ThaiMTB.com

หลังจากถูกเลื่อนมา 1 อาทิตย์ วันนี้เป็นโอกาสดีที่พวกเราจะได้กลับไปล้างตาที่เขาสำโรงกันอีกรอบ

ครั้งนี้ถือว่าโชคดีมากที่สมาชิกที่ได้ร่วมลุยด้วยกันครั้งก่อนมาร่วมทริปกันอย่างพร้อมเพรียง ทั้งพี่ติ๊ก, คุณเน็ต และเสือกระดิ่ง นอกจากนั้นวันนี้เสือตื่นยากอย่างคุณซันก็ยังยอมตื่นตั้งแต่เช้าเพื่อมาลุยด้วยกัน แต่ไม่ยอมใส่เสื้อทีมมาแฮะ (คุณซันบอกว่ากลัวเสื้อขาด.........อ้าว เป็นลางนะเนี่ย )


เสื้อทีมแบบครบ ๆ ก่อนออกเดินทางครับ สำหรับพาหนะในการเดินทางวันนี้สนับสนุนโดยพี่ติ๊ก พี่ใหญ่ใจดีของเราเช่นเคย ขอบคุณคร้าบบบบบ


และแน่นอนว่าถ้าเป็นสัมมากรMTBก็จะต้องมีหลงกันนิดหน่อยเหตุเพราะความผิดพลาดของระบบ GPS แต่สุดท้ายพวกเราก็มาถึงเขาสำโรงจนได้ครับ (ขนาดถนนใหญ่ยังหลงแล้วในป่าจะหลงอีกมั้ยเนี่ย )


ยานรบทั้ง 5 พร้อมลุยศึกหนักแล้วครับ อัพกันมาตั้งเยอะแบบนี้ต้องใช้งานให้คุ้มค่า

แนะนำสมาชิกขาลุยในวันนี้ ก่อนอื่นต้องเริ่มจาก พี่ติ๊ก หัวหน้าทีมเดินป่าเมื่อครั้งก่อน มาครั้งนี้ย้ายค่ายจาก Trek มาเป็น Merida เรียบร้อยแล้วครับ แถมอัพมาแล้วเต็ม ๆ ทั้งรถ&แรง


คราวก่อนมีพี่ติ๊กที่ไหนก็ต้องมี คุณเน็ต ที่นั่น เข็นไป คุยกันไปตลอดทาง มาคราวนี้จะยังสวีตกันเหมือนเดิมมั้ย เดี๋ยวต้องมาติดตามกันครับ


ลูกเสือสำรองคนถัดไป เสือกระดิ่ง วันนี้วีซ่าผ่านฉลุยเพราะยื่นเรื่องล่วงหน้าถึง 2 เดือน ส่วนทริปหน้าสถานการณ์จะเป็นยังไงเดี๋ยวค่อยว่ากันอีกที


ส่วน เสือถัง สาวก SRAM เพียงหนึ่งเดียวในวันนี้ ใคร ๆ ก็พูดกันว่า SRAM กับทางแทรคเป็นของคู่กัน วันนี้ผมจะให้ทุก ๆ ท่านเห็นในอีกมุมนึงครับว่าถึงใช้ SRAM ก็เข็นได้เหมือนกัน


ปิดท้ายกันด้วยสมาชิกใหม่ของทริปนี้ คุณซัน เค้ามากับสโลแกนสั้น ๆ "วีเบรค ท่อบนยาว และ R7 เยิ้ม ๆ"

คนพร้อม รถพร้อม ลุย..........


เคยมาครั้งนึงแล้ว วันนี้ผมนำทางเองละกันครับ วันนี้มีเวลาทั้งวัน ออกมาจากป่าก่อนมืดให้ได้ก็พอ


มาครั้งนี้มีทางตัดใหม่ตั้ง 2 เส้นแน่ะ แต่ด้วยความไม่มั่นใจ ขอไปเริ่มจากจุดเดิมดีกว่าครับ


นี่แหละครับใช่เลย จุดเริ่มต้นของความเหนื่อย


หลังจากนั้นไม่นาน ชีวิตพวกเราทุกคนก็อยู่ในช่วงขาขึ้นในทันทีครับ พอเจอทางราบก็จอดรอข้างหลังกันซะหน่อยเพราะกลัวว่าจะแอบมีคนหนีไปเดินป่าเหมือนคราวก่อน แต่ดู ๆ แล้วยังคึกคักกันทุกคนเลยนะครับ หึหึหึ

