ThaiMTB.com

จากที่ผมได้อ่านจากสรุปทริปที่เพื่อนๆนักปั่นที่ได้ปั่นใต่เขาที่ทับเบิกได้สร้างแรงบันดานใจให้ผมอยากจะทำแบบ
นั้นบ้าง ตอนแรกผมกะว่าจะมาร่วมทริปกับกลุ่มเสือวัฒนานครที่มาก่อนหน้านั้น แต่เนื่องจากช่วงนั้นฝนตกน้ำท่วมหลาย
พื้นที่ในเส้นทางเดินรถที่จะไปทำให้ผมยกเลิกไปในครั้งนั้น ครั้งนี้ผมกะว่าจะมาปั่นคนเดียว ผมเดินทางจากอุบลตอนเช้าๆ
มาต่อรถที่ขอนแก่นไปถึงหล่มสักตอนประมาณ 1 ทุ่ม แล้วนอนที่นั่น 1 คืนตอนเช้าๆกะว่าจะปั่นขึ้นไปคนเดียว
ผมได้ประสานงานกับคุณ TEE เสือหล่มสักเจ้าบ้านเพื่อขอคำปรึกษาเส้นทาง ซึ่งให้การต้อนรับที่แสนจะประทับ
ใจมากๆ และประทับใจในในไมตรีจิตของเสือเมืองเกินร้อย (101) ที่มาสำรวจเส้นทาง ทุกคนแม้นไม่รู้จักกันมาก่อน
แต่ดูเหมือนว่าเราจะคุยกันเหมือนรู้จักกันมาเป็น 10 ปี สำหรับเส้นทางนี้หลายคนอาจเคยปั่นขึ้นมาแล้ว
แต่ผมก็คิดว่าก็ยังมีอีกหลายคนที่ยังไม่เคยปั่นเส้นทางนี้และยังต้องการข้อมูล หรือภาพเส้นทางต่างๆ
ซึ่งก็หวังว่าจากกระทู้นี้จะเป็นประโยชน์กับท่านไม่มากก็น้อย

ผมมาถึงหล่มสักตอนประมาณ 1 ทุ่ม ลงจากรถมึนเลยครับไม่รู้จะไปทางไหนมันมืดแล้ว ผมโทรหาคุณ tee
เพื่อขอคำปรึกษาว่าผมควรจะไปทางไหน คุณ tee ให้ผมปั่นเข้าไปในเมืองหล่มสักอีก 5 กม. เพราะสถานีขนส่ง
นั้นอยู่นอกเมืองให้ปั่นตามแสงไฟมาเรื่อยๆ มาถึงครึ่งทางก็มี มอไชค์ ตามหลังมา ผมนึกว่าเด็กแว้วมากวน
คุณ tee ทักทายผมก่อน ผมกับคุณ tee ไม่เคยเจอหน้ากันมาก่อน เคยแต่โทรคุยกัน เขาต้อนรับผมดีมาก
หาที่พักให้ผมเรียบร้อย แล้วบอกว่าพรุ่งนี้คุณ tee จะไปแข่งจักรยานที่พิษณุโลก โดยจะให้คนชื่อหมึกปันไปส่งขึ้นเขา
ผมเองก็ไม่เคยเจอคุณหมึกมาก่อน
ตอนเช้าคุณหมึกโทรมาหาผมให้ผมรอที่หน้าธนาคารใกล้ที่พัก สักพักมีชายใส่ชุดปั่นจักรยานผ่านมา
เราโบกมือทักทายกัน จากนั้นคุณหมึกก็พาผมปั่นเข้าไปทางบ้านน้ำก้อ ทะลุเข้าปากทางขึ้นภูทักเบิก ซึ่งระยะทางก็ไกล
พอประมาณ ผมไม่แน่ใจว่ากี่โลเมตร แต่ไม่น่าจะต่ำกว่า 5 กม.

ขอปาดหน้า จองที่นั่งด้านหน้า ข้าว ปลา อาหารพร้อมครับ

ลากผ้าห่ม มาห่ม..รอนั่งชม ครับผม..
หนาวๆ..แล้ว..

