ThaiMTB.com

ควรทำอย่างไรบ้างครับ แล้วมีที่ไหนบ้างที่น่าไปขี่ใกล้ๆกรุงเทพ

อยู่กรุงเทพแบบเราๆ หาที่ซ้อมอยาก แนะนำให้ซื้อเทรนเนอร์แบบ จับยาง มาใช้ครับ เพราะสามารถปรับความหนืด และหาแท่นวางมาหนุนตั้งองศาของรถได้ ส่วนวิธีการซ้อมแบบไหน คงต้องให้ผู้เชี่ยวชาญมาตอบ ผมมันพวก งูๆปลาๆ เอาแค่เห็นหลังพรรคพวกได้ก็พอแล้วครับ
ส่วนสถานที่แนะนำถ้าเอาแค่ดันเนินไม่ถึงกับภูเขา ก็เส้นสวนผึง ราชบุรีครับ รถน้อยเส้นทางน่าปั่นมาก จอดรถที่ว่าการอำเภอ แล้วปั่นขึ้นไปน้ำตกเก้าโจน ขากลับแวะแช่น้ำแร่ สุดยอดจริงๆ

จากประสบการณ์ของผมครับ การปั่นขึ้นเขานั้นก็เป็นสิ่งที่นักปั่นทุกคนไม่ค่อยชอบนัก แต่ก็เป็นสิ่งที่ท้าทายนักปั่นอย่างมากเช่นกัน เทคนิคเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ผมใช้อยู่นะครับ

***เราควรเฉลี่ยเนินเขาที่อยู่ข้างหน้าเรา และแบ่งออกเป็น 3 ส่วนเก็บไว้ในใจซะก่อน***
1.เมื่อเรามาด้วยความเร็วจากเส้นทางปกติ เมื่อเห็นเนินเขาอยู่ข้างหน้าก็อย่าไปสนใจมัน มุ่งมั่นปั่นต่อไปด้วยความเร็วเดิมและใช้เกียร์เดิมครับ (อย่ารวนรีบเปลี่ยนเกียร์)

2.จากที่เราเฉลี่ยเนินเขาเมื่อสักครู่ ในส่วนที่หนึ่งใช้คำว่า (ส่ง) หมายถึงเราจะปั่นส่งด้วยความเร็วที่เรามาจากเดิม

3.เมื่อรถเริ่มสัมผัสกับเนินเขา เราจะรู้สึกถึงความหนืด (รอบขาเริ่มจะตก) คือส่วนที่ 2 ก็เริ่มเปลี่ยนจากเกียร์เดิมลงไปใช้เกียร์ต่ำนิดหนึ่ง โดยเริ่มเปลี่ยนจากเฟืองหลังก่อนครับ (สิ่งที่สำคัญที่สุดคือรักษารอบขาให้ได้) ช่วงนี้เราจะปั่นโดยรักษารอบขาให้สม่ำเสมอจนมาถึงช่วงในส่วนที่ 3 คือใกล้ถึงยอดเขา

4.ส่วนที่ 3 ตอนนี้เราจะใช้เกียร์เกือบหมดแล้วทั้งหน้าและหลัง และรถก็ใกล้จะถึงยอดเขาแล้วนะครับ เป็นช่วงสุดท้ายคือ ส่วนที่ 3 มาถึงตอนนี้เราเพิ่มเกียร์ให้หนักนิดหนึ่งแล้วก็ลุกขึ้นโยกเจ้าเสือน้อยของเราส่งให้ถึงยอดเขาเลยนะครับ ถ้าทำได้รับรองว่าถ้วยรางวัลรอคุณอยู่ข้างหน้าแน่นอนครับ

***การฝึกขั้นตอนี้ สิ่งที่สำคัญที่สุดต้องฝึกการหายใจด้วยนะครับ***

ขอบคุณครับลุงแม สำหรับเทคนิคการลุกขึ้นโยกที่ปลายเนิน จะลองเอาไปฝึกดูครับ

ขอบคุณมากนะครับ

ขอบคุณลุงแม เช่นกันครับ ได้แวะเข้ามาอ่าน เทคนิคนี้ผมยังไม่รู้ แล้วจะนำไปปฎิบัติครับ

