พวกเราชาวเสือ 5 ภาค เพื่อนร่วมทริปไทย-ลาว-เวียดนามขอแสดงความเสียใจกับการจากไปของตี๋ใหญ่..ในครั้งนี้ด้วยความอาลัยยิ่ง..
..เราร่วมทริปกัน 20 กว่าวัน..ก็พอให้ได้ทราบว่าใคร..เป็นอย่างไร..
..สำหรับตี๋ใหญ่..ผมดูไม่ยากเลยเพราะเราได้พบกันตั้งแต่หนองคาย..
ในวันแรกที่นัดหมายพบกัน ที่บ้านเพื่อนผมเอง
..ตี๋ใหญ่เป็นคนพูดน้อย..ยิ้มง่าย..จริงใจ..เป็นคนตรง สงสัยอะไรจะแสดงออกมาด้วยการซักถาม
ตรงไปตรงมาไม่ให้ติดค้างคาใจเอาไว้..ลักษณะเป็นคนต่อต้านความไม่ยุติธรรม
..เมื่อครั้งไปทริปด้วยกันเมื่อ ก.ค.2552 ตี๋ใหญ่เกิดอาการบาดเจ็บตั้งแต่ขณะที่อยู่ ฮานอย
น่าจะเป็นเอ็นร้อยหวาย..เสือเขียดทราบเรื่องนี้ดี..จึงทำให้เขาปั่นไม่ได้
..เมื่อไปถึงซาปา..เขาจึงขอขึ้นรถ-ไปเดียนเบียนฟู แล้วก็บินกลับก่อน
..เหตุนี้เองจึงทำให้ตี๋ใหญ่ตั้งใจเอาไว้.หากมีโอกาสต้องไปแก้มือ..แล้วเขาก็มาจบชีวิตบนเสือคู่ใจ ระหว่างเส้นทาง หลวงพระบาง-เวียงจันทน์ ด้วยโรคหัวใจล้มเหลว
..ผมเสียใจมากเลย..ที่ไม่ได้ส่งกานพลูไปให้ตี๋ใหญ่..เพราะตอนปั่นด้วยกันผมให้เขาเป็นพิเศษถึง 2 ซอง
แล้วเขาบอกว่าชอบมาก..ปั่นไปเคี้ยวไปชุ่มคอดี..
..ที่ไม่ได้ส่งให้ ก็คิดว่าคงจะได้พบกันอีกที่ทริป มาเลย์-สิงคโปร์ เพราะเห็นมีชื่อจะไปด้วย เขาคงเปลี่ยนใจไปลาวนั่นเอง
♥ ขอให้ดวงวิญญาณ ของตี๋ใหญ่..จงไปสู่สุขคติในสัมปรายภพด้วยเทอญ..
.