ตอนแรกผมคิดว่าคุณหมึกจะมาส่งผมที่ปากทางขึ้นเขาแล้วก็จะกลับ เพราะตอนปั่นเราคุยกันมาเรื่อยๆ เห็นบอกว่า
วันนี้อยู่เวร ทราบว่าคุณหมึกทำงานเป็นเจ้าหน้าทำงานอยู่ในสนามบิน เมื่อถึงปากทางขึ้นเขาคุณหมึกปั่นนำหน้า
ผมไปเรื่อยๆ จนถึงยอดเขาทับเบิก เป็นนักปั่นขาแรงจริงๆครับ

มารอชมเช่นกันครับ....ขอรูปเยอะ ๆ เป้นข้อมูล

แค่ตีนเขายกแรก เหงื่อผมก็แตกทะลักเหมือท่อประปาแตก เครืองวัด HRM ของผมวิ่งไม่ต่ำกว่า90%
คุณหมึกแนะนำผมว่าช่วงแรกๆร่างกายยังปรับสภาพไม่ได้ ให้ปั่นไปอีกสักระยะร่างกายจะค่อยๆปรับ
สภาพดีขึ้น สองข้างทางวิวสวยมากทำให้คลายความเหนื่อยได้บ้าง เส้นทางชันขึ้นเรื่อยๆ ไม่มีลงให้พักขา
นอกจากหยุดปั่นให้หัวใจเต้นช้าลงบ้าง ผมมีเครื่องวัด Hrm ไปด้วยช่วยผมได้มาก ผมปั่นตามการเต้นของหัวใจ
ของผม

ปั่นมาได้ยังระยะมีรถบีบแตรไล่หลังมา เป็นกลุ่มเสือจากเมืองเกินร้อยที่มาสำรวจเส้นทาง คุณหมึกได้โทรประสานงานไว้แล้ว
ว่าถ้าเจอให้จอดรับสัมภาระของผมด้วย หนักไม่ต่ำกว่า 5 โล ผมตัวเบาขึ้นเยอะแต่ที่สำคัญผมลืมเอาขวดน้ำในกระเป๋า
ที่ผมเตรียมมาดื่มระหว่างทางออกมาด้วย น้ำในขวดผมเหลือนิดเดียว ผมใจไม่ดีเลยเพราะถามคุณหมึกแล้วเส้นทางนี้
อยู่อีกไกลมากกว่าจะถึงหมู่บ้านคนม้ง ระหว่างที่จอดถ่ายรูปมีรถสวนมาชลอลงเนินหักศอก ผมตะโกนถามมีน้ำไหมครับ
รถจอดทันที ยื่นน้ำให้ 2 ขวด เป็นรถโรงพยาบาลครับ แต่ผมจำชื่อไม่ได้แล้วครับ คุณหมีกน่าจะจำได้ ขอบคุณมากครับ
ทำให้ผมใจชื้นขึ้นเยอะ ผมอยากให้เป็นบทเรียนสำหรับคนที่จะขึ้นมาที่นี่ น้ำต้องพอ เพราะท่านอาจไม่โชคดีแบบผม

ยิ่งปั่นสูงขึ้นถนนยิ่งมีโค้งหักศอกพับไปมามากขึ้น คุณหมึกปั่นนำหน้าผมไปเรื่อยๆ คุณหมึกแนะนำผมให้ปั่น
ย้อมศรไปยังจุดถนนที่มีความชันน้อยที่สุด ซึ่งตรงทางโค้งหักศอกถนนจะมีความลาดเอียน ด้านในจะชันมาก
ด้านนอกจะชันน้อยกว่า แต่ก็อันตรายมากเหมือนกันกับรถที่สวนมา ต้องระวังให้ดี วันที่ผมไปเป็นวันเสาร์รถเยอะ
ได้กลิ่นเหม็นของผ้าเบรคของรถที่ลงเขาไปตลอดทาง

