ThaiMTB.com

จำได้ว่าตอนประถม ช่วงฤดูหนาวน้องแชมป์ต้องใส้เสื้อกันหนาวตัวหนาๆ เพราะมันหนาวมาก แต่เดี๋ยวนี้อากาศบนโลกมันไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว

ต้นไม้น้อยลง รถยนต์เยอะขึ้น มลพิษก็เลยเยอะขึ้นตามไปด้วย

เสียดายโครงการรณรงค์ปั่นจักรยานไปทำงาน เพราะว่าคนที่ใช้รถยนต์ส่วนตัวเขาไม่เห็นใจพี่ๆที่ปั่นจักรยานสักเท่าไหร่ แต่ความจริงคือผังเมืองเราไม่ได้วางแผนเรื่องนี้ไว้ตั้งแต่แรกต่างหาก (พาดพิงแล้วตู)

ช่วงนี้ก็มีคนเริ่มปั่นจักรยานไปไหนมาไหนเยอะขึ้น เคยเห็นท่านหนึ่งปั่นทุกเช้าใส่หน้ากากกันฝุ่นรู้สึกค่อยยังชั่วหน่อย แต่คนอื่นๆที่เคยเห็นเขาไม่ได้ใส่หน้ากาก แต่เนื้อหน้าปะทะกับควันรถเต็มๆ เลยกลัวว่าจะกลายเป็นการออกกำลังกายที่ทำให้ร่างกายแย่ลงไปอีก

แต่ทว่า การใส่หน้ากากกันฝุ่นน้องแชมป์คิดว่ามันเหมือนจะเอาไม่อยู่ซะด้วยสิ เลยอดห่วงไม่ได้ น้องแชมป์เห็นว่าอย่างน้อยเราเกิดมาเป็นคนเหมือนกัน แถมยังเป็นคนไทยเหมือนกันอีกต่างหาก เลยอดเป็นห่วงสุขภาพของพี่ๆไม่ได้

ไม่รู้ว่าใครมีวิธีแก้ปัญหากันอย่างไรบ้าง เพราะถ้าแก้ปัญหาที่ต้นเหตุดูท่าทางจะเกินความสามารถของรัฐบาลแน่นอน (พาดพิงอีกแล้ว)

ปล. ฮักษาสุขภาพกันโตยเน้อ

เห็นด้วยครับ

ผมเองก็จำได้ว่า ตอนเด็กๆ หน้าหนาวนี่หนาวมากและหนาวนานด้วย แต่ปัจจุบัน แทบจะไม่หนาวเลยถึงหนาวก็หนาวแป๊บเดียว เสื้อกันหนาวนี่ใส่กันยังไม่คุ้มเลย นี่ก็พฤศจิกายนแล้ว ยังไม่รู้สึกว่าหนาวเลย (เชียงใหม่)

เรื่องปั่นจักรยานในเมือง ผมก็ห่วงแทนเหมือนกันครับ ยิ่งในกรุงเทพฯ นี่ยิ่งสุดๆ ยังไงซะพี่ๆ จักรยานในเมืองหลวงก็หาหน้ากากมากันไว้บ้างนะครับ

การใช้จักรยานนี่ผมว่าขึ้นอยู่กับความเสียสละด้วย บางคนที่บ้านฐานะดี แต่ก็ยังเลือกที่จะใช้จักรยานเพื่อช่วยสิ่งแวดล้อม มีจริงๆ นะครับคนแบบนี้ เคยคุยกับเค้า เค้าบอกว่า ทุกคนไม่ต้องทำอะไรมากหรอกถ้าจะช่วยโลกให้หายร้อน แค่ใช้น้ำมันให้น้อยลงกว่าเดิม วันละ 0.5-1 ลิตร ใช้ไฟฟ้าให้น้อยกว่าเดิมวันละ 1 หน่วย ก็ช่วยได้มหาศาลแล้ว ผมมานั่งคิดดูก็จริงของพี่เค้าครับ ทุกวันนี้ผมเลยถ้าจะไปไหน ถ้าพอเดินได้ก็เดิน เอาจักรยานไปได้ก็เอาไป ไม่ไหวจริงๆ ถึงค่อยพึ่งน้ำมัน

