ThaiMTB.com

ผมอยู่สมุทรปราการ ชอบปั่นแบบท่องเที่ยวสไตล์ลอยชายสบายน่อง หิวก็หยุดกิน เหนื่อยก็หยุดพัก ตรงไหนชอบก็หยุดนานหน่อย การปั่นแบบนี้เหมือนออกไปผจญภัยตามท้องถนนนอกบ้าน ต้องผจญกับภัยหลายอย่างอาทิเช่น
ภัยจากรถบัสรับคนงาน ภัยจากรถสองแถว,แท๊กซี่ปาดหน้าเข้ารับผู้โดยสาร ภัยจากมอเตอร์ไซค์ย้อนศร ภัยจากตะปู ลูกแม๊ก เศษแก้ว ขวดเครื่องดื่มชูกำลัง กะลามะพร้าว ทราย ภัยจากรอยต่อถนนทรุดตัวต่างระดับ ภัยจากฝาท่อระบายน้ำที่เป็นเหล็กซี่ๆ
นี่เป็นตัวอย่างแบบแรกๆที่นักปั่นทุกคนต้องระวัง แต่เรื่องภัยที่จะกล่าวถึงในที่นี้คือภัยที่เกิดจาก หมาหรือสุนัขภัย! ปฏิเสธไม่ได้เลยว่านักปั่นจักรยานไม่เคยโดนหมาไล่ โดนแทบทุกคนโดยเฉพาะพวกปั่นท่องเที่ยวเพราะพวกนี้ขี่จักรยานซอกแซกไปตาม ตรอก ซอก ซอย ทางลัด สะพานปูนทางเท้าข้างคลอง ฯลฯ บางคนโดนกัด บางคนรถล้มบาดเจ็บ บางคนบาดเจ็บเล็กน้อยแต่รถพังเยอะ ต่างๆเหล่านี้ล้วนเป็นประสพการสำคัญที่หลายท่านประสบมา
จึงขอความกรุณาจากท่านที่มีประสพการเกี่ยวกับ หมาหรือสุนัขภัย กับการผจญสุนัขภัย การป้องกันสุนัขภัย ได้กรุณาเล่าเรื่องราวให้พวกเราชาวนักปั่นทั้งหลายได้เรียนรู้จากประสพการของท่าน เพื่อไว้ป้องกันสุนัขภัยด้วยเถิดจะเป็นพระคุณอย่างยิ่ง
ขอขอบพระคุณล่วงหน้า

อย่าหนี อย่ากลัว มีสติ ปลดคลีต ลงรถ เอารถบังตัวคนกับหมา จ้องตา ค่อยๆถอย ถ้าไม่ไปเอาน้ำฉีดครับ หรือเตรียม ขนมหมาไว้ถ้าต้องปั้นประจำ ให้ทุกวัน อีกหน่อยมันจะปกป้องคุณ

วิธีนี้เลยครับคิดเองทำเองมาแล้วครับ
ขั้นตอนที
1 เห็นสุนัขค้างหน้าเหมือนจะกัดเราก็ให้เอาขาข้าที่ปั่นอยู่ออกไปทางตรงกันข้ามกับสุนัข
2ท่ามันจะกัดเราให้เอาขาทั้งสองข้างลงพื้นไปทิศทางตรงกันข้ามกับสุนุข[ขณะนั้นสนุนัขบางตัวอาจหรือหรือบางตัวยังตามอยู่]
3ให้ยกล้อหน้าหรือยกรถหันไปทิศทางสุนัขพร้อมจ่องไปที่มันคราวนี้มันก็จะถอยไป
4ขนาดที่เราปั่นออกจากบริเวณที่สุนัขอยู่นั้นห้ามหันหลังโดยเราไม่เห็นตัวสุนัขเป็นอันขาดเพราะมันจะวิ่งเข้าใส่
หมายเหตุขณะทำอย่าตกใจหรือกลังเพราะอาจเกิดอันตรายได้

ลองทำกันดูนะครับผมทำทุกวันกับน้องเพราะทางที่ปั่นจะมีสุนัขชอบไล่กัดเลยทำทุกวันแล้วพอทำซํ้าๆมันก็เลิกยุ่งเลย

เรื่องหมา หมา ข้อที่สำคัญสุดที่ควรปฎิบัติ คืออย่ากลัว..ต้องทำใจให้เป็นเสือ..
ขี่เสือแล้วต้องทำใจให้เป็นเสือด้วย...

