ThaiMTB.com

***แม่สอด-หน่วยจัดการต้นน้ำดอยเปเปอร์-วัดพระมหาธาตุเจดีย์โลกะวิทู(โฆ้ะพะโด๊ะ)-บ.แม่ตื่น(อมก๋อย)-อมก๋อย-ออบหลวง-ดอยอินทนนท์ / 6วัน5คืน / 9-14ธค.2551***
อันเนื่องมาจากกระทู้สอบถามทาง บ.แม่ระเมิง-บ.แม่ตื่น อมก๋อย / และชวนปั่น

http://www.thaimtb.com/cgi-bin/viewkatoo.pl?id=216370

http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic.php?f=65&t=4489

http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic.php?f=57&t=21566

ผู้ร่วมทาง3คน พี่ตึ๋ง, พี่วันชัย และผม ก่อนอื่นต้องขอบคุณน้ำใจจากเพื่อนร่วมทางด้วยกันเอง ขอบคุณน้ำใจและมิตรภาพจากผู้คนรอบข้างที่ได้รับตลอดเส้นทางด้วย

-ขอบคุณพี่ๆชมรมอ้อฟโร้ดเมืองตาก สำหรับแผนที่สำคัญที่ทำให้พวกเรามั่นใจกัน
-ขอบคุณพี่อุ๋ยและแฟน ที่ให้อาศัยรถ ให้คำแนะนำ และเลี้ยงข้าวพวกเรา
-ขอบคุณพี่ศร เจ้าหน้าที่หน่วยจัดการต้นน้ำดอยเปเปอร์ ที่ให้ยืมผ้าห่ม ให้ที่กางเต้นท์ ให้คำแนะนำ
-ขอบคุณพี่ป้าง ที่ให้คำแนะนำ ให้อาหาร
-ขอบคุณชาวบ้านขุนแม่ตื่นน้อย ที่ให้น้ำดื่มกลางป่า
-ขอบคุณแม่อุ๊ยและครอบครัว ที่ให้ที่นอนอุ่น ๆ และเลี้ยงข้าว (ผักต้ม+น้ำพริกน้ำปู๋แม่อุ๊ยอร่อยมากครับ)
-ขอบคุณสภ.อมก๋อย ที่ให้ที่กางเต้นท์นอน

ไฮไลท์เส้นทาง คือ การปั่นจักรยานผ่านป่าสวยงามรอยต่อจ.ตาก-จ.เชียงใหม่ โดยเส้นทางซึ่งไม่ใช่ถนนหรือทางหลวงในกำกับใคร แต่เป็นเส้นทางที่ชาวบ้านป่าและเจ้าหน้าที่ป่าไม้ใช้กันเอง

พวกเราออกเดินทางคืนวันจันทร์ที่8ธค.51โดยรถทัวร์กรุงเทพฯ-แม่สอด ใช้เส้นทางตามกระทู้ชวนปั่น คือ

แม่สอด-71กม.ทางราดยาง-แยกขวาที่กม.71เข้าดอยเปเปอร์-20กม.ทางลูกรังภูเขา-หน่วยจัดการต้นน้ำดอยเปเปอร์-46กม.ทางลูกรังภูเขา(ผ่านวัดโฆ้ะพะโด๊ะ)-บ.แม่ตื่น-71กม.ทางราดยาง-อมก๋อย-80กม.ทางราดยาง-ออบหลวง-50กม.ทางราดยาง-จอมทอง-48กม.ทางราดยาง-ยอดดอยอินทนนท์

ระยะทางโดยประมาณ คือ
Day1 - 9/12/51 - แม่สอด-หน่วยจัดการต้นน้ำดอยเปเปอร์ (82กม.+4WD15กม.)
Day2 - 10/12/51 - หน่วยจัดการต้นน้ำดอยเปเปอร์-วัดโฆ้ะพะโด๊ะ-บ.แม่ตื่น(46กม.)
Day3 - 11/12/51 - บ.แม่ตื่น-อมก๋อย(71กม.)
Day4 - 12/12/51 - อมก๋อย-ออบหลวง(82กม.)
Day5 - 13/12/51 - ออบหลวง-ฮอด-จอมทอง-ที่ทำการอช.ดอยอินทนนท์(82กม.)
Day6 - 14/12/51 - จุดกางเต้นท์อช.ดอยอินทนนท์-ยอดดอยอินทนนท์-ต่อด้วยปั่นลงมาจอมทอง(~66กม.)

