5Day Bangkok-Pai by Aon Noom Nung Tong

[chinrmon]

สวัสดีครับเพื่อนๆพี่ๆในthaimtb วันนี้ขอมาเเชร์ประสบการณ์ทริปก้นพอง กรุงเทพ-ปายกันน๊ะครับ
จากเดิมตั้งใจที่จะปั่นเเก้บนจากกรุงเทพ-ดอยสุเทพเพียงลำพังครับ สุดท้ายเพื่อนบอกทริปทุเรศเเบบนี้ไปคนเดียวได้ไง
ขอเเจมด้วยเเล้วกัน เเล้วความหายนะกับก้นก็บังเกิดเป็นหมู่ครับ ทริปนี้เป็นการทำอะไรหลายอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน
ในชีวิตการปั่นของผมเเละเพื่อนร่วมชะตากรรม

[chinrmon]

วันเเรกหรอกเพื่อนๆเเละตัวเองว่า เราจบที่นครสวรรค์เลยน๊ะ200กว่าโลเองกว่าเท่าไหร่ไม่ได้คิดกันครับ
เอาเป็นว่า ถ้า200กม.เเรกรอดที่เหลือไม่ใช่ปัญหา ก็คิดกันเเค่นั้น วันเเรกยังไม่รู้ชะตากรรมตัวเองยังดี๊ด๊ากันอยู่

[chinrmon]

ช่วงเที่ยงของวันเเรกไปได้100กว่าโล นรกเริ่มมาเยือน อุณภูมิร่างกายสูููููงมากเเบบสะสมจนคล้ายอาการ
ฮีตสโตร์ก เริ่มเบรอกันครับกินนำ้กันจนอืดก็ไม่หายพะอืดพะอมกันท่วนหน้าเเต่ยังพอยิ้มได้ เพราะไปล่อ
นำ้ปั่นที่อาเมซอลมา สังเกตุให้ดีตอนนี้อัดกางเกงสองชั้นเเล้ว ก้นเริ่มระบมเเล้ว เเถมระยะยังเหลืออีก
100กว่า เอาเเล้วซิ(มันเริ่มเกินระยะที่ซ้อมกันมา เเถมระยะทางที่เหลือน่ะนรกชัดๆทัังร้อนทั้งระบมตุ๊ด)

[chinrmon]

เหลือเเต่น้าหนึ่งที่ยังชิวๆต้องปล่อยเเกไว้คนนึงเพราะตุดเขาหนาน่ะ
ยังมีอารมร์ถ่ายภาพได้อยู่ ที่เหลือ3คันขอปั่นอย่างเดียวไม่มีอารมณ์จะถ่ายกันเเล้ว
ตอนนี้ราวๆบ่าย2กว่าครับ ผมว่ามันร้อนนรกกว่าตอนเที่ยงอีก เบลอหนักเลยทีนี้
ต้องเเวะปั๊มทุกชั่วโมงนำ้ที่อยู่ในกระติกกลายเป็นนำ้ร้อนไปเเล้ว เหอะร้อนตับเเลบ
เเถมต้องกินน้ำร้อนอีก

[chinrmon]

สรุปวันเเรกมาถึงนครสวรรค์20.30 เเบบสะบักสะบอมเข้าเชคอินโรงเเรมบ้านสวนเลยเเยกสะพานเดชาไปนิด
เป็นรีสอร์ตชั้นเดียวไม่ต้องเเบกรถขึ้น พอถึงก็ยกรถเข้าห้องได้เลย(นั่นคือสิ่งที่ต้องการสุดในขณะนั้น)
จากนั้นไม่รอช้า อาหารที่น้าหนึ่งเเนะนำว่าเราต้องซ่อมเเซมด้วยการกินหนักๆ เพื่อพรุ่งนี้ เอ้าจัดไป
มื้อหนักๆ กินเสร็จมาสำรวจก้นดูโอ้โฮตุ่มใสๆซ้ายเม็ด ขวาเม็ดตายล่ะทีนี้ พรุ่งนี้ระยะอีก200โล
จะทำไงเนี่ยพรุ่งนี้มันต้องเเตก เเล้วก็เเสบ เเต่คิดในเเง่ดีวันเเรกหนักที่สุดเเล้ว พรุุ่งนี่น้อยกว่าตั้ง70โล
เอาน่ะยังไงก็ถึงตากน่ะ สรุปวันเเรกขี่ไป274กม. นี่คือระยะที่พวกเราทั้ง4เคยขี่มากที่สุดในชีวิตในเดือนที่ร้อนที่สุด
เเถมท้องฟ้าตั้งเเต่เชัาไม่มีเมฆสักก้อน เป้าหมายพรุ่งนี้ที่ตาก 200กม.กับเนินขึ้นๆลงๆ

[chinrmon]