นิสัยสุนัขหมา เป็นสัตว์สังคม..ดูเหมือนจะเก่งเวลารวมฝูง..หวงถิ่นที่อยู่..
นิสัยดั้งเดิมเป็นสัตว์นักล่า เมื่อมีอะไรเคลื่อนไหวผ่านมาจะวิ่งไล่.........
นิสัยอีกอันหนึ่งที่ไม่ชอบซะจริงๆ คือ ผสมพันธ์ุไม่เว้น พี่-น้อง สมัยโบราณ ผสมเดือนสิบสอง
เดี๋ยวนี้ไม่เลือกแล้ว...

จุดอ่อนที่สุดของสุนัขอยู่ที่จมูก..ถ้าตีโดน แม้เบาๆ มันจะเจ็บหันหลังหางจุกตูด..แสดงอาการกลัว

ข้อสังเกตุ..สุนัขแสดงอาการหูตั้งหางตั้ง แยกเขี้ยวคำรามเบาๆ แสดงว่ามันเอาแน่..อย่าหันหลังเด็ดขาด ให้หันหน้าสู้ก้มลงทำท่าหยิบของบนพื้นตั้งท่าปา ถ้ามีก้อนหินปาโดน มันจะหันหลังวิ่งหนีหางจุก...แม้ไม่มีอะไรในมือ แต่ทำท่าปามันก็หนีแล้ว

ถ้าเส้นทางไหนผ่านประจำ..หรือขาจรคิดผ่านในเส้นทางที่อาจเป็นถิ่น เจ้าสี่ขาให้พกก้อนหินเตรียมไว้ สักสองสามก้อน
ก้อนใหญ่ยิ่งดี เผื่อว่าถ้าปาไม่โดน แต่อาศัยเสียงก้อนหินกระทบพื้นมันก็จะตกใจ..วิ่งหนี

ขอให้โดนแม่นๆ สักครั้งเดียวมันจะจำ และเข็ดไปเลย
สำหรับท่านที่ผ่านประจำ คราวหลังถ้าผ่านมาอีก แค่ยกมือเปล่า เปล่า ทำท่าปาขู่ มันก็ เผ่นเน่บ...

เอาน้ำในขวดน้ำที่เรากินนั่นแหละบีบใส่มัน จังหวะที่มันวิ่งไล่เรา เอาระยะใกล้ๆนะบีบใส่หน้ามันเลย หมามันจะตกใจและหยุดไล่ไปเอง ผมทำประจำจนมันไม่อยากไล่แล้ว

ตัวต่อตัว เจ็บทั้งคู่
เมื่อห้าปีก่อน ผมปั่นออกกำลังทุกเช้า เช้าวันที่เกิดเรื่องผมจะปั่นขึ้นสะพานผมอยู่ห่างจากตีนสะพานประมาณ 150 เมตร ที่ก่อนถึงตีนสะพานเล็กน้อยมีบ้านอยู่ทางซ้ายมือ มีคุณยายตั้งโต๊ะรอใสบาตร มีหมาตัวสูงประมาณหัวเข่าป้วนเปี้ยนอยู่กับคุณยายสองสามตัว ทุกวันเวลาหกโมงเช้าผมจะผ่านทางนี้ทุกวันปลอดภัยไม่มีอะไร อีก 50 เมตรถึงสะพานผมเร่งความเร็วเพื่อส่งขึ้นสะพาน แล้วเรื่องก็เกิด ขณะที่รถกำลังจะผ่านโต๊ะใส่บาตรของคุณยาย เจ้าหมาสีน้ำตาลตัวใหญ่ก็หันหลังกลับพุงตัวจากข้างทางมากลางถนนรถผมชนตรงซี่โครงมันเต็มแรง เสียงดัง บึบ มันร้องดัง แฮ๊ก แล้วกระเด็นไปนอนกลิ้งอยู่กับพื้นถนน ส่วนผม รถหยุดกึ๊กแถมกระเด้งถอยหลังแล้วล้มลงทางซ้าย ตัวผมเหาะข้ามแฮนด์ลงไปหมอบสี่ขาเหมือนหมา อึดใจใหญ่ทั้งคนและหมาก็ลุกขึ้น หมาวิ่งเข้าบ้านแปลกมากมันร้องตอนโดนชนครั้งเดียวแล้วไม่ร้องอีกเลยสงสัยมันคงจุก ผมก็เข่าแตก แขนซ้นฝ่ามือไม่เป็นอะไรเพราะใส่ถุงมือ
นี่ก็คือสุนัขภัยอย่างหนึ่งเหมือนกันนะครับ

