยานมาทำงานได้มากขึ้นครับ

ฮิฮิ ผมอยากจะบอกว่า ผมปั่นไปทำงานแต่ไม่เคยอาบน้ำเลย ทั้งที่ๆ ทำงานก็มีห้องล็อคเกอร์ มีห้องอาบน้ำ โส..จัง

คือน้ำมันเย็น ในห้องแอร์อ่ะ แล้วอีกอย่างผมไม่มีตู้ล็อกเกอร์เหมือนคนอื่น อาศัยตากแอร์จนเหงื่อแห้งแล้วฉีดน้ำหอมดับกลิ่น

ที่ทำงานผมมีพนักงานปั่นจักรยานมาทำงาน 2 คน(นอกนั้นมอเตอร์ไซค์กับรถยนต์) คนนึงปั่นรถพับ(คือผม) อีกคนปั่นเสือภูเขา

อันนี้ผมก็โดนครับ คือ พอเห็นเป็นจักรยานพี่แกก็เดินเนิบ ๆ ตัดหน้าเฉยเลย ฮา

Dhandranunda เขียน:นักปั่นที่ไหนฟ่ะ คิดไปได้ ถ้ามีคนเดินบนเลนจักรยานจะขับชน เวรกรรมแท้ๆ นี่ทำให้คนดีๆ ต้องมาเสียหายไปด้วย

แม้แต่ไบค์เลนที่อยู่บนฟุตปาท มีป้ายระบุไว้ชัด ถ้ามีคนเดินขวางอยู่ผมก็จะไม่กดกระดิ่งแต่จะปั่นช้าๆ ผ่านไป จะกดกระดิ่งเตือนในกรณีที่เขาอาจปุ๊บปั๊บตัดหน้าเรา (แต่ดุมล้อเสียงดังจนเขาหันมามองแหละครับ เลยไม่กดกระดิ่ง บางทีเสียงล้อกระทบพื้นกระเบื้องก็ดังพอเขาจะได้ยิน)

แต่บางคนก็เหลือเกิน หันมามองแต่เดินขวางอย่างนั้น เค้าคงไม่รู้ว่านั่นคือไบค์เลนแต่มองว่าจักรยานควรขี่บนถนน ทำไมมาปั่นบนทางเท้า

ที่ผมเกลียดคนเดินถนนประเภทนึงมากคือ พวกไม่ข้ามทางข้าม แถมข้ามยังเดินเอ้อระเหยลอยชาย ตาไม่มองรถ เดินคุยมือถือก็มี แถมพอเห็นเป็นจักรยานปั่นมา วิ่งตัดหน้าเลยก็มี ทำยังกะจักรยานเบรคได้ดังใจนึกงั้นแหละ (เจอบ่อยตรงทางลงสะพานข้ามคลอง ประตูน้ำ)
หรือบางคนเดินขอบนอก ด้านขวาของรถที่จอดอยู่ ล้ำเลนมามากแต่ไม่สนใจรถที่วิ่งผ่านเลย

อันนี้เห็นด้วยอย่างแรงครับ ผมเองตอนที่เรียนจุฬาก็ปั่นไปเรียนเหมือนกัน (จากพระราม 2) ใส่ขาเสื้อยืดสั้นปั่นไป พอถึงก็ไปอาบน้ำที่ห้องน้ำของสระว่ายน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ขึ้นเรียน ขากลับก็ปั่นกลับในชุดที่ใส่เรียนนั่นแหละแค่พับขากางเกงขึ้นหน่อย

TSK เขียน:ในที่ทำงานผมมีคนขี่จักรยานมาทำงาน 3 คน คือ ยาม 1 คน คนขับรถ 1 คน แล้วก็ผม พอมาถึงที่ทำงาน เราทั้งสามคนทำเหมือนกันอยู่อย่างหนึ่งคือ อาบน้ำ ทั้งที่เราไม่มีห้องอาบน้ำโดยเฉพาะ ซึ่งเป็นเรื่องทุลักทุเลพอสมควร

จากที่เคยถามเพื่อนร่วมงานหลายคน เขาตอบว่า ในวันที่อากาศดีๆ เขาอยากจะขี่จักรยานมาทำงานเหมือนกัน ติดที่ไม่สามารถเบ่งเอาอุปกรณ์อาบน้ำไปฝากไว้ในห้องเก็บของ ของแม่บ้าน แถมตากผ้าขาวม้าในนั้นได้อย่างผม เลยยังไม่มีใครขี่จักรยานมาทำงาน

เพราะฉะนั้นในความเห็นของผม การอำนวยความสะดวกเล็กๆ น้อยๆ กับเรื่องพวกนี้ในที่ทำงานจะมีส่วนช่วยให้มีคนขี่จักรยานมาทำงานได้มากขึ้นครับ

ส่วน ของผม อยากให้มี Bike Lane
ผมว่ามี ดีกว่าไม่มี ผมมองในเชิงสัญญาลักษณ์ Symbolic
ว่า "เฮ้ย อย่างน้อย จักรยาน ก้อมีสิทธิ
ประโยชน์พึงมีพึงได้ที่รัฐรับรองและคุ้มครองให้ ที่เด่นชัดขึ้น"

ส่วนคนที่จะเคารพหรือไม่ ผมว่ามันมีปัจจัยหลายอย่าง
ทั้ง แนวความคิดของประชาชน จารีตประเพณี ธรรมเนียมปฎิบัติ
ส่วน กฎหมาย ระเบียบ อะไร ก้อเป็นอีกเรื่องหนึ่ง
เพราะกฎหมาย ตัวมันเองก็ต้องมีสภาพบังคับในตัวมันเอง

ท้ายสุด ผมว่า การเห็นถึงคุณค่า จิตสำนึก (Spirit) นี้สำคัญที่สุด
ในเรื่องการ แบ่งปั่น กันใช้ทรัพยากร ของรัฐ ผ่าน เงินภาษีของทุกคน

ทำยังไงให้ตำรวจประเทศนี้บังคับใช้กฏหมายแบบ 1 มาตรฐานครับ แบบว่าไม่ใช่ คนขับเบนซ์ปฏิบัติอย่าง คนขับกะบะปฏิบัติอย่าง

วันก่อน เจอคนขี่บิ๊กไบค์ ท่าทางมีกะตังค์ ขับเข้าวันเวย์ ส่วนใหญ่มอเตอร์ไซค์จะโดนหัวปิงปองกันทุกคน แต่รายนี้คุยๆ ท่าทางตำรวจเกรงใจ แล้วก็ปล่อยไป แต่ถ้าเป็นมอเตอร์ไซค์ messenger ล่ะก็เรียบร้อย

ไบค์เลนก็ควรจะทำแบบเดียวกับถนนที่ห้ามจอด ใครฝ่าฝืนจอดก็ล็อคล้อหรือให้ใบสั่ง ไม่ใช่ทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น บางคนถึงกับเอากรวยจราจรมาวางแสดงปริมณฑล พ.ท จอดรถส่วนบุคคลกันเลย