+++เรื่องเล่าจากการแข่งจักรยาน+++

[จ้าวภูผา]

ขี่รถจักรยานมาหลายปี แต่ก่อนขี่คนเดียวไม่ค่อยมีปัญหา หรือมีเรื่องแปลกให้เห็น ระยะ 2-3 ปี ที่ผ่านมาเริ่มขี่จริงจัง เข้ากลุ่มกับพวก และไปแข่งบ้าง 3-4 ครั้ง แต่ไปดูการแข่งบ่อยๆ แรกเข้ามาก็คิดว่า นักจักรยาน เป็นนักกีฬา มีน้ำใจ และสปิริต ดูภาพพจน์ น่าจะเป็นกีฬาที่น่าเล่น รวมทั้งคิดไปถึงนิสัยใจคอคนที่ขี่จักรยาน คงจะน่าคบหา แต่เอาเข้าจริงๆ มันไม่ใช่ ซึ่งอาจเป็นเพียงส่วนน้อยในคนจำนวนมาก ร้อยพ่อพันแม่ อย่างที่เขาว่ากันไว้
ผู้เขียน ไม่ได้เป็นคนมองโลกในแง่ร้าย แต่เป็นคนชอบดูโลก ความเป็นไปของมนุษย์ มันมีบทบาทของมันแสดงออกมาให้เห็น ซึ่งบางทีก็ขบขัน บางทีก็เศร้า บางทีก็เซ็ง หรือเลวร้าย ก็มี สุดที่จะคาดหยั่งได้ว่า มนุษย์จะก่อให้เกิดอะไรขึ้นมาอีก เรื่องที่จะเล่านี้เป็นเพียง เรื่องเล็กๆ ที่ไม่เคยคิดว่า จะเกิดขึ้นกับการแข่งรถจักรยาน แต่ยืนยันได้ว่าเป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้น และนำมาเล่าเพื่อให้เห็นความเป็นคนที่ไม่เหมือนกัน
ในการแข่งขันจักรยานเสือภูเขาแห่งหนึ่ง ขอสงวนนาม รุ่น อายุ 55 ปี มีคนร่วมแข่งสิบกว่าคน มีเพื่อนของผู้เขียน ลงแข่งด้วย การแข่งขันดำเนินไปตามปกติ จนกระทังจบการแข่งขันไปแล้ว เพื่อนของผู้เขียนได้เล่าให้ฟังว่า ระหว่างที่แข่งขันกันอยู่ เพื่อนของผู้เขียน ขี่อยู่กลุ่มนำตลอดเส้นทาง และจำได้ว่า แซงรถทุกคันในรุ่นจนมาถึงถนนใหญ่ ปรากฏว่า มีรถจักรยานคันหนึ่งนรุ่นเดียวกัน เกาะกะบะท้ายรถบรรทุกแซงขึ้นไป ซึ่งขณะนั้น เพื่อนผู้เขียนนำกลุ่มอยู่ห่าง จึงไม่มีใครเห็น หลังจากแซงขึ้นไปแล้ว ชายคนนั้นก็ปล่อยรถกะบะ แล้วปั่นต่อ ซึ่งเพื่อนผู้เขียนก็ได้แซงขึ้นหน้าไปอีก และไม่ได้สนใจอะไรนัก เพราะสมาธิอยู่กับการแข่ง จนกระทั่งเข้าไปได้รับชัยชนะแล้ว ระหว่างพักผ่อนได้เล่าเรื่องให้พรรคพวกทราบ จึงคอยดูว่า คนดังกล่าวจะขึ้นมารับถ้วยหรือไม่ จนถึงเวลารับถ้วย กรรมการประกาศ แต่ไม่ขึ้นรับถ้วย เพราะว่า เขาแอบไปขอรับจากกรรมการไปก่อนแล้ว โดยอ้างว่า บ้านไกล จะรีบเดินทาง เขาไม่ได้ที่ 2 หรอกครับ เขาเลือกเอาที่กลางๆ เพราะสนามนั้นมีถ้วย 9 ใบ ผู้เขียนถามเพื่อนว่า ทำไมไม่ประท้วง เพื่อนบอกว่า ประท้วงก็ต้องมีหลักฐานชัดเจน เพราะ ขณะนั้น เราไม่มีหลักฐานทั้งพยานภาพถ่าย เพราะขี่รถอยู่ และบุคคล ก็ไม่มีพวกเราเลย กับทั้งระยะนั้นมีคนน้อยด้วยและไม่มีใครสนใจใครอยู่แล้ว เพราะการปล่อยตัว ก็กระทำไล่เรี่ยกันหลายรุ่น ประกอบกับเป็นระยะที่ถนนเรียบยาว จึงมีนักแข่งน้อยลง และกรรมการก็ถูกวางเฉพาะทางร่วมทางแยก จึงไม่มีใครเห็น
เรื่องที่สอง เป็นการแข่งรุ่น 60 ปี การแข่งเริ่มไปตามปกติ ผ่านรอบแรกไปแล้ว เริ่มเข้ารอบที่ 2 ปรากฏว่า มีนักแข่งคนหนึ่ง บอกว่า ไม่ไหว ขอหยุดและขี่รถเลี้ยวกลับ มาอย่างช้าๆ จนพวกที่แข่งอยู่ตามมาทัน ชายดังกล่าวก็เลยผสมโรงเข้าไปกับกลุ่ม โดยแอบอยู่ท้ายกลุ่ม และติดอันดับ 1 ใน 9 รับถ้วยไปอย่างหน้าตาเฉย

[skullman071]