ฮ่าฮ่า ขอแจมด้วย โดนหมาไล่บ่อยตั้งแต่เด็กแล้ว
วิธีแก้ ง่ายๆ มันวิ่งมา เราก็หันหน้าไปดูมันซะ พอมันมาใกล้ๆ เห่าใส่มันเรย ประมาณว่าเห่งแข่ง รับรองมีงง

เพิ่งเจอเมื่อวันอาทิตย์นี่เอง ขณะปั่นเส้นไปน้ำตกนางรอง ขากลับมันมาจากใหนไม่รู้ เกือบถึงน่อง
ลายเสือตัวเบ้อเริ่ม ปั่นเส้นนี้หลายวันแล้วไม่เคยเจอมันเลย เอาละซี ลงจากรถก็ไม่ได้ ต้องพยายามหนี ปั่นก็ไม่ได้ต้องใช้แรงเฉื่อย ความเร็วก็ค่อย ๆ ลด มันแข็งแรงมาก ไล่มาเป็นครึ่งกิโล เราก็ปั่นไม่ได้ความจริงถ้าเราหยุด มันควรจะหยุดด้วย แต่มันไม่หยุดแฮะ พอมันกำลังตก เท่านั้นแหละ เราปั่นหนี รอดตัวไป

ชาวบ้านตะโกน มานไม่กัด มานไม่กัด ใครจะไปรู้หละ ไม่เอาด้วยหรอก

subboonchai 18 เขียน:ตัวต่อตัว เจ็บทั้งคู่
เมื่อห้าปีก่อน ผมปั่นออกกำลังทุกเช้า เช้าวันที่เกิดเรื่องผมจะปั่นขึ้นสะพานผมอยู่ห่างจากตีนสะพานประมาณ 150 เมตร ที่ก่อนถึงตีนสะพานเล็กน้อยมีบ้านอยู่ทางซ้ายมือ มีคุณยายตั้งโต๊ะรอใสบาตร มีหมาตัวสูงประมาณหัวเข่าป้วนเปี้ยนอยู่กับคุณยายสองสามตัว ทุกวันเวลาหกโมงเช้าผมจะผ่านทางนี้ทุกวันปลอดภัยไม่มีอะไร อีก 50 เมตรถึงสะพานผมเร่งความเร็วเพื่อส่งขึ้นสะพาน แล้วเรื่องก็เกิด ขณะที่รถกำลังจะผ่านโต๊ะใส่บาตรของคุณยาย เจ้าหมาสีน้ำตาลตัวใหญ่ก็หันหลังกลับพุงตัวจากข้างทางมากลางถนนรถผมชนตรงซี่โครงมันเต็มแรง เสียงดัง บึบ มันร้องดัง แฮ๊ก แล้วกระเด็นไปนอนกลิ้งอยู่กับพื้นถนน ส่วนผม รถหยุดกึ๊กแถมกระเด้งถอยหลังแล้วล้มลงทางซ้าย ตัวผมเหาะข้ามแฮนด์ลงไปหมอบสี่ขาเหมือนหมา อึดใจใหญ่ทั้งคนและหมาก็ลุกขึ้น หมาวิ่งเข้าบ้านแปลกมากมันร้องตอนโดนชนครั้งเดียวแล้วไม่ร้องอีกเลยสงสัยมันคงจุก ผมก็เข่าแตก แขนซ้นฝ่ามือไม่เป็นอะไรเพราะใส่ถุงมือ
นี่ก็คือสุนัขภัยอย่างหนึ่งเหมือนกันนะครับ

แล้วคุณยายเจ้าของหมาว่ายังไงครับ?