รูปไม่ค่อยสวยออกตัวไว้ก่อน แต่เพราะไม่ได้มาบ่อย อันนี้เราคุยกันเองเลยยิงกันสนั่นเกือบ1400รูป 73 MB. ขออนุญาตใช้พื้นที่สรุปทริปด้วยครับจะตัดรูปที่ไม่ดีออกไปบ้าง

***Day1 - 9/12/51 - แม่สอด-หน่วยจัดการต้นน้ำดอยเปเปอร์ (82กม.+4WD15กม.)***

พวกเรานัดเจอกันหมอชิต2ทุ่มนึง ไม่นานก็ครบทีม3คน ได้ตั๋วบขส. ป.2กรุงเทพ-แม่สอด4ทุ่ม(ถึงแม่สอดราวตี5ครึ่ง) รถสองชั้นรุ่นใหม่ ค่าระวางจักรยานคันละ100บาทโหลด3คันสบายเพราะรถสายนี้โหลดของแบบชาวบ้าน ๆ อยู่แล้ว แต่รถสองชั้นเก๊ะเก็บของจะอยู่สูงเหนือล้อหลัง คนรถต้องปีนขึ้นไปรับรถจากเราใส่เรียงทีละคัน จากนั้นก็ตามด้วยข้าวของชาวบ้านใส่จนปิดมองไม่เห็นจักรยาน

บนรถกรุงเทพ-แม่สอด นึกว่าเป็นรถโดยสารระหว่างประเทศ ชาวต่างชาติตรึมมม...
กระเหรี่ยง คะยา คะฉิ่น มอญ พม่า ไทยใหญ่ ฯลฯ เพียบ 555 ก่อนถึงตัวอ.แม่สอดโดนด่านตรวจบัตรประชาชนต้อนลงหมดมีรถหกล้ออย่างดีมารับตัวไป

ถึงขนส่งแม่สอด เราจัดรถและแพ็คของใหม่ จากนั้นล้างหน้าล้างตาเปลี่ยนชุดปั่น
ตกลงกันว่าจะไปริมเมยชมตลาดริมเมย และ สะพานมิตรภาพไทย-พม่าก่อน อากาศดีมาก

ชักรูปเสร็จ พวกเราปั่นมุ่งหน้าไปตลาดริมเมยและสะพานมิตรภาพไทย-พม่า แต่ตลาดยังไม่เปิดเท่าไร ตกลงกันว่าไปหาข้าวเช้ากินและหาซื้อเสบียงดีกว่า

อากาศดีสดชื่นมาก เช้า ๆ มีคนวิ่งออกกำลังกาย ปั่นจักรยานก็พอมี

จากตลาดริมเมยมาเพราะยังไม่ค่อยเปิดกัน

อีกอย่างของจริงจะเริ่มช่วงบ่ายวันนี้ยังไม่รู้จะหัวหรือก้อย หมู่หรือจ่า ถ้าเสียเวลามากไปจะไม่ดี

ย้อนกลับมาทางเดิมผ่านขนส่ง ถึงสามแยกที่จะไปอ.แม่ระมาด แวะกราบขอพรที่ศาลสมเด็จพระนเรศวรมหาราช กันก่อน

เลยศาลมาหน่อยถึงสามแยกไปอ.แม่ระมาด-อ.ท่าสองยาง ตามแผนของเรา เดิมว่าจะเข้าตัวอ.แม่สอดซื้อเสบียงแต่ผิดทางออกนอกเมืองไปเลยเลยตามเลย ไปหากินข้าวเอาข้างหน้า และไปแวะซื้อที่อ.แม่ระมาดแทน