ผมกับคุณหมึกจะมีวิธีการปั่นขึ้นเขาไม่เหมือนกัน คุณหมึกใช้วิธียืนโยกบ้างนั่งบ้าง รอบขาต่ำ ซึ่งผมลองแบบ
คุณหมึกดูแล้วหัวใจผมเต้นเร็วมากปั่นได้ไม่ไกล คนที่ทำแบบนี้ได้ผมคิดว่าต้องแข็งแรงมากๆ และฝึกมานาน
บ้านผมไม่มีเขาให้ฝึก จึงไม่คุ้นกับวิธีการนี้ ผมจะใช้วิธีปันรอบขาเร็วทดเกียร์ให้เบาพอเหมาะกับกำลังขา ซึ่งถ้า
เกียร์เบาเกินไปรอบขาเร็วก็เหนื่อยง่ายเช่นกัน ผมคิดว่าทับเบิกไม่ใช่สถานที่จะมาปั่นแบบซิวซิว ต้องเตรียม
ตัวมาพอสมควรครับ แต่ละเมตรที่ขยับขึ้นไปต้องใช้กำลังขาตลอด พักขาไม่ได้นอกจากหยุด

ปั่นมาได้กลางทางถึงหมู่บ้านม้ง มีร้านขายของชำ ผมต้องเติมอาหารเข้ากระเพาะกล้วยตากและแกลือแร่เพื่อป้องกันตะคิว
มองเห็นยอดเขาที่จะไปอยู่ลิบๆ มีเฆมปกคลุมอยู่ ที่ใดมีจุดชมวิวผมก็จอดพักถ่ายรูปบ้าง ถ้ามีคนอยู่ที่นั่นก็วานถ่ายรูปให้
แต่ผมจะไม่จอดนานเพราะเครื่องจะเย็นเกรงว่าจะปั่นต่อไม่ได้

ยิ่งปั่นขยับขึ้นไปเรื่อยๆทีละพับของถนนที่หักศอกขึ้นไป วิวยิ่งสวยมากขึ้นเรื่อยๆ เหมือนตัวเองอยู่บนฟ้ามองลงมาด้านล่าง
มองไปรอบตัวมันสวยไปหมด คุณหมึกบอกว่าที่นี่ไม่ได้สวยแบบนี้ตลอดปี หน้าแล้งจะร้อนมาก จากสีเขียวจะกลางเป็นสีแห้ง
ของใบไม้ ต้นไม้บนภูเขามันหายไปไหน

ตอนขึ้นมาเหงื่อผมออกดังเป็นท่อน้ำประปาแตก ปั่นขยับขึ้นสูงขึ้นเรื่อยๆ อากาศเย็นลงๆ มองไปด้านล่างเห็นถนนทอดพับ
ไปมา ยังนึกแปลกใจเราขึ้นมาได้ยังไง คุณหมึกจะปั่นนำหน้าผมตลอด แล้วก็ไปจอดดักผมเป็นระยะ
ผมเองก็เริ่มที่จะจับจังหวะการปั่นได้ กะระยะทาง กะแรง และรู้ว่าชันขนาดนี้จะต้องลงเฟืองไหน ที่จะไม่ไปหมดตรงจุด
ที่ชันมากๆ ถ้าตรงไหนชันมากๆผมจะก้มหน้าปั่นมองหลักข้างถนนกลัวจะหมดกำลังใจที่จะไปให้ถึง

ก่อนที่จะถึงยอดเขาภูทับเบิกมีเพื่อนคุณหมึกปั่นสวนทางมา เขาใจว่าจะปั่นเลยพวกเราไปตอนที่เราแวะที่จุดชมวิว
เมื่อปั่นไปถึงยอดเขาก็จะปั่นกลับลงไป ก็เลยจอดแวะคุยกัน ดูเหมือนกับว่าพี่เสือที่นี่ปั่นขึ้นทับเบิกเป็นเรื่องง่ายๆ
แต่สำหรับเสืออย่างผมมันไม่ง่ายเลยครับ มองเห็นจุดบกพร่องของตัวเองได้ชัดเจนในเรื่องของความแข็งแรง
เพราะปั่นแต่ทางเรียบอย่างเดียว บ้านไม่เขาให้ซ้อม

ผมมาถึงยอดภูทับเบิกประมาณเที่ยงวัน ถ้าไม่แวะถ่ายรูปคงจะถึงเร็วกว่านี้ เราฉลองความสำเร็จด้วยม่าม่า และกำแฟเย็นๆ
คนละถ้วย มาถึงยอดเขาต้องตกตลึงคนเยอะครับ แต่มีคนปั่นจักรยานขึ้นมาวันนี้ 3 คน