ThaiMTB.com

หลักจาก Check In ก็ไปเดินเล่น ซื้อ นม กิน กับเฮีย คนละกล่อง แล้วก็ไม่อยากให้ เฮีย มานั่งรอนาน เสียเวลาปั่นจักรยาน ก็เลย ขอตัวเข้าข้างในดีกว่า

..จากนั้น ก็เข้าไปต่อแถว ตรวจ passport คนเยอะมากมาย มีแต่นักท่องเที่ยวต่างชาติหนีกลับบ้านทั้งนั้น

ไปซะเร็วเลย มีเวลาเหลือตั้ง ชั่วโมงครึ่งแหนะ ที่ Duty Free ก็ไม่มีร้านขายจักรยานด้วยสิ ทำไรดีเนี่ย อีกตั้งนานกว่าจะได้ขึ้นเครื่อง

เดินดูทุกร้านแล้วก็มีแต่ ขายผลไม้อบแห้ ไม่มีอะไร น่าสนใจเลย ดีนะ ที่มีโทรศัพท์ เป็นเพื่อนคู่ใจ นั่นเล่น chat และ twitter ไปจนกว่าจะถึงเวลา



10 โมง ก็ได้เวลา gate เปิดพอดี เท่านั้นแหละคะ คนมาจากไหนไม่รู้ เต็มไปหมด ตอนแรกไม่เห็นมีใครเลยนะ แย่งกันใหญ่เลย จะรีบไปทำไมละนั้น ยังไงก็มีที่นั่งอยู่แล้ว มีมาแซงคิวแนนอีกแหนะ ช่างไม่มีมารยาทเอาซะเลย ก็เลยบอกคุณป้าว่า ต่อแถวสิคะคุณป้า ข้างหน้าข้างหลัง เขาก็ต่อแถวกันอยู่ คุณป้าก็เลยจ๋อย ต้องไปต่อหลังสุด

อยู่บนเครื่องบิน ได้นั่งริมหน้าต่าง ข้างๆ เป็นคู่สามีภรรยาต่างภาษา แต่เป็นชาวเอเชียเหมือนกัน เลย.........ไม่ได้คุยกันสักคำ

ริมหน้าต่างแดดร้อนมาก


ที่ติดตัวไปมีหนังสือ 1 ธรรมะ แบบเด็กๆ เรื่อง โชคดี อยู่ 1 เล่ม ก็เลย ได้ธรรมะกล่อมให้หลับ

ฉันตามมาดูเรื่องราวของ nonlany กำลังรายงานเดินทางวันหยุดยาวสงกรานต์ในช่วงเดียวกับที่ฉันเดินทางคนเดียวไปประเทศเนปาล ตั้งแต่วันที่ 10-18 เมษายน เวลาเดียวกันมาที่สนามบินสุวรรณภูมิตอนเช้าเหมือนกัน

งานนี้เอาจักรยานไปขี่สมบุกสมบันได้เที่ยวสนุกดี ตอนนี้ยังทำรูปคัดเรียงไม่หมด ต้องรอลงสรุปเมื่อไหร่นะ

ใช้เวลาเดินทางก็ 2 ชั่วโมง 40 นาที ไปถึงนู่ก็บ่าย 3 พอดี งง ไหมเอ่ย

ที่มันบ่าย 3 เพราะบ้านเขาเร็วกว่าเรา 1 ชั่วโมงไง หายสงสัย แล้วใช่ไหมคะ

ก็ไปแบบไม่รีบ ลันลา เย็นๆ เฉื่อยๆ มีลานเลื่อน ในสนามบิน ก็ไม่ใช้ แบบว่าฉันมาพักผ่อน ไม่รีบร้อนอันใด ใครอยากรีบก็ใช้ไปส่วนแนนจะเดิน

ถึงด่านตรวจคนเข้าเมือง มีแถวให้เลือกเยอะมาก ก็ดันเลือกแถว ที่ช้าที่สุดจนได้ ที่จริงแถวมันก็ไม่ยาวนะ แต่คนอินเดียที่อยู่ก่อนหน้า 4 คน โดนเรียกตรวจ สอบถามอย่างละเอียด แถวที่ต่อไว้เลยไม่ขยับเลย ยังไม่คิดเปลี่ยนแถว เพราะยังใจเย็นๆ ดูคน ดูเด็กๆ ต่างชาติ ว่าเขาเป็นยังไงกัน น่าอิจฉา แทนเด็กไทยคนอื่นๆ จัง ตัวเล็กๆ ก็ได้เดินทาง สำรวจโลกกว้างซะแล้ว ก็มีคนไทยร่วมเดินทางมากับเที่ยวบินนี้เหมือนกันพอสมควรเลย มีทั้งมากันเอง และมากับไกด์ทัวร์ ก็ดูง่ายๆ เขาจะมีเข็มกลัด ติดที่เสื้อไง