ยิงรูปไปตลอดทาง ศาลากลางจังหวัด หรือ ที่ว่าการอำเภอไม่รู้ใหญ่ชะมัด
เส้นทางจาก แม่สอด-อ.แม่ระมาด ช่วงนี้สองข้างทางมีแต่ไร่นา ยังไม่มีป่าเลย มองเห็นแต่ภูเขาสูงไกล ๆ ด้านขวาของถนน105เดาเอาว่า คือ ส่วนของอช.ขุนพะวอ

ตามตำนานเล่าว่า
"เจ้าพ่อพะวอเป็นชายชาตินักรบชาวกะเหรี่ยง มีศักดิ์ฐานะเป็นนายด่านแม่ละเมาเมืองหน้าด่านของไทยในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช เดือน 11 (ตุลาคม) ปีมะแม สัปตศก พุทธศักราช 2318 กองทัพข้าศึกเคลื่อนทัพมายังไทย โดยผ่านด่านแม่ละเมา เจ้าพ่อพะวอตัดสินใจนำกำลังไพร่พลเข้าปะทะกับข้าศึกอย่างกล้าหาญเด็ดเดี่ยวทุกคนยอมตายถวายชีวิต ณ ยุทธภูมิแห่งนี้ เพื่อเป็นการรำลึกถึงคุณงามความดีของท่านชาวเมืองตากจึงได้พร้อมใจกันสร้างศาลขึ้น พร้อมทั้งได้อัญเชิญรูปหล่อจำลองขึ้นประดิษฐานเมื่อปี 2507 เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์

ด้วยเหตุที่เจ้าพ่อพะวอท่านเป็นนักรบที่กล้าหาญ จึงมีประชาชนที่ขับรถยนต์ผ่านไปมาให้ความเคารพสักการะ นิยมยิงปืน จุดปะทัด และบีบแตรรถถวาย เพื่อแสดงถึงความเคารพ"

ก่อนถึงอ.แม่ระมาด จะผ่านส่วนของ ต.แม่กาษา อ.แม่สอด มีสถานที่ท่องเที่ยวน่าสนใจอยู่ เช่น น้ำพุร้อนแม่กาษา พระพุทธรูปหินอ่อน ถ้ำแม่อุษา แต่แยกออกไปนอกทางหลัก เรายิงภาพมาเรื่อย ๆ คงผ่านไปก่อนเพื่อไม่ให้เสียเวลา

ทางช่วงนี้ราบเรียบ เนินยาว ๆ แต่ไม่ชัน ยังสบายครับ (ยังครับ ยังไม่รู้ชะตากรรมกัน)

พวกเราถึงอ.แม่ระมาดราว11โมง ผมยังนึกในใจว่าเสียเวลาปั่นไปริมเมยมากไปแต่พี่ตึ๋งว่าปั่นเที่ยวแบบนี้ไม่มีเสียเวลาหรอก(555 เด๋วตอนเย็นก็รู้สึก) แวะเข้าห้องน้ำที่ปั๊มอ.แม่ระมาด
ซึ่งเป็นปั๊มสุดท้ายของทางเส้นนี้จนกว่าจะถึงอ.แม่สะเรียง (มีเหมือนกันแต่เป็นปั๊มหลอดในตัว อ.ท่าสองยาง)

ผ่านสามแยกที่ทางหลวง1175(บ้านตาก-แม่ระมาด)มาบรรจบ
การขึ้นดอยเปเปอร์ขึ้นได้หลายทางอยู่ ทั้งด้านถนนดำ(ราดยาง)105/และถนนดำ1175
(แต่ได้คำแนะนำมาว่าโหดดด...แม้แต่กับ4WDเอง เปิดแผนที่ทางหลวงจะเข้าใจทิศดีขึ้นครับ)

