ThaiMTB.com

ครับ กลับมาได้หลายวันแล้วครับ แต่ไม่มีช่วงเวลาเหมาะๆ ลงภาพการแข่งขันให้ได้ดูกัน เป็นภาพการทำงาน จากในรถทีมและทั่วๆ ไป เที่ยวนี้เดินทางจากเชียงใหม่-คุนหมิง-ซันย่า แข่งรอบเกาะไหหลำ เป็นระดับการแข่งขัน 2.1 ซึ่งปีหน้า จะได้ขยับเป็น 2.HC เป็นรายการที่สามของเอเซีย ถัดจากลังกาวี ชิงไห่เลค เงินรางวัลและการจัดการแข่งขันมีมาตรฐานสูงขึ้นเรื่อยๆ ครับ

สำหรับเกมส์การแข่งขันนั้น ต้องยอมรับว่า Boris ของทีมชาติรัสเซียนั้น สุดแกร่งจริงๆ แข่ง 9 เสตจคว้าแชมป์ไป 6 เหนือชั้นมากๆ และทีมของเขาก็แข็งจริง คือพอได้เสื้อเหลืองแล้ว ในวันต่อไปตั้งแต่กิโลเมตรแรก ก็ตั้งทีมเป็นหัวลาก กันคนหนีกันตั้งแต่ต้นเกมส์จนถึง สามกิโลเมตรสุดท้ายกันเลยทีเดียว โดยให้เสื้อเหลืองคือ บอริส เป็นคนลงมาโหลดน้ำและเสบียงส่งให้เพื่อน เออ..แปลกดีนะครับ ส่วนทีมผมนั้น ขึ้นไปกระแทกในทุกจุดสปรินทร์ สะสมแต้มและเงินรางวัล และในช่วงเข้าเส้นชัย ก็ติด 1 ใน 3 ได้เกือบทุกวัน คะแนนรวม GC เจ้าเดวิท แมคแคน กระชากหนีบนเขา ค่อยๆ เลาะเล็มมาจบที่อันดับสอง ส่วนทีม GC ได้อันดับสาม งานนี้เล่นยากเพราะเป็นเสตจทางราบซะส่วนใหญ่ ทีมชาติโปแลนด์ ได้เวลาทีมในวันที่ลมแรง หลุดมากลุ่มหน้า สี่คน เลยช่วยทีม รัสเซีย และ คาซักสถาน ที่เป็นพันธมิตรกัน เพราะว่า นักปั่นคาซัก เป็นผู้นำในนักปั่นเอเซียยอดเยี่ยมเสื้อสีฟ้าอยู่ สามทีมเลยกอดคอกันแน่น คื่อช่วยกันตั้งทีม

งานนี้เราได้ใช้ตัวสปรินทร์ คือ เสตฟาน ลอฟเลอร์ คว้าเสื้อเขียวจอมสปรินท์เตอร์มากอดแต่ใช้แค่ล้ออลูมิเนียมสีขาว โดยลุ้นกันตัวโก่งกับ จอมสปรินท์ของทีม Jelly Belly ทีมจากอเมริกาใช้ ZIPP 404 และทีมเศรษฐีอย่าง Spakkaze จากเยอรมันที่ใช้ล้อ Lightweight ทั้งทีมรวมทั้งล้ออะไหล่ด้วย ประเมินมูลค่าไม่ได้ครับ คู่นึงแสนกว่าๆ สิบกว่าคู่ พังไปสองหน้าเส้นชัย

อีกหลายๆ ทีมแป้กกันเป็นแถว อย่างเช่นตัวภูเขาของอิหร่าน ทั้งมิสบานี่ กราเดอร์ หรือ ฮุลเซน อัสการี่ ผู้นำเสื้อขาวคะแนนรวมใน เอเซียทัวร์ แผลงฤทธิ์ไม่ออก เพราะว่าเขาไม่สูง และมาเจอเกมส์ตั้งรับของสามทีมแรก ทีมชาติเดนมารก ของโค้ช เฮโก้ ที่ทำทีมได้เหรียญเงินโอลิมปิค ก็ปี๋ดไม่ออกเช่นกัน ยูเครน ชาติที่มีแชมป์โลกมากมาย ก็ออกไม่ได้ โดนล๊อคสนิทตั้งแต่วันแรกๆ ทีมชาติสวิสเซอร์แลนด์ กับ มาโคโปโล พานาโซนิค ของออสเตรเลียก็ตามขบวนแห่เช่นกัน เรียกว่า รัสเซีย คุมเกมส์ได้หมด แม้วันที่ มิสเตอร์ลาสมินิท ของไจแอนท์ เอเซีย (เดวิท แมคเคน) หนีบนเขา ก็โดน บอริส รวบได้ตอนยอดเขา

