บางครั้ง ความสนุกของการขี่จักรยาน ก็ไม่จำเป็นว่าต้องไปขี่ออกทริปกับผู้คนเยอะ ๆ เสมอไปหรอกครับ
ช่วงหลัง ๆ ผมชอบที่จะใช้วันหยุดเสาร์-อาทิตย์ ขี่จักรยานไปจ๊ะเอ๋ ทำเซอร์ไพรส์พรรคพวก เพื่อนฝูง
และคนรู้จัก ที่บ้านอยู่ไม่ไกลจากผมมากนัก ได้ไปทักทาย ไต่ถามสารทุกข์สุกดิบ ในรูปแบบใหม่ ๆ
ก็เป็นเรื่องน่าสนุกไปอีกแบบ วันหยุดสุดสัปดาห์รถราบนท้องถนนไม่เยอะ ระหว่างทางเรายังได้เห็น
ภาพชีวิตวันหยุดของคนเมืองหลวงในอีกมุมมองหนึ่ง และยังเป็นการออกไปสำรวจเส้นทางปั่นจักรยาน
ใหม่ ๆ อีกด้วย
หลังจากจัดการหาอาหารเช้าให้เด็ก ๆ ที่บ้านทานกันจนเป็นที่เรียบร้อย ก็เป็นเวลาของผมที่จะออกไป
ปั่นจักรยาน วันนี้ผมวางที่หมายไว้ว่า จะขี่จักรยานแวะไปเยี่ยมคุณโรจนกร แห่งร้านโรจนกรไบค์ ซึ่งเป็น
ร้านที่ผมซื้อรถจักรยานพับได้ YEAH by Dahon คู่ใจคันนี้มาเป็นพาหนะประจำตัว ร้านของคุณโรจนกร
อยู่ที่ทางเข้าสนามกอลฟ์ไพน์เฮิสท์ เลยมหาวิทยาลัยกรุงเทพรังสิตไปเล็กน้อย ผมใช้เส้นทางถนน
โลคอลโรดที่ผมคุ้นเคย มุ่งหน้าไปรังสิต
(เขียนรีวิวเส้นทางนี้ไปหลายรอบแล้ว วันนี้เลยไม่ได้ถ่ายรูปใหม่ ขอใช้รูปเดิมก็แล้วกันนะฮะ)
พอถึงรังสิต ผมข้ามทางรถไฟ ปั่นเลาะไปทางหน้าตลาดจะไปออกถนนพหลโยธิน รถรามากกว่าที่คิด
แถมมีแอ่งน้ำขังที่ข้างทางคอยดักเป็นระยะ ๆ (เมื่อคืนฝนตก) พอเข้าถนนพหลโยธิน ยิ่งไปกันใหญ่
ไหนจะระวังรถที่แล่นตามหลัง ไหนจะแอ่งน้ำ แล้วยังมีรถมอเตอร์ไซค์วิ่งสวนเลนมาเป็นระยะ ๆ อีก
ก็พอจะเข้าใจนะครับว่าถนนช่วงนี้ ยูเทิร์นแต่ละแห่งตั้งอยู่ห่างกันมาก แต่พวกพี่เล่นขี่สวนเลนพุ่งเข้า
มาหาผมแบบไม่เกรงใจคนขี่จักรยานที่ขี่ตามกฎจราจร แล้วให้ผมเบนหัวรถออกไปกลางถนนให้รถเมล์
ไล่บี้ผมอีกต่อนึงเนี่ยนะ ... "__"!
...
ค่อย ๆ ปั่น .. ค่อย ๆ ไป .. แบบใจเย็น ประมาณ 10 โมงกว่า ๆ ผมก็ปั่นมาถึงแล้ว รัานโรจนกรไบค์
ทางเข้าสนามกอลฟ์ไพน์เฮิสท์ .......
แต่ทว่า .........