พวกเราตุนเสบียงและน้ำมาจำนวนหนึ่ง แรกเลยคิดว่าอยากได้เนื้อแห้ง+ข้าวเหนียวแต่หาไม่มี สุดท้ายได้มาม่า+ขนมปัง+น้ำมาคนละจำนวนหนึ่ง ซึ่งผิดมหันต์เพราะอาหารแค่นี้เอาไม่อยู่กับพลังงานที่เราต้องใช้ในตอนบ่ายและวันรุ่งขึ้นถ้าเราจะข้ามป่าไปทะลุบ้านแม่ตื่น อ.อมก๋อยให้ได้
เดชะบุญ 555 ลิเกมาเอง มิตรภาพและน้ำใจของคนบนดอยสูงครับพวกเราจึงรอดมาได้ ไม่เชื่อต้องมาพิสูจน์เองครับ

พวกเราออกจากแม่ระมาดเริ่มเจอเขาบ้างแล้ว พี่ตึ๋งบอกเนินสลับไม่ใช่เขา ผมนึกในใจเขาทุกลูกตรงไหนเนินหว่า ตอนนี้ยังสบายอารมณ์ขี่ไปยิงรูปไป

ราวกม.60เราจะพบศูนย์อพยพกะเหรี่ยงบ้านแม่หละ เป็นค่ายผู้อพยพที่ใหญ่มากยาวเป็นกิโลเลยทีเดียว ได้ฟังว่าก่อนนี้มีเยอะกว่านี้อีกมาก(ที่เห็นมันก็เยอะแล้วนะ)แต่ส่งต่อประเทศที่สามบ้างแล้ว ตรงนี้เป็นที่มาปัญหาแรงงานต่างด้าวและคนหนีเข้าเมืองเพราะคนเหล่านี้ไม่มีประเทศที่สามรับไปและก็ไม่สามารถกลับไปพม่าได้อีก บางส่วนก็จะเดินเท้าเข้าป่าฝั่งตรงข้ามศูนย์ฯเพื่อมายังตากหรือขึ้นไปเชียงใหม่เพื่อเป็นแรงงานเถื่อนต่อไป

จุดหมายต่อไปตอนนี้อยู่ที่หลักกม.71 เพื่อแยกเลี้ยวขวาขึ้นเขาไปหน่วยจัดการต้นน้ำดอยเปเปอร์ (ประมาณความสูง1300-1400เมตร) ที่นอนคืนแรกสำหรับวันแรกของเราตามแผน

ที่จริงจะแยกขึ้นดอยเปเปอร์ที่หลักกม.64-65ก็ได้อีกทาง แต่คำแนะนำมีว่าเส้นนี้ข้ามห้วยเยอะ อาจหลงได้ง่าย ๆ และยาวกว่าเข้าทางกม.71 แต่เพื่อน ๆ สามารถมาแวะกินข้าวได้ที่ร้านตรงสะพานข้ามห้วยก่อนถึงกม.64-65นะครับ มีทั้งร้านอาหารและร้านค้า เรียกว่าไม่ต้องแบกสเบียงมาให้หนักมาซื้อใกล้ ๆ ก็ได้

ทีแรกผมคิดในใจว่าต้องถึงกม.71สักเที่ยง ไปๆมาๆ พวกเราถึงกม.71 14.40น. ความซวยมาเยือนล่ะสิ (ผมนึกในใจนะ 555...แต่เห็นมีแต่คนบอกหน้าเดิน) ยังเหลือระยะทางปั่นเข้าป่าและเป็นการปั่นขึ้นดอยอีก20กม. ใช่20กม.เท่านั้นเอ๊งงง แล้วจะรู้สึก

จากปากทางเข้าดอยเปเปอร์ที่กม.71(ทางหลวง105) ให้สังเกตุป้ายบ้านแม่ขมุน้อย หรือป้ายบ้านพะน๊อคีก็ได้ ดูในรูปจะเห็นป้ายทาง ทล.105-บ.พะน๊อคี ระยะทางราว2กม.ราดยาง

หลังจากนั้นพอผ่านหมู่บ้านพะน๊อคีไป เป็นทางคอนกรีตหลอกล่อนิดหน่อย แล้วทางลูกรังก็ปรากฏขึ้นมาแทน และอยู่ไปอีกจนกว่าจะทะลุป่าอีกด้านทางบ.แม่ตื่น อ.อมก๋อย

