จุดหมายหลักของเราในวันนี้นั่นคืน โรงเรียนวัดกงลาด
อากาศยังร้อนอยู่เหมือนเดิม พวกเราก็ยังปั่นกันอย่างสนุกสนาน ไม่มีใครบ่นให้ได้ยินเลยคะ ไม่รู้
แอบบ่นในใจกันหรือเปล่า
เส้นทางแบบนี้หาไม่มีในกรุงเทพคะ คิดแล้วอยากออกมาปั่นอีกครั้งตอนเย็นๆ จัง สองข้างทางเป็นทุ่งเขียวๆ ปลูกผัก หลากหลาย และก็มีบ้านชาวบ้าน แต่บ้างช่วง
นี่สิคะ กลิ่น.....นี้ใช่เลย ต้องที่นี่ นครปฐม ร้องอ๋อกันเลยใช่ไหมคะ ก็กลิ่นขี้หมูนั่นเอง มีป้ายติดว่า
วัดกงลาดแล้ว สงสัยจะอีกไม่ไกลคงถึงละ 5 กิโลผ่านไป ก็มีป้ายวัดกงลาดอีก น่าจะเขียนเพิ่ม
อีกนิดนะคะว่า อีกกี่กิโล ถึงจะถึงวัดกงลาด สรุปแล้วก็ไม่ไกลเท่าไร แต่แดดร้อนมากเลยรู้สึกไกล
ไปเองคะ
มาถึงที่วัด ปกติก็น่าจะซ่อมอยู่ที่โรงอาหาร แต่ว่า ไม่มี เอ๊ หรือยังไม่มีใครมา ปั่นวนหา สรุปว่าอยู่
ที่ใต้หลังคาทางนู้นเองคะ อะโห..........เห็นภาพอาๆ แล้ว ดูท่าว่าจะมานานมากๆ แล้ว เพราะ
เห็นว่าจักรยานกลายคันก็ซ่อมเสร็จแล้ว พวกสมาชิกที่มาด้วยกันก็จอดจักรยานและลงซ่อมทันที
ลืมความเหนื่อย ความร้อนที่ปั่นมากันหมด มีคนมาเยอะเลยคะ ทั้งเด็กๆ ที่มารอรับจักรยาน และ
ชาวบ้านแถวๆ นั้น มีทั้งยายแก่ๆ เอารถจักรยานแม่บ้านที่ปั่นประจำมาเปลี่ยนเบาะ คุณพี่บางคนก็
ขนจักรยานมาให้เปลี่ยนยาง แต่ที่เห็นแล้วต้องตะลึงเพราะรถกระบะหลายคันขนจักรยานมาเต็ม 4
-6 คัน สภาพแต่ละคัน เหมือนใช้ได้แต่เฟรม เห็นแล้วกลัวเลยคะ 5555 เปลี่ยนใจเป็นช่างภาพดี
กว่าเรา ก็เลยถ่ายรูปเก็บภาพบรรยากาศมาฝาก แล้วก็ไปนั่งคุยกับน้องๆ
ชื่ออะไรคะ
- เปิ้ลคะ
เรียนอยู่ ป. อะไร
- ป.4 คะ
หา ป. 4 หรอ ทำไมตัวเล็กจัง
- จินตการภาพเทียบกับน้องที่บ้านตอนอยู่ ป. 2 มันตัวโตกว่านี้เยอะเลย
รู้ข่าวล่วงหน้ากี่วันว่าจะได้จักรยานคันใหม่
- 1 วันคะ
หา!! เมื่อวานนี้เองหรอ ทำไมรู้เร็วขนาดนี้ คิดว่ารู้ล่วงหน้าสักเดือน หรือ 2 อาทิตย์ประมาณนี้ซะอีก
แล้วน้องรู้ไหมทำไมได้รับเลือกให้ได้รับจักรยาน
- หนูเป็นเด็กดีคะ
อ๋อ หรอคะ แล้วปกติมาโรงเรียนยังไง
- ปกติ พ่อกับแม่มาส่ง
โห.....มาส่งที 2 คนเลยคะ
- คะนั่งมอไซด์มา แต่ต่อไปนะ หนูจะปั่นจักรยานมาโรงเรียนเอง
ไม่กลัวรถหรอ
- ไม่คะ แถวนี้ไม่มีรถ
แล้วเอากระเป๋าใส่ไว้ไปไว้ไหน
- ก็ไว้ที่ตระกร้าข้างหน้าจักรยานไงคะ
เคยมีจักรยานมาก่อนไหม
- คันแรกของหนูเลยคะ
อ้าวแล้วแบบนี้ปั่นเป็นยังเนี่ย
- เป็นแล้วคะ ยืมของคนข้างบ้านหัดปั่นมานานแล้ว
แล้วมารอตั้งแต่กี่โมง
- 5 โมงเช้าคะ
กี่โมงละเนี่ย ใช่ 10 โมงไหมนะ
- คะ ประมาณนั้นแหละ
โห.......แต่ตอนนี้มัน บ่าย 2 แล้วนะ
ทานข้าวกันยัง