ฉะนั้น เกมส์นี้จึงถูกประคองมาตั้งแต่ต้น จนวันสุดท้าย พวกเราพยายามแล้วในเสตจเขา แต่ก็ทำได้แค่ที่สอง ก็แบ่งเงินรางวัลกันไปพอควรครับ รายการหน้าเดือนธันวาคม คือ South China Sea ครับที่ฮ่องกง-มาเก๊า วันที่ 14-21 นี้ และจะเป็นช่วงปิดฤดูกาล หลังจากนั้นปีหน้ารายการแรก คือ ทัวร์เดอลังกาวี 09 ครับ ถ้ามีโอกาสจะมารายงานครับ ตอนนี้ถ้าพร้อมแล้ว โดดขึ้นรถไปกับผมเลยครับ..

.....

....

...

เบื้องหลังการทำงาน

ช่างไชยา กับทรงผมใหม่ โมดิฟายหลังจากโมรถในทุกๆ วันช่างประจำทีมนี่เป็นอีกหนึ่งฟันเฟืองที่จะทำให้นักปั่นประสบผลสำเร็จ

น้องอ้วน หรือ โอเว่น ของนักปั่นในทีมทำหน้าที่ให้ทุกคน ฟื้นสภาพสำหรับเสตจต่อๆไป นี่ก็คือเบื้องหลังความสำเร็จเช่นกัน

ก่อนแข่งเป็นการนวกกระตุ้น ใช้เวลา 5-10 นาทีต่อคน แต่นวดฟื้นสภาพหลังแข่งใช้เวลา ประมาณ 45 นาทีต่อคน

ที่จริงคนนี้ไม่ต้องนวดก็ได้ แต่ว่ามันล้าน่ะ ขอหน่อยก็ดี

เอ้า..ทีนี้มาดูในรถทีมกันว่า ทำอะไรกันบ้าง

บางครั้งนักปั่นในทีมหนีกลุ่มไปข้างหน้า รถทีมสามารถประกบให้น้ำและพูดคุยสื่อสารเรื่องของเกมส์ได้เลย โดยขออนุญาต com2 ก่อนขึ้นไปหานักกีฬาเรา แต่ถ้าเป็นกลุ่มใหญ่ ต้องใช้วิทยุเรียกลงมารับน้ำ และออเดอร์ และไม่สามารถขับในตำแหน่งที่เกินรถหัวหน้าผู้ตัดสิน ไม่งั้นโดนปรับตังค์ ซึ่ง 2.1 นี่ปรับแพงกว่า 2.2 มากนัก

บางครั้งนักกีฬาก็ลงมาเอง ถ้ามีข้อมูลเพิ่มเติม จากเรดิโอทัวร์ ก็ต้องรีบถึงตัวให้เร็วที่สุด

ยางแตก ก็ต้องทำเป็นทีมเวอร์คเลยครับ เริ่มจากนักปั่นจะส่งซิกบอกเราว่า หน้าหรือหลัง ถ้าเป็นล้อหลัง เขาจะลดเกียร์ลงรอเลย ผมจะจอดรถด้านหน้าเล็กน้อย ไชยารีบคว้าล้อหลังอะไหล่โดดลงไปเปลี่ยน พอล๊อคแกนปลดปุ๊ป มือข้างหนึ่งจะคว้าเอาล้อที่ยางแตก แล้ววิ่งดันส่งตั้งความเร็วให้นักกีฬาไปสัก สิบห้าเมตร แล้วผมจะออกรถขับตามไป จนได้จังหวะประตูรถที่เปิดรออยู่ทำให้ช่าง กระโดดขึ้นได้เร็ว โดยที่ไม่ต้องวิ่งกลับไปเอาล้อที่ถอดออก อีกจะเสียเวลา

...บางครั้งยางแตกเกินสองครั้ง ต้องรีบเปลี่ยนใส่ล้ออะไหล่ทันที ที่จริงก็ยังมีอยู่แต่กันเหนียวไว้ก่อน

นักปั่นก็แข่งกันไป ทีมงานก็เซอร์วิสเต็มที่