ThaiMTB.com

สาวนักเปิบกับหนุ่มนักปั่น "ฮันนีมูนเดือดที่ภูเก็ต! So Hot !"




แต่งงานมาจะครบปีแล้วยังไม่ได้ไปฮันนีมูนกันเลยครับ

“มีแต่ทริปไปปั่นจักรยาน เหนื่อยก็เหนื่อย ร้อนก็ร้อน”
“เมื่อไหร่จะไปนอนสบายๆ บ้าง.....งอนแล้ว.....กินดีกว่า”
แม่โปเต้บ่นยังงี้มาตลอดปี
ดีแต่ว่าแต่ละทริปจักรยานที่ไปมาตลอดทั้งปีนั้น
สามีผู้รู้ทันดันเอาของกินมาล่อ เสียงบ่นเลยหายไปตอนจบทริปทุกที

แต่เพื่อความสงบสุขในครอบครัว ก็ต้องเอาใจเขามาใส่ใจเราบ้าง
บางครั้งคุณสุภาพสตรีเค้าก็ไม่พร้อมจะสมบุกสมบันเช่นนั้นตลอดเวลา
ที่แม่โปเต้ยอมมาปั่นจักรยานด้วยกันนี่ก็นับว่าทำบุญมาดีแล้วครับ

ปลายเดือนเมษายน
สบโอกาสในช่วงลาออกจากการเป็นวิศวกรอันแสนจะมั่นคง
เพื่อมาเป็นพ่อค้าขายจักรยานกัดก้อนเกลือกิน
เลยถือโอกาสให้รางวัลกับชีวิตสักหน่อย
ไปเที่ยวนอนเล่นกันสบายๆ สัก 2 สัปดาห์ดีกว่า

...

“No bike trip นะ” แม่โปเต้ยืนกระต่ายขาเดียว
“เอาไปด้วยเหอะเผื่อมีคนอยากดูตัวจริง” หนุ่มนักปั่นเอาเหตุผลทางธุรกิจมาเป็นข้ออ้าง
เหตุผลนี้ผ่านด้วย เสร็จตูเดี๋ยวค่อยตะล่อมให้ออกไปปั่นทีหลัง

แต่เนื่องด้วยธุรกิจดันรัดตัว
จากแผนเดิมที่จะไป 2 สัปดาห์กลายมาเหลือสัปดาห์เดียว
และเหลือแค่ 5 วัน ก่อนจะออกเดินทาง
5 วันก็ยังดี

เราสองคนวางแผนการเดินทางไว้ล่วงหน้านานแล้ว
จองที่พักในช่วงที่มีงานไทยเที่ยวไทย ไม่ไปไม่รู้ (ว่าแพง )
ได้ห้องพักพร้อมอาหารเช้าที่กะรน บีชรีสอร์ทแอนด์สปา ในราคาคืนละสองพันกว่าบาทเท่านั้น
จากปกติในช่วงฤดูท่องเที่ยว ราคาห้องพักต่อคืนขึ้นไปเหยียบหลักห้าพันบาท
ขับรถมาถึงที่พักตั้งแต่เย็นๆ วันที่ 29 เม.ย.
ขาเข้าเมืองภูเก็ตแวะเอาจักรยาน Fuji Touring
ไปให้เพื่อนสมาชิกท่านหนึ่งคือคุณ Jim Jazz ลองปั่นที่ถลาง

พูดถึงคุณ Jim Jazz ต้องขอขอบคุณมา ณ ที่นี้สำหรับคำแนะนำที่กินที่เที่ยวในเมืองภูเก็ต
ขากลับขับรถไปจนถึงระนองแล้ว คุณ Jim Jazz ยังโทรตามมาถามว่าเป็นยังไง ปลอดภัยดีไหม

ที่ได้มาเจอคุณ Jim Jazz เป็นความบังเอิญสุดๆ
จากที่เห็นชื่อกันและกันในกระทู้ต่างๆ แต่ไม่เคยคุยกัน
ก่อนเดินทาง 2 วันคุณ Jim Jazz pm มาถามข้อมูล Fuji Touring
วันถัดมาเปิดดู ให้ข้อมูลกลับไปแล้วและชวนคุณ Jim Jazz มาลองปั่นดูก่อน
คุณ Jim Jazz ตอบกลับมาทาง pm เสียงอ่อยๆ ว่าคงไปลองปั่นไม่ได้เพราะอยู่ภูเก็ต
บุพเพสันนิวาสจริงๆ ก็เรากำลังจะไปภูเก็ตพอดี
บอกว่าแล้วว่าให้พกมาด้วยเผื่อมีคนอยากลอง

