มีเรื่องเหล้า จากมือใหม่
โพสต์: 15 พ.ค. 2010, 12:39
ฝากเนื้อฝากตัวด้วยครับ หรือครายจะรับฝากหัวใจสะอ่อน ก็ยินดีครับ เอิ๊กๆๆ
ผมเป็นคนพิการทางการได้ยิน สูญเสียการทรงตัว เมื่อปลายปี 49 ด้วยโรคเยื่อสมองอักเสบ เชื้อทำลายประสาทหูทั้งสองข้าง
ขอเล่าเรื่องการปั่นเลยนะครับ...เริ่มพิการผมไม่สามารถขับรถยนต์ มอไซด์ และจักรยานได้ และเมื่อปี 52 ผมได้รู้จักกับผู้หญิงพิการคนหนึ่ง ทาง internet แต่เธอไม่สูญเสียการทรงตัวอย่างผม เธอพยายามชวนผมปั่นจักรยาน 2 เดือนถัดมามีการสัมมนาที่ โรงพยาบาล ราชวิถี ผมได้เห็นเธอปั่นจัรยานมา จาก นนทบุรี เธอเป็นคนตัวเล็กมาก ผมคิดในใจว่าเราเป็น ผู้ชายแท้ๆ กลับไม่มีความพยายามเช่นเธอ ตลอดเวลาผมกลับมาคิด และพยายามขึ้นปั่นจักรยานคันเล็กๆ แต่ไม่เป็นผลสำเร็จ มันยังคงล้มเหมือนเดิม
เดือน ตุลา 52 ผมมาทำธุระและได้แวะ โลตัส ผมเห็นจักรยานใจผมก็คิดถึงเธอ ผมจึงตัดสิ้นใจซื้อ จักรยาน coppi 26 นิ้ว ขณะนั้นเป็นเวลา 4 ทุ่ม ผมพยายามขึ้นจักรยานให้ได้ คนแถวนั้นมองผม คงคิดว่าผมเมา ครึ่งชั่วโมง ผมก็ประสบความสำเร็จที่จะปั่นจักรยาน แต่มันก็ยังเซไปเซมา ผมไม่สามารถหันศรีษะได้ จะต้องมองตรงอย่างเดียว ถ้าหันศรีษะรถจะเสียการทรงตัว และสายตาผมก็แย่ด้วย (โดยเฉพาะตอนกลางคืน)ผมปั่นมาถึงทางที่ไม่มีไฟส่องสว่าง มีสุนัข (there are three หมา) มันมาข้างหลังผมๆไม่ได้ยิน มันกัดที่ขากางเกงผมทำให้ล้ม ข้อศอก หัวเข่า แตก ฝนก็ตก อิอิ ตอนนั้นอยากร้องไห้จัง (ชีวิต ตรู ทำไมเป็นอย่างนี้หว่า) ผมก็บอกพวกมันว่า ตรู มาดี อย่าทำร้ายกันเลย เราเป็นเพื่อนกันนะ
จากโลตัส ระยะทางถึงบ้าน 5 กิโล(กรัม) ถึงบ้านเกือบ ตี 1 ตื่นขึ่นมาปวดเนื้อปวดตัว เจ็นก้น ก็เลยปั่นซ้ำในวันรุ่งขึ้น และผมก็รักการปั่นมาถึงทุกวันนี้ และเจ้าหมา 3 ตัวก็เป็นเพื่อนผมมันไม่เห่าหรือทำร้ายผมอีกเลย
ส่วนจักรยาน coppi ได้พาผมไปไหว้พระ 9 วัดสมดังใจหมาย 23 เมษา ที่ผ่านมาผมจอดและล็อคโซ่เส้นขนาดเท่าหัวแม่มือ โดนพวกใช้คีมตัดเหล็กตัดโซ่ ทิ้งโซ่ไว้ให้ดูต่างหน้า 2 วันถัดมาเพื่อนมีจักรยาน Giant Great journey-1 ซื้อมาแต่ไม่เคยปั่นเลยขอซื้อต่อเขา(ผ่อนนะครับ)เพราะผมมีรายได้น้อย
หวังอย่างยิ่งเมื่อเสือนักปั่นพบผม ทักทายกันบ้างนะครับ