พอดีงานที่แนนทำมันเกี่ยวกับเด็ก เลย ชอบสังเกตุ เด็กๆ เป็นนิสัยไปซะแล้ว

พอออกมาได้ เพื่อนก็ถามว่า ทำไมนานจัง แนนก็ตอบไปว่า แถวที่เลือกไว้ มันมีปัญหา ก็เลย ได้ออกมาคนสุดท้าย เพราะเจ้าหน้าที่แนะนำให้เปลี่ยนแถว มันจะเร็วกว่า

สรุปแล้วเพื่อนมาชั่วโมงกว่า เพราะว่ากลัวมาช้า เลยมาก่อนครึ่ง ชั่วโมง

เพื่อนน่ารักมาก มาถึง ก็เตรียมบัตรพร้อมกับเติมเงินให้เรียบร้อย และ โทรศัพท์ 1 เครื่อง

เพราะอนไว้แล้ว ว่าอยากไปแบบลุยๆ ไม่ต้องเอารถมา เราอยากมาแบบ พจนภัย ก็เลย...ได้ขึ้นรถเมล์

ถ้าจำไม่ผิดสาย 23 นะ ไป Tampines Town ไม่ไกล แต่ว่า......ที่ว่างก็มีนำ ทำไมไม่นั่งกัน.......
ก็เลย ยืนไปจนถึงเลยคะ จากสนามบินมาถึงที่นี่ก็ 20 กว่านาที ก็ถึงละ เพราะเป็น เมืองที่ 2 ที่ใกล้สนามบิน
ถ้ามองให้เข้าใจ แบบไทย ก็คือ เขต แหละ คะ

ลงจากรถเมล์ ก็เจอเลย จักรยานจอดพิงขอบรั้วถนน เต็มไปหมด มีแต่จักรยานแม่บ้าน พร้อมกับโซ่ล๊อกจักรยานไว้

แล้วเราก็ไปกินอาหารมื้อแรกที่นั่นกัน ทายสิกินอะไร

เดินเข้าไปในห้าง กินอาหารญี่ปุ่นซะงั้น

ทำไงได้นะ ยังไม่สนิทกันเท่าไร ก็เลย ทำตัวเกรงใจ เขาว่ายังไง ก็ว่าอย่างนั้น

อะโห ร้านมีรูป กบ มี จาน 3 สี วนอยู่บนสายพาน บ้านเราเหมือน จานละ 25 อะไรประมาณนั้น

ที่นี่ก็ 25 แต่ เป็น $25 เหมือนกัน ต่างกันที่สกุลเงินเท่านั้น x 23 เข้าไป ทำไมแพงจังละคะ

เท่านั้นก็ยังไม่พอ ไปต่อไอติมกันอีก โคนละ $5 แล้วก็เดินกลับบ้าน ไม่ไกลเท่าไร เช่นกัน

วันแรกยังไม่ได้ปั่นจักรยานเลยนะ เอาแต่เดินๆ เล่น ก็เย็นซะแล้ว

น่ารักมากๆ เขารู้ว่าแนนติดโทรศัพท์ และชอบเล่น twitter ก็เลย ยกโทรศัพท์ ให้เลย เป็นเครื่องของเขาเอง ก็เลย พกซะ 2 เครื่อง





บรรยากาศบนรถเมล์



เครื่องสแกนสำหรับ เก็บค่าโดยสาร



ป้ายรถเมล์

ป้ายห้ามเยอะมากๆ เลยคะที่ประเทศนี้

ตอนนี้อยู่บริเวณที่ชั้น 2 เหมือนว่าเป็นทางเชื่อมต่อระหว่างสะพานลอยกับตึกนะคะ

มีป้ายห้ามจักรยานด้วย น่าเศร้าจัง ห้ามปั่นแต่เข็นได้คะ



ต้องค่อยๆ บรรยายอะคะ ที่ upload รูปไว้มีปัญหาเยอะเลย ต้องย้อนไปย้อนมา คราวหน้าไม่ใช่ตัวนี้ละ

สถานนีตำรวจ กับ โรงพยาบาล เขาสร้างติดกันเลยคะ
ลองคิดเล่นๆ ดูสิคะ ว่าทำไม


ร้านอาหารข้างทาง ก็ถูกจัดเป็นระเบียบอยู่ใต้ตึกไหนสักตึก เนี่ยคะ เขาเรียก street food

วันนี้มื้อเย็น เขานัดเพื่อนเขาไว้อีกคน เราก็เลยไปกิน อาหาร แม๊กซิกัน กัน

เจอเมนู ก็ไม่รู้จักสั่งอะไร ก็เลยให้เพื่อนสั่งให้ ได้มาเป็นปลากับน้ำส้มคัน เท่าไรหว่า $40++ ได้นะ

ว้า.............แต่กลัวเพื่อนเขาตกใจว่าถ่ายรูปอาหารทำไม ก็เลยไม่ได้ถ่ายมาฝากคะ

แต่แถวๆ นั้น มีแต่ร้านอาหารน่ารักๆ ทั้งนั้นเลย มีนกด้วยนะ

แถวนั้นเรียกว่าอะไรนะ แดมซี สักอย่างเนี่ยคะ บรรกาศใช้ได้เลยคะ มีแต่ร้าน Art Gallery ทั้งนั้นเลย