ฮ่าฮ่า ขอแจมด้วย โดนหมาไล่บ่อยตั้งแต่เด็กแล้ว
วิธีแก้ ง่ายๆ มันวิ่งมา เราก็หันหน้าไปดูมันซะ พอมันมาใกล้ๆ เห่าใส่มันเรย ประมาณว่าเห่งแข่ง รับรองมีงง :lol: :lol: :lol


ผมเคยใช้วิธีนี้ หมามันงง เราดุกว่า ใช่ ๆ ใช้ได้

แล้วคุณยายเจ้าของหมาว่ายังไงครับ?

คุณยายแกไม่ได้เป็นเจ้าของหมาหรอกครับ หมามันมาตอมคุณยายรอกินของเหลือจากใส่บาตรพระครับ

ตัวต่อตัว ซุ่มทำร้าย
ที่สมุทรปราการมีทางปูนข้างคลองเยอะ ชาวนักปั่นสมุทรปราการชอบกันใช้เพราะมันเป็นทางลัด ผมก็เช่นกัน วันนั้นผมขี่รถจากหมู่บ้านพัฒนาสุขไปหมู่บ้านทรัพย์บุญชัยโดยใช้เส้นทางปูนริมคลองสามแพรกระยะทางประมาณสามโล สองข้างทางด้านซ้ายเป็นคลอง ด้านขวาเป็นคันดินบ่อเลี้ยงปลาสลิดมีบ้านเจ้าของบ่อปลูกอยู่ริมทางเป็นกลุ่ม กลุ่มละสองสามหลัง ห่างกันเป็นระยะตลอดทาง ผมขี่รถมาได้ครึ่งทางก็ผ่านกลุ่มบ้านสามหลังปลูกเรียงกันบ้านแรกมียออยู่หน้าบ้านไม่มีรั้ว ถัดมาอีกสิบกว่าเมตรเป็นบ้านหลังที่สองไม่มีรั้วเหมือนกันแล้วก็ถึงบ้านหลังที่สามหลังนี้มีรั้วมีซุ้มประตูหน้าบ้าน พอรถผมผ่านซุ้มประตูหมาตัวเขื่องพุ่งออกมาจากประตูที่เปิดแง้มอยู่กัดที่เท้าผม กัดติดเลย รถเสียหลักถลามาทางซ้ายเกือบจะตกคลองอยู่แล้วผมตกใจกระชากแฮนด์หักกลับมาทางขวา รถเซมาทางขวาแต่ติดหมาที่กัดติดอยู่ที่เท้าเลยลากถูลู่ถูกังมารถทำท่าจะล้ม โชคดีรถเบียดหมาตกทางปูนปากหลุดจากเท้าผมกลิ้งตกน้ำไป ผมขี่เลยมาสักหน่อยก็จอดรถดู ปรากฎว่าหมากัดรองเ้ท้าเกือบทะลุหลังเท้าผมบุ๋มเป็นรอยแดงแต่ไม่ถึงเลือด
ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาถ้าไม่จำเป็นจริงๆผมไม่ขี่รถบนทางปูนอีกเลย ผมยอมอ้อมไกลกว่าก็ยอม

อ่านแล้วอดตื่นเต้นไม่ได้..โชคดีที่ไปเป็นอะไร...
สุนัขหมา มันทำหน้าที่ตามนิสัยของมันครับ..เข้าด้านหลัง และจู่โจมตอนเผลอ

สะพานปูนกับผม..ไม่ชอบเอามากๆเลย มันรู้สึกเหมือนการพาตัวเข้าไปสู่จุดอับแคบๆ ..
ขออ้อมหน่อยดีกว่า ปั่นสนุก...ได้เหงื่อด้วย...

ผมก็โดนประจำครับ..เพราะวันธรรมดาจะปั่นคนเดี๋ยว
อาวุธของผมคือสูบติดรถนี่แหละครับ ชักให้ยาว ถือไว้หมาก็ไม่กล้าเข้ามาแล้วครับ หรือถ้าเข้ามาก็ฟาดได้ครับ ประการสำคัญต้องไม่กลัวครับ