พอขึ้นมาได้อีกซักพัก สีหน้าเริ่มเปลี่ยนแล้วครับ แถมสมาชิกด้านหลังก็หายไป 1 คน อะ รอกันก่อน สัมมากรMTBไม่ทิ้งกัน


นี่เพิ่งเริ่มต้นเท่านั้นเอง หนทางข้างหน้ายังอีกยาวไกล เหอ เหอ เหอ


เส้นทางร่มรื่นใช้ได้ครับ ใครที่ไม่เคยมาผมขอแนะนำให้ลองครับ


พยายามจะถ่ายรูปตอนปั่นบ้างแต่ก็ต้องอาศัยยิงมั่วเอาล่ะครับเพราะขืนหันหลังไปเล็งก็มีหวัง...กลิ้ง


คุณเน็ตมาแล้วครับ หลังจากแอบหนีไปเดินป่าอยู่พักนึง

สำหรับเสือกระดิ่งจะธรรมดาไม่ได้ครับ โดดมาเล้ยยยย


ไปตามทางเรื่อย ๆ รับรองไม่มีหลง


ดูท่าทางแรงจะยังเหลือกันนะครับเนี่ย คึกคักกันดีจริง ๆ


โอ้ว.....ไม่ ตรูมาทำอะไรอยู่ที่นี่ รถก็ท่อย้าวยาว ปั่นยากจริง ๆ วุ้ย


วันนี้ไม่ต้องห่วงพี่ติ๊กเลยครับ เรี่ยวแรงดีกว่าครั้งก่อนเยอะ แต่รู้สึกแต้มติดลบเยอะเหมือนกันนะครับ อิ อิ

โอกาสดีที่ได้เจอต้นงิ้วอยู่ในป่า จะได้ซ้อมปีนเอาไว้ซะเลย


ลีลาแบบนี้มีเค้าคนเดียวเท่านั้นล่ะครับ สุดยอดจริง ๆ


ถ้ายังปั่นได้ก็แสดงว่ายังไหวอยู่ สู้ ๆ ครับคุณเน็ต


อ้าว.........หมดกัน


ไปกันต่อเลยปะครับพี่ ๆ...........เฮ้ย ใจเย็น พักกันก่อนก็ได้ ตรูไม่รีบ

วันนี้พวกเราปั่นกันตามคอนเซ็ปต์ "ไปเรื่อย ๆ เหนื่อยก็พัก" เพราะงั้นก็พักกันซะเลยละกัน คนพัก รถก็ได้พักไปด้วย มารดำนอนสบายเลยนะ


ทางข้างหน้ายังรอพวกเราอยู่ แต่ยังไม่ใช่ตอนนี้ครับเพราะตรูจะพัก


มารเงินของพี่ติ๊กโดนอะหลั่ยแดง ๆ ไปตามระเบียบ ตอนนี้เหลือเปลี่ยนชุดล้อดุมขาวเป็นชุดล้อดุมแดง ว่าแต่จัดเมื่อไหร่ดีครับพี่ (แต่ไม่เอาร้านเมื่อวานนะครับ รู้ราคาแล้วมันหลอน 555)


คนพัก รถพัก พร้อมแล้วค่อยลุยกันต่อ สุดท้ายแล้วเสือมันก็เหมาะที่จะอยู่ในป่าจริง ๆ ด้วย


พักกันพอสมควรแล้ว นานเกินไปเดี๋ยวเส้นจะยึด ลุยกันต่อดีกว่าพวกเรา

รู้สึกว่า Gary Fisher จะขึ้นเขาใช้ได้เหมือนกันนะครับ นี่ถ้าได้บันไดคลีตอีกซักหน่อยนะครับรับรองว่าพลิ้วเลย


ทีแรกนึกว่าจะถ่ายรูปได้ไม่ค่อยเยอะ ปรากฏว่าพักกันบ่อยก็เลยมีโอกาสเก็บรูปได้เรื่อย ๆ ครับ


