ThaiMTB.com

คือผมจะปั่นตอนเย็นๆใช้เวลาประมาณชั่วโมงครึ่ง แต่พอปั่นไปได้สักครึ่งชั่วโมง เจ้าน้องชายของผมและไข่คู่หูมันเริ่มไร้ความรู้สึก ลองเอามือไปจับดูก็ไม่รู้สึกอะไรเลย อันนี้เป็นไปได้ไหมว่าผมไม่ได้ใส่กางเกงสำหรับปั่นจักรยาน ผมจะใส่กางเกงวอมธรรมดา หรือว่าตำแหน่งอานของผมมันไม่ดี



ขอบคุณที่ให้คำแนะนำนะครับ

เป็นธรรมดาต้องมีชาบ้างเนื่องจากอานกดทับบริเวณเส้นเลือดแถวนั้น แก้ปัญหาอย่างแรกปรับอานให้หน้ากดลงหน่อยแล้วเวลานั่งบนอานให้นั่งด้วยแก้มก้น(จะนั่งไปทางด้านหลังของอาน)ถ้าเรานั่งด้วยร่องก้น(นั่งช่วงกลางหรือด้านหน้าอาน)อานช่วงนี้จะแคบมันจะกดทับทำให้ชา
อีกอย่างโกยทุกอย่างที่ชาให้ขึ้นมาหายใจด้านบนอย่าให้มันดำน้ำอยู่ด้านล่าง ให้ยกก้นบ้างเวลาปั่นเป็นเวลานานครับ

ถึงใส่กางเกงปั่นจักรยาน ถ้าวางตำแหน่งเบาะไม่ดี มันก็ชาเหมือนกันครับ
ทุกวันนี้ผมก็ยังเป็นอยู่ครับ แม้ว่าจะจัดเบาะที่คิดว่าถูกต้องแล้ว
สาเหตุก็คงมาจากการกดทับนานๆและครับ ...

แ้ก้ไขก็โดยการลุกขึ้นยืนปั่นบ้าง สลับกับการขยับตำแหน่งการนั่งของเบาะ

ต้องใส่กางเกงปั่นจักรยานตัวเดียว (ลิงไม่ใส่) ครับ แล้วจัดระเบียบน้องชายให้ดี ยกมาไว้ข้างบน ไม่ให้สัมผัสกับอาน ขี่ ๆ ไปก็ยกตัวขึ้นบ้าง เท่านี้แหละครับ!

แหม....แต่ละคน ตอบซะเห็นภาพเลย ...

ผมมี 2 อัน ไว้เปลี่ยนกัน
ก่อนออกปั่นผมจะถอดเก็บไว้ที่บ้านก่อน
เมื่อปั่นเสร็จแล้ว ก็ค่อยมาประกอบใส่ใหม่
.
.
หมายถึงเบาะ นะครับ อย่าคิดลึก

ผมเคยมีงานเข้าแบบนี้แหละ ครับ

แต่ของผมไม่ใช่ชาครับ แต่เจ็บแบบจุกๆ แค้นๆ ถ้าจำไม่ผิดใช้เวลาแก้ปัญหาอยู่กับปัญหานี้ประมาณปีนึงเลยครับ อยุดไปพักนึงกลับมาปั่นอีกก็ไม่หาย ได้สักพักนึงก็เจ็บอีก เคยโพสถามในนี้เหมือนกันครับประมาณ 3 ปีที่แล้ว หาหมอตามคลีกนิกหลายที่ การรักษาที่ดีที่สุดคือ หยุดพักพฤติการที่ทารุณต่อลูกไข่ครับ

วีธีแก้ปัญหาช่วงแรกคือ จัดทรงให้ดี , ใช้กางเกงปั่นจักรยาน , กดปลายเบาะให้ทิ่มลงล่างอีก , เปลี่ยนเบาะแบบมีร่องกลาง ฯลฯ ลองมาหลายวิธีแล้วครับ แต่ยังแก้ปัญหาได้ไม่ชะงักนัก

