ขออนุญาต ใช้บอร์ดนี้ แจ้งการจากไปของนักแข่งคนหนึ่ง
โพสต์: 23 ก.ย. 2010, 00:42
วันนี้ตอนสาย ๆ ได้มีอุบัติเหตุจักรยานชนท้ายรถสิบล้อที่จอดอยู่ และได้เสียชีวิตทันทีในที่เกิดเหตุ การจากไปของนักกีฬาผู้นี้ สร้างความหวังที่เขาหมายมุ่ง เพื่อตัวเองและการร้องขอจากผุ้ที่เขานับถือ จ่าเอกยุทธพงษ์ ศรีจันทร์ ผู้จากเราไปเสียแล้ว
ผมจึงขอไว้อาลัยให้กับน้องยุทธ ซึ่งถือว่าเป็นน้องคนหนึ่งที่ผมรัก ...และความเป็นกันเองอยู่กันอย่างพี่น้อง และนับถือผมเป็นเสมือนพี่ชายคนหนึ่ง ซึ่งวันนี้เวลานี้ไม่มีเขาแล้ว..
ขออนุญาตเล่าประวัติและเหตุการณ์ที่ผมพอจะสรุปได้ ดังนี้....
จ่าเอกยุทธพงษ์ ศรีจันทร์ เป็นชาวปราจีนบุรี มีครอบครัวแล้วกับน้องอ้วน ไม่มีบุตรด้วยกัน น้องยุทธ ได้รับราชการหลังเรียนจบนักเรียนจ่า สังกัดกองเรือยุทธการ สัตหีบ และอยู่ในความดูแลของ นาวาตรีพงษ์อมร ชอนกระโทก...น้องยุทธเป็นคนร่าเริง สนุกสนาน หลังจากที่เราได้ร่วมงานกันเป็นเวลาถึง 4 ปีที่ผ่านมา...ในรายการกีฬาแห่งชาติทุกครั้ง ..ครั้งสุดท้ายเราร่วมงานกันที่จังหวัดตรัง ครั้งนั้นทำให้ความสำเร็จของน้องยุทธไม่สมหวัง หลังจากกลับมา ..ก็ขอเข้าทำงานประจำเรือทันที และหลังจากคุย น้องยุทธคิดว่าจะรับใช้ชาติในชีวิตราชการทหารเลยทีเดียว แต่ก็ยังหวลเข้ามาขี่ทุกครั้งหลังจากที่ว่าง....
กีฬาแห่งชาติครั้งที่ 39 ชลบุรีเกมส์ที่จะถึงนี้...กลิ่นอาจของจักรยานและรับใช้จังหวัดชลบุรีมาโดยตลอด และในครั้งนี้ถึงกับเป็นเจ้าภาพ น้องยุทธขอกลับเข้ามาอีกครั้ง และหวังอย่างยิ่งว่าจะครองเหรียญในระยะเวลาอันใกล้นี้ กับความมุ่งมั่นอย่างแท้จริง.....
เมื่อประมาณ 10 วันก่อน..ผมเองมีโอกาสเข้าร่วมทดสอบพละกำลังกับทีม ซึ่งหลายคนล้วนมาจากกองเรือยุทธการทั้งนั้น ...วันนั้นทุกคนทำได้ดีระดับหนึ่ง แต่น้องยุทธเพิ่งกลับมาและมาขี่ร่วมกับผมในกลุ่มสุดท้ายด้วยกัน...น้องยุทะมีความรู้สึกไม่ดีต่อตัวเองที่ขี่ตกโดยไม่สามารถติดกลุ่มน้อง ๆ ได้ ซึ่งผมเองยังให้กำลังใจเสมอกับความมุ่งมั่นของน้องยุทธ ....ที่ดูท่าทีเอาจริงในครั้งนี้
หลังจากกลับมา...ในใจน้องยุทธยังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง ไม่เกิน 2 วัน น้องยุทธได้ลาขออนุญาตกลับบ้านเพื่อไปซ๊อมเป็นการส่วนตัว และจะกลับมาอีกครั้งในวันที่ 28 ที่จะถึงนี้ ผมนึกไม่ถึงว่า เขาจะไปโดยไม่กลับมา....