-เรียบร้อยแล้วคะ
แล้วเขาจะแจกวันนี้จริงๆ หรอ ปกติพี่มาเขาแจกวันที่ 2 นะ
- พี่เขาบอกว่าวันแจกจริงๆ คะ
แล้วเอาไปแล้วจะแบ่งเพื่อนๆ น้องๆ ปั่นด้วยป่าว
- ไม่แบ่งคะ กลัวเขาทำพัง
อ้าวๆ ได้ไง ก็เลยสอนไปนิดหน่อยคะ ว่าให้แบ่งกับเพื่อนๆ น้องๆ ปั่นด้วย
น้องเขาก็รับปากว่าจะแบ่งให้เพื่อนๆ และ น้องๆ ได้ปั่นด้วยกัน
น้องๆ ทุกคนดูมีความสุขมากเลยคะกับจักรยานคันใหม่ หรือไม่บางคนก็เป็นจักรยานคันแรกมีน้อง
บางคนมีจักรยานอยู่แล้วก็มีนะคะ แต่บอกว่าถ้าได้ไปก็จะยกให้น้องที่บ้านคะ
โชคดีจัง คราวนี้จักรยานคันใหม่ๆ ทั้งนั้นเลย ครั้งที่ผ่านมาเห็นมีจักรยานใหม่ๆ ไม่เกิน 10 คัน
คราวนี้ที่เห็น 20++ ได้เลยคะ เป็นไซด์เล็กๆ เหมาะสำหรับความสูงของเด็กเลยคะ
จากนั้นเริ่มรู้ละอายใจ ที่มาทริปแล้วไม่ได้มาซ่อมจักรยาน ก็เลยไปดูว่ามีจักรยานคันไหนรอซ่อม
บ้าง เห็นอยู่คัน ล้อหน้าก็แบบ ล้อหลังก็แบบ วงล้อก็มีสนิม แถมมีเกียร์ด้วยนะ แต่ว่าโซ่ตก เบรค
ก็มีสนิม เฟรมก็ขึ้นสนิมอีก ยังจะซ่อมหรอคะ แนนหันไปถามเจ้าของ 555 ซ่อมคะ เจ้าของตอบ ก็
เลยจัดการถอดล้อหน้าออก แล้วก็เอาเดินไปหาที่งัดล้อ เท่านั้นละคะ อาสักคนก็ยื่นที่งัดล้อส่งมา
ให้ พี่ชายน้องปอนด์ ยังไม่รู้ชื่อคะ ก็มาผมช่วยพี่แนนเองครับ มาช่วยงัดยางออกให้ น้องๆ พี่ๆ อาๆ
มาช่วยกันใหญ่ เห็นแล้วประทับจริงๆ ไม่มีใครเกี่ยงใครเลยคะ ทุกคนช่วยกันอย่างสนุกสนาน แต่
ปรากฏว่า คันนี้สาหัสเกินกว่าที่แนนรักษาเยียวยา เลยยกหน้าที่ให้อา ช่างช่อมมืออาชีพแทนคะ
มาดูคันที่ 2 คันนี้จักรยานแม่บ้านของคุณยาย ยางแบนสองล้อ เช่นกัน แถมเบาะ ก็จะหลุดออก
จานอานเหล็กด้วยคะ อาการที่มาประมาณนี้ทั้งนั้นเลย น๊อตก็ขึ้นสนิมแรงจะขันออกก็ไม่มี จะทำ
แต่ละคันที ต้องรบกวนพี่ๆ อาๆ ที่อยู่ข้างๆมาช่วย ทั้งๆ ที่เขาก็ซ่อมอีกคันอยู่ แต่ก็ยังละคันของตัว
เองมาช่วยแนน คิดๆดูแล้ว ก็เลยเปลี่ยนหน้าที่จากช่างซ่อมมือสมัครเล่น เป็นผู้ช่วยช่างซ่อมมือ
สมัครเล่นก่อนดีกว่าเรา ช่วยหยิบของแทนดีกว่า ความสามารถยังไม่ถึงขั้น ยังไม่สามารถบรรจุ
ตำแหน่งช่างซ่อมมือสมัครเล่นให้ตัวเองได้ ผู้ช่วยช่างซ่อมมือสมัครเล่นตำแหน่งนี้ได้รับความ
นิยมอย่างล้นหลาม จนจะเริ่มเดินชนกันเองแล้วคะ ก็เลยเปลี่ยนหน้าที่ดีกว่า กองทัพต้องเดิน
ด้วยท้อง เลยเปลี่ยนมาเป็นตำแหน่งเด็กเสริฟน้ำ ทำหน้าที่แจกน้ำเย็นๆ ให้ช่างและผู้ช่วยช่าง
แทนคะ เพราะตำแหน่งนี้ยังว่างไม่เห็นมีใครทำเลย จากนั้นพี่สาวคนสวยจากชมรมนครปฐม ก็ขน
ขนมถุงใหญ่มาให้ มีทั้งขนมปัง และผลไม้ เห็นแล้วอดใจไม่ได้ต้องไปชิม มีหลายอย่างเหลือเกิน
