ร่วมกันไว้อาลัยจากการจากไปของ"คุณแม่เสือหางยาว"
โพสต์: 02 ก.ย. 2010, 08:55
ผมได้รับแจ้งจากพี่เสือเกียเมื่อครู่ว่าคุณแม่ของพี่เสือหางยาวได้เสียชีวิตแล้วเมื่อเช้านี้
และเวลา 09.00 น.นี้จะทำการรดน้ำศพ ส่วนรายละเอียดต่างจะแจ้งให้สมาชิกทราบ
ในภายหลังต่อไปครับ
.
.
.
.
เมื่อถึงวัน แม่จากลา ในครานี้ ลูกสุดที่ เหนี่ยวรั้ง ยั้งไว้ได้
อยู่เคียงข้าง วินาที แม่สิ้นใจ คงเหลือไว้ คุณความดี ที่เลี้ยงมา
สองมือแม่ โอบอุ้ม คุ้มครองลูก สอนผิดถูก ผูกด้วยรัก เป็นหนักหนา
ลูกเติบใหญ่ ได้ดี มีวิชา คุณมารดา ล้ำเลิศ เทิดดวงใจ
ในวันนี้ ไม่มี คุณแม่แล้ว สามลูกแก้ว น้อมดวงจิต พิสมัย
ขอคุณแม่ สู่สวรรค์ ครรลาลัย หลับสบาย สุขสรร นิรันทร์กาล
.
.
.
.
ขอกราบเท้าของแม่ที่แน่นิ่ง หัวใจลูกดำดิ่งจากยอดผา
กุมมือแม่แนบไว้ในอุรา ธารน้ำตาหลั่งรินแทบสิ้นใจ
ขอกอดแม่เอาไว้ในโอกาส แม้ไม่อาจรับรู้ลูกอยู่ใกล้
ระลึกถึงคุณมารดาผู้ลาไกล คือพระในใจลูกอยู่ทุกคราว
มือคู่นี้ที่เลี้ยงดูให้อยู่รอด เคยสวมกอดลูกไว้เมื่อไข้หนาว
ตักนี้เคยหนุนหลับเมื่อนับดาว ทั้งสองเท้านำลูกไปให้เป็นคน
ภาพที่แม่จะสิ้นลงอยู่ตรงหน้า ปารถนาจะยุดรั้งยังสับสน
จะให้แม่ไปสบายหรือทุกข์ทน เสียงทุกคนรอบข้างต่างระบาย
วันที่แม่เต็มใจให้กำเนิด แสนประเสริฐลูกได้เกิดอย่างเฉิดฉาย
แต่วันนี้ต้อง(เซ็น)ยินยอมให้แม่ตาย ลูกใจร้ายหรือเปล่ายังเฝ้าตรม
คิดถึงความตามหลังครั้งวันเก่า เมื่อวัยเยาว์ยิ่งทำให้ใจขื่นขม
สิ่งที่แม่มอบให้ล้วนชวนชื่นชม ลูกระทมทดแทนแม่แต่น้อยไป
แม่เคยหวีผมให้ก่อนไปส่ง เสื้อก็รีดจีบคงให้ตรงไว้
พาไปเรียนเขียนอ่านขับขานไป หน้าหนาวได้ใส่เสื้อหนาล้วนผ้านวม
ส่วนลูกหวีผมให้ใจจะขาด เสื้อสะอาดซื้อใหม่ให้แม่สวม
กลัวว่าแม่จะหนาวลมห่มผ้านวม น้ำตาท่วมท้นมาเป็นอาจิณ
แม่เหนื่อยมามากมายจนกายล้า ลูกสัญญาไม่ทำให้ต้องถวิล
จะไม่ร้องฟูมฟายให้ได้ยิน น้ำตารินรดมือแม่แค่เบาเบา
ถึงจะกลั้นเสียงร้องยังก้องอยู่ ด้วยรับรู้แม่จากไปใจลูกเฉา
ทุกสัมผัสจะห่างเหินเกินบรรเทา เหลือแต่เงาในรูปถ่ายไว้ให้ดู
วันที่ลูกนอนเปลไกวในผ้าอ้อม เสียงเพลงกล่อมที่แม่ร้องยังก้องหู
ปลาตะเพียนแขวนไว้ให้ลูกดู ลูกหลับอยู่กลัวยุงกัดยังพัดวี
แต่คืนนี้แม่ต้องนอนในเปลไม้ เสียงสวดมนต์กล่อมใจให้แม่นี้
พร้อมพวงหรีดแขวนไว้ด้วยไมตรี ของผู้ที่มาเคารพอย่าครบครัน
ขอพระพุทธนำท่านไปในธรรมะ ขอพรพระส่งท่านไปถึงสวรรค์
ขอพรเทพทุกพระองค์ทรงสุบรรณ รับแม่ฉันไว้สวมกอดตลอดไป
ครั้งที่ลูกเดินทางไกลยังไม่กลับ แม่ไม่หลับนับเวลามาตอนไหน
เตรียมข้าวปลารออยู่แม่รู้ใจ ลูกหลับได้แม่จึงกลับเข้าหลับนอน
แม่อย่าห่วงกังวลลูกคนนี้ ทุกวลีลูกจะจำที่พร่ำสอน
ขอให้แม่หลับตาแม้อาทร แล้วพักผ่อนนอนเถิดหนาอย่าจาบัลย์
ครั้งนี้แม่เดินทางไกลอยากไปส่ง ให้แม่ตรงขึ้นสู่สรวงสวรรค์
แต่ไม่นานลูกจะตามไปพบพาน กราบแทบเท้าของท่านบนดาวดึงส์
และเวลา 09.00 น.นี้จะทำการรดน้ำศพ ส่วนรายละเอียดต่างจะแจ้งให้สมาชิกทราบ
ในภายหลังต่อไปครับ
.