หลังจากกลับไปบ้านคุณพ่อคุณแม่ของน้องยุทธ..เล่าว่าเขาซ๊อมจักรยานทุกวันวันละ 2 ครั้ง ในตอนเช้าและตอนเย็น และก็เป็นวิธีที่ถูกบังคับตนเองเสียด้วย....วิธีซ๊อมคือ ตอนเช้าจะขับรถไปกับน้องอ้วนคนรัก และเอาจักรยานไปด้วย เมื่อส่งน้องอ้วนที่ทำงานธนาคารที่กบินทร์บุรีแล้ว..น้องยุทธจะเอาจักรยานลง และขี่กลับบ้าน ซึ่งประมาณได้ว่าเกือบ 100 กิโล....และในตอนเย็นก็จะขี่จักรยานกลับไปรับน้องอ้วนคนที่เขารัก และเอาจักรยานขึ้นขับรถกลับบ้านด้วยกัน..ซึ่งฟังดูแล้วน่าอิจฉาเป็นที่สุด เขาทำอย่างนี้ทุกวันตั้งแต่วันที่เขาลาไป.....
วันนี้ก็เช่นกัน...เขาทำเช่นนี้ แต่วันนี้ไม่เหมือนทุกวัน...เขาขี่กลับมา...ไม่มีใครเห็นเหตุการณ์...ไม่มีใครทราบรายละเอียดที่ชัดเจน....ทราบเพียงแต่ว่า จักรยานชนท้ายรถ 10 ล้อที่จอดไว้ริมทาง ...เขาไม่มีโอกาสไปถึงโรงพยาบาล..เขาเสียชีวิตในที่นั้นเลย...ข้อสันนิษฐานของผมเองคาดว่าคงจะคอหัก ..เพราะดูจากหมวกแล้ว ท่าทางการขี่ของน้องยุทธ คงจะหมอบและอัดมาเต็มที่ พอเงยหน้ามาก็เจอแล้วไม่มีโอกาสเลย ..อาจเป็นเพราะความประมาท มองว่ารถ10ล้อยังวิ่งอยู่หรือเปล่า หรือว่ารู้ว่าจอด แต่ไม่คิดว่าจะถึงเร็วขนาดนั้น..ผมเองก็เดาไปต่าง ๆ นานา ...
แต่เอาเถอะ...น้องยุทธ ความตั้งใจของน้องยุทธในครั้งนี้ กับการขอร้องให้เต็มที่กับครั้งนี้ ชลบุรีเกมส์..........ขอให้น้องยุทธ จงหลับให้สบาย พี่คนนี้จะทำให้เต็มที่และจะดูแลน้อง ๆ ต่อไป...
................จ่าเอกยุทธพงษ์ ศรีจันทร์..........ยังอยู่ในใจพี่คนนี้เสมอ...
ผมจึงขอไว้อาลัยให้กับน้องยุทธ ซึ่งถือว่าเป็นน้องคนหนึ่งที่ผมรัก ...และความเป็นกันเองอยู่กันอย่างพี่น้อง และนับถือผมเป็นเสมือนพี่ชายคนหนึ่ง ซึ่งวันนี้เวลานี้ไม่มีเขาแล้ว..
ขออนุญาตเล่าประวัติและเหตุการณ์ที่ผมพอจะสรุปได้ ดังนี้....
จ่าเอกยุทธพงษ์ ศรีจันทร์ เป็นชาวปราจีนบุรี มีครอบครัวแล้วกับน้องอ้วน ไม่มีบุตรด้วยกัน น้องยุทธ ได้รับราชการหลังเรียนจบนักเรียนจ่า สังกัดกองเรือยุทธการ สัตหีบ และอยู่ในความดูแลของ นาวาตรีพงษ์อมร ชอนกระโทก...น้องยุทธเป็นคนร่าเริง สนุกสนาน หลังจากที่เราได้ร่วมงานกันเป็นเวลาถึง 4 ปีที่ผ่านมา...ในรายการกีฬาแห่งชาติทุกครั้ง ..ครั้งสุดท้ายเราร่วมงานกันที่จังหวัดตรัง ครั้งนั้นทำให้ความสำเร็จของน้องยุทธไม่สมหวัง หลังจากกลับมา ..ก็ขอเข้าทำงานประจำเรือทันที และหลังจากคุย น้องยุทธคิดว่าจะรับใช้ชาติในชีวิตราชการทหารเลยทีเดียว แต่ก็ยังหวลเข้ามาขี่ทุกครั้งหลังจากที่ว่าง....
