ThaiMTB.com

3 กันยายน 2553 เวลาเย็นๆ
ผมเพิ่งจะปิดเล่มโครงการ และงานวิจัยเรียบร้อย.... รวมทั้งทำคะแนนสอบของนักศึกษาเสร็จเรียบร้อย
และส่งให้ภาควิชาเสร็จสิ้น....

จากนี้ไปจนถึงต้นเดือนตุลาคม งานของผมจึงไม่มีอะไรมากนัก... ขณะกำลังจะวางแผนงานต่อไป
ความคิดเรื่อยเปื่อยมาสะดุดลง....
เมื่อเพื่อนสมาชิกมาชวนไปเขาใหญ่เพื่อเที่ยวถ่ายภาพ...

ได้ความคิดดีๆ...น่าจะเอาจักรยานพับไปปั่นเขาใหญ่... จึงขอติดรถเพื่อนไปด้วย... ส่วนจะปั่นไปไหนนั้น..
เอาไว้คิดอีกที...เมื่อไปถึงแล้ว...

วันที่ 4 กันยายน 2553 เวลา 6.30 ผมออกเดินทางไปเขาใหญ่กับ Chevy 20" ของผม

รถวิ่งมาแวะพักที่ปาลิโอ.... ผมเติมน้ำ เติมเสบียงเรียบร้อย..

ก็มาถึงทางขึ้นอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่....

ผมขอตัวแยกกับเพื่อนตรงนี้.....เพื่อจะปั่นเจ้าพับของผม...

สัมภาระบางส่วนฝากเพื่อนไว้ ผมเอามาแค่เสื้อผ้าหนึ่งชุด กับอุปกรณ์บางอย่างเท่านั้น...

พร้อมกับบอกเพื่อนๆ ว่า เย็นๆ ค่ำๆ ก็ค่อยมาเจอกันที่รีสอร์ทที่เพื่อนจองไว้

หลังจากนั้น รถของเพื่อนก็วิ่งขึ้นไปบนเขาใหญ่...ขณะที่ผมแยกออกมา....

ปั่นย้อนทางมานิด เจอกับร้านขายน้อยหน่า..น่าอร่อยจัง


แต่จะเป็นกิโลก็ใช่ที่...เอาไปไม่ไหวแน่....แต่น้ำใจไมตรีจากแม่ค้า..ที่แบ่งมาให้คนแปลกหน้าชิมหนึ่งลูก
ก็ทำให้เรารู้สึกถึงคำว่า..น้ำใจ

และแล้วผมก็เจอจุดหมายในการปั่น...ของวันนี้....

ปั่นย้อนกลับมาที่ทางขึ้นอุทยาน...ก็จะเจอทางแยกซ้ายมือ...

ไปวัดมกุฏคีรีวัน ไปจุดชมวิวเขื่อนลำพระเพลิง...เช็คระยะทางดู...ถ้าไปวัดมกุฏคีรีวัน ระยะทาง 25 กิโลเมตร

น่าปั่นยิ่งนัก... เคยได้ยินเพื่อนพูดถึงเจดีย์ที่สวยสง่า... บรรยากาศที่สงบเงียบ...งั้นลองดู..

ทางจะเป็นยังไงบ้าง..ยังไม่รู้ รู้แต่ว่า ขึ้นเนินลงเนินเยอะพอดู...วัดใจตัวเองว่า ไหวไหม?

แล้วก็เพิ่งรู้ว่า..ช่วงต้นระยะทาง มาจนถึง ชาโตเดอเขาใหญ่ ทางเรียบปั่นสนุก แต่จากนี้ไป คือเนินล้วนๆ
ทั้งขึ้นทั้งลง...

ปั่นมาได้สักพัก...ท้องฟ้าครึ้ม....ลืมไปว่านี่มันฤดูฝนนี่นา.... ฝนในป่า..ตกง่ายๆ หยุดง่ายๆ

มองหาที่หลบฝน...แต่ที่ไหนดี... ฝนตกลงมาแล้วปรอยๆ

ไหนจะทั้งเหนื่อยจากการปั่นขึ้นลงเนิน.... ไหนจะต้องหาที่หลบฝน..

ไปเจอรีสอร์ทเล็กๆ แห่งหนึ่ง... ขอเข้าไปหลบฝน... เจ้าของใจดีก็อนุญาต

พูดคุยกันสักพัก ฝนก็ตกหนักมาก ถ้าอยู่ข้างนอกคงลำบากน่าดู....

ผ่านไป 2 ชั่วโมง.... ฝนหายตก... ก็กล่าวคำขอบคุณเจ้าของรีสอร์ทที่ใจดี... ก่อนที่จะปั่นอีกครั้ง

จุดชมวิวระหว่างทางหลังฝนตก...

เหลือระยะทางอีกแค่ 6 กิโลเท่านั้น...แต่จะไหวหรือเปล่านะ เพราะเห็นทางข้างหน้าแล้ว

มันคือ "เนิน" ทั้งนั้น...

ทำความเร็วที่เกียร์ 2 หรือเกียร์ 1 ได้ที่ 9 Km/h

แต่ตอนลงเนิน...ความเร็วเพิ่มไปถึงเกือบ 50 Km/h เลี้ยงเบรคจนล้อร้อนจี๋....