ช่วงเย็นหลังสี่โมงไปเเล้วเป็นช่วงเวลาที่เรารอคอยมันคล้ายช่วงเวลาที่เราซ้อมกัน
จะเป็นช่วงที่สติจะอยู่กับตัวมากที่สุดครับวันที่สอง ระยะน้อยลงก็จริงเเต่เราขี่กันได้ช้าลง
ครับด้วย สภาพร่างกายที่ล้าลงจากวันเเรกเเถมวันนี้มีเนิน เล็กๆตลอดทางบวกลมเริ่มไม่
เข้าข้างเรา สปีดตกลงจากวันเเรกเฉลี่ย33กม./ชม ลดเหลือประมาณ28 ครับ
ใครคิดว่าขี่28กม. น่าจะใช้เวลาไม่นานคงถึงที่หมาย200กม. เเต่เราต้องพักบ่อยช่วง
กลางวันครับ สรุปกลุ่มผมใช้เวลาเกือบ12ชมเลยครับ สำหรับคนที่จะซ้อมเพื่อขี่ทางยาว
เเละร้อนเเบบนี้อย่าลืมซ้อมenduranceด้วยน๊ะครับ ถ้าคิดว่าซ้อมเเบบintervalอย่างเดียว
มีหวังลำบากเเน่ๆครับ (พวกผมซ้อมเเบบintervalมา2เดือนเเทบไม่ได้ใช้เลยครับ)

[chinrmon]

คืนที่สองก็เข้าที่พักสองทุ่มกว่าเหมือนเดิม
เเถมน้องต้องทำท่าจะไปไม่รอด หัวเข่าพังตั้งเเต่วันเเรกเเต่ก็กัดฟัน
ด้วยคำสบประมาทจากพี่ๆว่าออ่นซ้อมบ้าง ขี้โม้บ้าง ตู๊ดบ้างทำให้
ต้องกัดฟันมาจนเหลืออีก40โลจะถึงตาก น้องต้องบอกว่าพี่เข่าผม
ไม่ไหวเเล้วขี่ไม่ได้เลย พี่ๆก็ให้กำลังใจว่ากรูก็ไม่รู้จะช่วยมรึงยังไงกรูเอง
ก็จะเอาตัวไม่รอดอยู่เเล้ว มรึงโบกรถมาตากตรงเชิงสะพานข้ามเเม่น้ำปิงก็เเล้วกันน๊ะ
เดี๋ยวเจอกันตรงนั้นจากนั้นพี่ๆก็ยิงเเบบม้วนเดียวจบเลยเพราะบอกให้มาซ้อมเเล้ว..ชอบเบี้ยว
เดชะบุญไม่มีใครจอดให้ต้องมาสักคัน อย่างว่ามันมืดเเล้วรถวิ่งเร็วเเถมมืดเเล้วด้วยใครจะกล้ารับ
สรุปต้องถ่อสังขาลตามหลังมาในอีก2ชมถ้ดไป(ชมมันในใจว่ามันก็มาได้วุ๊ย) เเล้วการซ่อมเเซมร่างกาย
ก็เกิดขึ้นอีกเป็นคืนที่2 คือกินเเหลก

[chinrmon]

ออกจากตากได้20โลก็เเวะปั๊มเเล้วครับวันนี้คิดกันไว้ว่าจะเป็นวันที่หนักสุด
เพราะจังหวัดตากเป็นจังหวัดที่ร้อนที่สุดในประเทศไทยเเถมเส้นทางจากตาก-เถินเเทบไม่มี
ต้นไม้เป็นร่มเงาให้พักเลย เเล้วก็เป็นดังคาด วันนี้ร้อนที่สุดเนินลูกใหญ่เยอะเเถมปั๊มก็ห่างกัน
มากกว่าทุกวัน ตะคริวเริ่มเล่นงานผมจนต้องขี่เเบบใช้ความคิดซึ่งพวกผมไม่ค่อยได้ใช้กันบ่อยนัก
ปกติขี่เเบบไม่ต้องคิดมากถ้ารถพังก็ใส่ตุ๊กๆคนพังก็เรียกตุ๊กๆเเค่นั้น เเต่เห็นจากน้องต้องเมื่อวาน
ที่ไม่มีใครจอดรับ ทำให้คิดใหม่ว่าขี่ให้ถึงเเต่ช้าหน่อยดีกว่าอย่าหวังบ่อน้ำในทะเลทราย (ได้ข้อคิดเพิ่มอีกเเล้ว)

[chinrmon]

