ThaiMTB.com

ภาพแรกเตรียมตัวออกจากบ้าน
2 ต่อน้องชายผม ขาแรงสุดในทีม โดนัทขาแรง(น้อย)
3 จูเนียร์พระเอกของถ้ำประทุน
4 พี่ชายผมเอง ขาแรงใช่ย่อย
5 ไม่บอกก็รู้ ติ๊กไง กับสาวลาวคนแรก (ตาลายแล้วเรา)

สินค้าหลายอย่างของลาว ถ้าเป็นของลาวจะไม่แพงเท่าไหร่
ถ้าเป็นสินค้าของบ้านเราบวกไปอีกจากราคาของบ้านเรา ประมาณ 10 บาท

จากนั้นเราก็ปั่นเข้าเวียงจัน หาที่พัก ตกลงราคา 2 ห้อง 110000 กีบ ส่วนชื่อโรงแรมผมอ่านไม่ออก
ใครอ่านออกช่วยด้วย คืนแรกนอนที่เวียงจัน เป็นโรงแรมปิด ที่ว่าปิดเพราะ อาบน้ำเสร็จว่าจะออกไปเที่ยว
ดันปิดประตูรั้วซักงั้นงงจริง อดเลยเรา เช้ามาว่าจะออกเดินทางแต่เช้าก็ยังไม่เปิดประตูให้อีก เซงเลยเรา

อาหารเช้าที่ตลาดเช้า แล้วก็ออกเดินทาง สู่วังเวียง 11/4

เราก็เดินทางกันต่อ พักไปเรื่อย เห็นอะไรผ่านหน้ากินตลอด เรื่องอาหารไม่ต้องห่วงมีให้กินตลอดทาง ชาวบ้านก็น้ำใจดีมากๆๆ เขาบอกเขาชอบคนไทย

สักพักใหญ่ๆๆๆ เราก็ถึงโพนโฮง แต่ขามันไม่ไปแล้วนอนพักสักหน่อยคงดี ขอแสดงความยินดีด้วยสำหรับเสื้อ สัมมากรที่ไปต่างประเทศ

เดินทางต่อ อีกสักพักก็มาเจอ ศาลเจ้าพ่อผาแดง ทำบุญขอพรเรียบร้อยมุ่งหน้าสู่บ้านหินเหิบ

สักใหญ่ๆเราก็มาถึงหินเหิบ สะพานมิตรภาพ ลาว-ญี่ปุ่น ว่าจะปั่นให้ถึงวังเวียง
พักกินแตงโมงแล้วก็ลุยต่อ

และแล้วก็มืดหาที่พักก็ไม่มี ก็ไม่ไหว เหมารถไปวังเวียง ถึงวังเวียง20.30น วันแรกเราปั่นได้136 กม

ถึงวังเวียงหาที่พัก กินข้าวเรียบร้อยเด็กๆนอนเรียบร้อย ผู้ใหญ่ก็เลยไปนวด สบายตัวไป

นี้คือตลาดเช้าของวังเวียง ส่วนมากจะเป็นพวกของป่าทั้งนั้น มีหวยบนดินด้วยครับ
เราซื้อกับข้าวหาที่จัดการกับอาหารเช้าก่อนครับ

จากนั้นเราหาที่จัดการกับอาหารเช้า เสียค่าเข้าไปทานอาหารเช้า คนละ5000กีบ