สรุปทริปตะลุยปั่นแดนหลังคาโลก กับ Yak Cycling Club

[โอ๊ตนนท์]

สวัสดีครับ..เพื่อนๆชาว ThaiMTB ทุกๆท่าน..
หลังจากแปะโป้งทริป ไว้นานมากๆ....ว่าจะโพสต์สรุปทริปต่อ แต่ก็ยังยุ่งกับเรื่องหนังสือที่เขียน เพราะต้องช่วย บก ตรวจสอบ เลยยังไม่ค่อยพร้อมที่จะมาตั้งกระทู้เท่าไหร่..
...เวลานี้ หนังสือก็กำลังจะออกแล้ว..ผมก็เตรียมอัพรูปเพื่อจะมาโพสต์รูปสรุปทริปประกอบภาพ กับหนังสือที่ออก แต่อยู่ในช่วงอัพโหลดอยู่ เลยเอากระทู้นี้มาลงแก้ขัด....เรามาดูกันว่า ชาวจักรยานในดินแดนหลังคาโลก เค้าปั่นสไตร์ ต่างกับที่ไทยอย่างไร....ติดตามชมเลยครับ...

[โอ๊ตนนท์]

หลังจากโนบุ เพื่อนชาวจักรยาน สัญชาติเนปาล เชื้อสายทิเบต ได้เอ่ยชวนผมไปร่วมทริปจักรยาน...ต้อนรับนักจักรยานที่มาใหม่ ชาวมาเลเซีย ชื่อมิเชล..... พร้อมกับเป็นการได้ลองรถใหม่ ที่โนบุ ซื้อมายอมอดเอา Mac book มาถอยจักรยาน Trek EX รุ่นใหม่ล่าสุดแทน.....เมื่อได้รับคำชวน ผมก็ไม่ควรพลาด เพราะอยู่แต่ร้านไม่ได้ไปปั่นทริป ที่ไหนเลย..เบื่อๆเหงา ก็เลยยอมทนตื่นเช้าๆ ท่ามอากาศที่แสนหนาว เข้ากระดูก....
......เช้าต่อมา โนบุ ให้ล็อบซ่าง ที่เป็นเพื่อนที่สนิทเหมือนน้องชายของโนบุ ขี่จักรยาน เทรคคันใหม่ของโนบุ มารับผมถึงร้านสปินน์คาเฟ่ผม..เพื่อเดินทางไป จุดนัดพบ ที่ร้าน Trek ที่เปิดใหม่..และคิดว่าเป็นร้านที่ทันสมัย ดีที่สุดในลาซา ก็ว่าได้....

จุดนัดพบ หน้าร้านเทรค เพิ่งเปิดใหม่ ในยามเช้าของผม(สายของคนอื่นจะสิบโมงแล้ว.. )



ล็อบซ่าง..อวดจักรยานคันใหม่ หลังจาก จักรยาน GT คันเก่า ดรอปเอ๊าท์หัก หาเปลี่ยนไม่ได้..ไปเชิงตูกลับมาได้รถไทล์ มาเฉย...เริ่มเอามาปั่นโชว์...



อึ๊บ...บ .. สงสารรถจัง... ลดน้ำหนักตัวหน่อยก็ดีนะ (หลังจากคันนี้อยู่ทนเท้าล็อบซ่างได้ไม่ถึงสามเดือน..เชนเสตย์หลังก็มีอันเป็นไป หัก เป๊าะๆๆ



ตกลงยกรถขึ้นไหมเนี่ยะ..เหนื่อยยัง..ให้ผมเล่นมั่ง...




อะไร... ว่าใครตัวหนัก..นี่แหนะ ยกให้ดู..ท่าหมูอวกาศ...



สงสารรถ..ดูยางหลังสิ..

[โอ๊ตนนท์]

ช่วงเวลา รอคนอื่นมา ก็ดู ล็อบซ่างโชว์ออฟไป..จริงๆก็ผลัดกันเล่นกับผม เพราะผมไม่เคยขี่รถไทล์แท้...แต่ขี่ไปขี่มามันเหวอ มันเบากว่ารถที่ผมเล่น คือเจ้ารถถัง มองกูสผม สุดท้าย ผมเลย ไปเอารถผมเล่นเอง เล่นสนุกกว่า..