กล้องมันถ่ายได้เท่าที่เห็นครับ เสียดาย

วันนี้เท่านี้ก่อน ขอพักก่อนครับ

หน่วยจัดการต้นน้ำดอยเปเปอร์(สังกัดกรมอุทยานแห่งชาติสัตว์ป่า และ พันธุ์พืช)



ดอยเปเปอร์ ชื่อแปลกแต่เพราะประหลาด ตั้งอยู่เขต อ.ท่าสองยาง จ.ตาก ใกล้รอยต่อกับ อ.อมก๋อย จ.เชียงใหม่ ที่ระดับความสูงประมาณ1300-1400เมตร รทก. ประวัติโดยย่อได้ชื่อจากฝรั่งมิชชั่นนารีที่เข้าไปเผยแพร่ศาสนาให้ชาวเขาในช่วงเกือบร้อยปีก่อน หนทางที่วกไล่ไปตามไหล่เขาทบไปทบมาเหมือนแถบกระดาษที่พับซ้อน บางช่วงสูงชันและแคบ บางช่วงเป็นการเคลื่อนที่ไต่ระดับไปบนสันเขาที่ซ้ายก็เหว ขวาก็เหว แต่เมื่อไปถึงหน่วยจัดการต้นน้ำดอยเปเปอร์ได้แล้วก็นับว่าคุ้ม ได้กางเต้นท์นอนชมดาวเกือบ360องศา สัมผัสอากาศเย็นและลมแรง ยามเช้าถ้าโชคดีจะได้ชมทะเลหมอกที่น่าจะสวยงามที่สุดในประเทศ เพราะเป็นทะเลภูเขาและป่าพืดที่ต่อเนื่องยาว

ทั้งเขตอช.แม่เมย อช.แม่เงา อช.ขุนพะวอ อช.แม่ปิง เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าอมก๋อย เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าดอยม่อนจอง และผืนป่าต้นน้ำสาขาหลายสายที่ไหลลงแม่ปิงในความรับผิดชอบหน่วยจัดการต้นน้ำหลายหน่วย เช่น หน่วยจัดการต้นน้ำดอยเปเปอร์ หน่วยจัดการต้นน้ำแม่ตื่น หน่วยจัดการต้นน้ำห้วยจิโน หน่วยจัดการต้นน้ำแม่เทย หน่วยจัดการต้นน้ำขุนห้วยโป่งฯลฯ ที่ผมนึกไม่ออก จะเห็นว่าป่าผืนนี้เป็นป่าต้นน้ำสำคัญของแม่ปิงและน้ำในเขื่อนภูมิพล หลายห้วยไหลมารวมกันลงแม่ปิง โดยลำน้ำสายหลักของป่าแถบนี้ (อมก๋อย) ที่ไหลลงแม่ปิง คือ ลำน้ำแม่ตื่น ต้นกำเนิดจากดอยขุนแม่ตื่นเขตอ.อมก๋อย โดยมีลำน้ำสาขาต่าง ๆ มากมายไหลมารวมกัน เช่น ลำน้ำแม่เทย ลำน้ำขุนแม่ตื่นน้อย ห้วยจิโน ฯลฯ

บางเกร็ดความเชื่อก็เล่าว่าเป็นเส้นทางเดินทัพจากด่านแม่ละเมาขึ้นเชียงใหม่ หลายเกร็ดเรื่องเล่าที่ผมก็ไม่กล้าคอนเฟิร์ม

ทำไมต้องไปดอยเปเปอร์-อมก๋อย?(อ.ท่าสองยาง จ.ตาก - บ.แม่ตื่น อ.อมก๋อย จ.เชียงใหม่)

-พี่ตึ๋ง เคยปั่นจักรยานไปอมก๋อยหลายปีก่อน แต่เพราะสอบถามทางแล้วไม่ชัดเจนจึงไม่ได้ไปต่อ
-พี่วันชัย คุ้นเคยและเคยไปอยู่ที่บ.แม่ตื่น สุดทางถนนราดยางสาย1099 (แยกทล.108-อ.อมก๋อย-บ.แม่ตื่น) รู้ว่ามีเส้นทางผ่านไปแม่ระมาดได้ แต่ก็ไม่เคยข้ามไป
-ผมเอง ชอบเปิดแผนที่ดูเส้นทางและฝันถึงการท่องเที่ยวไปเรื่อยๆ