หาดกะรนอยู่ฝั่งตะวันตกของเกาะภูเก็ต ระหว่างหาดป่าตองกับหาดกะตะ
ชายหาดทอดยาวร่วมๆ 3 กม.โรงแรมที่กะรนส่วนใหญ่เป็นโรงแรมหรูขนาดใหญ่
ที่สำคัญราคาค่อนข้างสูง บรรยากาศเงียบสงบไม่พลุกพล่านเหมือนป่าตอง
มาถึงโรงแรมก็รีบเปลี่ยนชุดไปเล่นน้ำกันก่อนเลย
กะรนบีช รีสอร์ทตั้งอยู่ติดหาดเลยเดินลงไปหน้าโรงแรมก็ถึงทะเล
จะเรียกว่าหาดส่วนตัวก็ไม่ได้
โดยส่วนตัวแล้ว รับไม่ได้มากๆ กับโรงแรมหรูประเภทนี่หาดข้า ใครอย่าแตะ
แล้วก็ซื้อที่ดินติดทะเลยาวเป็นพรืดจนไม่มีทางสาธารณะให้คนท้องถิ่นได้เข้าไปใช้ประโยชน์
ใครเคยปั่นจักรยานไปเกาะเสม็ด ที่ระยองมา คงเคยเจอเข้ากับตัวแล้ว แถวๆ ท้ายเกาะ

อำนวย อวย เอื้อ ให้นักลงทุนลงทุนเปิดโรงแรมหรูๆ ให้คนต่างชาติมาพัก
คนท้องถิ่นได้อะไรบ้าง นอกจากภาษีบำรุงท้องที่นิดหน่อย
ก็คงได้มั้ง ได้ถนน, ไฟฟ้า , Central, Big C, Lotus, Home pro, Makro,
MK, 7-11, McDonald ฯลฯ เหมือนที่ภูเก็ตมี
แล้วคนท้องถิ่นก็เข้าไปเป็นลูกจ้าง ไม่งั้นก็ให้เช่าเตียงผ้าใบอยู่ตามชายหาด
เดินขายสินค้าที่ระลึก ขายข้าวโพดปิ้ง ขายตั๊กแตนทอด เข็นรถขายผลไม้ไปเรื่อย....

“การแบ่งเค้กไม่เคยยุติธรรม เพราะเขาให้ขนมไข่หงษ์เรามากินแล้ว.....เย้”

เล่นน้ำทะเลอยู่ตั้งนานมองไปรอบๆ ตัวรู้สึกแปลกๆ
เพิ่งมามารู้ตัวทีหลังว่าเป็นคนไทยสองคนในหมู่ฝรั่งนับร้อย
ทำไมคนไทยไม่มาเที่ยวนะ คำตอบง่ายๆ ข้อหนึ่งคือมันแพงครับ
แต่ก็ดีครับ ชายหาดไหนที่มวลชนคนไทยเราเข้าถึง
หาดนั้นมักจะสกปรก เต็มไปด้วยเศษขยะ
เศษขวดเหล้า ขวดเบียร์ และเสียงดังจากเครื่องเสียงรถยนต์
ไม่ต้องมาเปิดเผื่อครับ ไม่อยากฟัง
ขอฟังเสียงคลื่น เสียงลมเพราะกว่า

“วันนี้ขี้บ่นจังนะ” แม่โปเต้ตะโกนแซว

เล่นน้ำทะเลแล้วก็กิน กินแล้วก็นอน นอนแล้วก็ตื่นมากิน
กินแล้วก็ลงไปเล่นน้ำทะเลอีกจนเบื่อ สบโอกาสแล้ว

“ออกไปปั่นจักรยานเที่ยวเมืองภูเก็ตกันไหมจ๊ะ”
“ไม่เอาร้อน เดี๋ยวผิวเสีย”
“ไปเถอะ นะนะนะ ปั่นขำๆ เดี๋ยวพาไปกินของอร่อยๆ”
“ที่ไหน” ได้ยินเรื่องของกินแววตาของแม่โปเต้ส่องประกายระยิบระยับ
“ไม่บอก เดี๋ยวพาไป”
“โหยๆๆๆ ใจร้าย”
“ไปเหอะ เดี๋ยวคืนนี้มีรางวัลให้ ”

มาไม้นี้ได้ผลครับ ตกลงยอมไป
นี่ก็เกือบเที่ยงแล้ว อาบน้ำเปลี่ยนชุด
ขับรถออกจากรีสอร์ทไปแอบจอดไว้ที่ Homepro Village ห้าแยกฉลอง
แล้วค่อยเอารถลงมาปั่น

...

