ThaiMTB.com

สวัสดีพี่ ๆ น้อง ๆ ในวงการจักรยานทุกท่านนะครับ ผมเป็นครูสอนอยู่ที่จังหวัดตรัง
ได้จัดกิจกรรมปั่นจักรยานกับเด็ก ๆ นักเรียน จักรยานและอุปกรณ์ทั้งหมดที่ใช้ผม
เก็บสะสมมาเป็นเวลา 6-7 ปีแล้ว ปัจจุบันมีจักรยานทั้งหมดจำนวน 20 คัน โดยที่
บางท่าน ให้รถใหม่มา บางท่านให้รถเก่ามา บางท่านให้เป็นอะไหล่มา ผมก็เอามา
ประกอบ เป็นคัน เพื่อให้นักเรียนได้ปั่น แต่เนื่องจากปัจจุบันนักเรียนมีความสนใจ
ปั่นจักรยานเพิ่มมากขึ้นประมาณ 40-50 คน จึงมีความจำเป็น ขอรับบริจาคสิ่งของ
ที่ท่านไม่ใช้แล้ว เช่นจักรยาน เฟรม ชุดขับ ล้อ เบาะ แฮนด์ ตะแกรง กระติก
ขากระติก กระดิ่ง ยางนอก ยางใน ถุงมือ เสื้อ กางเกง ถุงแขน หรืออุปกรณ์อื่น ๆ
ที่เกี่ยวกับจักรยานที่ท่านไม่ใช้แล้วเพื่อนำมามอบให้นักเรียนได้ใช้ต่อ ๆ ไปครับ
หากมีความประสงค์อยากจะมอบของดังกล่าว หรือสอบถามรายละเอียดเพิ่มเติม
สามารถติดต่อมาได้ตามรายละเอียดด้านล่างนะครับ

นายจิรานุวัฒน์ ชูยัง (ครูโอม)
โรงเรียนสวัสดิ์รัตนาภิมุข
99 ซ.เทศบาล 11 ต. นาโยงเหนือ
อ.นาโยง จ.ตรัง 92170
มือถือ 0836539919
ID Line: zikumsa
https://www.facebook.com/zikumsa

ตัวอย่างภาพทริปล่าสุด เด็กๆ ร่วมกิจกรรม ปั่นเมือง"ทับเที่ยง"ห้ามพลาด
ของทางชมรมจักรยานเทศบาลนครตรัง เมื่อวันอาทิตย์ที่ 26 สิงหาคม ที่ผ่านมา

























































สุดท้ายรูปของผมเองนะครับ คนโพส 55

ขอบคุณ คุณหมอ Prapon Chotikamas รองประธานชมรมจักรยานเทศบาลนครตรัง มอบจักรยาน Tandem ให้กับน้องๆ ชมรมจักรยานโรงเรียนสวัสดิ์รัตนาภิมุข ไว้ใช้ในกิจกรรมปั่นจักรยานนะครับ เด็กๆ ดีใจและตื่นเต้นกันมากครับ

เจ้าหน้าที่จากกระทรวงพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์มอบเสื้อให้กับน้องๆ ชมรมจักรยานโรงเรียนสวัสดิ์รัตนาภิมุข

ขอค้นดูก่อนนะครับ

ขอบคุณพี่แท่มหนี และพี่ๆ กลุ่ม 3T มอบเสื้อจักรยานและแซนวิสให้เด็ก ๆ ทุกคนครับ

ตัวอย่างภาพกิจกรรม "ปั่นตะเหมกบรรพกาล บ้านราก พันป่า" เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาครับ

ขอบคุณพี่ สมชาย รัตนแสงกำจร จากกรุงเทพ มอบกางเกงและเสื้อจักรยานให้เด็กๆ รวมแล้วเกือบๆ 30 ตัวครับ

ขอบคุณพี่ศรี มอบของมาให้เยอะแยะเลยครับ

ขอบคุณผู้ใหญ่ใจดีส่งอะไหล่มาให้ครับ

เรื่องราวความประทับใจในการปั่นจักรยานของเด็ก ๆ ได้ลงในหนังสือ Sport Street ฉบับเดือนตุลาคม ฉบับที่ 244
ขอบคุณทางหนังสือด้วยนะครับที่ช่วยเป็นสื่อกลางให้

เด็ก ๆ และ นักเรียนชมรมจักรยานโรงเรียนสวัสดิ์รัตนาภิมุข ปั่นไปร่วมดำนาอินทรีย์

ขอบคุณผู้ใหญ่ใจดีจากเชียงใหม่ส่งชุดจักรยานมาให้เด็ก ๆ ครับ

เด็ก ๆ รับเสื้อ ฺ"Bike อุ่นไอรัก"