รบกวนถามลุงแมอีกหน่อยแบบว่ามือใหม่นะครับ
เห็นแนะนำให้เล่นแต่จานหลัง ขอช่วยให้ความกระจ่างกับการใช้จานหน้าในการปั่นขึ้นเขาครับ
ที่บ้านผมเขาสูงมากครับ (ผมอยู่แพร่ครับ)
ถ้าผู้รู้อื่นจะเสริมยินดีรับฟังครับ ขอบคุณจาดหลายเด้อกับเทคนิคใหม่ๆๆๆๆ

ขอบคุณทุก ๆ คนเช่นกันนะครับ

ขอตอบคุณ Wat นะครับ ที่ผมบอกว่าให้เปลี่ยนเฉพาะจานหลังนั้น การปฏิบัติจะเป็นดังนี้ครับ
1.เมื่อเรามาด้วยความเร็วเดิม ๆ เอาเป็นคเร็วปกติจะอยู่ประมาณ 35-38 กม./ชม ที่จานหน้า 3 และจานหลังอาจจะ 8 หรือ 9
2.เมื่อเราเริ่มสัมผัสเนินเขา หากเราเปลี่ยนจานหน้าทันที จากจาน 3 ลงมาเป็นจาน 2 จะทำให้การเปลี่ยนแปลงรอบขามากไป จะทำให้เราสูญเสียเกียร์อีกหลายเกียร์ และสูญเสียความเร็วอย่างรวดเร็วด้วย
3.ผมจึงแนะนำว่าให้เราเริ่มเปลี่ยนจากหลังก่อนเพื่อรักษารอบขา และจะไม่สูญเสียความเร็ว
4.เมื่อเราเปลี่ยนจานหลังมาถึงประมาณ กลาง ๆ หรือประมาณจานที่ 5 หรือ 6 ช่วงนี้โซ่จะเริ่มเอียง และรอบขาเริ่มจะตกไปบ้าง
5.เราเริ่มเปลี่ยนจานหน้าลงมาเป็นจานที่ 2 ในช่วงนี้หากเรายังมีกำลังขาดี เราอาจจะคืนเกียร์โดนเปลี่ยนจานหลังลงไปให้หนักขึ้นได้อีก 1 เกียร์ ทำหใรได้กำไร ในการมีเกียร์สำรองไว้ใช้จนกว่าจะถึงยอดเขา และเราจะใช้เกียร์โดยใช้จานหน้า 2 และเปลี่ยนจานหลังไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะถึงจานที่ 3 หรือ 2 แต่ในช่วงนี้คิดว่าเราใกล้ถึงยอดเขาแล้วนะครับ แต่หากเรายังไม่ถึง เราก็ยังมีเกียร์สำรองให้ใช้อีกประมาณ 4 ถึง 5 เกียร์ โดยที่เรา
6.เปลี่ยนจานหน้าเป็นจาน 1 คราวนี้ขาเริ่มหมุนเบาหวิว เราก็คืนจานหลังลงไปได้อีก 1 หรือ 2 เกียร์ คราวนี้เร็อุ่นใจแล้วเพราะยังมีเกียร์ไว้สำรองใช้อีก ถึง 4 หรือ 5 เกียร์
7.ช่วงสุดท้ายก่อนถึงยอดเขาเราก็ยังสามารถใช้รอบขาได้อย่างมีประสิทธิภาพ
***หากเราเริ่มเปลี่ยนจากหน้าตั้งเริ่มต้นการขึ้นเขา เราจะใช้เกียร์หมดไปซะก่อนที่เราจะไต่ถึงยอดเขา คราวนี้ก็มีเกียร์เดียวที่ต้องนำมาใช้หรือ ลงเข็ญสถานเดียว และอย่ามองข้ามว่าการเข็ญจักรยานขึ้นเขานั้น เราจะสูญเสียพลังงานและกำลังมากกาว่าการขี่โดยควบคุมรอบขาอย่างสม่ำเสมอตลอดเส้นทางนะครับ***

