สืบเนืองมาจากการพูดคุยและชักชวนกันระหว่างเพื่อนๆวัยสรุ่นด้วยกัน ว่าน่าจะไปแข่งงานลำนารายน์ ที่มีนักแข่งมาขี่แยะมากในแต่ละปี และมีการแบ่งรุ่นอายุซอย5ปี ก็มีที่ว่าจะไปด้วยกันคือ น้าชาติ, ปราจิน, ไอ้หมึก(พระราม5) (งานนี้น้าชาติเบี้ยว ไม่รู้เพราะเกี่ยวกับงานคิงส์คัฟสมาคมอาทิตย์ก่อนหน้าหรือเปล่า ที่เล่นกับปราจิน จนไม่เห็นป้ายให้เลี้ยว เลยหลงทางไปทั้งคู่ พวกขี่หลุดถ้วยรางวัลหล่นใส่เท้ากันเป็นแถว)
ตอนไปสมัครช่วง9โมงมีนักแข่งแยะมาก รุ่นA 63km มี19รุ่น รุ่น B 40kmก็มีสิบกว่ารุ่น รุ่นC 20kmก็มีอีกหลายรุ่น รวมทั้งรุ่น85KG upและ VIPอีก
รุ่นผมมีคนสมัครไปแล้ว14ราย ผมเป็นรายที่15 สุดท้ายรุ่นผมมีคนลงแข่งถึง23ราย หลังจากนั่งรอการปล่อยตัว เป็นชั่วโมง สุดท้ายก็ได้ปล่อยตัวตอนสิบเอ็ดโมง งานนี้ลืมเอาตัววัดมา เลยขี่แบบสมัยก่อน ไม่ต้องไปสนว่าหัวใจมันจะเต้นเท่าไร ความเร็วเท่าไร ระยะทางก็ต้องคอยดูหลัก ก.ม.เอา พอขี่ไปได้20kmก็เหลือแค่ 15คน งานนี้มีเขาลูกหนึ่งไม่สูงมากแต่ยาว การที่เพิ่งได้ไปขี่กับชมรมที่บ่อเกลือกับน้องๆโปรทั้งหลาย ทำให้เขาลูกนี้กลายเป็นแค่เนินเล็กๆ ยังไม่ทันได้ยืนเลยก็ถึงยอดแล้ว หันมองด้านหลังมีติดมาแค่3ราย ช่วงนั้นมีรถบรรทุก แซงขึ้นมาโดยมีนักจักรยานดูดมา3คน เลยตะโกนไปว่าถ้าแซงกลุ่มผมไปโดยไม่ปล่อย ผมฟ้องนะครับ ทั้งสามก็เลยปล่อย สุดท้ายมีคนหนึ่งหันมามองดูผม แล้วตัดสินใจจี้รถบรรทุกต่อ เพื่อนที่จี้มาด้วยกันก็เลยจี้ตามกันไป จนหายไป พวกผมสามคนก็ขี่กันไปที่ความเร็วประมาณสามสิบกว่าๆ จนทันคนหนึ่งที่จี้รถบรรทุกแล้วหลุด สุดท้ายก็ไม่สามารถจี้ในกลุ่มผมได้เลยหลุดไปอีก คนนำแรงดีมากแต่ไม่เร็ว พลัดนำไม่เป็น จี้ก็ไม่เป็นพอผมนำ ก็ไม่จี้ตามมาปล่อยให้ขี่อยู่ตั้งนานคนเดียว เลยหันไปดู อ้าว หลุดไปแล้วนี่หว่า
ไอ้คนที่จี้รถไปสองคนเข้าก่อนผมตั้งห้านาที สุดท้ายพอกรรมการ สอบถามถึงเรือง ดูดรถเขาบอกเป็นความผิดของกรรมาการเองที่ปล่อยรถมา แล้วรถวิ่งช้าไม่สามารถแซงเขาได้ บางช่วงก็บอกว่าเขาดูดนิดเดียวเอง
บางช่วงก็บอกว่าไม่รู้กติกา ผมเลยบอกว่าผมเตือนพวกคุณแล้ว ไอ้เรื่องจี้รถเกาะรถนี่พวกคุณสู้ผมไม่ได้หรอก ถ้าผมจะทำ ที่สำคัญคือพวกคุณหลุดจากกลุ่มไปแล้วจี้มาเข้ากลุ่มได้ก็น่าจะพอแล้ว ไม่ควรจี้แซงพวกผมไป สุดท้ายกรรมการก็ตัดทั้งสองออก .