เมื่อ 3 ปีก่อนผมยังทำงานใน กทม.
ผมก็ปั่นจักรยานไปทำงานตลอด (บางกะปิ-วัดเสมียนนารี) ระยะทางไปกลับก็น่าจะ 35 กม.
ช่วงนั้นหน้าหนาว ตอนปั่นก็ยังพอมีไอเย็นปะทะใบหน้าอยู่บ้างนะ
คิดแล้วก็มีความสุขไปอีกแบบ มีความสุขก็ตรงที่ คนบนรถเมล์ ในรถยนต์
ต่างก็นั่งมองเราปั่นจักรยานแซงพวกเค้าน่ะครับ ... ลาดพร้าว ชั่วโมงเร่งด่วนก็รู้ๆกันอยู่ ตังเม เรียกพี่

ส่วนเรื่องการใส่หน้ากากป้องกันควันพิษจากท่อไปเสีย
ผมเรียนตรงๆเลยว่า ไม่เคยใช้เลยครับ เพราะว่าเคยใช้แล้วมันหายใจลำบากน่ะครับ
หรือว่าผมคงไม่ชิน ที่มีอะไรมาปิดบังความหล่อผมกระมัง (ฮา)

ผมยังคงต้องปั่นในกทม.อยู่ครับ(ไม่มีรถขนไปปั่นที่อื่น) ก็มีฤดูหนาวนี่แหละที่รอคอยอยู่เพราะอยากจะรู้ว่าปั่นตอนเช้าๆนี่จะอากาศดีกว่าเดิมมั้ย เมื่อวันอาทิตย์ได้ลองปั่นไปพุทธมณฑลมา ออกจากบ้าน6.30น.ไปถึง7.15น. อากาศดีมากๆ รู้สึกถึงความร่มรื่นมากๆ ปั่นวนๆหลงๆอยู่พักนึงก็ไปขอปั่นกับเพื่อนใหม่ๆ(เพราะว่าหลงเลยต้องขอเขาเข้ากลุ่มด้วย555) แต่ขากลับตอน10.30น.นี่มันร้อนมาก แดดแรงสุดๆ ถุงแขนก็ไม่ได้เอาไป แสบไปหมดกว่าจะถึงบ้าน เล่นเอาทั้งดำทั้งแสบ
ช่วงนี้ใช้เดาเอาว่า ฝนจะตกมั้ย ถ้าคิดว่าไม่ก็ปั่นจักรยานไป หน้ากากที่ใช้ก็เป็นแบบผ้ามีกรองฝุ่นแค่นั้นเองครับ พมช่วยได้บ้าง หายใจไม่ลำบากมากนัก คือเราไม่ได้ใส่ตลอด ใส่เฉพาะช่วงที่มีควันรถเยอะ หรือช่วงที่รถแน่นๆครับ
น้องแชมป์หัดขี่จักรยานบ่อยๆเดี๋ยวก็เป็นครับ (แต่ผมก็ยังว่ายน้ำไม่เป็น555)

ผมปั่นไปทำงานแถวสีลมก็ดมควันตามท้ายรถเมล์ไปเรื่อย ลองไปซื้อหน้ากากแบบมีวาลว์มาใส่ปรากฏว่ากลับบ้านปวดหัวกว่าเดิม คือรู้สึกว่าอากาศที่เราหายใจออกมามันยังไม่ออกไปจากหน้ากากแล้วเราก็หายใจกลับเข้าไปใหม่ ทำให้ต้องโช๊คอากาศ แล้วปริมาณอ๊อกซิเจนมันไม่พอกับที่ร่างกายต้องการ เลยปวดหัว (ที่คิดได้แบบนี้เพราะอ้างอิงจากที่เคยเรียนดำน้ำครับ) ตอนนี้เลยถอดหน้ากากทิ้งอยู่บ้านเลย กลับไปดมควันเหมือนเิดิม ใครมีหน้ากากดี ๆ แนะนำหน่อยครับ อยากใส่ แต่ของแบบ work ๆ หน่อย

neoscuba เขียน:ลองไปซื้อหน้ากากแบบมีวาลว์มาใส่ปรากฏว่ากลับบ้านปวดหัวกว่าเดิม คือรู้สึกว่าอากาศที่เราหายใจออกมามันยังไม่ออกไปจากหน้ากากแล้วเราก็หายใจกลับเข้าไปใหม่ ทำให้ต้องโช๊คอากาศ แล้วปริมาณอ๊อกซิเจนมันไม่พอกับที่ร่างกายต้องการ เลยปวดหัว

ใส่แบบที่คุณแจ๊กบอกก็ได้ครับพี่ neoscuba ก็ช่วย support ได้บ้าง

ปล. สู้ๆครับทุกคน เด๋วถ้าน้องปั่นจักรยานเป็นแล้วขี่ไปข้างนอกก็คงจะต้องเจอเหตุการณ์พวกนี้เหมือนกัน เฮ้อ...