***ประการสำคัญที่ผมอยากจะให้ฝึกฝนมากที่สุดคือ ระบบการหายใจนะครับ หากเราควบคุมระบบการหายใจได้ดี นั้นย่อมหมายความว่าเราจะสามารถพิชิตยอดเขาได้อย่างไม่ยากเย็น และเราจะสนุกกับการปั่นไต่เขามากกว่าขี่ในเส้นทางที่ราบเรียบเป็นหลาย ๆ เท่าครับ***

ลุงแมนี่สุดยอดจริง ๆ ครับ ติดตามอยู่นะครับ

ขอบคุณครับลุงแม

หากได้ปีนเขาเมื่อไหร่จะนำเทคนิคของลุงแมไปใช้นะครับ

ขอบคุณสำหรับความรู้ครับลุงแม
พรุ่งนี้ถ้าฝนไม่ตกคงได้ลองวิชา

สำหรับที่ที่ภูมิประเทศไม่มีภูเขา ไม่มีเทรนเนอร์ ลองใช้วิธีชาวบ้าน อาจไม่ถูตามหลักเสียที่เดียว คือ ลองยืนปั่นเหมือนเรายืนโยกขึ้นเขา โดยใช้จายหน้า 3 (ใบใหญ่) เฟืองหลัง 6-7-8 ลองยืนขี่แบบนี้นานๆเริ่มจากเท่าที่ขาทนได้ แล้วก็เพิ่มระยะเป็นกิโลสองกิโล เพิ่อให้กล้ามเนื้อขาคุ้นเคยกับความล้า และแขนหรือช่วงบนที่ต้องรับน้ำหนัก แต่ระวังนิดนึงถ้าถนนที่ปั่นมีรถมาก เพราะคุณอาจโยกแล้วส่ายไปมา ลองนึกภาพ Lance Dance ของอาร์สตรองที่กำลังลุกยืนโยกขึ้นเขาไปก็ได้ครับ...

สูตรของคุณ ^O^wen เหมือนกับของผมเลยครับ เพียงแต่ผมจะเอา HRM มาใช้ด้วย และโยกขึ้นเขา 12 กม. ที่ระดับ Zone 3 จากนั้นก็นั่งปั่นที่ Zone 2 สลับ Zone 4
ถ้าไม่ได้ขึ้นเขาผมก็ หมอผี Dance เหมือนอีตา Lance

ผมเป็นคนบ้านนอกมีภูเขาอยู่ใกล้ ๆ ห่างจากบ้านประมาณ ๑๕ กม. ผมจะปั่นขึ้นภูเขาที่
ชันมาก ๆ ประเภทแหงนคอตั้งบ่า โดยการปั่นเหมือนการเดินขึ้น ไปเรื่อย ๆ ไม่เร่งความ
เร็ว รักษารอบขาให้คงที่ไว้ โดยปรับเกียร์และจานหน้าให้พอเหมาะกับความชัน เมื่อมี
ทางลงเล็กน้อยหรือชันน้อยลงก็รีบเร่งความเร็วในช่วงนั้น เพื่อเป็นแรงส่งในช่วงขึ้นสูง
ถัดไป เพื่อให้น้ำหนักในการปั่นคงที่ ด้วยวิธีนี้จะทำให้การปั่นขึ้นเขาคล้ายกับการปั่นทาง
ราบ ผมมักจะปั่นไปวัดที่ผมบริจาคที่ดินและกำลังทรัพย์สร้างขึ้น ซึ่งอยู่บนภูเขาใกล้ ๆ
น้ำตก ห่างจากบ้านผมไป ๔๔ กม. เป็นประจำครับผม

ขอขอบคุณอีกคนครับ ผมจะลองนำคำแนะนำไปใช้ เพราะผมก็สงสัยและหาแนวทางอยู่ว่า ปั่นขึ้นภูเขาทำไงกันหนอ แม้จะขึ้นมาหลายครั้งแล้ว แต่ก็ยังจับหลักของตัวเองไม่ได้ซักที