อืม... ลำบากใจจังแฮ่ะ...
โพสต์: 03 ธ.ค. 2010, 07:22
เอามาเล่าให้ฟัง และเป็นเชิงปรึกษาไปในตัวครับ
คือผมปั่นออกกำลังกายตอนเช้า ด้วยความเร็วคงที่ ประมาณ 24-26 กม./ชม.(ดูเอาจากไมล์ครับ)
แล้วมีเสือท่านนึงแซงฉิวไปเลย -ซึ่งไม่เป็นปัญหากับผมแม้แต่น้อยครับ
เพราะผมเป็นประเภทปั่นออกกำลังกายไปเรื่อยๆ ไม่เน้นทำความเร็ว หรือเป็นประเภทสายแข่ง
แต่อีทีนี้ปัญหาน่าที่ลำบากใจคือ ไม่นานจากนั้น คุณที่แซงผมไป เขากลับช้าลงนี่สิครับ
(จากที่ลองกะดู น่าจะเหลือประมาณ 22-23)
ไอ้ผมก็ปั่นของผมไปเรื่อยด้วยความเร็วเดิม ซึ่งดูท่าแล้วคงจะต้องแซงเขากลับแน่ๆ
คิดได้วูบนั้น ผมก็เริ่มมีอาการวิตกจริตครับ ...
---"เอ ...แบบนี้คือเขาตั้งใจเร่งแซงเราหรือเปล่า?"
---"ถ้าเป็นอย่างนั้น แสดงว่าเป็นเสือประเภทชอบแข่งขัน ...แล้วเราไปแซงเขากลับมันจะดีเหรอ?"
---"อ๋อ?! หรือว่าเขาไม่ได้ติดไมล์มาด้วย เลยไม่รู้ความเร็วตัวเอง? เราก็ไม่ทันได้สังกตุด้วยสิ ว่าเขาติดมามั้ย?"
---"...เอายังไงดีเรา? หรือปั่นไปขนาบข้างแล้วทักทาย-พูดคุย ผูกมิตรกันซะเลย?
---"...แต่ว่า... ตอนแซงเราไปเขาก็ไม่ได้พูด-ไม่จา /ไม่ทัก-ไม่ทาย ...ถ้าเขาเป็นประเภทเสือสันโดษ จะไม่รำคาญเราเหรอ?"
---ฯลฯ
....สรุปว่าผมเลยต้องปั่นตามตูดอยู่อย่างนั้นนานสองนาน ด้วยความวิตกจริตของตัวเอง
บ้าจริงๆเล้ยยยยย
หรือแบบนี้ก็มีนะครับ
: ในช่วงหน้าฝน ทางที่ผมปั่นออกกำลังกายอยู่ประจำก็จะเฉอะแฉะเป็นช่วงๆ
พอเจอสภาพดังกล่าว ผมก็ลดความเร็ว เอาแค่ประคองตัวผ่านไป
ถึงช่วงที่แห้งก็ปั่นด้วยอัตตราคงที่เท่าเดิม (ประมาณ 24-26 กม./ชม.)
แล้วทีนี้ตอนชะลอเพราะถนนเปียก ก็มีเสือท่านนึงปั่นแซงไป (เขาคงไม่กลัวเลอะเพราะมีบังโคลน)
แต่พอถึงช่วงที่ถนนแห้งผมกลับแซงเขาน่ะสิครับ และด้วยความกลัวผิดมารยาท ผมจึงค้อมหัว โค้งคำนับไป 1 ที ใหญ่ๆ
ทว่าเสือท่านนั้นดันฮึดขึ้นมาน่ะสิครับ(!?!) เขารีบอัดเพื่อแซงผมกลับแทบจะทันที โดยไม่โอภาปราศัยกันเลยแม้แต่น้อย
ราวกับอยู่ในสนามแข่ง ...... เฮ้ออออ
ผมละเป็นงง
(ลืมบอกว่าทั้งสองเหตุการณ์ที่ยกมา และคล้ายกันนี้ที่ผมเคยเจอ เป็นเสือที่มีอายุกว่าผมทั้งนั้นเลยครับ )
ท่านใดเคยเจอเรื่องราวแบบนี้หรือใกล้เคียง ช่วยแนะนำ
หรือเอาเรื่องของท่านมาเล่าสู่กันฟังบ้างนะครับ
คือผมปั่นออกกำลังกายตอนเช้า ด้วยความเร็วคงที่ ประมาณ 24-26 กม./ชม.(ดูเอาจากไมล์ครับ)
แล้วมีเสือท่านนึงแซงฉิวไปเลย -ซึ่งไม่เป็นปัญหากับผมแม้แต่น้อยครับ
เพราะผมเป็นประเภทปั่นออกกำลังกายไปเรื่อยๆ ไม่เน้นทำความเร็ว หรือเป็นประเภทสายแข่ง
แต่อีทีนี้ปัญหาน่าที่ลำบากใจคือ ไม่นานจากนั้น คุณที่แซงผมไป เขากลับช้าลงนี่สิครับ
(จากที่ลองกะดู น่าจะเหลือประมาณ 22-23)
ไอ้ผมก็ปั่นของผมไปเรื่อยด้วยความเร็วเดิม ซึ่งดูท่าแล้วคงจะต้องแซงเขากลับแน่ๆ
คิดได้วูบนั้น ผมก็เริ่มมีอาการวิตกจริตครับ ...
