ThaiMTB.com

อยากให้ถ่ายทอดอารมณ์ จิตวิญาณ และ ความรู้สึก เมื่อโลดแล่นไปกับเสือหมอบคู่กาย

อิสระ

รู้นะว่าแอบสนใจหมอบ
อยากรู้ก็มาขี่เองสิครับ

ผมก็อยากได้หมอบเหมือนกันอะครับ แต่ติดอยู่อย่างเดียวคือ ไม่มีเงิน ฮาๆๆๆ ต้องเก็บๆๆเงินอย่างเดียวเลย ถ้าได้หมอบเมื่อไหร่คงได้ถ่ายทอดกันเต็มที่ ตอนนี้ติดที่ว่าจะค่อยๆซื้ออุปกรณ์มือสองทีละชิ้นดี เก็บไปจนครบ หรือว่าหยอดเงินเข้าบัญชีเดือนละ20เปอร์เซ็นจนครบ แล้วค่อยซื้อมือหนึ่งดีหว่า ฮุฮุ เดือนนึงคงเก็บได้พันเดียวจนกว่าจะจบทำงานอะงับ
ปั่นเสือภูเขาแต่ใจไปหมอบไม่รู้ถึงไหนแว้วคร๊าบ

มันเหนื่อย.....

เร็ว...เหนื่อย...เร็ว...เหนื่อย...

ถ้าไม่มี 2 อย่างนี้ไม่ใช่เสือหมอบครับ

ควง ควง ควง ยังไงให้ไม่เหนื่อย และเร็วที่สุด พริ้ม พริ้ม พริ้ม ตอนลมเย็นแทรกผ่านกาย ยาม ปั่นนิ่งยาว เหนื่อย เพลิน โล่ง เวลาอัดมาเต็มที่แล้วปล่อยให้หูได้ยินเสียงฟรี เพราะๆ โอววว เสพติด ติด หมอบ

รู้สึกเหมือนได้ โยนอะไรๆที่มันเหนื่อยหน่ายไว้ข้างหลังนะครับ

มันมีหลายอารมณ์นะ

ตอนไม่เหนื่อย เวลากดหนักๆ อัตราเร่งมากๆ รู้สึกถึงพลัง
แต่พอขึ้นเขายาวๆ แรงจะหมด มันจะสับสน ก็จะคิดหาทางว่าเอาไงดี ฝืนจนเครื่องพังเผื่อรอด หรือลงจูงยาวๆ ขึ้นต่อ หรือยอมแพ้เลี้ยวกลับลงเขาให้รู้แล้วรู้รอด ตอนหมดแรงหลุดกลุ่มก็เช่นกัน จะอัดต่อ เผื่อเขาจะคอย หรือปล่อยๆ ไป ค่อยๆ ตามไปดี

อยากรู้ต้องมาลอง
เดี๋ยวปล่อยมือ2ถูกๆให้ก็ได้นะ
ล้อเล่นนะ
งบคันใหม่ยังไม่มีเลย

ยกเท้าข้างสุดท้ายพ้นจากพื้น ขึ้นแตะบันได
กดคลีทเบาๆ ดังคลิ๊ก
ออกแรงควงรอบสบายๆ บนเกียร์ต้นๆ น้ำหนักเบาๆ
รถเหมือนไหลไปได้เอง

ก้มตัว งอข้อศอก
มือจับปลายหงอนชิฟเตอร์บังคับทิศทาง
ปลายนิ้วประคองก้านเกียร์ รอจังหวะตบ
ตัวเอนลู่ทะยานไปกับรถ สายตามองข้างหน้า
เหลือบเห็นล้อหน้าบางๆ และพื้นถนนผ่านตาเป็นเส้นไหวๆ
ได้ยินเสียงลมผ่านหู และเสียงล้อบดยางมะตอยสากๆ

ไล่เีกียร์กระชั้นขึ้นมาตามรอบขาทีละสเต็ป
ความเร็วแตะสามสิบ ก้มตัวลงไปจับดรอปบาร์ด้านล่าง
ลำตัวเริ่มหมอบ หัวก้มเหมือนลูกกระสุน
ทุกอย่างลู่ลม

ความเร็วทะยานขึ้นมาแตะสี่สิบ
สองมือกำบาร์หลวมๆ กดหัว ก้มตัวต่ำที่สุด
จับความรู้สึกระหว่างรอบบันไดและแรงขา
รักษารอบไว้ให้สม่ำเสมอที่สุด
เสียงลมก้องหู แทบไม่ได้ยินเสียงล้อ
ความรู้สึกเหมือนกำลังลอย ล้อไม่แตะพื้น

