ThaiMTB.com

ขึ้นทางปากช่องอ่ะ ใครเคยบ้างช่วยแชร์ประสบการณ์หน่อยครับ

ถ้าเป็นผม ใช้รถยนต์ขึ้นครับ ปั่นไม่ไหว

PlyMunGaw เขียน:ถ้าเป็นผม ใช้รถยนต์ขึ้นครับ ปั่นไม่ไหว

ต้องดูกลุ่มที่ปั่นไปด้วยกันครับ จะได้สนุกและเป็นรถประเภทเดียวกัน

PlyMunGaw เขียน:ถ้าเป็นผม ใช้รถยนต์ขึ้นครับ ปั่นไม่ไหว

ถ้าจะขึ้นด้านปากช่อง แล้วยังไม่เคยขึ้นเขาใหญ่เลย
แนะนำให้ใช้เสือภูเขาขึ้นก่อน จานหลังอย่างน้อยควรต้องมี 34 ฟัน
ด้านปากช่อง อันตรายกว่าด้านปราจีนนะครับ มันชันกว่าแล้วรถเยอะกว่ามาก


มันจะอันตรายตรงเลื้อยไปเลื้อยมา ไม่ค่อยได้ ถ้าพึ่งขึ้นยังไงลองมาฝั่งปราจีนก่อนดีกว่าครับ
ในกลุ่มไปกันบ่อย สนุกสนาน ทั้งรักทั้งชังกันเยอะครับ เขาลูกนี้


แล้วถ้าเขาใหญ่สำเร็จแบบสบายๆเมื่อไหร่ ก็ลุยเขาเขียวเลยครับ....

ถ้าเป็นเด็กเต้ป อยู่แต่กรุงเทพ ไม่เคยปั่นขึ้นเขา แนะนำให้ไปเริ่มที่น้ำตกเหวนรกครับ
ถึงทางปราจีนฯ จะชันน้อยกว่า แต่ช่วงแรกก็นับว่าชันไม่น้อยเหมือนกัน

แล้วก็พกน้ำไปเยอะๆ กระติกเดียวไม่พอแน่นอน ถ้ากินน้ำเยอะอาจต้องใช้ 3-4 กระติก

ขึ้นได้ทั้ง 2 เสือ แหละครับ
แต่ทางปากช่องจะชัน(แต่ระยะทางสั้น) กว่าฝั่งปราจีน

หมอบขึ้นมาแล้วค่ะ...หอบเลย ขึ้นมาลูกนึง ก็จอดหอบทีนึง
ขึ้นฝั่งปากช่องลงฝั่งปราจีน...พอถึงขาลง...รู้งี้ขึ้นฝั่งปราจีนดีกว่า คราวหน้าจะลองขึ้นจากฝั่งปราจีนมั่ง

เท่าที่ลองขึ้นเขามาทั้งหมอบทัวร์ริ่ง กับ เสือภูเขาทั้ง หางแข็งและฟูลซัส
ทัวร์ริ่งแฮนด์หมอบเร็วกว่าเหนื่อยน้อยกว่า
(ผมใช้จานหน้าใบสองเฟืองหลัง2-3)
ทั้งหมดนี้เจอหมอบยังไงก็ตามไม่ทัน

ถ้าเป็นทางเรียบผมเลือกหมอบครับ

ไม่ง่าย แต่ไม่ยากเกินครับ ผมขึ้นครั้งแรกอ้วกเลย (อ้วกจริงๆนะ อาหารเช้ามันประท้วงออกมา) จริงแล้วอยุ่ที่การขี่แบบ"ฉลาด"ครับ แรงมีส่วนครึ่งเดียวครับ
ขั้นแรก ดูเฟืองกับจานเสือหมอบก่อนครับ ถ้าจานธรรมดาก็เป็นเฟือง 27 ถ้าจานคอมแพ็คก็เฟือง 28 ก็ได้ นี่คืออัตราทดที่"พอจะ"ขึ้นได้อย่างใจเย็นๆสำหรับการขึ้นครั้งแรกของมือใหม่ครับ เตรียมน้ำไป 1 ขวดพอครับ กินข้าวเช้าตามปกติ รอย่อย หลีกเลี่ยงไข่แดง นม ชีส เพราะย่อยยาก ระวังมันจะไปเด้งกลับบนเขาเหมือนผม

ผ่านด่านเก็บเงินเข้าไป ก็จะเห็นศาลเจ้าพ่อเขาใหญ่อยู่ทางขวา ขอพรให้คุ้มครอง ส่งแรงผลักตูดเบาๆจากท่านซักนิด แล้วค่อยๆปั่นไปครับ จากตรงนี้ เส้นทางจะไม่ชันไประยะหนึ่งเลยครับ ค่อยๆปั่นไปเรื่อยๆอย่าใจร้อนเห็นว่าไม่ยาก เก็บแรงใว้ก่อนครับ กินลมชมวิวไปเรื่อยๆ

