
ฉันได้ตีตั๋วเครื่องบินชมวิวเอเวอเรสต์ของสายการบิน Buddha Air ไฟล์พิเศษที่มีราคาแพงที่สุด ได้ยลโฉมเทือกเขาหลังคาโลกสีขาวด้วย
“Solo Cycling Tour in Nepal” ...จักรยานปั่นเดี่ยวเที่ยวเนปาล
...

ในที่สุดทำการย่อรูปให้เหลือแค่ 500 กว่ารูปเสร็จเรียบร้อยแล้ว ทะยอยลงกระทู้พิเศษ ฉันจะเขียนเล่าเรื่องพร้อมบรรยายภาพเหตุการณ์เกี่ยวกับทริปบินเดี่ยวลุยเดี่ยวด้วยใจกล้าเต็มร้อย ทั้งที่ใช้ทักษะเขียน-พูดภาษาอังกฤษห่วยมาก มีความสามารถอ่านภาษาอังกฤษได้ระดับพอใช้ได้ ฉันยังทำใจยอมรับการเข้าปรับตัวกับเพื่อนจักรยานเจ้าถิ่นทำได้ดีค่ะ
...เล่าเรื่องวันหยุดยาวในเทศกาลสงกรานต์ เมื่อวันที่ 10-18 เมษายน 2553 ที่ผ่านมา ฉันจัดการสัมภาระท้ายจักรยานเจ้าคนเหล็ก Haro T-6 ไปเที่ยวเนปาลด้วยคนเดียว ใจเด็ดเดี่ยว ไม่มีเพื่อนติดตามไป ฉันคิดในใจว่า "จะลองดูวัดใจเป็นนักปั่นรอบโลกทำได้หรือไม่? ต้องศึกษาดู" ...เลยไปเจอของจริง มีงานเข้าถึงร้องไห้เงียบ

ในคืนวันที่สี่ เพราะความจริงในหนังสือมันต่างกันลิบกัน ยอมรับไม่ได้เลย
...นอกจากคุณธานินทร์๙๙ จะติดตามรายงานและโทรเช็ดข่าวคืบหน้ากับคุณราชา ศากยะ, คุณลัดดา และหนึ่งเอเวอเรสต์จะติดตามอ่านเรื่องของฉันอยู่ตลอดเวลา ฉันบอกว่าเรื่องร้านเน็ตคาเฟ่ในกรุงฎามันฑุ ค่อนข้างยากหน่อย ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ เนื่องจากระบบไฟฟ้าในประเทศเนปาลดับเป็นประจำวันบ่อยๆ ช่วงตอนเย็นถึงสามทุ่ม ทำให้ไม่สามารถส่งข่าวไปได้ จึงต้องมาใช้เน็ตที่บริษัททัวร์ของพี่ลัดดาในย่านทาเมลค่ะ
...

วิธีดีที่สุดคือ ใช้ "
ภาษาใจของนักจักรยาน" เป็นสื่อสารเข้าใจมีรู้สึกใจคอเดียวกัน พูดคุยรู้เรื่องดี เพื่อนนักจักรยานเนปาลเจ้าถิ่นยอมรับเข้าใจในเรื่องภาษาสื่อสารของฉันกำลังมีปัญหา สามารถปรับตัวเข้ากับกลุ่มนักจักรยานเนปาลทำได้ดี เพราะอาศัยใช้
Facebook ค้นหาเพื่อนนักจักรยานเนปาลเป็นเครื่องมือช่วยนำร่องให้ได้พบนักจักรยานตัวจริง เสียงจริง ไม่ผิดตัว และเป็นเพื่อนที่ดีมีน้ำใจ ช่วยกันแก้ปัญหาให้ฉันสามารถรอดตัวอยู่ในยามคับขันตกลำบากที่เนปาลตลอด 9 วัน

เชิญชมภาพสวยจากเนปาล ดินแดนหิมายาลัยที่เรียกว่า "
หลังคาโลกสีขาว" ค่ะ