ThaiMTB.com

ของธรรมชาติครับ เพราะทุกสิ่งเป็นของไม่เที่ยง

เกิดมา ตั้งอยู่ ดับไป นับประสาอะไรกับใจคน แหะ ๆ

ลองหากลุ่มอื่นดูก่อนดีไหมครับ

หรือคิดอีกแง่หนึ่ง จักรยานเนี่ย มันออกแบบมาให้ไว้ปั่นคนเดียวนะครับ

ถึงแม้จะไม่เหลือใคร คุณก็สามารถเสพย์ความสุขจากการปั่นจักรยานได้อยู่ดีครับ

เอาใจช่วยนะครับ

งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกราครับ จักรยานก็เป็นงานอดิเรกอย่างหนึ่งครับ ใครไปเจอกิจกรรมหรืองานอดิเรกอะไรที่น่าสนใจหรือสนุกกว่านี้ ก็เป็นธรรมดาที่เขาจะเปลี่ยนครับ

แต่ละคนชอบไม่เหมือนกันนี่ครับ ก็สนุกกับสิ่งที่ตัวตนชอบก็แล้วกันครับ ปั่นไปเรื่อย ๆ เหนื่อยก็พัก

เข้าใจความรู้สึกครับ ..

คนเราเปลี่ยนกันได้
ดูอย่างแอ๊คคาราบวยซิครับ ยังทิ้งอุดมการณ์เพื่อเงินเฉยเลย

ผมก็เล่นมาหลายอย่างนะ..ก่อนจะมา ที่จักรยาน.. และ ก็ไม่แน่ ว่าจะเบื่อ หรือ มีแนวความคิดใหม่วันใหน.
สร้างใหม่ ครับ...จงยืนหยัด จุดยืนไว้.. ซักวัน.ต้องมีเพื่อนใหม่..

สู้ๆต่อไป ทาเคชิ

เข้าใจความรู้สึกครับ แม้ไม่เหลือใครอย่างน้อยก็ยังมีตัวเราอยู่อีกคน ค่อยหาสมาชิกกลุ่มเอาใหม่ครับ คิดไว้อย่างเดียวครับว่าปั่นเพื่อออกกำลังกาย

รอเพื่อนแก่ก่อนครับ...ถึงตอนนั้นมาปั่นกันเป็นแถวแน่ เพราะเล่นอะไรก็ติดปัญหาร่างกายไม่พร้อม เหลือแต่จักรยาน อิๆ... กลับมาปั่นก็ไม่ทันคุณแล้วครับ ฟิตมานาน....

เก่าไป ใหม่มา

เดี๋ยวก็มึสมาชิกใหม่ครับ เพื่อนปั่นจักรยานหาง่ายจะตาย

ขี่ไปเจอคนขี่จักรยานก็ยิ้มหวานๆ คุยนิดหน่อย เดี๋ยวก็ได้เพื่อนใหม่

ก็ไปสมทบกับกลุ่มใหม่เลยดิค่ะ

เยอะแยะครับกลุ่มในเชียงใหม่ มีตั้งแต่กลุ่ม คนเฒ่า ปั่นเล่นตอนเช้า กลุ่มเสืออำเภอต่างๆ กลุ่มปั่นเข้าป่่า ลองถามมร้านที่ประกอบจักรยานนั่นแหละเค้าแนะนำให้ บางร้านเค้าจะจัดทริปทุกอาทิตย์เลย หลายร้านมากในเชียงใหม่

ของอย่างนี้ต้องทำใจครับ

แต่สำหรับผมคงไม่มีวันนั้น
เพราะผมเริ่มต้นก็ปั่นคนเดียว
ตอนนี้ก็ยังปั่นคนเดียวเป็นหลักเลยครับ

ขี่เป็นกลุ่ม ก็ได้อารมณ์ พลังสมานสามัคคี

ขี่คนเดียว ก็ได้พลังอิสระภาพ ได้ปลดปล่อยจากสิ่งที่ค้างคาในใจ แต่ผมก็ชอบขี่คนเดียวนะ เพราะแรงไม่เยอะ