ThaiMTB.com

เดือนนี้เป็นเดือนของคุณแม่ นับเป็นโชคดีของทุกท่านที่ยังมีคุณแม่อยู่ให้เราดูแล เพราะแม่ก็คือพระอรหันต์ในบ้าน



สำหรับรูปถ่ายของแต่ละท่านสามารถ Download ได้เลยที่ เป็นภาพใหญ่ original ปรับสมดุลย์ของภาพเอาเองนะครับถ้ามีปัญหาก็โทรมาถามได้ตลอดเวลา

http://www.mediafire.com/?sharekey=lzwbaez8sga8d

รูปแรกป๋า ในอดีตเคยเป็น บีบอยเก่า ดูจากการโพสท่าแล้วขากางนิดๆมือปิดเป้ารอยยิ้มกรุมกริม ใช่เลย!!
รูปที่สองพี่ชาติ ต้องบอกว่ายืนได้ตรงกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว เป็นคนในกรอบมาโดยตลอดครับ
รูปที่สามน้องแชมป์ เพิ่งเอา wheeler ไปแลก seven มาครับ งานนี้พี่หมิงบอกว่าคุ้มเกินคำบรรยาย

เฮียชิน ก็ใหญ่ จิง
(คนข้างบ้าน)

รูปสวย นายแบบหล่อ

คนอื่นเค้ามาดูจาอายเค้ามั๊ยเนี่ยอิอิ

แต่ละนาย..อะนะ..
อายคือไรครับพี่อู๊ด..อิอิ..

ดูจากรูปแล้วก็เริ่มพิจารณาว่าทีมเราสงสัยไม่มีผู้หญิงจริงๆด้วย...ถ่ายรูปมารู้สึกว่าหล่อใช้ได้เลย....แต่ขอแสงเพิ่มซักนิดคงดี

ผู้ใดยังไม่มีภาพถ่าย เย็นนี้แต่งตัวให้หล่อหน่อยจะจัดการให้ ส่วนบางคนเก็กถ่ายไปแล้วแต่บุ้งไม่ได้จัดการให้เป็นการลำเอียงสองมาตรฐาน ใครว่างก็ลอง download ภาพจาก link ที่ให้ไว้จัดการให้หน่อย

ข้อคิดในเดือนนี้

แปลก ไหม...ที่คนที่คุณบอกว่ารัก
แต่...เค้ากลับทิ้งคุณไป

แปลกไหม...ที่เราต้องส่งอีเมล์ให้คนที่ทำงานอยู่โต๊ะติดกัน
แต่...เราบอกว่าไม่มีเวลาโทรไปหาพ่อแม่

แปลกไหม...ที่วันเกิดเรา พ่อแม่เราดีใจที่สุด
แต่...เราไปทานข้าวกับคนอื่น

แปลกไหม...ที่ คุณเลี้ยงข้าวเพื่อนตอนรับปริญญา
แต่...คุณไม่ได้เลี้ยงข้าวคนที่ส่งคุณเรียนจนจบปริญญา

แปลกไหม...ที่เรารักเพื่อนที่เคยเลี้ยงข้าวเราเพียง 1 มื้อ
แต่...เรากลับไม่เคยส่งเงินให้กับคนที่เลี้ยงข้าวเรามา 25 ปี

แปลกไหม...ที่เรารักใครบางคน ที่ไม่กล้าแม้แต่จะจับกางในของเรา
แต่...เรากลับเบื่อเสียงเตือนของคน ที่ล้างก้นให้เราได้มากกว่า 3 ปี

แปลก ไหม...ที่เพื่อนโทรมาชวนเราเวลาไหนเราก็ออกไป
แต่...พ่อแม่จะมาหา เรากลับบอกว่าไม่ว่าง

แปลกไหม...ที่คุณทำอะไรได้ทุกๆ อย่าง เพื่อใครบางคน
แต่...คุณไม่เคยทำสิ่งที่พ่อแม่คุณแอบดีใจ

แปลกไหม...ที่คุณต้องพูดจาเพราะๆ เพื่อให้เขายอมรับ
แต่...คุณไม่เคยพูดเพราะกับพ่อแม่คุณเอง

แปลก ไหม....ที่คุณยังรอที่จะทำบุญกับท่าน ในวันที่ท่านไม่อยู่

วันนี้คุณคิดถึงผู้หญิงคนนี้หรือยัง?

สวัสดีจ๊ะ กลับมาแว้วววว คิดถึงกันไหมเอ่ย ? เสือ tik กับพี่ ธนู ไปแข่งมาเลครั้งนี้ได้รับประสพการณ์ใหม่ ๆ มาเยอะเหมือนกัน
วันแรกวันที่ 30 ก.ค. ไปถึง เมือง ipoh รัฐ Perak โดยรถตู้เวลาประมาณ 3 โมงเย็นมาเลย์(เวลาเขาเร็วกว่าเรา ประมาณ 50 นาที) เห็นหน้างานแล้วตกใจ เขาแปะรายชื่อนักจักรยานไว้เป็นแผงยาวเหยียด ต้องไปรายงานตัวและรับหมายเลขประจำตัวกับตัวเซนเซอร์ติดกับจักรยาน (ตัวนี้สำคัญมาก เขาบัญทึกข้อมูลเราไว้ด้วยเทคโนโลยีเดียวกับทัวร์ระดับโลกที่เขาใช้กัน ตื่นเต้นมาก! ไม่ต้องให้นักศึกษามานั่งจด นักแข่งมาชี้ตัว นักแข่งมาประท้วงให้วุ่นวาย ไม่เกิดความโกลาหล)ค่าสมัคประมาณ 1000 บาทไทย แต่ของแจกเพียบ อาทิเช่น1. พาวเวอร์บาร์กินก่อนแข่ง 1 แท่ง 2.เสื้อเชิ๊คเนื้อดีBrooks 1 ตัว 3.ถุงแขนกันแสง uv 1 คู่ หรือผ้าโพกหัวหรือถุงเท้าจักรยาน แจกพร้อมโปสเตอร์การวอมอัพร่างกายและถุงใส่ลดโลกร้อน (ลืมถ่ายรูปไว้ เดี๋ยวหนูลูกศรอาจมีรูปมาให้ดู) เสร็จแล้วก็นั่งรถตู้ไปสำรวจเส้นทางคร่าว ๆ กัน