จนกว่า ข้างทางจะเริ่มเห็นเป็นหุบเขาลงไป นั่นแหละครับ ถึงเวลาขึ้นเขากันจริงๆแล้ว จากตรงนี้ไปจะมีแต่ขึ้นเท่านั้นไม่มีลง เส้นทางช่วงนี้ ห้ามเร่งเด็ดขาดครับ ใช้เกียร์ที่มีไปเรื่อยๆ อย่าแช่เฟืองใหญ่สุด ถ้าความชันลดลง พอจะกดใด้เมื่อใหร่ลงเฟืองรองใหญ่สุดทันทีครับ รอบขาไม่ต้องสน กดไปเรื่อยๆ หายใจสบายๆ อย่าเกร็ง กินน้ำสม่ำเสมอ
จนเจอเลี้ยวพับแรก ถ้าถนนโล่งก็เข้าไลน์นอกครับ ไม่งั้นก็อย่าเร่ง ค่อยๆขึ้นไป จากพับแรกนี้ จะชันขึ้นเรื่อยๆทีละนิดๆ ท่องเอาใว้ว่าอย่าเร่ง อย่าฝืน อย่าโหม ถ้าเหนือ่ยรีบผ่อน แต่ห้ามเข็นครับ หยุดตรงนี้ ไปต่อไม่ได้แล้วครับเข็นอีกเป็นกิโลแน่นอน กระทั่งซ้ายมือเจอกำแพงปูน ตรงนี้แหละครับที่หนักที่สุด จากนี้ไปอีกเกือบๆ 700 เมตร (เกือบกิโลนั่นแหละ) จะยาวนานเหมือนไม่สิ้นสุดครับ ตรงกำแพงปูนนี้ อย่าใช้เฟืองใหญ่สุดเด็ดขาดครับ ทนอัดเฟืองรองใหญ่ไปจนหมดกำแพงปูนความชันจะลดลงนิดนึง พักขา พักหายใจไปเบาๆตรงนี้ กินน้ำให้หายหอบ แต่อย่าหยุด อย่าเข็นนะครับ แล้วจะเจอโค้งพับไปทางซ้าย ที่เมื่อเลี้ยวมาจะเจอโคตรเนินตระหง่านอยู่เบื้องหน้า ตรงนี้แหละครับ สู้เต็มที่ครับ เฟืองใหญ่สุดมีเท่าใหร่ ถ้าไม่ใหวก็ตามนั้นเลยครับ ถ้าใหญ่สุดแล้วยังไม่ได้ ให้เทคนิคเล็กๆว่า อย่าพยาามซอยครับ ลดรอบขาลงก่อนจะหม้อน้ำระเบิด นั่งถอยไปท้ายเบาะ ถีบไปด้านห้า จับแฮนด์ตรงกลางๆ หายใจลึกๆ ช้าๆ ค่อยๆคลึงค่อยๆบดไป ถ้าไม่อัดมาก่อนจนเละเทะ ใจเย็นๆแบบนี้ผ่านไปได้แน่นอนครับ
ตามองที่ยอดเขาเยื้องทางขวามือตำแห่ง 2 นาฬิกาใว้ครับ นั่นแหละครับตัวการที่ทำให้ท่านต้องชันขนาดนี้
จนสิ้นสุดยอดนี้ เข้าสู่จุดชมวิว เป็นอันหมดความโหดครับ จากนี้ขึ้นๆลงๆ ไปจนถึงที่ทำการอุทยานฯ ระวังหลังเต่าให้ดีๆครับอย่าอัดเพลิน

ย้ำครับ อย่าโหม อย่าฝืน เบาได้เบา ช้าได้ช้า ไม่ใหวจริงๆเข็น มีคนเคยเสียชีวิตเพราะเส้นทางนี้มาแล้วครับ เราไม่ได้แข่งขัน อย่าเสี่ยงครับ ถ้ามี HRM คุมชีพจรแอโรบิคตลอดครับ ถ้ามีวัตต์อย่าให้เกินเท็มโป

โชคดีครับ

ถ้าแรงน้อยก็เล่นจานหน้า 50/34 กับเฟืองหลัง 12-25 หมอบขึ้นได้สบาย
ออกตัวไปเบาๆซอยหน่อย เรื่อยๆ กว่าจะถึงยอดอีกไกล ออมแรงไว้ก่อน
ช้าๆได้พล้าเล่มงาม อิอิ

PlyMunGaw เขียน:ถ้าเป็นผม ใช้รถยนต์ขึ้นครับ ปั่นไม่ไหว