ดูล็อบซ่าง โชว์ต่อ..[/color]



คนที่ไม่เคยเห็นรถแบบนี้และไม่เคยขี่..ก็ชักเริ่มสงสัย ทำไมมันกระโดดได้ แถมไม่มีเบาะฟ๊ะ..เบาเปล่าเนี่ยะ.เอ๊ะเบากว่าเสือภูเขาอีก..สมเป็นหมูอวกาศ..ขี่อะพอลโล่ ซะด้วย..




ล็อบซ่างยังคงเล่นไปเรื่อยๆ...ขอบอกว่าหน้าร้านจักรยานเทรค หนาวมากๆ..ดูเทอร์โมมิเตอร์ติดจักรยานผม มันบอกว่า ศูนย์องศาแล้ว..เลยเราต้องออกไปปั่นนั่งรอกลางแดด ในบางช่วง..



เล่มทยอย กันมาแล้ว..อ้าวคนเดินผ่าน..ทำไมพวกๆยังไม่มา ซักกะที..หนาววุ๊ย..

[โอ๊ตนนท์]

กว่าจะมากันครบ..ก็เล่นผมน้ำมูกไหลย้อยไปเลย..หนาวๆๆๆๆ



มากันครบซักทีเย้....




มิเชล ชาวมาเลเซีย กับเสปเชี่ยนไลท์ คู่ใจ ค่าตัวสามหมื่นกว่าหยวน หรือ แสนกว่าๆ..บาท ไม่ต้องตกใจ ดันมาซื้อที่จีน ของนำเข้ามันแพงกว่าไทย..




ออกเดินทางปั่นกันสักที...โดนแดดแล้วชื่นใจ..สำหรับผมอยู่ทิเบต จะเป็นนักปั่นพลังงานแสงอาทิตย์ โดนแดดแล้วกระดี๊กระด๊า..... ล็อบซ่าง จักรยานจีที พังไปแล้ว แต่โนบุ ให้ยืมไจแอนท์ คันเก่าขี่แทน..ปั่นคู่กับ มิเชล..




ตามมากันแล้ว...



นักปั่นชาวจีนคนนี้ไม่ค่อยคุ้นหน้า.... ช่วงนี้..ประชากรชาวจักรยานในเมืองลาซา มีเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ..เยอะกว่าสมัยที่ผมมาใหม่ๆเป็นเท่าตัว..ผมเลยไม่รู้จักทั้งหมดว่าใครบ้าง..

[โอ๊ตนนท์]

สองพี่น้องเพื่อนสนิท.. ล็อบซ่าง กับ โนบุ ตามปิดท้ายแล้ว..



แบร่.....



ปั่นตามเกาะกลุ่มต่อ...จริงๆแผนของโนบุ และหลายๆคนอยากปั่นต้อนรับนักปั่นชาวมาเลเซียความจริงแล้วนั้นคือกลอุบาย อยากวัดฝึเท้าตอนขึ้นเขาซะหน่อย..อยากรู้ว่ารถแพงๆ จะปั่นเร็วแค่ไหน..



ผมปั้่นตามเก็บภาพเลยอยู่หลังมั่งหน้ามั่ง..ขออภัยไม่ได้โกนหนวดให้เรียบร้อยครับ..




ปั่นผ่านถนนตัดใหม่...โล่งๆ รถไม่ค่อยมี..

[โอ๊ตนนท์]

โนบุ กระซิบบอกผมว่า..โอ๊ต เต็มที่เลยไม่ต้องยั้ง..อยากรู้ว่าชาวมาเลย์ เจ๋งแค่ไหน..



เขาข้างหน้าแหล่ะที่เราจะไปลุยกัน.... บนกำแพงจะเห็นสีขาวๆบนเขานั่นคือวัดเจอปาซื่อ..วัดนั้นแหล่ะที่เราจะไปปั่นกัน..



