ThaiMTB.com

ทริปนี้ ก่อนอื่นต้องขอโทษเพื่อนๆ scc ด้วย ที่ไปโดยไม่ได้ชวนใคร
เพราะตัดสินใจคืนวันอาทิตย์ ว่า..หยุดหลายวัน ก็ไม่มีทริปปั่นไปไหน ถ้างั้นเอาจักรยานขึ้นรถไฟไปเมืองกาญฯ ดีกว่า จะได้ไปลองจักรยานคันใหม่ว่าขี่ดีหรือเปล่าเพราะตั้งแต่ได้รถมา ขี่ไปแค่ 50 กว่าโลเอง

... เตรียมรถพร้อมออกเดินทางจากคอนโด แถวท่าพระ ไป สถานีรถไฟธนบุรี

ไปรับตั๋ว รถไฟฟรี สายธนบุรี-น้ำตก รอบ 07.45 น.

ได้ตั๋วมาแล้ว จ่ายค่าระวางบรรทุกจักรยานไป 90 บาท คนฟรี

เข็นรถจักรยาน ไปรอขึ้นตู้สัมภาระ

thank เพื่อนทุกๆคน ที่มีส่วนช่วยให้ "น้องขาว" รวมร่างสำเร็จ

เสือบางใหญ่ .. ที่ช่วยประกอบรถให้เหมือนทุกครั้ง
เสืออมยิ้ม .. ที่ให้เบรค xt มาใช้
พี่จุม กระต่ายน้อย น้า ฯฯ ที่ช่วยกันประกอบรถ

ขอบคุณครับ

บรรยากาศยามเช้า ณ สถานีรถไฟธนบุรี

แล้วรถไฟก็มา... ช้ากว่ากำหนดไปประมาณ 15 นาที
แต่ไม่เป็นไร ทริปนี้เวลาไม่สำคัญ ไม่รีบ ไปเรื่อยๆ เหนื่อยก็หยุด แค่นั้นเอง

หลังจากเอารถไปผูกไว้ที่ตู้สัมภาระแล้ว ก็มานั่งที่ตู้โดยสาร วันนี้ วัยรุ่นมาเที่ยวเมืองกาญฯ เกือบเต็มตู้ ร้องเพลงไปตลอดทาง

นั่งกินลม ชมวิว ไปเพลินๆๆ บรรยากาศสบายๆ

ถึงเมืองกาญฯ ประมาณ 11 โมงกว่าๆ

เป้าหมายวันแรก อุทยานแห่งชาติเอราวัณ ระยทางประมาณ 80 โล เส้นทางจากที่เคยนั่งรถไปเที่ยว ก็มีเขาให้ขึ้นพอเหนื่อย
ถ้าขี่ไปเรื่อยๆ ก็น่าจะไปถึงประมาณ 4-5 โมงเย็น

ออกจากสถานีรถไฟ จะเจอสุสานทหารสหประชาชาติอยู่ฝั่งตรงข้ามของถนน

ออกจากตัวเมืองผ่านสี่แยกแก่งเสี้ยน ไปทางเส้น กาญ-ศรีสวัสดิ์
ผ่าน พลร.9 ---ลาดหญ้า

เส้นทางก็เหมือนกับเพื่อนๆ หลายคน ที่เคยไปขี่รถที่เมืองกาญฯ แล้วมาโพสต์ให้ดู
ถนนร่มรื่นดี ต้นไม้เต็มสองข้างทาง แต่ข้อเสีย ไหล่ทางแคบขี่รถต้องระวังพอสมควร ยิ่งช่วงวันหยุดเทศกาลยิ่งต้องระวังมากกว่าปกติ

ขับฝ่าเปลวแดดมาเรื่อย เห็นวัดเก่าๆ อยู่ข้างทาง เลยแวะจอดถ่ายรูป
วัดป่าเลไลยก์ เมืองกาญฯ ไม่ใช่ วัดป่่าฯ สุพรรณ

ผ่านหน้าศาลเจ้าพ่อเขาชนไก่ จอดรถไหว้อยู่ฝั่งตรงข้าม ไม่ได้ขี่เข้าไปข้างใน

ช่วงนี้ต้องรีบเดินทางแล้ว เพราะฝนเริ่มตั้งเค้า ใกล้จะตก
แต่แดดยังแรงอยู่ อากาศอบอ้าวสุดๆ

เนินเริ่มเยอะขึ้นเรื่อยๆ พอให้หายใจแรงมากยิ่งขึ้น แถมยังต้องขี่ทวนลมอีก เฮ่อ เหนื่อย...

หลังจากที่ขึ้นเนินมาสักระยะ ก็มาถึงปากทางเข้าอุทยานสงครามเก่้าทัพ เพิ่งผ่านไปได้ประมาณครึ่งทางเอง
ถึงตรงนี้เริ่มมีอาการเหนื่อยมากขึ้น เพราะซ้อมน้อย แต่อาศัยว่าขี่ขึ้นเนินไม่รีบขึ้นจนเกินไป ซอยขาไปเรื่อยๆ อย่าไปเร่งเกินกำลังของตนเอง ก็พอจะเอาตัวรอดได้

พอดีโชคดีมีรถไอติมขับผ่าน เลยจัดการไป 2 แท่ง สดชื่นขึ้น พอให้หายเหนื่อย

ช่วงขึ้นเขา แถวๆ เขื่อนท่าทุ่งนา
งานเข้าแล้วครับ ฝนเริ่มตกปรอยๆ แต่หนาเม็ดขึ้นเรื่อยๆ
กระเป๋าก็ไม่กันน้ำ เลยต้องเอาถุงดำที่พกมาห่อกระเป๋าเอาไว้กันเปียก ทุลักทุเลน่าดู
แถมยังต้องระวังรถอีกเพราะถนนลื่นสุดๆ เสียว..ได้อีก