....แล้วถ้วย, ตำแหน่งหรือเหรียญที่ได้มา จะเอาไปทำอะไรได้ นอกจากเป็นเงาสะท้อนความน่ารังเกียจของตัวเอง
ที่รังแต่จะทำให้เห็นคุณค่าความเป็นคนของตนลดน้อยถอยลงไปทุกที ทุกที

เหมือนกับยุคสมัยแห่งการแข่งขันนี้ -ลาภ, ยศ, ชื่อเสียง, เงินทอง หามาสะสมไว้ให้จงได้ โดยไม่สนวิธีการ
จะเหยียบหัว/เอาเปรียบใครก็ได้ ขอให้มีมาก-มากที่สุด-มากกว่าใคร-อย่างตามใจกิเลสเรียกร้อง

....และสุดท้ายก็คงตายลงอย่างโดดเดี่ยว บนกองเงินกองทองและอำนาจล้นฟ้าที่ไม่มีค่าเลยในวาระสุดท้าย
พร้อมคำถามในใจ...ว่า "ชีวิตที่ผ่านมามันคืออะไรกัน?"

[jackcsk]

อยากได้ถ้วยแต่ไม่มีความสามารถ เลยต้องหาวิธีโกง อับอายแทนว่ะ

[MILO]

ไม่อายคนอื่นก็อายตัวเองแหละ

[เสือโค้ง]

ถึงเขาได้ถ้วย ก็คงไม่มีความภูมิใจหรอกครับ สู้พวกที่แข่งกับตัวเองไม่ได้ ภูมิใจกว่าเยอะ

[Kirov]

นักแข่ง ใช่ว่าจะเป็น นักกีฬา ทุกคน .. ธรรมชาติของ "คน" พบเห็นได้ทั่วไปในทุกวงการแหละครับ

ปูนนั้นแล้วยังทำแบบนี้ได้ ผมว่าน่าสงสารเขามากกว่านะ ..

[roychob]

skullman071 พูดถูกใจ
โกหกใครก็ได้ ไม่แปลก
แต่โกหกตัวเองไ้ด้ด้วยสิ แปลกเหมือนกัน

[roj]

เป็นคนที่น่าสงสารน่าสมเพชเวทนายิ่งนัก

[โยชูวา]

....แล้วถ้วย, ตำแหน่งหรือเหรียญที่ได้มา จะเอาไปทำอะไรได้ นอกจากเป็นเงาสะท้อนความน่ารังเกียจของตัวเอง
ที่รังแต่จะทำให้เห็นคุณค่าความเป็นคนของตนลดน้อยถอยลงไปทุกที ทุกที

เหมือนกับยุคสมัยแห่งการแข่งขันนี้ -ลาภ, ยศ, ชื่อเสียง, เงินทอง หามาสะสมไว้ให้จงได้ โดยไม่สนวิธีการ
จะเหยียบหัว/เอาเปรียบใครก็ได้ ขอให้มีมาก-มากที่สุด-มากกว่าใคร-อย่างตามใจกิเลสเรียกร้อง

....และสุดท้ายก็คงตายลงอย่างโดดเดี่ยว บนกองเงินกองทองและอำนาจล้นฟ้าที่ไม่มีค่าเลยในวาระสุดท้าย
พร้อมคำถามในใจ...ว่า "ชีวิตที่ผ่านมามันคืออะไรกัน?"

คมมากน้อง ชอบจัง

[วัฒน์ จันดี_008]

ผมเรียกพวกนี้ว่า นักแข่งล่าถ้วยครับ ไม่เคยคิดจะเรียกว่านักกีฬาเลยครับ
พบเจอได้ทุกงานและทุกรุ่นที่เขาแข่งกัน คนกลุ่นนี้จะคิดอยู่อย่างเดียว จะทำไงให้ได้ถ้วย......

อย่าคิดมากครับถ้ายังรักจะแข่ง แค่ออกไปขี่ แล้วสนุกกับมัน

[สง]

อยากรู้จังว่าถ้าเขาจับได้จะทำหน้ายังไง

[k.nop]

ทุกอย่างล้วนเป็นอนิจจัง..คิดเสียว่าคนประเภทนี้ขาดสมองส่วนสำนึกดีๆ..พระท่านว่าให้ปล่อยไปตามกรรมเถอะโยม..แล้วเราจะมีความสุขครับ...

[pskorat]

เมื่อไรที่มีกิจกรรมเชิงแข่งขัน(แบบยืนบนแป้นรุ่นละ 5 คน)คงหลีกไม่พ้นเรื่องทำนองนี้ วนเวียน อยู่ชั่วนาตาปี เกือบ 10 ปีมาแล้วก็ยังมีเรื่องทำนองนี้เกิดขึ้นเป็นช่วงๆ มืออาชีพก็..สารพัดโด๊บ..ไม่แตกต่างกัน...เพียงหวังผลแพ้ชนะเท่านั้น !!

นี่แหละครับที่เป็นที่มาของอีกรูปแบบหนึ่ง...ใจเกินร้อย...ไงละครับ

[ap-5]

เสือน้อย เฝ้าดู

[Kob@Truth]

อ่้านแล้วหดหู่ คนที่ตั้งใจจริงๆ คงหมดกำลังใจ เพราะพวกนี้แหละ
ให้กำลังใจครับ คนดีๆ สู้กันต่อไปครับ......

คนทำไม่ดีกล้าทำแต่ไม่รู้จะระอายหรือเปล่า ก็ขอให้เขาระอายในสิ่งที่ทำ จะได้กลับตัวทัน