เด็ก ๆ ร่วมกิจกรรม Bike อุ่นไอรัก

ความรู้สึกของเด็ก ๆ จากการปั่น Bike อ่นไอรัก

ดีใจมากที่ได้ไปปั่นจักรยาน หนูรู้สึกว่าหนูมีเกียรติที่ได้ไปปั่นจักรยานกับคนอื่นอีกมากมายเมื่อเขาเริ่มปล่อยตัวหนูก็ปั่นไปได้สักพักก็รู้สึกเหนื่อยมากปั่นไปเรื่อยๆ ก็มีพี่ๆ แจกน้ำอยู่ หนูก็ดื่มเสร็จแล้ว หนูก็ปั่นต่อไป เมื่อถึงจุดพักหนูบอกคุณครูที่มากับหนูว่าหนูไม่ได้กินข้าวเที่ยวมาเลยตอนนี้หิวมาก หลังจากนั้นก็มีคุณป้าใจดีคนหนึ่งถามหนูว่าเอาลูกอมไหม หนูตอบปฏิเสธ เพราะว่าเกรงใจแต่ป้าคนนั้นก็บอกว่าเอาไว้อมนะ มันจะได้หวานปาก เมื่อทุกคนพักเสร็จก็ถึงเวลาออกตัวหนูขี่ไปได้สักพักก็รู้สึกดีกว่าครั้งก่อนๆ หนูก็ปั่นไปเรื่อยๆ จนเหนื่อยมากๆ แต่หนูก็ต้องอดทนไม่อยากไห้เป็นภาระใคร

ระหว่างที่หนูปั่น รถจักรยานของหนูก็เหมือนจะแกล้งใส่เกียร์เบาก็ไม่ได้ หนูเนี่ยหัวร้อนเลย(อย่าถือสา หนูเลยให้หนูได้ทะเลาะกับรถจักรยานหน่อย 555) แต่หนูก็ไม่ยอมแพ้นะ พอถึงจุดหมายพวกเราก็ไม่ได้แวะที่ศาลหลักเมือง เราแค่ปั่นผ่าน เมื่อผ่านศาลหลักเมืองมาก็มีจุดพักหนูไปซื้อขนมเยอะมากแต่ก็ไม่อิ่ม เดินไปร้านค้าหลายรอบก็ไม่อิ่ม แต่พอมีขนมอยู่ท้อง หนูปั่นไปถึงศาลากลางจังหวัด ระหว่างทางที่กลับตอนขึ้นควนหน้าโรงเรียนวัดควรวิเศษมูลนิธิ หนูเหนื่อยมากก็อย่างที่บอก (รถจักรยานมันแกล้ง) หนูไม่ยอมแพ้รถจักรยานที่ปั่นหรอก ในที่สุดหนูก็ผ่านควนตรงนั้นมาได้เลย (ไชโยผ่านมาได้สักทียิ้มจนเจ็บกรามเลยค่ะ 555) เมื่อผ่านควนนั้นมาแล้วครู ก็พาพวกเรามา หยุดที่วงเวียนปลาพะยูน ก็มีพี่ไปน้องๆ ที่มาด้วยยังมาไม่ถึงพวกเรา เลยนั่งรอจนทุกคนมากันครบเราก็ออกเดินทางต่อ ในที่สุดเหตการณ์ ที่เลวร้ายก็เกิดขึ้น หนูเปลี่ยนเกียร์แล้วโซ่หลุด!!! รถหนู(หน้าหงอยแปบ) โชคมีคุณครูคนสวยตามหลังมาพอดีคุณครูก็ ใส่โซ่รถไห้หนู หนูกับครูก้อยปั่นไปคนอื่นๆ นำหน้าไปหมดแล้ว แต่ก็มีคุณลุง ปั่นไปทางเดียวกับพวกเรา ระหว่างนั้นโซ่รถของรุ่นน้องขาด (อาการหนักกว่าหนูอีก) แถมคุณครูก็ไปข้างหน้าแล้ว รุ่นน้องก็ได้ปั่นขึ้นไปตามครูมาช่วย พวกหนูก็นำหน้ามาก่อนจนคุณโอมและรุ่นน้องตามมา เราก็ออกเดินต่อ จนถึงโรงเรียนหนูดีใจมากเลยที่ถึงโรงเรียนสักทีทั้งเหนื่อยแต่ก็มีความสุขมาก ๆ ที่ได้ไปร่วมปั่นจักรยาน

อ่านต่ออีกสักนิดนะค่าบ หนูเคยพบกับผู้คนหลากหลาย ทั้งนิสัยดีและไม่ดี แต่ส่วนมากที่หนูได้เจอในการปั่นครั้งนี้ก็เป็นคนดีนะคะ รถจักรยานถึงจะแกล้งหนู แต่ก็มีพี่คนหนึ่งที่ไม่รู้จักกันมาก่อน คอยบอกว่าต้องใส่เกียร์ไหนขี่ง่าย และหนูรู้สึกถึงความช่วยเหลื่อซึ่งกันและกัน ไม่รู้จักกันแต่ก็ช่วยเหลือกัน ช่วยกันส่งสัญญาณ และบางคนมีน้ำใจแบ่งลูกอม หนูซาบซึ้งในน้ำใจมากคะ ความรู้สึกแบบนี้นอกจะได้จากเพื่อนที่สนิทแล้วก็ยังได้จากนักปั่นทุกคน งานนี้สอนให้หนูรู้ว่าอาหารเที่ยงก็สำคัญไม่น้อยแล้วเจอกันใหม่ในงานหน้านะคะ นักปั่นทุกคน

รักนักปั่นทุกคนคะ


(จากเด็กที่หน้าดำที่สุดในกลุ่ม 555)
วันที่ 9/12/61