กินซะอิ่มเลยคะ แบบว่าไม่ต้องกินข้าวเย็นแล้ว ก็เลยเดินแจกให้ พี่ๆ อาๆ ได้ทานกันด้วย สรุป
แล้วว่าหน้าที่ ที่เหมาะที่สุดคงจะเป็นตำแหน่งนี้ละคะ
ให้เห็นน้องๆ ยิ้มใสๆ แล้วมีความสุขจัง............แต่ยังไม่เท่า ได้คุยกับพี่ๆ อาๆ ที่มาซ่อมจักรยาน
ในวันนี้
พี่ๆ อาขา เหนื่อยไหมคะ
- ไม่เหนื่อยเลยแนน
อามาตั้งแต่กี่โมงคะ
- อาบางท่านก็บอบว่า มาก่อนช่างซ่อมมาก่อนใครมาถึงตั้งแต่ 8 โมงแล้ว
โห......อาแต่นี่มันจะ 1 ทุ่มแล้วนะคะ
- อืม....ความสุข นะแนน ความสุขที่เงินซื้อไม่ได้ ความสุขที่เราได้ให้คนอื่นไง ถ้าอยู่บ้านเราก็
สบายๆ นั่งดูทีวี หมดวันไป แต่มันไม่สุขใจเท่าแบบนี้นะ มันปิติ อยู่ในใจ
แต่เมื่อยนะอา นั่งมาแต่เช้าแล้ว
- เมื่อยนะก็เมื่อยอยู่ แต่พอทำเสร็จ เห็นน้องๆ เขายิ้ม และยกมือไหว้ พร้อมกับกล่าวคำขอบคุณ
มันสุขยิ่งกว่าอะไรเลยนะแนน ความสุขของช่างที่แนนไม่รู้
คืออะไรคะอา
- ช่างนะ จะมีความสุขก็เมื่อเห็นอะไรที่พังแล้วซ่อมให้กลับมาใช้ได้นั่นละความสุข
แต่พวกอาไม่ใช่ช่างนี่คะ
- ก็แค่สมัครเล่นเป็นครั้งคราวก็จริง แต่พอเห็นน้องๆ เขาได้ปั่นจักรยาน อีกครั้ง ก็มีความ
สุขอย่างบอกไม่ถูกเลยละ
ทุ่มนึงแล้วนะคะยังไม่ไปทานข้าวกันหรอคะ
- เดี๋ยวนะ อีกคัน น้องคนนี้เขามารอ เดี๋ยวไม่มีปั่นกับเพื่อน
แต่นี่มันดึกแล้วนะคะ ไฟก็ไม่มี
- ใครว่าไม่มีไฟ ไฟจักรยานเราก็มี แล้วก็มีพี่คนนึงเดินไปถอดไฟหน้าจักรยานของตัวเอง แล้วก็
ส่องให้พี่อีกคน แล้วก็ทำการซ่อมต่อไป
จนน้าหมี พี่หล่อ ต้องสั่งให้หยุดพัก ถ้าอยากซ่อมต่อให้ไปกินข้าวก่อน แล้วขนไปพักซ่อมก็ได้
แล้วพรุ่งนี้ค่อยให้น้องเขามาเอาตอน 8 โมงเช้า
เห็นบรรยากาศ สุดแสนจะประทับใจ ในการซ่อมอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย + รอยยิ้ม ของ พี่ๆ อาๆ
ที่ช่วยกันคืนชีพจักรยานให้น้องๆ และชาวบ้านแถวนั้น จากเศษเหล็กข้างบ้าน มาเป็นจักรยานคัน
เก่งคันเดิม ตั้งแต่เช้า - ค่ำมืดฝากขอบคุณ
เจ้าของร้าน SDL และเพื่อนๆ นักปั่นจากทีม SLD ทุกคน
พระภิกษุณี จากวัดทรงธรรมกัลยาณี ทุกรูป
พี่ๆ อาๆ และเพื่อนๆ นักปั่นจากชมรมนครปฐมนะคะ
ที่ดูแลต้อนรับพวกเราอย่างดี
และสมาชิกที่น่ารักทุกคนของ TCHA คะ ที่ร่วมสร้างความประทับใจ
ถ้าสมาชิกท่านใด พอมีความสามารถในการซ่อมจักรยาน ครั้งหน้าอย่าพลาดไปร่วมสร้างและ
สัมผัสความประทับใจแบบนี้นะคะ แล้วคุณจะรับรู้ความสุขอีกแบบของการปั่นจักรยาน....เพราะจุด
หมายปลางทางวันนี้มันยิ่งใหญ่เกินบรรยายคะ......
ติดตามเรื่องราวความประทับใจ เต็มๆ ได้ที่ http://nonlany.wordpress.com/2010/05/03/