คุณซันมาแล้ว ข้างหน้าระวังตูดไว้ให้ดี 555


ครั้งนี้พี่ติ๊กรู้ทัน ปั่นตามหลังคุณซันปลอดภัยกว่า


จริง ๆ ระดับเสือกระดิ่งต้องโดดข้ามครับถึงจะถูกต้อง

คุณเน็ตตามมาลงร่องอีกคนแล้วครับ เอ่อ แต่รู้สึกว่าตัวจะเอียง ๆ นะครับ


นั่นไง -1 เต็ม ๆ ขาขวายังติดบันไดอยู่เลย มาล้มต่อหน้าผมแบบนี้ก็เสร็จสิครับ พี่ตู่ดีใจมั้ยครับ มีผู้ร่วมชะตากรรมเดียวกันแล้ว (คนล้มผมไม่เคยข้ามครับ ขอถ่ายรูปอย่างเดียว )


พี่ติ๊กรูปนี้เท่ไปเลยครับ ดูโปรสุด ๆ ไปเลย


เสือกระดิ่งมาใกล้ไปหน่อย รูปก็เลยเบลอแบบนี้ล่ะครับ


พยายามจะถ่ายให้เห็นเต็ม ๆ ตัว แต่ออกมาเบลอ ๆ ชัด ๆ ยังไงไม่รู้แฮะ

ล้มแล้วก็ลุกได้ ไปกันต่อครับ ช่วงขาลงแบบนี้สบายเลย


เฮ้อ.....เหนื่อยวุ้ย อยู่บ้านกันดี ๆ ไม่ชอบ


ไหลลงมาเพลิน ๆ เจอทางชันอีกละ ดันมันขึ้นไป เอ้า ฮึบ ๆ ๆ


เสือกระดิ่งเคลียร์ได้สบาย ๆ ครับ แถมรูปนี้ยังเท่สุด ๆ อีกตะหาก


ทางชันมันจะไปยากอะไร เข็นซะก็สิ้นเรื่อง (เนินนี้ผมก็ไม่รอดอะ เข็นครึ่งเนินเหมือนกัน)

พักกันอีกนิดละกัน เดี๋ยวค่อยไปต่อ อุ๊ย รถใครสวยจัง


พักแล้วก็ต้องคอยกินน้ำอยู่เรื่อย ๆ ครับ


ใครมีเป้น้ำก็ดูดกันไป


อ๊ะ เจอลิงป่าอีกแล้ว


และแล้วเมื่อมาถึงบริเวณพระตีระฆัง พวกเราก็ถึงกับขนหัวลุกครับเมื่อเจอกับภาพที่เห็นตรงหน้า แมลงปีกแข็งจำนวนมหาศาลเหมือนที่เคยเห็นในรายการเรื่องจริงผ่านจอเด๊ะ ๆ เลยครับ หยึยยยย ขนลุก

ยั้วเยี้ยไปหมดเลย มาจากไหนก็ไม่รู้อะ คราวก่อนยังไม่เห็นมีเลย


ในศาลาว่าเยอะแล้ว ออกมาข้างนอกจะเป็นลมครับ สังเกตดี ๆ ต้นไม้ทั้งต้นถูกปกคลุมด้วยเจ้าแมลงพวกนี้เต็มไปหมดเลยครับ (ตรงที่เป็นสีดำ ๆ อะ)


ข้างบนก็มีครับ ได้ยินเสียงหล่นใส่หลังคาดังเป๊าะแป๊ะ ๆ ๆ ตลอดเลย อึ๋ยยยย ไม่เอาแล้วอะ เผ่นดีกว่าพวกเรา


หลังจากนั้นแป๊บนึง คุณซันก็งานเข้าจนได้ครับ เอ้า พวกเราเตรียมตัวยูมีหญ้ากันได้เลยยย


ครั้งนี้ไม่ต้องถึงขนาดยูมีหญ้าครับ แค่แผ่นปะเล็ก ๆ ก็เอาอยู่

แผนกกองเชียร์ก็คอยให้กำลังใจและกดดันอย่างต่อเนื่องครับ ถ้าเป็นดิสเบรคก็ยางไม่รั่วแล้วเนาะ (เกี่ยวกันมั้ยเนี่ย)


มาดูการอัพล่าสุดของคุณซันกันบ้างครับ เปลี่ยนน๊อตใบจานเป็นสีทองและเปลี่ยนใบจานเล็กกับใบจานกลางเป็นอลูก็เป็นอันจบพิธี เห็นเจ้าตัวภูมิใจว่าน้ำหนักเบากว่า SLX ซะอีก แต่เชื่อผมสิครับ เดี๋ยวยังไงก็ต้องเปลี่ยน