กีฬาแห่งชาติครั้งที่ 39 ชลบุรีเกมส์ที่จะถึงนี้...กลิ่นอาจของจักรยานและรับใช้จังหวัดชลบุรีมาโดยตลอด และในครั้งนี้ถึงกับเป็นเจ้าภาพ น้องยุทธขอกลับเข้ามาอีกครั้ง และหวังอย่างยิ่งว่าจะครองเหรียญในระยะเวลาอันใกล้นี้ กับความมุ่งมั่นอย่างแท้จริง.....
เมื่อประมาณ 10 วันก่อน..ผมเองมีโอกาสเข้าร่วมทดสอบพละกำลังกับทีม ซึ่งหลายคนล้วนมาจากกองเรือยุทธการทั้งนั้น ...วันนั้นทุกคนทำได้ดีระดับหนึ่ง แต่น้องยุทธเพิ่งกลับมาและมาขี่ร่วมกับผมในกลุ่มสุดท้ายด้วยกัน...น้องยุทะมีความรู้สึกไม่ดีต่อตัวเองที่ขี่ตกโดยไม่สามารถติดกลุ่มน้อง ๆ ได้ ซึ่งผมเองยังให้กำลังใจเสมอกับความมุ่งมั่นของน้องยุทธ ....ที่ดูท่าทีเอาจริงในครั้งนี้
หลังจากกลับมา...ในใจน้องยุทธยังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง ไม่เกิน 2 วัน น้องยุทธได้ลาขออนุญาตกลับบ้านเพื่อไปซ๊อมเป็นการส่วนตัว และจะกลับมาอีกครั้งในวันที่ 28 ที่จะถึงนี้ ผมนึกไม่ถึงว่า เขาจะไปโดยไม่กลับมา....
หลังจากกลับไปบ้านคุณพ่อคุณแม่ของน้องยุทธ..เล่าว่าเขาซ๊อมจักรยานทุกวันวันละ 2 ครั้ง ในตอนเช้าและตอนเย็น และก็เป็นวิธีที่ถูกบังคับตนเองเสียด้วย....วิธีซ๊อมคือ ตอนเช้าจะขับรถไปกับน้องอ้วนคนรัก และเอาจักรยานไปด้วย เมื่อส่งน้องอ้วนที่ทำงานธนาคารที่กบินทร์บุรีแล้ว..น้องยุทธจะเอาจักรยานลง และขี่กลับบ้าน ซึ่งประมาณได้ว่าเกือบ 100 กิโล....และในตอนเย็นก็จะขี่จักรยานกลับไปรับน้องอ้วนคนที่เขารัก และเอาจักรยานขึ้นขับรถกลับบ้านด้วยกัน..ซึ่งฟังดูแล้วน่าอิจฉาเป็นที่สุด เขาทำอย่างนี้ทุกวันตั้งแต่วันที่เขาลาไป.....
วันนี้ก็เช่นกัน...เขาทำเช่นนี้ แต่วันนี้ไม่เหมือนทุกวัน...เขาขี่กลับมา...ไม่มีใครเห็นเหตุการณ์...ไม่มีใครทราบรายละเอียดที่ชัดเจน....ทราบเพียงแต่ว่า จักรยานชนท้ายรถ 10 ล้อที่จอดไว้ริมทาง ...เขาไม่มีโอกาสไปถึงโรงพยาบาล..เขาเสียชีวิตในที่นั้นเลย...ข้อสันนิษฐานของผมเองคาดว่าคงจะคอหัก ..เพราะดูจากหมวกแล้ว ท่าทางการขี่ของน้องยุทธ คงจะหมอบและอัดมาเต็มที่ พอเงยหน้ามาก็เจอแล้วไม่มีโอกาสเลย ..อาจเป็นเพราะความประมาท มองว่ารถ10ล้อยังวิ่งอยู่หรือเปล่า หรือว่ารู้ว่าจอด แต่ไม่คิดว่าจะถึงเร็วขนาดนั้น..ผมเองก็เดาไปต่าง ๆ นานา ...
แต่เอาเถอะ...น้องยุทธ ความตั้งใจของน้องยุทธในครั้งนี้ กับการขอร้องให้เต็มที่กับครั้งนี้ ชลบุรีเกมส์..........ขอให้น้องยุทธ จงหลับให้สบาย พี่คนนี้จะทำให้เต็มที่และจะดูแลน้อง ๆ ต่อไป...
................จ่าเอกยุทธพงษ์ ศรีจันทร์..........ยังอยู่ในใจพี่คนนี้เสมอ...