สุดท้ายที่ทำให้หายจากอาการนี้สนิทเลยตามนี้ครับ
1.หยุดพักยาวสักหน่อย อาจจะถึง 2-3 เดือน (ของผมยาวกว่านั้นจนเกือบลืมจักรยานเลย) พึงสังวรไว้ว่าอาการเหล่านี้เป็นสาเหตุเรื่อมต้นของ มะเร็งไข่ อย่างแล็น อาร์มสตรอง สำหรับเราเป็นแล้วคงไม่มีโอกาสหายอย่างพี่แล็นซ์ เขา เพราะ ตังไม่ถึง โอกาสที่จะรักษา ที่เมกากับบ้านเราต่างกัน เพราะฉะนั้นหยุดพักก่อนดีที่สุด ให้ไข่หายช้ำหายอักเสบ
2.เริ่มต้นปั่นด้วยเบาะมีร่องกลาง เบาะบางๆสวยๆเท่ๆ แข็งๆ คงไม่ปราณีต่อลูกไข่เราแน่ๆ ครับ
3.เริ่มต้นเซ็ทรถใหม่ทั้งหมดตั้งแต่เริ่มเลยครับ (แต่ผมจะกล่าวถึงที่สำคัญคือหลักอานครับ) เริ่มจากหลักอานต่ำๆพอประมาณก่อนปั่นเบาๆ ไปสักพักนึงก่อน แต่ละสเต็ปน่าจะประมาณ 1-2 อาทิตย์ หากไม่มีอาการเจ็บไข่แล้ว แต่เจ็บหน้าขาบนหัวเข่าแสดงว่าหลักอานต่ำเกินไป ปรับขึ้นครั้งละ 1-2 มิลเท่านั้นครับ ลองปั่นดูสัก 1-2 อาทิตย์ ถ้าไม่เจ็บหน้าขาแล้วและไม่เจ็บไข่ก็ใช้ระยะนั้นต่อไปได้ตลอดเลยครับ ปกติแล้วถ้าหลักอานต่ำๆโอกาสที่จะเจ็บไข่มีน้อยมากอยู่แล้วครับ

สำหรับคนที่แก้ปัญหาด้วยการปรับปลายเบาะให้ทิ่มลงล่าง จะไม่ใช่การแก้ปัญหาถาวรครับ แต่กลับจะเพิ่มปัญหาอย่างอื่นมาอีกคือ ปลายเบาะก้มลงต่ำมากทำให้ทรงตัวไม่อยู่ก้นไหลลงล่าง จะเพิ่มแรงกดที่ข้อมือทำให้เจ็บข้อมือเพิ่มปัญหามาอีก เบาะสูงเกินไปหัวเข่าอาจมีปัญหาอีกในระยะยาวครับ เซ็ทรถสูงๆเท่ๆแบบโปรระวังระยะยาวจะไม่โปรนะครับ การเซ็ทเบาะที่ถูกต้องคือ ให้หาระยะความสูงของหลักอานให้ได้ก่อน ปรับแบบตรงๆราบๆขนานกับพื้นไปก่อน ได้ระยะความสูงที่แน่นอนแล้วปรับปลายเบาะให้ก้มลงล่างแค่ 1 มิลเท่านั้นครับ

อาจไม่ตรงกับบางทฤษฏีนะครับ ผมอ่านจากบทความที่เป็นวิชาการบ้าง จำท่านที่เก่งๆบอกให้ฟังบ้าง แล้วนำมาประยุกต์เป็นหลักการของตัวเอง แต่ก็แก้ปัญหาเรื่องไข่ให้กับผมโดยไม่มีอาการนั้นอีกเลยครับ ผ่านมา 2-3 ปี แล้ว ใครที่จะนำไปใช้ก็นำไปประยุกต์อีกทีก็แล้วกันครับ

เอ พี่ครับ แล้วจะทำให้อะไรต่ออะไร มันเฉื่อยชา ไร้สมรรถภาพรึเปล่าเนี่ย

วันนี้ดีขึ้นเยอะเลยครับ ผมลองเปลี่ยนท่าบ่อยๆ

ผมก็เคยเป็นครับ

เปลี่ยนเบาะบาง มีร่องกลาง ขนาดความกว้างพอเหมาะ

ปรับระดับสูงต่ำ หน้า หลัง ให้พอดี

ตอนนี้ไม่เป้นแล้วครับ ถ้าเป็นก็นานเกินชั่วโมงเลยครับกว่าจะเริ่มรู้สึก

อย่าไปกลัว เลยครับ อาการชา นะ ชา ๆ อย่างนี้ แหละครับ ถึงเวลาใช้งาน อึด ..ชะมัด

อีกนิดครับ ปั่น 15 นาที่ ยกก้นจากเบาะ เขย่า หรือส่ายยยเบา ๆ ทำอย่างนี้สม่ำเสมอช่วยได้ครับ