มารวมกลุ่มกัน ตีนเขาทางเข้าวัด..



มายืมเครื่องมือผม ตั้งเบาะใหม่..เดี๋ยวปั่นไม่มันส์..




มิเชล เริ่มรู้สึกร้อนๆ...เหมือนโดนรับน้องไงไม่รู้..

[โอ๊ตนนท์]

เดอะแก๊งค์ Yak Cycling Club หรือกลุ่มจามรี... กำลังรอโนบุ ติดต่อรถ บรรทุกจักรยานขึ้นไปบนเขา..อ้าว..วไม่ปั่นขึ้นกันเหรอ???


กางแขนมาเชียว...สรุปคือ รถบรรทุกจักรยานได้ไม่หมด..ใครคิดว่าตัวเองไม่ไหว..ยกขึ้นรถ คนคิดว่าไหวปั่นเอา...มิเชลรีบยกขึ้นรถทันใดเหลือแต่ เสือไม่กี่คน ที่ยังต้องปั่นขึ้น รวมทั้งผม..



ชาวทิเบตคนนี้ ร่วมทริปแทบทุกทริป แต่ผมจำชื่อไม่ได้..ขาระดับปานกลาง..แต่ยอมปั่นขึ้นเขาไม่พึ่งรถ..


พวกขึ้นรถมาก่อน...ก็มานั่งจ้อคุยกัน รอพวกๆ ที่ปั่นขึ้นตามมาถึง...



มิเชล..ยกนิ้ว..ฮ่าๆๆเป็นไงเก่งไหมขึ้นมาก่อนยังไม่เหนื่อยเลย..(ก็นั่งรถขึ้นมาหนิ )

[โอ๊ตนนท์]

ถ่ายรูปหมู่ก่อนปั่นดิ่งเขากันหน่อย...




มีนักปั่นหน้าใหม่ในลาซาหลายคน..มาร่วมปั่นด้วย..โอ๊ะมีคนใช้จามิส ตะกูล Darka เหมือนผมด้วย..เวลานี้คิดถึงเจ้าจามิส Darka XC pro ที่ไทยขึ้นมาแล้วสิ..



โนบุ กำลังนั่งซดน้ำย้อมใจ ก่อนดิ่งลงเขา..



นี่ก็กำลังนั่งทำสมาธิ..ก่อนลงดิ่งเขา..



โนบุ และเพื่อนๆ นั่งล้อม มิเชล คงจะถามว่า..ก่อนมานี่..ลาคนทางบ้านยัง.

[โอ๊ตนนท์]

เตรียมจัดขบวนปั่นดิ่งเขา... ปั่นลงเขา ที่นี่ใช้ฮาร์ดเทลซะส่วนใหญ่..



เล่มจากลงบันไดกันก่อน.. ผมประเดิมให้ดูเป็นคนแรก..หลายๆคนไม่ยอมน้อยหน้า ก็จะพยายามลงมั่ง..กล้าๆกลัว..สุดท้ายผมขึ้นมาสอนเทคนิค แล้วขึ้นมาเก็บภาพ...สอนแป๊ปเดียว ลงได้หมดเกือบทุกคน ยกเว้น..โนบุ..ยังไม่ค่อยมั่นใจ..



หลังจากทยอย ลงกันไปเรื่อย..เพื่อนทิเบต จักรยานไจแอนท์สีฟ้า รถก็มีปัญหาจนได้..เป็นอะไรสักอย่างที่ล้อหลัง..



เอ๊ะ..เดี๋ยว..นายคนนี้ปั่นลงไม่สวมหมวกกันน็อกรึ??




โนบุ กำลัง ลังเล จะลงดีไหมหว่า..

[โอ๊ตนนท์]

สุดท้าย โนบุ ก็ใช้วิชา ขั้นสุดยอด..ท่าหยอดเข็นลง..


หันมาเก๊ก ก่อนเผื่อมีใคร ได้คลุกฝุ่น หมดหล่อแล้วจะถ่ายไม่เท่..