เเล้วนรกก็เกิดขึ้นกะพี่หนุ่มเมื่อยางเกิดเเตกตอนเที่ยงที่ไม่มีเเม้กระทั่งต้นไม้ให้หลบเเดด(วันเเรกผมเเตกตอนเย็น
เจอเศษลวดสริงเดาว่ามาจากยางสิบล้อที่ระเบิดเป็นเศษเล็กๆ)
เเถมยางพี่หนุ่มงัดยากพอๆกับยางมอไซค์ พวกเราเจอหนามกระสุนริมทางที่ไม่คิดว่าจะมีบนsuper hightway
ทั้งที่ผมใส่เคฟล่ากันทุกคนก็ไม่รอด ดีที่เราเตรียมยางในมากันคนละ2เส้น

[pokemon2010]

สุอยอด จริงๆๆ

[thailoei92]

กล้อง SLR หรือว่ากล้อง คอมแพค ครับ.. มุมกล้องกว้างมากๆ..ชอบๆ..
ถ้าเป็น คอมแพค แนะนำด้วยครับ...ยี่ห้อ รุ่นอะไร เหรอครับ... (อยากได้..ๆ อิอิ)

[หมู]

ติดตามชมครับ

[naowarin_ja]

ลงสรุปทิปแล้ว ซ้อมกันแต่ตอนแดดหลบ เจอแดดไม่ลมแล้วมันทอระมานขนาดไหน ซ้อมกัน100โล แต่เอากันจริง 200 โล สุดยอดเลยเพื่อนๆ ผมยังนึกถึงตอนปั่นแข่งจักรยาง24ชั่วโมงเลยว่ามันทอระมาร ถ้าไม่ได้ซ้อมกันใกล้กับสภาพจริง และแล้วเพื่อนๆเราก็ทำได้สำเร็จ

[chinrmon]

กล้อง SLR หรือว่ากล้อง คอมแพค ครับ.. มุมกล้องกว้างมากๆ..ชอบๆ..
ถ้าเป็น คอมแพค แนะนำด้วยครับ...ยี่ห้อ รุ่นอะไร เหรอครับ... (อยากได้..ๆ อิอิ)

ใช้กันอยู่_3ตัวครับ
1Gopro fisheye ครับ(ตัวนี้ของน้าหนึ่งใช้มันส์มาก)
2 compact nikon s9
3 dslr nikond90+fisheye10.5ครับ

[chinrmon]

วันนี้จุดหมายปลายทางไปจบที่ลำปาง ระยะทาง 200 วันนี้เป็นวันที่เราคิดว่าหนักหนาที่สุดเพราะร่างกายเราเองก็แย่แล้ว แถมเนินก็เยอะขึ้นแล้วต้องเจอกับสภาพอากาศที่ร้อนสุด(ในชีวิตการปั่น)
ซึ่งเราคาดการณ์ไว้อยู่แล้ว แต่เมื่อเจอเข้าจริงๆ ขนาดน้าหนึ่งที่ว่าช้างเรียกพี่ ยังนั่งสติแตกกับความร้อน พวกเรานั่งเคี้ยวเอื้องกันอยู่ข้างทาง (อาการกินไม่เข้า ได้แต่เคี้ยวๆหงับๆ) กะว่าจะกินน้ำหวาน
เพ่ิมน้ำตาล พอกินเข้าไปก็อยากจะอ้วกอีก วันนี้

น้องต้องเดี้ยงอีกแล้วโทรมาบอกว่า "พี่ครับ ผมยางแตก ห่างจากพี่ประมาณ5โล แล้วผมก็ไม่มีตัวปะ"
พี่ก็ปลอบใจไปว่า "มรึงโบกรถไปรอที่เถินเลยแล้วกัน"
แล้วต้องก็บอก "ครับพี่"
เรานั่งพักที่อำเภอแม่พริก อยู่นานด้วยคำขอร้องพี่หนุ่ม ที่รู้สึกว่า เส้นเลือดในสมองกำลังจะแตก ในขณะที่ผมเองก็เหลือบไปเห็น น้าหนึ่งนั่งตาลอยสติแตก แถมตัวเอง
ก็กำลังเคี้ยวเอื้องอยู่ จึงตัดสินใจหยุดพัก 1ชม.ครึ่ง ช่วงเวลาบ่าย2โมง ที่เราเรียกช่วงเวลานี้ของทุกวันว่า "ช่วงเวลาแห่งนรก"
เมื่อเราเริ่มดีขึ้น และตัดสินใจกำลังจะไปต่อ ก็เหลือบไปเห็น น้องต้องเข็นจักรยานเดินมา นึกในใจ มรึงแน่มากเข็นมา 5กิโลเต็มๆ เพื่อเอายางปะกับกรู
สุดท้ายต้องมาบอกว่า "ผมโบกรถแล้วครับพี่ แต่ไม่มีใครจอด ผมเลยต้องเข็นมาเรื่อยๆ
พี่ๆที่ทิ้งยางในกับที่สูบไว้ให้ แล้วที่ทิ้งน้องต้องดูแล้วตัวเอง ตามคอนเซ็ปของเรา ที่ต้องช่วยเหลือตัวเองให้มากที่สุด