ผู้ใจบุญ...ท่านให้เราด้วยดวงใจ
โพสต์: 02 มิ.ย. 2010, 16:47
ผู้ใจบุญ ท่านให้เราด้วยดวงใจ ..
ข้าพเจ้าขอขอบพระคุณและขอตอบแทนในการทำความดีของคุณ อุษา เดชะพันธ์ ที่ได้มอบรองเท้าจักรยานเสือหมอบ และหมวกกันกระแทก ซึ่งมีความจำเป็นกับเด็กบ้านศูนย์ฝึกจักรยานกองบิน 46 โดยรองเท้าจักรยานได้นำส่งต่อให้กับ ไพศาล ใจมณี คนนี้มีความรับผิดชอบสูง เป็นลูกช่างเหล็ก ชวนมาเล่นจักรยาน ด้วยการขับมอเตอร์ไซค์ผ่านหน้าบ้าน เห็นเด็กคนหนึ่งกำลังตัดหญ้าอยู่หน้าบ้าน เลยนึกชวนมาเล่นจักรยาน น้องเบญถามว่า ใครให้มาหรือครับ ตอบไปว่า ผู้ใจบุญ และขอให้สมกับที่เขาได้มอบสิ่งของให้กับเรา โดยขอให้เป็นคนดี ทำหน้าที่เป็นพลเมืองที่ดี ให้สมกับที่มีคนช่วยเหลือและดูแลเรา.....
....
ส่วนหมวกกันกระแทก ได้มอบให้กับน้องพริก คนนี้ไม่มีสภาพร่างกายที่เหมาะสมกับการเป็นนักจักรยานเลย อายุ 13 ปี เรียนอยู่ชัน ม.1 โรงเรียนท่าทองวิทยา พิษณุโลก เขามาอยู่ด้วยกันที่บ้าน เพิ่งเข้ามาอยู่ มาวันแรกถามเขาว่า สู้ไหม คำตอบคือสู้ครับ .....
อยากจะตอบแทนกับทุกท่านว่า การแข่งขันกีฬา เดินทางไปไกลแสนไกล รางวัลก็ไม่ได้รับ ที่หนึ่งก็ไม่เคยได้ แต่การเป็นบุคคลผู้มีระเบียบวินัย รู้รับผิดชอบ รู้หน้าที่ เราควรที่จะมาขัดมาเกลากันตั้งแต่วัยเด็ก การเล่นกีฬาเป็นทางเลือกหนึ่งให้เด็กได้มีการขัดเกลา ให้เด็กได้เรียนรู้ จึงมีผลมากกว่ารางวัล วันนี้ การเหลาไม้ไผ่กอใหญ่ เริ่มเรียวงามสานตะกร้าใบใหญ่ได้ แต่การสานตะกร้านี้ จะสำเร็จมิได้ หากขาดการช่วยเหลือกันด้วยดวงใจ ....
.....
และอีกท่านหนึ่ง ชื่อคุณณัฐพงษ์ รุ่งเรือง ท่านได้มอบรองเท้ามาให้กับเด็กบ้านนี้เช่นกัน ขอเรียนเชิญพี่น้องทุกท่าน เดินทางไปเยี่ยมชมเรื่องราวการเดินทางของพื้นที่บ้านหลังนี้ ด้วยการส่งความดีมอบให้กับท่านผู้ใมจบุญ ขอความสุขสวัสดีช่วยคุ้มครองครับ
ข้าพเจ้าขอขอบพระคุณและขอตอบแทนในการทำความดีของคุณ อุษา เดชะพันธ์ ที่ได้มอบรองเท้าจักรยานเสือหมอบ และหมวกกันกระแทก ซึ่งมีความจำเป็นกับเด็กบ้านศูนย์ฝึกจักรยานกองบิน 46 โดยรองเท้าจักรยานได้นำส่งต่อให้กับ ไพศาล ใจมณี คนนี้มีความรับผิดชอบสูง เป็นลูกช่างเหล็ก ชวนมาเล่นจักรยาน ด้วยการขับมอเตอร์ไซค์ผ่านหน้าบ้าน เห็นเด็กคนหนึ่งกำลังตัดหญ้าอยู่หน้าบ้าน เลยนึกชวนมาเล่นจักรยาน น้องเบญถามว่า ใครให้มาหรือครับ ตอบไปว่า ผู้ใจบุญ และขอให้สมกับที่เขาได้มอบสิ่งของให้กับเรา โดยขอให้เป็นคนดี ทำหน้าที่เป็นพลเมืองที่ดี ให้สมกับที่มีคนช่วยเหลือและดูแลเรา.....
....
ส่วนหมวกกันกระแทก ได้มอบให้กับน้องพริก คนนี้ไม่มีสภาพร่างกายที่เหมาะสมกับการเป็นนักจักรยานเลย อายุ 13 ปี เรียนอยู่ชัน ม.1 โรงเรียนท่าทองวิทยา พิษณุโลก เขามาอยู่ด้วยกันที่บ้าน เพิ่งเข้ามาอยู่ มาวันแรกถามเขาว่า สู้ไหม คำตอบคือสู้ครับ .....
อยากจะตอบแทนกับทุกท่านว่า การแข่งขันกีฬา เดินทางไปไกลแสนไกล รางวัลก็ไม่ได้รับ ที่หนึ่งก็ไม่เคยได้ แต่การเป็นบุคคลผู้มีระเบียบวินัย รู้รับผิดชอบ รู้หน้าที่ เราควรที่จะมาขัดมาเกลากันตั้งแต่วัยเด็ก การเล่นกีฬาเป็นทางเลือกหนึ่งให้เด็กได้มีการขัดเกลา ให้เด็กได้เรียนรู้ จึงมีผลมากกว่ารางวัล วันนี้ การเหลาไม้ไผ่กอใหญ่ เริ่มเรียวงามสานตะกร้าใบใหญ่ได้ แต่การสานตะกร้านี้ จะสำเร็จมิได้ หากขาดการช่วยเหลือกันด้วยดวงใจ ....
.....
และอีกท่านหนึ่ง ชื่อคุณณัฐพงษ์ รุ่งเรือง ท่านได้มอบรองเท้ามาให้กับเด็กบ้านนี้เช่นกัน ขอเรียนเชิญพี่น้องทุกท่าน เดินทางไปเยี่ยมชมเรื่องราวการเดินทางของพื้นที่บ้านหลังนี้ ด้วยการส่งความดีมอบให้กับท่านผู้ใมจบุญ ขอความสุขสวัสดีช่วยคุ้มครองครับ