ระหว่างถ่ายๆอยู่ เพื่อนทิเบต ก็เรียกผมให้ไปช่วยดูเพื่อนทิเบตอีกคนหน่อย ล้อหลังเป็นอะไรไม่รู้...ผมก็นึกว่าซ่อมเสร็จแล้วเห็นรุ่มช่วยกันซ่อม..ปรากฎว่า..ล้อหลังมันหลุดเพราะว่าตอนลงบันได ล็อกควิกรีเลส ไม่แน่น แถมเป็นรถล้อดิส ถ้าปิดไม่แน่นโอกาสหลุดจะมีง่ายขึ้น..ผมจัดการหงายท้องแล้วก็ปรับเกียร์ลงเฟืองเล็กและยัดใส่ให้ใหม่เป็นอันเสร็จ...



มิเชล ขอรูปเท่ๆ สักรูป...เท่ทั้งรถทั้งคนเลยวุ๊ย... เมื่อกี้ซ่อมจักรยานให้เพื่อนทิเบต ก็มีเพื่อนคนจีนเดินมาดุ่ยดึ้งล้อที่ผมใส่ให้แล้วออก..คงคิดว่าซ่อมไม่เสร็จ รอนานไปมั๊ง..เพื่อนคนอื่นหัวเราะบอกว่า ผมซ่อมให้เรียบร้อยแล้วถอดล้อทำไมอีกหล่ะ..



ทุกคนเช็คความพร้อมของรถ ทั้งเบรค และ ตัวล็อกควิ๊กรีเลสของล้อ.. หลังจากผมเตือน..หลังซ่อมรถให้เพื่อนทิเบตคันเมื่อกี้เสร็จ..

[โอ๊ตนนท์]

เพื่อนทิเบตที่รถเสียเมื่อกี้..คงโล่งใจ นึกว่ารถจะเสียอดปั่นมันส์ๆซะแล้ว..



เคลียร์เส้นทางแล้ว..ไปกันยังล่ะฮะ....




หลังจากนั้นก็จัดขบวนเรียงตามลำดับ คนเร็วไปก่อน..จะได้ไม่ไปขวางทางคนอื่น..โดยให้ล็อบซ่างนำเพราะว่าเจ้าถิ่น ปั่นลงประจำ จำไลน์ได้...ส่วนผม ลงเป็นคนที่สอง เพราะชอบลงเร็วๆ....แบบปั่นจี้ตูดล็อบซ่างตลอดทาง...เกือบล้มก็มี..แต่รอด..




ลักษณะที่ดิ่งกันลงมา ขออภัยที่ไม่สามารถหยุดถ่ายรูปได้ เพราะปั่นลงกันมาเร็วๆทั้งนั้น อันตราย..ทางช่วงต้นๆในป่าบ่นโน่น เป็นทางลำธารแห้ง..มีแต่ก้อนหินใหญ่ๆต้องคอยปั่นหลบให้ดีไม่งั้นตีนผีโดนหินจูบแน่ๆ..ไม่ก็ได้ตีลังกากันหล่นหลังคาโลก...พอลงมาข้างล่างหน่อยก็จะเป็นทรายนิดๆ พร้อมหินก้อน ที่เห็นในภาพหน่อย..

[โอ๊ตนนท์]

หลังจากดิ่งกันมาแล้ว ก็จะมาหยุดรอเพื่อนๆคนอื่นที่นี่ก่อนดิ่งต่อเข้าในเขตหมู่บ้าน..





ในกลุ่ม เท่าที่ผมเคยปั่นกับพวกเค้ามา..คนนี้ขาแรงที่สุด...ผมเจอเค้าตั้งแต่ยังไม่มี กลุ่มย๊าคไซคิ่งคลับเลย....ตั้งแต่สมัยผมเปิดร้านใหม่ๆ....



ทยอยกันมาเรื่อยๆแล้ว..

[โอ๊ตนนท์]

ยังคงต้องรอให้ครบ...แต่ละคนมากันเบรคฝุ่นตลบ..


