ป้าตุ๊BJ สรุปทริปปั่นตามรอยหอยทาก(ตามล่าหาแหล่ม)อา.18 เมย.53
โพสต์: 19 เม.ย. 2010, 09:33
สวัสดีค่ะพี่น้องและหลานๆที่น่ารักทุกฅน
....ป้าเข้ามาสรุปทริปตามรอยหอยทาก...แต่งานนี้ไม่ได้ไปตามล่าหาแหล่ม เพราะแต่ละฅน เหนื่อยเกินไป ไปตามหาแหล่มไม่ไหวค่ะ
....ทริปนี้เรามากันตามเวลานัดที่บ้านป้า หลังจากนั้นไปราชรีทันที มีแวะกินข้าวก่อนเข้าบ้านเบิร์ด พอถึงบ้านเบิร์ด เตรียมตัวเตรียมใจ ทุกอย่างพร้อม เราจึงออกเดินทาง....เราปั่นไปที่เขาแก่นจันทร์ก่อน ที่นี่เล่นซะป้าแทบจะไม่ไหว
เกือบจะเป็นลมมั้งคะ ต้องหยุดพัก เพราะไม่งั้น ป้ามีล้มแน่...แต่คุณผู้ชายทั้งหลาย ไม่เป็นไร 
...หลังจากนั้นเราไปที่เขางู...ที่นี่เส้นทางไม่มีอะไรมาก เราปั่นวน แวะถ่ายรูป แล้วก็ไปขึ้นเขาที่วัดหนองหอย...ที่นี่ป้าไม่ได้ถ่ายรูปไว้มาก มันเหนื่อยค่ะ....หลังจากนั้นเราลงมากินข้าวข้างล่าง แล้วก็ปั่นกลับบ้านเบิร์ด...เป็นอันว่า วัดไทยกับเขาอีกลูกที่เป็นทางแทร็ค เรายังไม่ได้ไป ฝากไว้ก่อนอีก 2 เขา...รับรองว่า ต้องหาโอกาสมาขึ้นเขาตรงนี้ให้ได้
....ช่วงที่เราปั่นกลับบ้านเบิร์ด อากาศร้อนมาก และคุณผู้ชาย คงกลัวว่า บ้้านเบิร์ดจะหายไปไหน มันถึงปั่นกันแบบไวไว...โคตรจะเหนื่อยเสียหาย ถ้าปั่นตามมันให้ทัน เราก็จะรั้งท้าย"นิสัยแก้ไม่หาย
"ช่วงนี้ก่อนถึงบ้านเบิร์ดซัก 7 โล ป้าต้องขอพักดื่มน้ำค่ะ เพราะรู้สึกว่า เครื่องใน ไส้ ตับ ม้าม มันแทบจะไหม้ไปด้วย....พอได้พัก เราจึงปั่นกันรวดเดียวกลับบ้านเบิร์ด....นิสัยจริงๆ 
....ป้าขอขอบคุณ ThaiMTB ที่ทำให้ป้าไ้รู้จักกับพี่น้องและหลานๆที่น่ารักทุกฅน ทุกฅนทำให้ทริปของเราสนุกสนานและมีความสุข(รึเปล่า
)
* ขอให้มิตรภาพคงอยู่ ขอให้ความสุข ความรัก ความเข้าใจ อยู่กับเราตลอดไป *
....ป้าเข้ามาสรุปทริปตามรอยหอยทาก...แต่งานนี้ไม่ได้ไปตามล่าหาแหล่ม เพราะแต่ละฅน เหนื่อยเกินไป ไปตามหาแหล่มไม่ไหวค่ะ
....ทริปนี้เรามากันตามเวลานัดที่บ้านป้า หลังจากนั้นไปราชรีทันที มีแวะกินข้าวก่อนเข้าบ้านเบิร์ด พอถึงบ้านเบิร์ด เตรียมตัวเตรียมใจ ทุกอย่างพร้อม เราจึงออกเดินทาง....เราปั่นไปที่เขาแก่นจันทร์ก่อน ที่นี่เล่นซะป้าแทบจะไม่ไหว
เกือบจะเป็นลมมั้งคะ ต้องหยุดพัก เพราะไม่งั้น ป้ามีล้มแน่...แต่คุณผู้ชายทั้งหลาย ไม่เป็นไร ...หลังจากนั้นเราไปที่เขางู...ที่นี่เส้นทางไม่มีอะไรมาก เราปั่นวน แวะถ่ายรูป แล้วก็ไปขึ้นเขาที่วัดหนองหอย...ที่นี่ป้าไม่ได้ถ่ายรูปไว้มาก มันเหนื่อยค่ะ....หลังจากนั้นเราลงมากินข้าวข้างล่าง แล้วก็ปั่นกลับบ้านเบิร์ด...เป็นอันว่า วัดไทยกับเขาอีกลูกที่เป็นทางแทร็ค เรายังไม่ได้ไป ฝากไว้ก่อนอีก 2 เขา...รับรองว่า ต้องหาโอกาสมาขึ้นเขาตรงนี้ให้ได้ ....ช่วงที่เราปั่นกลับบ้านเบิร์ด อากาศร้อนมาก และคุณผู้ชาย คงกลัวว่า บ้้านเบิร์ดจะหายไปไหน มันถึงปั่นกันแบบไวไว...โคตรจะเหนื่อยเสียหาย ถ้าปั่นตามมันให้ทัน เราก็จะรั้งท้าย"นิสัยแก้ไม่หาย
"ช่วงนี้ก่อนถึงบ้านเบิร์ดซัก 7 โล ป้าต้องขอพักดื่มน้ำค่ะ เพราะรู้สึกว่า เครื่องใน ไส้ ตับ ม้าม มันแทบจะไหม้ไปด้วย....พอได้พัก เราจึงปั่นกันรวดเดียวกลับบ้านเบิร์ด....นิสัยจริงๆ ....ป้าขอขอบคุณ ThaiMTB ที่ทำให้ป้าไ้รู้จักกับพี่น้องและหลานๆที่น่ารักทุกฅน ทุกฅนทำให้ทริปของเราสนุกสนานและมีความสุข(รึเปล่า
)* ขอให้มิตรภาพคงอยู่ ขอให้ความสุข ความรัก ความเข้าใจ อยู่กับเราตลอดไป *
สวัสดีครับทุกๆ คน ยังคิดถึง ไม่เสื่อมคลาย