ก๊ากกก ... มาไม่บอกไม่กล่าวล่วงหน้า กะว่าจะมาเซอร์ไพรส์คุณโรจนกร กลายเป็นผมเองที่เซอร์ไพรส์
เอาเห๊อะ ไหน ๆ ก็ปั่นมาแล้ว เลยลองถามพี่ยามที่นั่งอยู่แถว ๆ นั้นว่า มีทางออกไปทะลุคลองเปรมประชา
มั้ยครับ พี่ยามใจดีแกชี้ทางบอก ให้เข้าไปในหมู่บ้านราชธานี ซอย 13 .. มีทางทะลุออกไปได้จ๊ะ
ปั่นเข้าไปตามที่พี่ยามบอก อย่างเดียวที่พี่ยามไม่ได้บอกผมก็คือว่า เมื่อสุดซอย 13 แล้ว ...
ถนน .. มันเป็นถนนลูกรังอ่ะสิค๊าบบ ... "__"!
ยังดีนะเนี่ย ที่มันไม่แฉ่ะ ไม่เป็นหลุมเป็นบ่อ ไม่งั้นคงจะยุ่งกว่านี้ ...
..
ตรงคูน้ำหลังหมู่บ้านราชธานี เท่าที่ผมจอดรถดู เห็นมีปลาเยอะนะครับ ชัวร์ ๆ นี่ต้องปลาช่อนนา โดดให้เห็น
จะ ๆ ปลาตะเพียน ปลานิล จะมีรึเปล่าก็ไม่รู้ แต่เห็นฟองน้ำผุด ๆ ขึ้นมาเยอะ ใครที่ชอบตกปลาก็ลองมา
วัดดวงดูก็ได้ฮะ จากนั้นผมก็ปั่นต่อ ผ่านไซต์งานก่อสร้าง ออกมาโผล่ที่ถนนลายยางสายแคบ ๆ ปั่นลัดเลาะ
ไปตามบ้านเรือนที่ตั้งกระจายตัวกันห่าง ๆ จนในที่สุดก็มาโผล่ที่ ....
ถ่ายรูปไว้เป็นหลักฐานซะหน่อย ... น่าเสียดายที่วันนี้มีเมฆครึ้ม ถ้าวันแดดจัด ๆ รูปคงจะสวยกว่านี้
(แต่ก็คงจะร้อนกว่าวันนี้อีกหลายเท่า ... 555)
...
ออกจากสถานีรถไฟเชียงราก ปั่นตามทางลาดยางออกมาเรื่อย ๆ ครับ แป๊บเดียวก็ถึง ...
..
ใช่แล้วครับ ... ถนนเลียบคลองเปรมประชา เส้นทางสุดฮิตของนักจักรยาน ^__^
ได้เวลาเบนหัวรถกลับบ้าน ฟ้าครึ้ม .. ลมอ่อน ๆ .. กลิ่นท้องทุ่ง ปั่นเล่น ๆ เพลิน ๆ
ไปเรื่อยผมก็กลับมาถึงบ้านที่ดอนเมือง วันนี้ออกจากบ้านตอน 9 โมงเช้า กลับมาถึงบ้าน
11 โมงครึ่ง .. ได้ระยะทาง 43 กม.
เดี๋ยวว่าง ๆ คราวหน้า จะปั่นไปหาคุณโรจนกรใหม่นะครับ ... ไม่ต้องห่วงครับ ผมไม่โทร.
ไปบอกล่วงหน้าหรอก เดี๋ยวไม่เซอร์ไพรส์ ... ก๊ากกก
เพื่อน ๆ ชาวรถพับ ออกไปปั่นวันเสาร์-อาทิตย์ที่ไหนกันบ้างครับ เก็บภาพ เรื่องราวสนุก ๆ
มาเล่าสู่กันฟังบ้างนะครับ ... ^__^
ยางแตกไปอีกสอง แต่ก็ได้ของฝากเป็นหมวยผิวดำ สภาพโดนตอนอะไหล่มาด้วยครับ