พวกเราบางคนรู้ว่ามีทางผ่านได้แต่ไม่รู้แน่นอน บางคนสงสัยว่ามันจะผ่านไปได้ไหมเพราะแผนที่ดูใกล้กันมากแค่60กว่าโล ถ้าพี่ ๆ เปิดแผนที่จะเห็นถนนสาย1099ผ่าน อ.อมก๋อยยาวลงมาจนถึงส่วนล่างสุดของ จ.เชียงใหม่ ถ้าพี่ ๆ ดูแผนที่หมู่บ้านต่าง ๆ จะเห็นว่ามันต่อเนื่องถึงกันเกือบหมดลงไปจนถึงถนนสายบ้านตาก-แม่ระมาด (ทล.1175)

แต่เส้นทางซึ่งต้องอาศัย4WDและโหดสุด ๆ ในหน้าฝนต้องวินช์ลากกันเลย จนเราได้แผนที่หมู่บ้านจากพี่ ๆ ชมรมอ้อฟโร้ดเมืองตาก นั่นแหละ ความท้าทายคำถามว่าแล้วจักรยานล่ะจะผ่านไปได้ไหม?

คำตอบ คือ ใจครับ เชิญชวนพี่ ๆ ไปเที่ยวกันนะครับ...

อ่านประวัติพอให้เคลิ้มแล้ว ย้อนกลับมาบนชีวิตจริงบนถนนครับ

จากปากทาง ทางหลวง105 เข้าไป2กม.ถึงบ้านพะน๊อคีจะเป็นถนนราดยาง แล้วจะเจอถนนคอนกรีตกลางหมู่บ้านให้ดีใจนิดหน่อยพอพ้นหลังหมู่บ้านไป ถนนกลายเป็นลูกรัง

ความชันผมว่าโคตรชัน พี่ตึ๋งขาแรงสุดว่าชันมาก 555 คุยกันภายหลังพี่ ๆ อ้อฟโร้ดเขาว่าแค่20กม.ขึ้นดอยเปเปอร์ทางด้านตากนี้ถือว่าชันมาก (มากกว่ามาทาง บ.แม่ตื่น อ.อมก๋อย) เพราะแนวเขาเรียงตัวตามแนวเหนือ-ใต้ เรามุ่งทิศตะวันออกเฉียงเหนือนิดหน่อยจึงขึ้นเขาลงเขากันเยอะและชันสุดๆ (ฝั่งตากระดับจะต่ำกว่าทางเชียงใหม่อยู่แล้ว อีกทั้งด้านอมก๋อย เชียงใหม่จะค่อย ๆ ขึ้นอยู่แล้ว)

ก่อน5โมงเย็นนิดหน่อยหลังจากฟืดฟาดทั้งปั่น ทั้งเข็น ถนน(เอาน่ะ ถนนก็ถนน)ลูกรังก็พาเราลงมาเจอหมู่บ้านที่เห็นเมื่อกี๊ หมู่บ้านเลเค้าะโผล่มาตรงหน้ากลางเขา มีพี่ชาวเขาท่านหนึ่งกำลังผ่าฟืน แกคงงง+แปลกใจ+ขำ+มันจะถึงเร้อออ (ผมเดาเอาเอง)

ผ่านหมู่บ้านแล้วไหน ๆ ขอถามทางหน่อย ได้คำตอบว่าถูกทางแล้ว แต่...จะถึงไหมไปลองกันเองแล้วกัน ส่วนช่างกล้องยิงอย่างเดียว เพิ่งมาได้2กม.ราดยาง+3กม.ลูกรัง

ตายล่ะ5กม.ใช้เวลาไปเกือบ2ชม. เอ่อเดินยังเร็วกว่าหรือเปล่าไม่อยากเชื่อตัวเอง