แถมฝนเพิ่งหายตก...ระว้งยิ่งกว่าปั่นใน กทม. อีก
เพราะเพื่อนร่วมทางคือ รถบรรทุก..และรถกระบะ ที่วิ่งเร็วมากๆ
เศษดินที่กระจายเกลื่อนทาง ช่วยเพิ่มความลื่นได้เป็นอย่างดี
ไม่ระวัง มีวัดพื้นแน่ๆ...

ขาเริ่มปวดมากขึ้น.... แต่ก็จะไปให้ถึง

ชอบ เอาอีก

รูปสวยมากๆๆ ไม่ทราบว่าใช้กล้องไรอ่ะ ถ่ายได้ความรู้สึกมากกกก

เหลือระยะทางอีกแค่ 3 กิโลเท่านั้น

แต่พอเห็นทางขึ้นแล้วอึ้ง...ไม่ใช่เนินแล้ว..ครานี้ภูเขาเลยล่ะ...

สภาพทางขึ้นก็ท้าทายน่าดู

ภาพสีสดดีจริงๆครับ

และแล้ว..ก็มาถึงจนได้....วัดมกุฏคีรีวัน...

สำเร็จแล้วสำหรับทริปนี้...

ระยะทางแค่ 25 กิโลที่ผมปั่นมา... กับเส้นทางเนินสูง กับรถพับที่มีแค่เจ็ดเกียร์ จานหน้าจานเดียว
สภาพผมตอนนี้เรียกได้ว่าเหงื่อตกถึงเท้าเลยทีเดียว....

เหนื่อยพอๆ กับปั่นทางราบหลายสิบกิโลเลย....

นั่งพักพอให้หายเหนื่อย...ดื่มน้ำ ทานช็อคโกแลต พอมีแรงแล้ว..ปั่นลงเขาไปชมวัดต่อ..

บรรยากาสในวัดขออนุญาตไม่ถ่ายภาพมาแล้วกันครับ...

เพราะคณะสงฆ์กำลังปฏิบัติธรรมอยู่... คงจะเป็นการไม่เคารพสถานที่อย่างแรง
หากนักท่องเที่ยวอย่างเราเข้าไปถึงแล้วถ่ายรูปฉับๆๆ

และแล้ว..ก็ปั่นกลับขึ้นมา...

แต่ก็เกิดความผิดพลาดอย่างที่ผมลืมไปถนัดใจเลยทีเดียว...

ผมใช้เวลาในการเดินทางมาก...เนื่องจากไม่ชินกับการปั่นในสภาพเส้นทางแบบนี้...

เวลาล่วงเลยไปจนเย็นมากแล้ว... ปั่นกลับจะทันไหมหนอ...

ในใจคิดจะโบกรถกระบะ ขอโดยสารไปลงที่ทางขึ้นอุทยานเขาใหญ่...

เพื่อจะปั่นไปหาเพื่อนที่รีสอร์ทอีกที..

รออยู่สักพัก..มีแต่รถเก๋งที่นานๆ จะผ่านมาสักคัน...

แถมในต่างจังหวัดแบบนี้ เวลามืดแล้ว..มืดเลย..ไม่มีผู้มีคนจริงๆ

ผมคงจะต้องหารีสอร์ทสักแห่งเป็นที่พักสำหรับคืนนี้เสียแล้ว....

ดีนะที่ผมเตรียมเสื้อผ้ามาด้วยหนึ่งชุด...
หลังจากโทรศัพท์บอกเพื่อนฝูงที่ตั้งตารอกันอยู่ว่าไม่ต้องเป็นห่วง..ผมยังปลอดภัยดี

ผมก็เริ่มปั่นกลับช้าๆ หากเจอรถกระบะ ก็จะกลับไปรีสอร์ทของเพื่อนเขาใหญ่
ถ้าไม่มีก็คงต้องหาที่พักเอง....

เป็นการปั่นที่เงียบเหงาจนวังเวงน่าดู...กับบรรยากาศกลางคืนตามเส้นทางในป่า... กับไฟ CATEYE เปิดส่องสว่าง

และผมก็มาถึงรีสอร์ทที่ผมมาขอหลบฝนเมื่อตอนกลางวัน... เจ้าของรีสอร์ทคิดว่าผมปั่นกลับไปเขาใหญ่แล้ว
เมื่อผมแจ้งความประสงค์...ผมก็ไปดูห้องพักให้

น่าดีใจที่มีห้องพักว่างสำหรับผมพอดีหนึ่งห้อง.... กับราคารวมอาหารค่ำ และอาหารเช้า ที่ 500 บาท

เสียงเฮฮาจากกลุ่มผู้มาพักรายอื่นๆ ดังไปทั่วรีสอร์ท....


แต่ผม...เมื่อทานข้าว และอาบน้ำเสร็จก็หลับไปจนถึงเช้า..

ตื่นนอน..จัดการกับอาหารเช้าเสร็จ...เช็คเอาท์เสร็จ ผมก็ปั่นต่อ..

อากาศเย็นสบายๆ 20 องศา...

ขากลับคราวนี้ทำเวลาได้ดีพอสมควร...

และผมก้มาถึงรีสอร์ทของเพื่อนโดยสวัสดิภาพ...

พร้อมกับประสบการณ์ที่ผมได้รับจากการปั่นทริปนี้...และคงจะมีทริปต่อไปอีก...

ขอบคุณเพื่อนสมาชิกทุกท่านที่เข้ามาชมครับ

เล่าเรื่อง ถ่ายทอดภาพ ได้สวยงาม ชวนติดตามมากครับ

เป็นการเดินทางที่แสนสุขใจ........