เพื่อนๆนักปั่น ที่มีอุปกรณ์เหลือใช้ ยิ่นดีรับบริจาค ครับ
ผมเป็นคนพิการทางการได้ยิน สูญเสียการทรงตัว เมื่อปลายปี 49 ด้วยโรคเยื่อสมองอักเสบ เชื้อทำลายประสาทหูทั้งสองข้าง
ขอเล่าเรื่องการปั่นเลยนะครับ...เริ่มพิการผมไม่สามารถขับรถยนต์ มอไซด์ และจักรยานได้ และเมื่อปี 52 ผมได้รู้จักกับผู้หญิงพิการคนหนึ่ง ทาง internet แต่เธอไม่สูญเสียการทรงตัวอย่างผม เธอพยายามชวนผมปั่นจักรยาน 2 เดือนถัดมามีการสัมมนาที่ โรงพยาบาล ราชวิถี ผมได้เห็นเธอปั่นจัรยานมา จาก นนทบุรี เธอเป็นคนตัวเล็กมาก ผมคิดในใจว่าเราเป็น ผู้ชายแท้ๆ กลับไม่มีความพยายามเช่นเธอ ตลอดเวลาผมกลับมาคิด และพยายามขึ้นปั่นจักรยานคันเล็กๆ แต่ไม่เป็นผลสำเร็จ มันยังคงล้มเหมือนเดิม
เดือน ตุลา 52 ผมมาทำธุระและได้แวะ โลตัส ผมเห็นจักรยานใจผมก็คิดถึงเธอ ผมจึงตัดสิ้นใจซื้อ จักรยาน coppi 26 นิ้ว ขณะนั้นเป็นเวลา 4 ทุ่ม ผมพยายามขึ้นจักรยานให้ได้ คนแถวนั้นมองผม คงคิดว่าผมเมา ครึ่งชั่วโมง ผมก็ประสบความสำเร็จที่จะปั่นจักรยาน แต่มันก็ยังเซไปเซมา ผมไม่สามารถหันศรีษะได้ จะต้องมองตรงอย่างเดียว ถ้าหันศรีษะรถจะเสียการทรงตัว และสายตาผมก็แย่ด้วย (โดยเฉพาะตอนกลางคืน)ผมปั่นมาถึงทางที่ไม่มีไฟส่องสว่าง มีสุนัข (there are three หมา) มันมาข้างหลังผมๆไม่ได้ยิน มันกัดที่ขากางเกงผมทำให้ล้ม ข้อศอก หัวเข่า แตก ฝนก็ตก อิอิ ตอนนั้นอยากร้องไห้จัง (ชีวิต ตรู ทำไมเป็นอย่างนี้หว่า) ผมก็บอกพวกมันว่า ตรู มาดี อย่าทำร้ายกันเลย เราเป็นเพื่อนกันนะ
จากโลตัส ระยะทางถึงบ้าน 5 กิโล(กรัม) ถึงบ้านเกือบ ตี 1 ตื่นขึ่นมาปวดเนื้อปวดตัว เจ็นก้น ก็เลยปั่นซ้ำในวันรุ่งขึ้น และผมก็รักการปั่นมาถึงทุกวันนี้ และเจ้าหมา 3 ตัวก็เป็นเพื่อนผมมันไม่เห่าหรือทำร้ายผมอีกเลย
ส่วนจักรยาน coppi ได้พาผมไปไหว้พระ 9 วัดสมดังใจหมาย 23 เมษา ที่ผ่านมาผมจอดและล็อคโซ่เส้นขนาดเท่าหัวแม่มือ โดนพวกใช้คีมตัดเหล็กตัดโซ่ ทิ้งโซ่ไว้ให้ดูต่างหน้า 2 วันถัดมาเพื่อนมีจักรยาน Giant Great journey-1 ซื้อมาแต่ไม่เคยปั่นเลยขอซื้อต่อเขา(ผ่อนนะครับ)เพราะผมมีรายได้น้อย
หวังอย่างยิ่งเมื่อเสือนักปั่นพบผม ทักทายกันบ้างนะครับ
เพื่อนๆนักปั่น ที่มีอุปกรณ์เหลือใช้ ยิ่นดีรับบริจาค ครับ