เริ่มอ้าปากหอบที่ความเร็วห้าสิบต้นๆ
ความรู้สึกเหมือนขาหมุนไม่ทันล้อ
เร่งความเร็วแทบไม่ขึ้น ตัวเลขความเร็วไม่ขยับ
ใบหน้าเหมือนจะพองยุบตามจังหวะหัวใจ
เหงื่อซึมเข้าตาแสบ

ที่ความเร็วหกสิบกว่าๆ
หลายๆ ท่านก็จะพบว่าผมโม้มาได้สักพักแล้ว
ก็เริ่มตั้งแต่ความเร็วสามสิบนั่นแหละ
ปั่นมาจนป่านนี้ ได้แค่นั้น
สี่สิบกว่า ห้าสิบก็มีบ้าง นานๆ ที

เวลาขี่ลงเนิน...

ทีแรกรู้สึกว่าอยากจะโยนมันทิ้งลงเหวระหว่างทางที่ไต่ขึ้นเขา
แต่หลังจากวันนั้นก็เริ่มขาดมันไม่ได้...ยังไงก็ต้องไต่ ไต่ และก็ไต่

...อิสระ หลุดพ้นชีวิตวุ่นวาย ปลอดโปร่ง สุดท้ายคือได้เพื่อนๆที่หัวใจเดียวกันในเวปนี้...

แมวทอง เขียน:รู้สึกเหมือนได้ โยนอะไรๆที่มันเหนื่อยหน่ายไว้ข้างหลังนะครับ

คุณแมวทองเหมือนผมเปะเลย รู้สึกเหมือนได้โยนสิ่งที่เราต้องแบกรับและเหนื่อยหน่ายไว้ข้างหลัง ช่วงเวลานั้นผมรู้สึกอิสระ...กลับบ้านนอนหลับสบาย

บุโรทั่ง เขียน:ยกเท้าข้างสุดท้ายพ้นจากพื้น ขึ้นแตะบันได
กดคลีทเบาๆ ดังคลิ๊ก
ออกแรงควงรอบสบายๆ บนเกียร์ต้นๆ น้ำหนักเบาๆ
รถเหมือนไหลไปได้เอง

ก้มตัว งอข้อศอก
มือจับปลายหงอนชิฟเตอร์บังคับทิศทาง
ปลายนิ้วประคองก้านเกียร์ รอจังหวะตบ
ตัวเอนลู่ทะยานไปกับรถ สายตามองข้างหน้า
เหลือบเห็นล้อหน้าบางๆ และพื้นถนนผ่านตาเป็นเส้นไหวๆ
ได้ยินเสียงลมผ่านหู และเสียงล้อบดยางมะตอยสากๆ

ไล่เีกียร์กระชั้นขึ้นมาตามรอบขาทีละสเต็ป
ความเร็วแตะสามสิบ ก้มตัวลงไปจับดรอปบาร์ด้านล่าง
ลำตัวเริ่มหมอบ หัวก้มเหมือนลูกกระสุน
ทุกอย่างลู่ลม

ความเร็วทะยานขึ้นมาแตะสี่สิบ
สองมือกำบาร์หลวมๆ กดหัว ก้มตัวต่ำที่สุด
จับความรู้สึกระหว่างรอบบันไดและแรงขา
รักษารอบไว้ให้สม่ำเสมอที่สุด
เสียงลมก้องหู แทบไม่ได้ยินเสียงล้อ
ความรู้สึกเหมือนกำลังลอย ล้อไม่แตะพื้น

เริ่มอ้าปากหอบที่ความเร็วห้าสิบต้นๆ
ความรู้สึกเหมือนขาหมุนไม่ทันล้อ
เร่งความเร็วแทบไม่ขึ้น ตัวเลขความเร็วไม่ขยับ
ใบหน้าเหมือนจะพองยุบตามจังหวะหัวใจ
เหงื่อซึมเข้าตาแสบ

ที่ความเร็วหกสิบกว่าๆ
หลายๆ ท่านก็จะพบว่าผมโม้มาได้สักพักแล้ว
ก็เริ่มตั้งแต่ความเร็วสามสิบนั่นแหละ
ปั่นมาจนป่านนี้ ได้แค่นั้น
สี่สิบกว่า ห้าสิบก็มีบ้าง นานๆ ที

เวลาขี่ลงเนิน...

อิอิ

ตอนวัยรุ่นขี่ รู้สึกถึงพลังที่แหวกไปข้างหน้า ไม่มีหยุด ไม่ยอมแพ้

ปัจจุบัน 10 ปีผ่านไป รู้สึกถึงความสงบ การใช้สมาธิ และเอาตัวให้รอด ท่องในใจ อย่าฝืนๆ เดี๋ยวเครื่องน็อค