---"เอ ...แบบนี้คือเขาตั้งใจเร่งแซงเราหรือเปล่า?"
---"ถ้าเป็นอย่างนั้น แสดงว่าเป็นเสือประเภทชอบแข่งขัน ...แล้วเราไปแซงเขากลับมันจะดีเหรอ?"
---"อ๋อ?! หรือว่าเขาไม่ได้ติดไมล์มาด้วย เลยไม่รู้ความเร็วตัวเอง? เราก็ไม่ทันได้สังกตุด้วยสิ ว่าเขาติดมามั้ย?"
---"...เอายังไงดีเรา? หรือปั่นไปขนาบข้างแล้วทักทาย-พูดคุย ผูกมิตรกันซะเลย?
---"...แต่ว่า... ตอนแซงเราไปเขาก็ไม่ได้พูด-ไม่จา /ไม่ทัก-ไม่ทาย ...ถ้าเขาเป็นประเภทเสือสันโดษ จะไม่รำคาญเราเหรอ?"
---ฯลฯ
....สรุปว่าผมเลยต้องปั่นตามตูดอยู่อย่างนั้นนานสองนาน ด้วยความวิตกจริตของตัวเอง
บ้าจริงๆเล้ยยยยย
หรือแบบนี้ก็มีนะครับ
: ในช่วงหน้าฝน ทางที่ผมปั่นออกกำลังกายอยู่ประจำก็จะเฉอะแฉะเป็นช่วงๆ
พอเจอสภาพดังกล่าว ผมก็ลดความเร็ว เอาแค่ประคองตัวผ่านไป
ถึงช่วงที่แห้งก็ปั่นด้วยอัตตราคงที่เท่าเดิม (ประมาณ 24-26 กม./ชม.)
แล้วทีนี้ตอนชะลอเพราะถนนเปียก ก็มีเสือท่านนึงปั่นแซงไป (เขาคงไม่กลัวเลอะเพราะมีบังโคลน)
แต่พอถึงช่วงที่ถนนแห้งผมกลับแซงเขาน่ะสิครับ และด้วยความกลัวผิดมารยาท ผมจึงค้อมหัว โค้งคำนับไป 1 ที ใหญ่ๆ
ทว่าเสือท่านนั้นดันฮึดขึ้นมาน่ะสิครับ(!?!) เขารีบอัดเพื่อแซงผมกลับแทบจะทันที โดยไม่โอภาปราศัยกันเลยแม้แต่น้อย
ราวกับอยู่ในสนามแข่ง ...... เฮ้ออออ
ผมละเป็นงง (ลืมบอกว่าทั้งสองเหตุการณ์ที่ยกมา และคล้ายกันนี้ที่ผมเคยเจอ เป็นเสือที่มีอายุกว่าผมทั้งนั้นเลยครับ
)ท่านใดเคยเจอเรื่องราวแบบนี้หรือใกล้เคียง ช่วยแนะนำ
หรือเอาเรื่องของท่านมาเล่าสู่กันฟังบ้างนะครับ
อย่าแชงดูดอย่างเดียว