.
.
.
เมื่อถึงวัน แม่จากลา ในครานี้ ลูกสุดที่ เหนี่ยวรั้ง ยั้งไว้ได้
อยู่เคียงข้าง วินาที แม่สิ้นใจ คงเหลือไว้ คุณความดี ที่เลี้ยงมา
สองมือแม่ โอบอุ้ม คุ้มครองลูก สอนผิดถูก ผูกด้วยรัก เป็นหนักหนา
ลูกเติบใหญ่ ได้ดี มีวิชา คุณมารดา ล้ำเลิศ เทิดดวงใจ
ในวันนี้ ไม่มี คุณแม่แล้ว สามลูกแก้ว น้อมดวงจิต พิสมัย
ขอคุณแม่ สู่สวรรค์ ครรลาลัย หลับสบาย สุขสรร นิรันทร์กาล
.
.
.
.
ขอกราบเท้าของแม่ที่แน่นิ่ง หัวใจลูกดำดิ่งจากยอดผา
กุมมือแม่แนบไว้ในอุรา ธารน้ำตาหลั่งรินแทบสิ้นใจ
ขอกอดแม่เอาไว้ในโอกาส แม้ไม่อาจรับรู้ลูกอยู่ใกล้
ระลึกถึงคุณมารดาผู้ลาไกล คือพระในใจลูกอยู่ทุกคราว
มือคู่นี้ที่เลี้ยงดูให้อยู่รอด เคยสวมกอดลูกไว้เมื่อไข้หนาว
ตักนี้เคยหนุนหลับเมื่อนับดาว ทั้งสองเท้านำลูกไปให้เป็นคน
ภาพที่แม่จะสิ้นลงอยู่ตรงหน้า ปารถนาจะยุดรั้งยังสับสน
จะให้แม่ไปสบายหรือทุกข์ทน เสียงทุกคนรอบข้างต่างระบาย
วันที่แม่เต็มใจให้กำเนิด แสนประเสริฐลูกได้เกิดอย่างเฉิดฉาย
แต่วันนี้ต้อง(เซ็น)ยินยอมให้แม่ตาย ลูกใจร้ายหรือเปล่ายังเฝ้าตรม
คิดถึงความตามหลังครั้งวันเก่า เมื่อวัยเยาว์ยิ่งทำให้ใจขื่นขม
สิ่งที่แม่มอบให้ล้วนชวนชื่นชม ลูกระทมทดแทนแม่แต่น้อยไป
แม่เคยหวีผมให้ก่อนไปส่ง เสื้อก็รีดจีบคงให้ตรงไว้
พาไปเรียนเขียนอ่านขับขานไป หน้าหนาวได้ใส่เสื้อหนาล้วนผ้านวม
ส่วนลูกหวีผมให้ใจจะขาด เสื้อสะอาดซื้อใหม่ให้แม่สวม
กลัวว่าแม่จะหนาวลมห่มผ้านวม น้ำตาท่วมท้นมาเป็นอาจิณ
แม่เหนื่อยมามากมายจนกายล้า ลูกสัญญาไม่ทำให้ต้องถวิล
จะไม่ร้องฟูมฟายให้ได้ยิน น้ำตารินรดมือแม่แค่เบาเบา
ถึงจะกลั้นเสียงร้องยังก้องอยู่ ด้วยรับรู้แม่จากไปใจลูกเฉา
ทุกสัมผัสจะห่างเหินเกินบรรเทา เหลือแต่เงาในรูปถ่ายไว้ให้ดู
วันที่ลูกนอนเปลไกวในผ้าอ้อม เสียงเพลงกล่อมที่แม่ร้องยังก้องหู
ปลาตะเพียนแขวนไว้ให้ลูกดู ลูกหลับอยู่กลัวยุงกัดยังพัดวี
แต่คืนนี้แม่ต้องนอนในเปลไม้ เสียงสวดมนต์กล่อมใจให้แม่นี้
พร้อมพวงหรีดแขวนไว้ด้วยไมตรี ของผู้ที่มาเคารพอย่าครบครัน
ขอพระพุทธนำท่านไปในธรรมะ ขอพรพระส่งท่านไปถึงสวรรค์
ขอพรเทพทุกพระองค์ทรงสุบรรณ รับแม่ฉันไว้สวมกอดตลอดไป
ครั้งที่ลูกเดินทางไกลยังไม่กลับ แม่ไม่หลับนับเวลามาตอนไหน
เตรียมข้าวปลารออยู่แม่รู้ใจ ลูกหลับได้แม่จึงกลับเข้าหลับนอน
แม่อย่าห่วงกังวลลูกคนนี้ ทุกวลีลูกจะจำที่พร่ำสอน
ขอให้แม่หลับตาแม้อาทร แล้วพักผ่อนนอนเถิดหนาอย่าจาบัลย์
ครั้งนี้แม่เดินทางไกลอยากไปส่ง ให้แม่ตรงขึ้นสู่สรวงสวรรค์
แต่ไม่นานลูกจะตามไปพบพาน กราบแทบเท้าของท่านบนดาวดึงส์