ซูมเข้าไปใกล้ ดูขนาดวัด กับจุดแดง..นั่นน่าจะเป็นโนบุ.. วัดเจอปาซื่อ เป็นวัดที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่ง..ถ้าเพื่อนๆเคยเห็นภาพทิเบต ที่มีเอาภาพทังค่า (ภาพวาดลายทิเบต)ลายพระขนาดใหญ่มาแผ่บนภูเขา เพื่อรับแสงอาทิตย์ในวัน เทศกาล ช็อตตั่นเฟสติวอล ก็วัดนี้แหล่ะครับ..



มิเชล คงลุ้น ว่ามีใครจะเป็นอะไรไหม?เพราะเห็นมาช้าผิดปกติ.



โนบุ มาแว้วววว....ว



รถใหม่ คงยังไม่กล้าลงแรง...




เอี๊ยด...ด...ครื๊ดดดดด....หยุดๆๆๆๆ



หยุดสิ จ้ะ..

[โอ๊ตนนท์]

เพื่อนทิเบต คนเดิม ขอยื่มเครื่องมือปรับแต่งรถใหม่..บอกว่าปั่นไม่มันส์ขอแต่งให้ปั่นมันส์ๆหน่อย..




เส้นทางผ่าหมู่บ้าน..ปั่นกันเร็วมากๆ..ผมดักถ่ายรูปได้แค่รูปเดียว..มองไปข้างหลังจะเห็นเสาไฟฟ้า..นอนพาดขวางถนน..ปั่นเลี้ยวมาจะเอ๊ะ..ตะโกนบอกหยุดกันตัวโก่ง...ช่างไฟฟ้ากำลังจะตั้งเสา...แล้วเราปั่นมาเกือบสี่สิบ..เบรคกันแทบไม่ทัน.. ส่วนมิเชล..กำลังมันส์ เจอเนิน รีบดิ่งไปหา ขอโดดหน่อย..



จบการปั่นหนึ่งรอบ..ก็มารวมตัว พักกันตีนเขาอีก...บ้างก็อัดมะเร็งเขาปอด บ้างก็จิบชา.. บางก็นั่งเช็ครถตัวเองรอเวลาขึ้นเขาอีกรอบ..



มิเชล มองรถตัวเอง..ว่ามีอะไรบุบสลายไหม สีถลอกไหม...


สองเกลอ..โนบุ และล็อบซ่างคาบบุหรี่ แล้วทำเป็นใส่หมวกกลับด่านให้ผมถ่ายรูป..และฝากบอกผมมาบอกเพื่อนๆThaiMTBว่า คนทิเบต เค้าใส่หมวกจักรยานกันแบบนี้..

[โอ๊ตนนท์]

รอบนี้ได้ขึ้นรถกันหมด...เพราะรถรับจ้างคันใหญ่มาพอดี..และชาวจักรยานบางส่วนขอตัวกลับก่อน...สงสัยเจอปั่นรอบเดียว..ชักไม่แน่ใจตัวเอง..ว่ารอบหน้าจะเป็นไง



เที่ยวนี้ ขี้นแบบสบายหน่อย..ไม่ต้องปั่นขึ้น..



ไทยกะมาเลย์ เพื่อนบ้านกันเนอะ... เพื่อนกันแม้ที่หลังคาโลก.. ส่วนคนมีหนวดนั่น ชื่อดาว่า.. เป็นตำรวจ... ฝีมือการปั่นดุเหมือนกัน..เคยปั่นลงเขาชนต้นไม้ หักเลย.. ต้นไม้นะครับหักย้ำว่าต้นไม้



มองไปข้างหลัง เส้นทางที่ขึ้นมา....เสียดายมากๆที่ ณ ปัจจุบัน..เขาทำประตูขนาดใหญ่ปิดไม่ให้คนนอกขึ้นแล้ว.. ที่ปั่นจักรยานแบบนี้ ก็หายไปอีกที่นึง..เสียดายมากๆ.. ประตูกำแพงใหญ่อยู่แถวๆ ตึกสีแดงสร้างใหม่นั่นแหล่ะครับ..



งวดนี้.. ดาวา สแหยะยิ้ม..ลงเขาครั้งนี้กะจะล้มต้นไม้อีกสักกี่ต้นดีน๊อ??