ปกติแล้วจะปั่นไปสักพักแล้วค่อยแวะไปเปิบ
วันนี้ขอเปิบก่อนเลยแล้วค่อยปั่น
ร้านที่ดังสุดๆ ในย่านอ่าวฉลองคือที่นี่ครับ “กันเอง @ Pier”

“กันเอง @ Pier” เป็นร้านเก่าแก่ ตั้งอยู่ข้างๆ ท่าเรือท่องเที่ยวริมอ่าวฉลอง
ที่ตั้งของร้านได้องศาพอดีกับแสงตะวัน นั่งกินข้าวลมเย็นๆ มีฉากหลังเป็นทะเลสีเขียวอมฟ้า
ประดับด้วยเรือใบและเรือท่องเที่ยวที่จอดอยู่เรียงรายเต็มอ่าว โรแมนติกจัง
ถ้ามาชิมวิวอย่างเดียวนั่งเล่นที่ท่าเรือก็ได้ ไม่เสียตังค์
อาหารจะรสเยี่ยมเหมือนวิวหรือเปล่านะ

ยำทะเลกันเอง...

น้ำชุบหยำ(น้ำพริกภูเก็ต)...

ปลาโมงทอด....

น้ำมะนาวปั่น....

รายการอาหารถูกยิงออกไป ไม่นานก็ถูกยกมาเสิร์ฟ
อืม! อร่อยแฮะ

...

...

...

นั่งกินข้าวอร่อยๆ พร้อมกับดื่มด่ำบรรยากาศทะเลสวยๆ อยู่จนบ่ายกว่าๆ
ก็เรียกเก็บตังค์

จาก “กันเอง @ Pier” ตั้งใจจะปั่นไปชมวิวที่เขาขาด
แล้วก็ไปดูสถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำภูเก็ต จากนั้นก็ปั่นไปเที่ยวในเมืองนิดหน่อยแล้วค่อยกลับ
ปั่นจากห้าแยกฉลองมาตามถนนเจ้าฟ้ามุ่งหน้าเข้าเมือง
เจอป้ายทางไปเขาขาดก็เลี้ยวเข้าไปผ่านบ้านบ่อแร่
แถวๆ บ้านบ่อแร่ยังมีป่าชายเลนเหลืออยู่นิดหน่อย
ชาวบ้านอาศัยเป็นที่จอดเรือหลบคลื่นลม
เรือประมงที่ออกไปหาปลาจะกลับมาช่วงเช้าถึงสายๆ
น่าสนใจ! วันหลังต้องแวะมาดู
กระชังที่เห็นเป็นกระชังอนุบาลลูกปลาช่อนทะเล
รอให้แข็งแรงก่อนนำออกไปเลี้ยงในกระชังใหญ่ในทะเล
เดี๋ยวนี้ปลาอะไรๆ ก็เลี้ยงกันหมด CP Fish ทั้งนั้น

...

...

จากบ้านบ่อแร่เริ่มเป็นทางขึ้นเขาเพื่อขึ้นไปที่จุดชมวิวเขาขาด
วันนี้ร้อนมากๆ ปั่นมายังไม่ได้ 10 กม.เลยแต่เหนื่อยสุดๆ
ปั่นขึ้นเนินยังไปไม่ถึงยอด สองหนุ่มสาวเกิดอาการ Over heat
แม่โปเต้เกือบเป็นลม ต้องปฐมพยาบาลให้นอนกับพื้นถอดปลอกแขน
ยกขาสูง จิบน้ำและเช็ดหน้า

พาภรรยามาลำบากอีกแล้ว!
รู้สึกผิดขึ้นมาทันที
แต่ลำพังตัวเองก็เอาตัวเกือบไม่รอดเหมือนกัน
ต้องถอดเสื้อแล้วนั่งพัก

ร้อนจริงๆ