แหม รถคันนี้มันสวยจริง ๆ เจ้าของเป็นใครกันนะ


ตีนผี X9 ส่องประกายเจิดจ้าท่ามกลางป่าเขาลำเนาไพร.........พี่ติ๊กครับ เมื่อไหร่ดีครับพี่


จากนั้นพวกเราก็พยายามปั่นออกมาทางลานหินซึ่งเป็นทางเดียวกับคราวก่อนที่เคยมา แต่รู้สึกว่าทางจะปิดซะแล้วครับเพราะต้นไผ่ขึ้นรกมาก เรียกว่าหาไลน์กันไม่เจอเลยครับ

ไม่ไหวจริง ๆ ครับ มีแต่ต้นไผ่ขึ้นเต็มไปหมดเลย เอ้า ไอ้เสือ ถอยยยยย


หลังจากย้อนกลับมาและปั่นต่อมาเรื่อย ๆ พวกเราก็หลงจนได้ครับ มาโผล่ที่สุสานเฉยเลย ชักเริ่มไม่คุ้นทางแล้วผมก็เลยตัดสินใจโทรหาพี่ฉัตรเพื่อสอบถามเส้นทางครับ สรุปว่าต้องย้อนกลับไปครับ ขอขอบคุณพี่ฉัตรมา ณ ที่นี้ด้วยนะครับ


ปั่นย้อนออกมาเจอถนนดำแล้ววกกลับเข้าป่ามันอีกที คราวนี้เริ่มคุ้นเส้นทางแล้วครับ ปั่นย้อนรอยเส้นทางเดิมเลยครับ ช่วงนี้แดดร้อนมากจริง ๆ ขอพักกินน้ำกันซักหน่อยดีกว่าครับ


คุณซันถึงกับหมดสภาพครับ แต่ใจยังสู้อยู่นะครับ

สำหรับผมไม่ต้องพูดอะไรมากครับ ดูจากรูปก็รู้ว่าหมด........เหนื่อยโคด ๆ


เตรียมตัวขึ้นสายใจธรรมกันครับ เสือกระดิ่งแรงยังเหลือโชว์ลีลายกล้ออีกรอบ


หลังจากนั้นพวกเราก็เจอกับทางชันแบบมหาโหด สำหรับวันนี้พี่ติ๊กกับเสือกระดิ่งปั่นขึ้นได้สำเร็จครับ สุดยอดไปเลย ส่วนที่เหลือ เข็น ครับ (รวมทั้งผมด้วย 555) พอขึ้นมาแล้วก็พักกันก่อนจะดาวน์ฮิลล์ช่วงสุดท้าย แต่รู้สึกพี่ติ๊กจะแรงเหลือนะครับ ฟิตจริง ๆ


อ้าว บนนี้ก็มีลิงป่าอีกแล้วครับ สงสัยตามมาตั้งแต่ตอนอยู่ในป่า


สำหรับรูปกล้องผมก็หมดลงเพียงเท่านี้ครับ ทริปนี้บอกได้คำเดียวว่าเหนื่อยและสะใจมาก ๆ ครับ สุดท้ายพอกลับมาถึงกรุงเทพพวกเราก็มาแวะที่โรงงานพี่ติ๊ก พาพี่ติ๊กไปอัพรถอีกนิดหน่อย จากนั้นก็ไปถอนกันที่แทรคพานาโซนิคอีกรอบ เรียกว่าเอาซะคุ้มเลยครับ ยังไงไม่รู้แต่วันนี้เสือกระดิ่งเงียบหายไปเลยทั้งวัน คาดว่าเกี่ยวเนื่องกับ VISA แน่นอนครับ อิอิอิ ยังไงรอชมรูปส่วนที่เหลือจากกล้องของเสือกระดิ่งนะครับ สำหรับทริปนี้ต้องขอบคุณพี่ติ๊กมาก ๆ นะครับที่ขับรถพาพวกเราไปลุย และขอบคุณทุก ๆ ท่านที่มาร่วมทริปกัน เอาไว้คราวหน้าเดี๋ยวไปกันใหม่นะครับ